LOGIN"Inumin mo ito kung nahihilo ka sa biyahe." mahinahong tugon ni Gilbert.Ang malamig at mahinahong boses ng lalaki ay umalingawngaw sa pandinig ni Mariposa.Kinuha niya ang kendi mula sa kamay nito.Nang dumampi ang kanyang mga daliri sa palad niya at naramdaman ang mainit na temperatura nito, dahan-dahang binawi ni Mariposa ang kanyang kamay.Bumulong siya ng isang pasasalamat.Binawi ni Gil Gilbert ang kanyang kamay at tumugon ng isang pag-uyog."Mas mabuti ang pakiramdam ng mga nahihilo sa biyahe kung sila ang nagmamaneho. Dati pa kitang sinasabihang matutong magmaneho, pero laging ipinagpapaliban mo." muling sambit nito.Nagulat si Mariposa na alam pala ng lalaki na nahihilo siya sa biyahe.Kumalat ang lasa ng mint sa kanyang bibig.Medyo naibsan na ang kanyang pagkahilo.Hindi siya tinitingnan ng lalaki; hawak nito ang telepono sa isang kamay, at nakakunot ang noo habang nagbabasa ng mga mensahe.Walang pag-aalinlangang nagsalita si Mariposa, "Dati akala ko kusa na lang itong maw
"Boss Gil..."Nag-alinlangan si Mariposa, habang ang kanyang mga mata ay parang naghahanap ng daan.Nasa ibaba pa rin si Lorence.Kung susundan niya si Gilbert pababa, malamang na magkakatagpo sila ni Lorence."Paano kung maghintay muna ako ng ilang minuto bago bumaba?" ani Mariposa.Napangiti na lamang si Gilbert.Hindi na niya ibinunyag ang iniisip niya.Akala ba niya hindi makikilala ni Lorence kung sino siya?Hindi lamang dahil ilang taon na silang magkakasama sa trabaho, kundi dahil din sa pabangong ginagamit ni Mariposa na bihira lang makita. Maaaring hindi agad napansin ni Lorence, ngunit sigurado nang naiisip na niya ito ngayon.Hindi na ito binanggit pa ni Huo Jishen."Sige, bumaba ka na lamang pagkalipas ng limang minuto."Huminga nang maluwag si Mariposa at hinaplos ang kanyang dibdib. "Salamat, Boss." Nang makita ang kanyang paghinga nang maluwag, tumalikod na si Gilbert at naunang umalis.Pagbaba sa ibaba, sumakay sila sa sasakyan.Tumingin si Lorence sa likuran at maing
Napakahusay ng mga henetikang pamilya ng mga Saison; may tiyuhin si Mariposa na naging sikat na artista noong panahong iyon, at ang mga kabataan sa pamilya ay may kani-kaniyang sariling kagandahan at alindog.Ngunit nang itanong iyon ni Gilbert, laging nararamdaman ni Mariposa na tila nakikita nito ang lahat ng kanyang itinatago.Nakaramdam siya ng kaunting kaba at pagkabalisa.Inilipat niya ang hibla ng buhok sa likod ng kanyang tainga. "Oo, tama naman?""Ang anak mo ay hindi naman kahawig ng asawa mo."Bumilis ang tibok ng puso ni Mariposa. Nagsimulang pagpawisan ang kanyang mga palad.Kahit ang mga putong kakakain pa lamang ay nawalan ng lasa, tila nagngata ng waks.Kinain ng takot ang kanyang pagkatao na tila mga damong gumagapang at bumabalot sa bawat hibla ng kanyang katawan, hanggang sa mamuo ang malamig na pawis sa kanyang likuran.Nanginginig ang kanyang boses, ngunit tumingin pa rin siya kay Gilbert at pilit na ngumiti nang mahinahon."Oo, hindi nga kahawig ng ama ang aking
Habang naghihilamos at nakatingin sa salamin, nakaramdam si Mariposa na may kakaiba.Sa bahay ni Gilbert, tila lahat ng gamit ay nakalagay lamang sa isang panig, habang ang mga estante at kabinet sa kabilang panig ay lubusang walang laman.Marahil ay inilaan ito para sa taong mamahalin niya balang araw.Huminto sandali si Mariposa sa paghihilamos, naguguluhan sa biglang pumasok na isipin.Pinilit niyang huwag nang pag-isipan pa ito nang labis.Iba na ang usapan niyan.Kung sino ang pakakasalan ni Gilbert, o kung kaninong mga gamit ang pupuno sa bahay na ito, ay wala na siyang kinalaman doon.Marahil ay magkakaroon din ng ibang kulay ang tahanang ito.Maging si Klea, si Levy, ang babaeng bumibili ng kape para kay Gilbert, o sinumang ipakilala sa kanya ng pamilya Saison bilang posibleng makapangasawa.Kakaiba talaga ang isip ng tao.Habang pilit mong iniiwasang isipin ang isang bagay, lalo lamang itong bumabalik sa iyong isipan.Kumuha siya ng tubig gamit ang mga palad at hinugasan ang
Ito ay mga litratong inilathala mismo ni Rafael sa social media, at lahat ay pinagsama-sama.Isa sa mga litrato ay kinuha gamit ang filter, at nakalagay din sa ibaba kung kailan ito kinunan.Hindi naman sila mukhang malambing sa isa’t isa. Kahit hawak ni Rafael ang kanyang telepono, nakaupo lang si Mariposa sa hapag-kainan habang nagpapakita ng senyas ng kapayapaan sa harap ng kamera.May kasama ring isang lalaking nasa katamtamang edad na hindi nakatingin sa kamera kundi nagbabalat ng hipon.Puno ng hipon ang mangkok ni Mariposa.Wala namang mali sa litratong ito.Ngunit kung babalikan ang panahon, kinunan ito noong nag-aaral pa si Mariposa sa unibersidad.Akala noon ni Gilbert ay nagpakasal na lang siya sa kung sinong lalaki dahil sa malubhang karamdaman ng kanyang ama.Lalo na noong naisip niya ang karanasan ni Rafael sa pagtatrabaho sa kumpanya ng pamilya Madrigal.Malamang ay matagal na silang magkakilala at pinagplanuhan na talagang magpakasal.Ipinagpatuloy ang pag-scroll gamit
Humingi muna ng paumanhin bago pinatay ang tawag, ngunit hindi pa rin siya nakuntento.Tinanggal ni Gilbert ang kanyang mga earphone.Gayunpaman, wala siyang balak na bitawan si Mariposa.Tinusok-tinusok ni Mariposa ang kalamnan ng kanyang braso, ngunit hindi man lang ito gumalaw.Wala na siyang nagawa kundi magsalita, "Bitawan mo na ako."May bahid ng galit ang kanyang tinig.Galit siya dahil hindi man lang ito nagpaliwanag at hinayaan lang siyang mapagkamalan ng iba. Galit siya dahil hinahawakan siya nito nang ganoon, hanggang sa natatakot na siyang huminga nang malalim.Ngumiti lang si Gilbert napakagwapo at napakalinis ng kanyang anyo.Hindi maipaliwanag ang kagandahan ng kanyang mukha, at mayroon siyang marangal na anyo. Kahit nakapambahay lang, mukha pa rin siyang isang marangal na binata.Bihira siyang ngumiti nang ganito kagaanan.Alam ni Mariposa na ang proyektong binanggit ni Felipe ay umuusad nang maayos.Alam din niyang malamang ay aalis na rin ito papunta sa ibang bansa s







