Chapter 3: P2

Dahil kulang sa tulog kagabi, pumasok si Mariposa sa silid-pahingahan upang gumawa ng kape. Nang itaas niya ang kanyang tingin, nakita niya ang isang lalaking nakatayo doon na punong-puno ng awtoridad at karisma.

Hindi naman maliit ang silid-pahingahan, ngunit sa tangkad at pangangatawan ni Gilbert, tila napuno ito ng kanyang presensya isang damdamin ng bigat at paninikip na halos hindi makahinga.

Hindi na maari pang umatras, kaya naglakas-loob na lamang si Mariposa ibinaba ang kanyang tingin, at bumati, "Magandang umaga, Mr. Saison."

"Um."

Tiningnan lamang ng lalaki si Mariposa nang walang pakialam, at tila wala siyang balak magsalita pa.

Bumalik sa pagtimpla si Mariposa ng kape, nilagyan ng yelo, at naghanda nang umalis sa silid-pahingahan.

Malamig na nagtanong si Gilbert, "Naayos na ba ang panukala?"

Mahigpit na hinawakan ni Mariposa ang tasa at bahagyang umatras nang marinig ito. "Tapos ko na po itong ayusin. Ibibigay ko sa inyo mamaya." aniya.

Ang reaksyong iyon ay tila nagpapahiwatig na para bang si Gilbert ay isang nakakatakot at mapaminsalang bagay.

Malamig na nagsalita si Gilbert, "Hindi na kailangan, ipadala mo na lang sa pamamagitan ng e‑mail."

Ayaw niyang magkaroon ng labis na pakikipag-ugnayan sa kanya.

Ang kanyang boses ay kasing lamig ng yelo.

Bahagyang sumandal siya, habang ang kanyang mahahabang binti ay nakalawit nang walang pag-iingat at ang mga kamay ay nasa bulsa, nagpapakita ng magaan at may-uring tindig.

Nakatitig si Mariposa sa kanyang pantalon at sapatos. Bahagyang umangat ang kanyang tingin at nakita ang maayos na tabas ng kanyang suot, pati na rin ang sinturong metal na nagkakahalaga ng limang numero, na lalong nagbigay kay Gilbert ng marangal at mataas na anyo.

Kahit nalugi na ang pamilyang Madrigal, nakikilala pa rin agad ni Mariposa na ang kabuuan ng suot ng lalaki ay nagkakahalaga ng daan‑daang libo.

Marahil ay dahil sa kilos nito, hindi sinasadyang napunta ang tingin niya sa ibaba ng sinturon ng pantalon ni Gilbert...

Ang laki ay masyadong halata para hindi mapansin.

Isang sulyap pa lamang ay uminit na agad ang kanyang mga pisngi, kaya mabilis siyang umiwas ng tingin.

Noong magkasintahan pa sila, medyo mapusok nga silang dalawa, dahil sa sigla ng kabataan, nawawala sila sa sarili. Sinubukan ni Mariposa ang iba’t ibang bagay, at ang pagkakaroon nila ng ugnayan ay naganap din nang hindi inaasahan.

Ngunit dahil nandito na siya, itinuturing niya itong biyaya at pahahalagahan niya ito nang lubos.

Sa pag-angat pa lalo ng tingin ni Mariposa, napadako ito sa mga pulang bakas sa leeg ni Gilbert.

Madaling mahuhulaan ng sinumang may sapat na gulang kung anong sitwasyon ang nagdulot nito.

Dati, ayaw ni Gilbert na nag-iiwan ng bakas si Mariposa sa kanyang leeg; sinasabi niyang ayaw niyang makita ito ng iba.

Ngayon naman ay malaya na siyang nakakalakad sa kumpanya na may ganyang marka sa leeg?

Talaga nga.

Ang lalaking katulad niya ay tiyak na hindi kukulangin sa mga babaeng nagkakagusto sa kanya.

Ganyan na siya noong nag-aaral pa sila, lalo na ngayon. Hawak na niya ang pamagat bilang tagapagmana ng pamilyang Saison, kaya maraming mahuhusay na babae ang nagnanais na makasama siya.

Bahagyang napabuntong‑hininga si Mariposa sa kanyang isipan.

Ayaw na ni Gilbert na magkaroon pa ng anumang ugnayan sa kanya, at ganoon din ang nararamdaman ni Mariposa.

Pilit na tiniis ang bigat at hapdi sa kanyang dibdib, at sumagot si Mariposa nang may masiglang ngiti: “Ganoon din po ang tingin ko.”

“Bukod sa mga usaping pang‑trabaho, hindi na natin kailangang magkaroon pa ng ibang pakikipag‑ugnayan.” ani ng lalaki.

Hindi tumingala si Mariposa.

Hindi niya namalayang naging napakasama at mainit na ang mukha ni Gilbert, ang nararamdaman lamang niya ay ang paninigas ng kanyang katawan sa ilalim ng tingin nito, at ang matinding pagnanais na makalayo.

Pagkasabi niyon, tumalikod siya at umalis sa silid‑pahingahan.

Habang pinagmamasdan ang likod ni Mariposa na tila guminhawa ang pakiramdam sa paglisan, mahigpit na hinawakan ni Gilbert ang kanyang tasa ng kape.

Dati ay ayaw‑ayaw nito sa iced Americano; masyado raw mapait at maasim ang lasa para sa kanya.

Ngunit ngayon, iyon na ang kanyang iniinom.

Pagbalik sa kanyang opisina, kinuha ni Gilbert ang kanyang telepono at tinawagan si Harley Fuentes.

“Kuya Gil, anong meron?” pagtataka ng nasa kabilang linya.

“Sino ang pinakasalan ni Mariposa?” seryusong tanong ni Gilbert.

Sa kabilang linya ay nagulat si Harley at hindi agad naintindihan ang ibig sabihin, kaya tapat siyang sumagot: “Hindi ko po alam.”

"Nagpakasal siya sa ibang bansa; sinabi niyang nalaman niyang buntis siya kaya nagdesisyon silang magpakasal. Hindi ko pa nakikita ang kanyang asawa." muling sabi ni Gilbert.

Kailan kaya ito nangyari?

Nanatiling tahimik sandali si Harley, saka napakagat‑labi at biglang nagsalita, “Ah… pagkatapos ninyong maghiwalay, narinig kong umalis si Mariposa papuntang ibang bansa kasama ang kanyang asawa…”

Hindi na nangahas magdagdag pa ng ibang salita si Harley.

Nagpakasal at nabuntis siya nang mabilis, kaagad pagkatapos nilang maghiwalay ni Gilbert.