Mag-log inAkala ni Samantha, sapat na ang pagmamahal para iligtas ang isang kasal pero nagkamali siya. Bilang asawa ni Terrance, isang lalaking cold at makapangyarihang CEO ng Reyes Holdings, tiniis ni Samantha ang isang relasyong hindi mo masasabing gugustuhin mong magkaroon, hanggang sa dumating ang sukdulang pagtataksil. Hindi lang mula sa asawa niya, kundi mula sa sarili niyang kapatid na si Althea. Durog man at sobrang wasak ang puso, iniwan ni Samantha ang lahat, ang apelyido, ang yaman, at ang lalaking minsan niyang minahal. Umalis siya dala ang tanging kayamanan niya, ang lihim na hindi kailanman nalaman ni Terrance. Limang taon ang lumipas, bumalik si Samantha sa Pilipinas bilang isang respetadong doktor, tahimik na namumuhay kasama ang anak niyang si Sevi—ang anak na hindi alam ni Terrance na sa kaniya pala. Ayaw na niyang balikan ang nakaraan. Ayaw na niyang humingi ng kahit ano. Laluna sa lalaking minsang sumira sa kaniya. Pero hindi marunong makisama ang tadhana. Sa muling pagtatagpo nila dahil sa may sakit na lola ni Terrance, unti-unting bumabalik ang mga alaala, at mga katotohanang matagal nang nakabaon. Ngayon, habang unti-unting nabubunyag ang mga lihim, mapipilitan si Terrance na harapin ang mga desisyong minsan niyang tinakasan. Samantala, kailangang pumili si Samantha, kung gaano kalayo ang kaya niyang gawin para protektahan ang buhay na binuo niya… at ang anak na ipinangako niyang hindi mawawala sa kaniya. Sa mundong puno ng kapangyarihan, pagtataksil, at pagmamahal na hindi tuluyang nawala, may mga tanong na hindi na kayang takasan.
view morePlano ko lang talaga sana that afternoon na mag-drive along the seaside, magpahangin, tapos uuwi na. Simple lang. Kailangan ko ng konting pahinga sa dami ng iniisip ko hospital, Ji family, at kung anu-ano pa.Pero syempre, parang ayaw akong tantanan ng malas.Bigla na lang namatay yung bagong bili kong kotse.“You’ve got to be kidding me,” bulong ko habang paulit-ulit kong tina-try i-start.Parang ako yung ginagago. Napahawak ako sa manibela, napapikit. “Bagong kotse ba talaga ‘to? O prank lang ‘to sa’kin ng universe?”Sa tabi ko, si Terrance, kalmado lang. As usual.“Baba ka muna,” sabi niya, parang walang problema. “Doon ka muna umupo. I’ll call someone.”Sinundan ko yung tingin niya. May maliit na pavilion sa may gilid ng dagat.“Fine,” sabi ko, sabay bukas ng pinto.Bahala siya diyan.Umupo ako sa pavilion, nakasandal ang siko ko sa railing habang nakatingin sa dagat.Parang wala itong pakialam sa gulo ng mundo, huminga ako nang malalim. Minsan, ganito lang kailangan mo, katahimik
Hindi agad nawala sa isip ko yung nangyari sa bahay ng secretary. Kahit nakaupo na ako sa kotse habang pauwi, ramdam ko pa rin yung init ng mga tingin nila lalo na ni Madam Zani. Para bang kasalanan ko pang gumaling yung anak niya.Tahimik lang ako habang nakasandal sa upuan. Si Terrance, katabi ko, parang wala lang. Calm. Composed. Parang hindi kami galing sa isang eksenang pwedeng sumabog anumang oras.“Hindi ka ba naiinis?” tanong ko, nakatingin sa labas ng bintana.“Sa alin?” sagot niya, parang walang pakialam.“Sa ginawa nila. They disrespected you too.”Napangiti lang siya ng konti. “Sanay na ako.”Napairap ako. “Good for you. Ako hindi.”Hindi na siya sumagot. Pero ramdam ko nakatingin siya sa akin. Parang sinusukat ako.Pagdating namin sa kotse ko, doon na nagsimula ang panibagong problema.Ayaw na namang mag-start.“Seriously?” napabuntong-hininga ako. “Bakit ba kasi ako bumili ng second-hand.”Sumandal ako sa manibela, frustrated. Gusto ko lang naman ng simple. Hindi yung la
Napansin ko kung paano bahagyang kumurap ang mata ni Terrance, pero wala siyang sinabi. Tahimik lang siya, gaya ng madalas niyang gawin kapag may iniisip, ako naman, hindi ko siya pinansin.Diretso akong tumingin kay Madam Zani.Simula pa lang, ramdam ko na may kakaiba sa kanya, hindi lang simpleng pagiging mataray o mapuna. May halong hostility. Parang may personal siyang galit sa akin kahit wala naman kaming history at ang mas nakakainis?Hindi ko maipaliwanag kung bakit.Kaya imbes na umatras, lalo akong naging interesado.“Okay,” sabi ko, diretso ang tingin sa kanya. “No problem.”Bahagyang nagulat si Madam Zani. Halatang hindi niya inaasahan na papayag ako agad.Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa, parang sinusukat kung kaya ko ba talaga.“Kung ganun,” sabi niya, “huwag na nating patagalin. Puntahan na natin ang secretary ngayon.”Biglang nagsalita si Madam Sylvia mula sa likod ko.“Terrance, samahan mo si Sam.”Napalingon ako sa kanya.Hindi ko inaasahan ‘yun.Pero sa tono
Nagtagal muna ako sa labas bago ako dahan-dahang pumasok ulit sa loob ng bahay. Huminga ako nang malalim, pinakalma ang sarili ko. Alam kong pagpasok ko, hindi na simpleng usapan lang ang mangyayari lalo na’t nandoon si Althea at ang nanay niya.Pagpasok ko sa sala, diretso akong naglakad papunta sa grupo ng mga babae. Nakita ko agad si Madam Sylvia na may bakanteng upuan sa tabi niya para bang hinihintay niya talaga ako.“Sam, dito ka,” malambing niyang sabi.Ngumiti ako ng bahagya at umupo sa tabi niya. Halos sabay-sabay nagbago ang aura ng paligid. Kanina, halatang may tensyon—pero pag-upo ko, parang biglang naging maayos ang lahat… at least sa panlabas.Pero hindi sa lahat.Sa gilid ng mata ko, nakita ko agad ang nanay ko at si Althea. Parehong matigas ang mukha. Hindi mapakali. Para bang gusto na nilang umalis pero hindi nila magawa.Good.Mas gusto ko ‘yan. Mas nahihirapan sila.“I recently heard something…” biglang sabi ni Madam Sylvia, nakatingin sa akin. “Pero hindi ko sure k
Lumapit ako sa bintana at pasimple kong sinilip ang harapan ng apartment unit ko, bakit ko nga ba ‘to ginagawa? Tsk! Hindi dahil sa may pakiealam ako sakanya, pero gusto ko lang makita sana kung anong reaksyon niya sa mga nangyari kanina. Alam kong hindi rin matahimik si Terrance.Kapag may gusto s
Parang alam ko na ‘to, parang ganito rin yung mga napapanuod ko sa teleserye. Na, kapag nalaman nilang may anak at divorced or single mother ang isang babae, hindi kailanman magiging bagay. Tsk! As if naman, na gusto ko pa rin siyang makasama. Halos mapatakip ako ng aking bibig ng marinig ko ang m
Napayuko ako, actually hindi ko talaga gusto sanang sagutin kaso alam kong mangungulit pa rin siya kaya mas okay na sigurong sagutin ko na lang. Inaalalayan ko siya papasok ng kanyang kwarto, at nang nakapasok na kami ay inayos ko muna ang gamit ko saka ako nagsalita. “Sinubukan ko na po,” mahina
Kinabukasan…Pumasok siya sa ospital na may dalang bouquet ng pulang rosas. Napatigil ang mga nurse sa mga ginagawa nila, may nagbubulungan, may nang-aasar pa na akala mo nakakita sila ng dalawang taong nag-iibigan. Tsk, people.“Doc Samantha, ah!” may sumipol pa.“Please, huwag na,” sabi ko. “May—












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Rebyu