CHAPTER 4

Noong nag-aaral pa siya, sapat na ang mga sabi-sabi ng mga tao tungkol sa kanya sinasabing malandi siya, at matagal na raw siyang may ganung ugali, kaya naman ganoon na lamang ang pagpapahalaga ni Emma sa kanya.

Sa madaling salita, mahirap makahanap ng trabaho. Habang balisa si Cella, napadaan siya sa matagal nang umiiral na restaurants na Fresh Fare at nalaman na kumukuha sila ng bagong pangkat ng mga tagapagtanggap.

Sobrang nakakaakit ang mga benepisyo at pasahod dito.

Habang nagsasanay pa lamang, mayroon nang limang uri ng seguro at pondo para sa pabahay ang batayang pasahod ay ₱9,000 pesos matapos ibawas ang buwis, at may pasalitang araw ng pahinga at tuwing katapusan ng linggo. Kapag naging ganap na empleyado na, ang batayang pasahod ay magiging ₱12,000 pesos matapos ang buwis, at sigurado na ang pahinga tuwing Sabado at Linggo.

Bukod pa rito, may tulong pinansyal para sa pabahay, pamasahe, pagkain araw-araw, at regular na pagsusuri sa kalusugan.

Mahirap para kay Cella na hindi matukso.

Pagkatapos ng lahat, sa kanilang bayan, ang pagtatrabaho bilang taga-gawa ng mga gawaing bahay sa restawran ay kumikita lamang ng ₱1,200 pesos kada buwan walang libreng pagkain at tirahan, at wala ring anumang benepisyo sa seguro.

Ang panayam ay sa alas-dos at kalahati ng hapon.

Mabilis siyang kumain, naghugas ng pinggan, naligo, nagpalit ng malinis na damit, at tumayo sa harap ng salamin na may bitak-bitak na iniwan ng dating nakatira.

Ang dalaga sa salamin ay may taas na 1.65 meters, may malinaw at bilog na mga mata, at maliit na nunog kulay kape sa gilid ng mata. Maputi at namumula ang kanyang mga pisngi, na punong-puno ng sigla at kabataan.

Ipinusod niya ang kanyang buhok at nagsuot ng bestidang may mga bulaklak. Ngunit dahil sa hugis ng kanyang katawan, tila nagmukhang labis at mapanukso ang damit.

Kinagat ni Cella ang kanyang labi at yumuko upang tingnan ang kanyang dibdib.

Maputi, pino, at nakakaakit.

Naisip niya na kapag nakapag-ipon na siya, tiyak na magpapabawas siya ng dibdib upang hindi na siya maging biktima ng mga maling paratang.

Sa sandaling iyon, biglang tumunog nang malakas ang lumang telepono sa kama, na tumutugtog ng.

"Ang malawak na abot-tanaw ay aking pag-ibig, at namumukadkad ang mga bulaklak sa paanan ng luntiang burol"

Kinuha ni Cella ang telepono; hindi pamilyar na numero mula sa Davao ang tumatawag.

Hindi nag-isip nang masyado, sinagot niya ito."Hello?"

Ang nagmamadali at balisang boses ni Emma ang narinig sa kabilang linya. "Cella, nasaan ka? Kailangan kitang mahanap, pakiusap, huwag ka nang magtago"

Namutla sa takot si Cella at agad na ibinaba ang tawag.

Si Emma ang kasing-laki niya at kaibigan mula pagkabata.

Ang lalaking pakakasalan sana niya, na kanyang tinakbuhan magdamag.

Alas-dos ng hapon nang makarating si Cella sa Fresh Fare.

Tatlo lamang ang sangay ng restaurant ito sa buong bansa nasa Davao, Manila, at Hong Kong. Gumagana ito sa pamamagitan ng pagiging miyembro at pagpapareserba lamang, at mga mayayaman at maimpluwensya lamang ang pumupunta rito.

Pumasok siya nang bahagyang nakayuko, hindi nangangahas na tumingin sa paligid, at mahinahong nagsalita.

"Magandang araw po, narito po ako para sa ikalawang panayam bilang tagapagtanggap."

"Sundin mo ako."

Sumunod si Cella sa kasama niya habang dumadaan sa mabulaklak na pasilyo. Bawat hakbang ay may bagong tanawin, na halos mahilo siya sa ganda. Lahat ng empleyadong nakasalubong niya ay matatangkad at magaganda o gwapo.

Marami ring ibang nagpapapasa ngayong hapon. Parehong lalaki at babae ay may bahagyang ayos sa mukha, malinis at naka-uso ang pananamit, at kalmado at maayos ang kilos.

Sumiksik si Cella sa sulok, nakakuba nang bahagya, at kinakabahang nilalaro ang kanyang mga daliri.

Hanggang sa umalingawngaw ang anunsyo sa elektronikong tabing. "Cella, pumunta po sa Room A104 para sa second interview."

Sa sandaling banggitin ang kanyang pangalan, lumingon sa kanya ang lahat ng naghihintay sa silid.

Namula ang mga pisngi ni Cella, parang isang nalilito na porcupine dahil sa hiya sa kanyang pangalan.

Naglakad siya nang mabilis patungo sa Room A104 habang nakayuko, natatakot na bago pa man mawala ang hiya sa kanyang pangalan ay mapagbintangan na naman siyang nagkakalat ng sabi-sabi.

"Naku! Gustong-gusto ko ang hubog ng katawan ng babaeng iyon, ang kanyang-seksi!"

"Mahahaba at maninipis na braso at binti, payat ang likod, malalaki ang dibdib, maliit ang baywang, at napakaganda ng hugis ng balakang ang inggit ko! Kung ganyan din ang hubog ko, hahatulan ko pa ang aking Red dress hanggang sa leeg!"

"Hindi ko na isasara ang p***o kapag naliligo ako! Oo nga, hindi na ako magsusuot ng damit kapag lalabas!"

Tumigil si Cella sa pagbukas ng p***o.

Kaya pala... pwede rin palang humanga ang ibang tao sa katawan ko.

Tama nga si Cleo; mas bukas talaga ang pag-iisip ng mga tao sa malalaking lungsod!

Habang puspusan ang isinasagawang panayam dito, sa kabilang banda naman ay may nakaparadang Maybach sa harap ng Fresh Fare.

Bumaba si Noah mula sa upuang pasahero at binuksan ang likurang p***o. Agad na tumakbo ang pangkalahatang tagapamahala ng restaurant pagkarinig ng balita, at nakita niyang bumaba mula sa sasakyan si Henry.

Ang lalaki ay nakasuot ng maayos na amerikana at kurbata, at may suot na salamin na walang gilid sa kanyang matangos na ilong. Malalaki ang kanyang buto sa noo, malalim ang mga mata, at puno ng pagtitimpi ang bawat galaw niya.

Agad na bumati ang tagapamahala ng "Mr. Santos," at personal siyang inakay papasok habang inaalagaan ang lahat ng kailangan niya.

"Narito na po sina Mr. Cruz at Mr. Bautista, naghihintay na po sila sa pribadong silid sa pinakamataas na palapag."