Chapter 3: P1

Pagkatapos sumakay ng taxi pauwi, marahang naglakad si Mariposa papasok ng bahay. Tahimik siyang naghilamos at nag-ayos ng sarili bago dumaan sa maliit na silid upang silipin ang kanyang ina at si Mahalia na mahimbing na natutulog.

Bahagyang kumunot ang noo ng kanyang ina at mahinang nagsalita, “Bakit ngayon ka lang nakauwi? Nagugutom ka ba? Ipagluluto kita ng noodles.”

Habang nagsasalita, akma na sana siyang babangon.

Mabilis na pinigilan ni Mariposa ang kanyang ina sa pagbangon at sinabi, “Kumain na po ako. Matulog ka na.”

Saka lamang muling nahiga at bumalik ito sa pagtulog.

Upang hindi makaistorbo sa trabaho ni Mariposa, karaniwan nang magkasamang natutulog ang kanyang ina at si Mahalia, at hindi sila magkasama ni Mariposa sa iisang silid.

Matapos malugi ang pamilya Madrigal, umupa si Mariposa ng isang luma at sira-sirang apartment na medyo malayo sa kompanya para sa kanyang sarili, sa kanyang ina, at sa kanyang anak.

Pumunta siya sa kusina at naghanda ng isang mangkok ng instant noodles. Hindi niya binuksan ang ilaw at habang kumakain ay tiningnan niya ang mga mensahe sa kanyang telepono.

Gaya ng inaasahan, halos lahat ng usapan sa forum ng kompanya ay tungkol kay Gilbert.

Maging ang laman ng kanyang telepono ay tila napuno rin ng pangalan nito.

Bilang isang lider na bigla na lamang ipinadala mula sa punong tanggapan, at bukod pa roon ay napakaguwapo pa,

napuno ang forum ng kompanya ng mga larawan ni Gilbert na lihim na kinunan ng kanyang mga kasamahan.

Marami ring impormasyon tungkol sa kanya ang nahukay at ipinakalat, bagaman karamihan ay may halong pagmamalabis at dagdag-bawas na kuwento. Ngunit iisang pangungusap lamang ang tinititigan ni Mariposa.

Nakasulat doon na noong nasa unibersidad pa siya, nagtatrabaho si Gilbert habang nag-aaral. Pagkatapos niyang makatapos, nang walang anumang tulong mula sa kanyang pamilya, itinala niya ang New City Financial at naging pinakabatang taong nakapasok sa talaan ng pinakamayayamang tao sa Asya. 

Siya rin ang tanging opisyal na kinikilalang tagapagmana ng pamilya Saison.

Nagtatrabaho habang nag-aaral?

Napangiti si Mariposa nang mapait.

Sa loob ng ilang taon, inakala niyang si Gilbert ay isang mahirap na binata.

Palagi niyang iniingatan ang kanyang damdamin at pagmamataas. Kapag gumagastos siya para rito, lagi siyang maingat, natatakot na baka masaktan ang kanyang dignidad o magkimkim ito ng sama ng loob dahil sa kakulangan sa pera.

Lumalabas na isa lamang pala iyong biro ng batang amo ng isang mayamang pamilya.

Naalala ni Mariposa ang mga salitang sinabi ni Gilbert maraming taon na ang nakalipas: “Hindi ko kailanman sineseryoso si Mariposa.”

Totoo nga.

Mula pa noon, magkaibang mundo na talaga ang kanilang kinabibilangan.

Siya ay tahimik at marangal, may napakahuhusay na marka sa pag-aaral. Siya ang may pinakamataas na marka sa mga natanggap sa Golden Prime noong taong iyon at nakapasok sa pinakaprestihiyosong kurso ng unibersidad.

Samantalang si Mariposa ay malaya at padalos-dalos sa kilos, hindi mahilig mag-aral, at halos nakapasok lamang sa Unibersidad ng Golden Prime dahil sa pinalawak na pagtanggap ng mga estudyante. Isa siyang mag-aaral ng sining na may isa sa pinakamababang marka sa pagpasok.

At ganoon pa rin ang magiging kalagayan nila sa hinaharap. Magkaibang mundo pa rin ang kanilang tatahakin.

Kahit na nasa iisang kompanya sila ngayon, si Gilbert ay isa pa ring taong hindi maaabot, isang personalidad na hindi kayang lapitan ng isang ordinaryong empleyadong tulad niya.

May mapurol na sakit na kumirot sa kanyang dibdib, na para bang may mahigpit na pumisil sa kanyang puso.

Ang usok mula sa kanyang instant noodles ay dahan-dahang umakyat at tila binalot ng hamog ang kanyang magulong mga iniisip.

Isinara ni Mariposa ang talakayan at tahimik na sinimulang kainin ang kanyang noodles nang may gana.

Kinabukasan, inanunsyo ni Lorence sa panloob na group chat ng kompanya ang tungkol sa bagong patakaran sa overtime pay.

Dahil ang paghihigpit ay para lamang sa mga oras ng overtime na lampas alas-dose ng hatinggabi, hindi naman gaanong maraming empleyado ang maaapektuhan nito.

Tutal, kakaunti lamang ang karaniwang nagtatrabaho nang lampas hatinggabi.

Hindi maganda ang naging reaksiyon ni Mariposa nang mabasa niya ang anunsyong iyon.

Sumilip si Felis Molde, ang katrabaho niyang nasa katabing mesa, at pabulong na nagsabi, “Mariposa, hindi ba't malaki ang mababawas sa kikitain mo dahil dito?”

Si Felis ay isa sa iilang taong nakaaalam ng tunay na kalagayang pinansyal ni Mariposa.

Noong una, inisip din niya na masyadong nagpapakapagod si Mariposa sa murang edad at nagtataka kung nagpapakitang-gilas lamang ito, kaya hindi niya gaanong nagustuhan si Mariposa noon.

Ngunit kalaunan ay nalaman niya na ang buwanang kita ni Mariposa ay kailangang ipambayad sa gamot ng dalawang maysakit, upa sa bahay, gastusin ng pamilya, at pagbabayad ng mga utang, kaya halos wala nang natitirang pera para sa kanyang sarili.

Malaki rin ang naidaragdag ng overtime pay mula sa pagtatrabaho hanggang hatinggabi.

Kung hindi na ito mababayaran, mababawasan ang isang bahagi ng kita ni Mariposa.

Siniko ni Felis si Mariposa. “Bakit hindi ka pumunta kay Boss Gil? Ipaliwanag mo ang sitwasyon mo. Baka sakaling pumayag siya na tapusin mo muna ang overtime ngayong buwan.”

Pumunta kay Gilbert? Ano ang sasabihin niya?

Na sobrang hirap na niya at pati ilang libong yuan na overtime pay ay pinoproblema niya, kaya kailangan pa niyang magmakaawa sa kanya para magbigay ng eksepsyon?

Kahit pa kaya niyang pakinggan ang buong paliwanag, siya mismo ay hindi rin kayang sabihin iyon dahil sa hiya.

Napabuntong-hininga si Mariposa.

“Okay lang. Maghahanap na lang ako ng ibang part-time work. Mas mabuti na rin na makauwi ako nang mas maaga para makasama ang anak ko.” aniya.

Nang mabanggit ang anak ni Mariposa, biglang sumigla si Felis.

“May ilang damit ang anak ko na maliit na sa kanya. Gusto mo ba, bibigyan ko kayo? I-drawing ko pa ang ilan para sa baby mo. Huwag kang mag-alala, isang beses lang naman nagamit.” anito.

Noong nakaraan, kailan pa humihingi si Mariposa ng damit na nagamit na ng iba?

Ngunit ngayon ay iba na ang sitwasyon.

Ang mga damit na suot niya ay mga nabili pa bago malugi ang pamilya Madrigal, kaya saan pa siya kukuha ng pera para makabili ng bago?

Ngumiti si Mariposa at nagsabi, “Sige. Mas maganda nga naman ang damit ng bata kapag nagamit na, mas malambot at malinis. Salamat, sis Felis.”

Si Felis ay mula sa may-kayang pamilya at nagmamaneho pa ng Porsche papasok sa trabaho. Para sa kanya, ang mga damit na isang beses lang nagamit ay halos kasing-bago ng mga mamahaling brand na desinyo.

Dalhin na lamang ito kay Mahalia, labhan, at saka isuot muli. Naisip din ni Mariposa na ayos lamang iyon.

Nakahinga nang maluwag si Felis nang makita niyang maayos at natural ang pagtanggap ni Mariposa.

Nag-aalala siya noon na baka ma-offend ito, ngunit nais din niyang makatulong. Ang pagbili ng bagong damit para sa kanila ay maaaring maging masyadong nakakahiya, kaya mas mabuti na ang pagbibigay ng mga damit na hindi na niya ginagamit. 

Kung may kapalit man, hahayaan na lamang niyang si Mariposa ang mag-isip kung paano ito babawiin.

Sa huli, trabaho lamang naman ito sa loob ng kumpanya.

Gayunpaman, ayaw na talaga sana ni Mariposa na makasalubong pa si Gilbert, ngunit hindi niya ito naiwasan.