MasukHabang abala sa laboratoryo, hindi maalis sa isip ni Zoe ang text ni Nathaniel. Para siyang teenager na paulit-ulit na binabasa ang message kahit "Mmm" lang naman ang sinagot niya. Sa kabilang dulo ng lab, nagbubulungan sina Paolo Valderama at Kiko Dimaguiba. Kitang-kita ang inggit sa mga mata ni Paolo habang pinapanood si Zoe na mabilis na nag-aassemble ng mga specimen. "Grabe, feeling bida talaga 'tong si Zoe simula nung nakuha niya yung 50% result," bulong ni Kiko. "Akala mo naman kung sinong expert." "Hayaan mo siya," sagot ni Paolo na may nakakalokong ngiti. "Tingnan natin kung gaano siya kabilis kumilos kapag nag-fail ang final titration niya mamaya. Kapag nasira ang batch na 'yan, babagsak ang pangalan niya sa harap ni Nathaniel at ng mga investor." Plano nilang palihim na palitan ang isa sa mga chemical agents na gagamitin ni Zoe sa dulo ng experiment. Isang maling sukat lang, at masisira ang buong linggong pinaghirapan ng team. Eksaktong alas-tres ng hapon, bumukas ang p
"Oo," sagot ni Zoe, habang ninanamnam ang huling kagat ng dumpling. "Gawa 'yan ng isa sa mga pasyente ko." Ngumiti siya nang bahagya. "Masarap, 'di ba?" Tumango ang lalaki, seryoso ang pag-amin. "Masarap." Dito na pumasok ang usapan tungkol kay Madam Rebecca. "Mabait na tao 'yung lola na 'yun, pero grabe siya mag-alala sa apo niya. Kulang na lang magkasakit siya sa sobrang stress," kwento ni Zoe. Bahagyang gumalaw ang kilay ni Nathaniel. "Nagkakasakit sa pag-aalala?" "Oo..." dagdag ni Zoe. "Pangarap kasi ni lola na makahanap na ng partner ang apo niya, kaso masyadong tahimik na tipo raw 'yun. By the way, magka-age lang kayo ng apo niya." Parehong malapit na mag-fourty. Hindi nahalata ni Nathaniel ang takbo ng isip ni Zoe. Pagkatapos kumain, kumuha siya ng tissue para punasan ang kaniyang labi at dahan-dahang nagtanong, "And then?" Hindi akalain ni Zoe na magiging gossipy ang isang Nathaniel, pero dahil nasimulan na, itinuloy na niya. "Nabanggit ni lola noong New Year na
Automatic ang naging reaction ni Zoe, ginamit niya agad ang kaniyang best friend bilang shield. "Hindi yata convenient ngayon, nandoon si Jack sa taas," palusot niya. Pero tila nababasa ni Elijah ang bawat galaw niya. "Diba nasa out-of-town business trip siya?" Natigilan si Zoe. "Nakita siya ni Justine sa airport kaninang umaga," paliwanag ni Elijah habang lumalambot ang tingin sa kaniya. The message was clear: no more excuses. Napabuntong-hininga si Zoe. Oras na para maging tapat. "Actually, kaya lang naman kita pinapunta sa mansion nina Nathaniel kasi ginamit lang kita. We’re already divorced..." "I don’t mind," putol ni Elijah sabay lapit sa kaniya. Halos mag-abot na ang hininga nila. Mas lalong naging tender ang boses nito. "Mag-asawa tayo, normal lang na tulungan natin ang isa’t isa. Paanong magiging panggagamit 'yun?" Biglang ibinaba ni Elijah ang kaniyang ulo. Halos magdikit na ang mga labi nila. Muntik nang mabulunan si Zoe sa kaba. Buong lakas niyang itinulak si
Iniwasan ni Zoe ang matatalim na tingin ni Nathaniel. Huminga siya nang malalim para itago ang kaba. "Hinihintay ko si Elijah.""Hinihintay mo siyang sunduin ka?"Walang balak magtago si Nathaniel. Diretsahan niyang sinabi, "Huwag mong kakalimutan ang laman ng agreement natin."Halos magdilim ang paningin ni Zoe. Habang hindi nakatingin ang mga katulong, tinitigan niya nang masama si Nathaniel. Alam naman ng lalaki na hindi ito biro, kaya isinubi niya ang isang kamay sa bulsa at naglakad na paakyat ng hagdan gamit ang kaniyang mahahabang binti.Pagdating sa tapat ng baitang, bigla siyang lumingon nang may awtoridad. "By the way, sumunod ka sa taas. May ibibigay ako sa'yo."Alam ni Zoe na kapag si Nathaniel na ang nag-utos, wala na siyang kawala. Ayaw niyang gumawa ng eksena, kaya tumayo siya nang maayos at sumunod kay Nathaniel sa itaas.Kahit matagal na itong lumipat, walang nangahas na galawin ang kaniyang kwarto sa old house. Pumasok sila sa silid at narinig na lang ni Zoe ang mala
Hindi alam ni Zoe kung paano nakarating ang balita kay Madam Rebecca nang ganoon kabilis. Pero hindi siya nagpakita ng kaba. Nanatiling kalmado ang kaniyang mukha."Anong gusto ninyong palabasin?" tanong ni Zoe habang nakatingin sa malayo.Nang makita ang reaksyon ni Zoe, lalong nakumpirma ng matanda na totoo ang balita. Ngumiti ito nang nakakaloko. "Kung ganoon, perfect.""Po?"Nagbigay ng senyales si Madam Rebecca kay Tito Gab para paandarin ang sasakyan. "Bata ka pa, Zoe. Hindi mo pa kayang kilalanin kung sinong lalaki ang dapat pagkatiwalaan ng buhay mo. Kaya sa pagkakataong ito, ako na ang mag-aayos para sa'yo.""Wala po akong balak magpakasal ulit sa ngayon," matigas na sagot ni Zoe.Inaasahan na ni Zoe na darating ang araw na ito matapos ang divorce, pero hindi niya akalaing ganoon kabilis.Umingis ang matanda. "Wala kang say sa bagay na ito. Matapos mo kaming pakinabangan ng ilang taon, hindi ba dapat ay magbayad ka naman?"Napamaang ang mga palad ni Zoe sa kaniyang hita. "Sin
Nang bitawan ni Vincent ang mga salitang iyon, kahit siya ay napatigilan.Sawang-sawa na siya sa mga babae. They’re all just playthings for him. Ganoon din ang tingin niya kay Zoe noong una, pero nakakahinayang dahil hindi niya man lang ito nakuha.Pero kung mag-eenjoy naman siya, hindi imposibleng pakasalan niya ito. Kapag nagsawa na siya, edi iwanan ulit—it’s all about convenience anyway.Pero paano papayag ang kaniyang lola? Nang marinig ito ni Madam Rebecca, halos manlabo ang paningin nito sa galit."Nababaliw ka na ba? Tumingin ka nga sa salamin! Ano ang social status mo? Ano lang siya? Saan siya banda naging worthy sa'yo?" asik ng matanda.Bukod kay Nathaniel, si Vincent na lang ang kaisa-isa niyang apo. Matagal na siyang nasa tamang edad para mag-settle down, pero sa sobrang pag-aalaga ni Madam Rebecca, laging walang sapat para sa kaniya—hanggang sa umabot na sa ganitong katagal.And then, biglang sasabihin ni Vincent na gusto niyang pakasalan si Zoe?Hindi lang ito tungkol sa







