LOGINKinabukasan, maagang pumasok si Fiona sa opisina. Bitbit niya ang ilang dokumentong natapos niyang ayusin kagabi, at kahit halatang kulang siya sa tulog, pilit pa rin niyang pinanatili ang maayos na ekspresyon sa mukha. Ayaw na niyang magkaroon pa ng panibagong dahilan si Xavian upang magalit sa kanya. Sapat na ang nangyari noong nakaraang mga araw, lalo na ang naging pagtatalo nina Daniel at Xavian sa hapunan.Hindi niya maalis sa isip ang nangyari kagabi. Hindi niya inaasahang ipagtatanggol siya ni Daniel nang ganoon. Natutuwa siya dahil may isang taong handang kumampi sa kanya, pero may bahagi rin ng kanyang sarili na nakokonsensiya. Dahil sa kanya, nasira ang masayang selebrasyon nina Astrid at Xavian para kay Ashton.Napabuntong-hininga siya habang inilalapag ang mga dokumento sa mesa.“Hindi na dapat maulit iyon,” bulong niya sa sarili.“May kausap ka ba?”Napalingon si Fiona at nakita si Jared na nakatayo sa may pintuan ng kanilang opisina.“Wala,” mabilis niyang sagot. “Nag-ii
Masayang-masaya si Astrid habang inaayos ang mga pagkaing nakahanda sa kanilang hapag-kainan. Espesyal ang araw na iyon para sa kanilang pamilya dahil sa wakas ay nakuha ni Ashton ang unang puwesto sa klase nila. Bilang gantimpala sa pagsisikap ng anak, nagpasya silang magdaos ng simpleng dinner sa bahay.Hindi naman nila kailangan ng malaking selebrasyon. Sapat na sa kanila ang makasama ang mga taong malapit sa kanilang puso. At dahil sina Fiona at Daniel lamang ang mga kaibigang talagang malapit sa kanila, siyempre, hindi mawawala ang dalawa sa mga inimbitahan nila.“Mama, darating na ba sila Tita-ninag Fiona at Tito Daniel?” tanong ni Ashton habang nakaupo sa sofa, hawak ang medalya at certificate na natanggap niya.“Darating din sila, sweetheart. Huwag kang mainip,” nakangiting sagot ni Astrid habang inaayos ang kuwelyo ng anak.“Excited na akong ipakita kay Tita-ninang Fiona ang medalya ko!”Napangiti si Astrid. “Sigurado akong matutuwa siya. Proud na proud kami sa iyo.”Maya-may
Ilang araw na ang lumipas mula nang bumalik si Fiona sa opisina, ngunit hindi pa rin bumabalik sa dati ang pakikitungo ni Xavian sa kanya. Kahit ginagawa niya ang lahat upang matapos ang mga responsibilidad niya sa tamang oras, nananatiling malamig ang lalaki sa tuwing nagkakasalubong sila. Hindi naman nagrereklamo si Fiona. Alam niyang kailangan niyang bumawi sa mga pagkukulang niya, kaya sa halip na magpaliwanag nang magpaliwanag, pinili niyang patunayan ang sarili sa pamamagitan ng kanyang trabaho.Maaga siyang pumapasok at madalas ay nahuhuli na sa pag-uwi. Sinisigurado niyang nababasa niya ang bawat report, natatapos ang mga dokumentong ipinapasa sa kanya, at naaasikaso ang mga kailangang desisyon sa kanilang departamento. Kahit pagod na siya, hindi niya hinahayaang bumalik sa dating sitwasyon ang trabaho niya. Ngunit may isang bagay na hindi niya maiwasang mapabayaan sa mga nakaraang araw. Si Daniel. Dati, kahit abala siya, nakakahanap pa rin siya ng oras para magpadala ng mensa
Kinabukasan, maaga pa lamang ay nasa bahay na nina Astrid si Fiona. Kasalukuyan na itong nag-aalmusal kasama si Ashton nang bumaba si Xavian.“Good morning, sir!” masiglang bati ni Fiona nang makita ang lalaki. Ngunit nang salubungin siya nito ng masamang tingin, unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang labi.“Mabuti naman at kilala mo pa kung sino ang boss mo,” sarcastic na saad ni Xavian.Natahimik na lamang si Fiona. Napansin niyang mukhang hindi maganda ang gising ng lalaki kaya minabuti niyang huwag na munang sumagot.“Tell me, Fiona, gusto mo bang maghanap na ng ibang trabaho?”“Ha?! Anong ibig mong sabihin?” gulat na tanong niya.Naupo si Xavian sa tabi ni Astrid at agad na pinaghainan ni Nanay Nena ng almusal.“Ilang araw ka na kasing hindi pumapasok sa office. Hindi ka ba nahihiya sa akin? Araw-araw kitang nakikita rito sa bahay at minsan naman, sunod ka nang sunod kung nasaan si Daniel.”“Love,” saway ni Astrid sa asawa.“Magaling naman na ang asawa ko kaya hindi mo na siya k
Maagang nagising si Daniel noong Lunes, kahit wala naman siyang kailangang pasukin nang mas maaga sa karaniwang oras. Ilang minuto siyang nakahiga habang nakatitig sa kisame, iniisip ang mga nangyari nitong weekend. Hindi niya maikakailang naging masaya siya sa piling ni Fiona, at kahit pilit niyang sinasabi sa sarili na simpleng pagkakaibigan lamang muna ang gusto niyang buuin, may bahagi sa kanyang umaasang mas marami pa silang pagkakataong magkita.Napabuntong-hininga siya bago bumangon.“Get yourself together, Daniel,” bulong niya habang naglalakad papunta sa banyo.Hindi niya gustong masyadong madaliin ang mga bagay-bagay. Alam niyang may mga damdamin pa siyang kailangang unawain, at ayaw niyang madamay si Fiona sa anumang kalituhang hindi pa niya kayang ayusin. Pero habang naghahanda siya para sa trabaho, napansin niyang ilang beses niyang tiningnan ang phone niya, umaasang may bagong mensahe mula sa babae.Nang mapansin niya ang sarili, napailing siya.“Seriously?”Kinuha niya
Habang pinagmamasdan niya ang babaeng papalayo, hindi maikakaila ni Daniel na may kakaibang gaan sa pakiramdam niya. Hindi pa niya alam kung ano ang magiging pangalan ng nararamdaman niya para kay Fiona, at hindi rin niya masasabing tuluyan na siyang nakalaya sa nakaraan. Pero alam niyang may nagbago.Sa unang pagkakataon, hindi niya tiningnan ang pag-ibig bilang isang bagay na kailangan niyang habulin kahit hindi siya pinipili. Nagsisimula niyang maunawaan na maaari rin pala itong dumating nang hindi niya inaasahan, sa anyo ng isang taong handang manatili ngunit marunong ding igalang ang kanyang mga hangganan. At marahil, iyon ang dahilan kung bakit gusto niyang makita si Fiona muli. Hindi dahil kailangan niya ng kapalit ni Astrid. Kundi dahil, sa simpleng araw na iyon, nagustuhan niyang makasama si Fiona bilang si Fiona.Ilang sandali pa siyang nanatili sa kinatatayuan niya bago tuluyang naglakad pauwi. Habang tinatahak niya ang pamilyar na daan, hindi niya maiwasang maalala ang mga
Halos magdamag na hindi nakatulog si Astrid.Paulit-ulit niyang binabasa ang mensaheng natanggap niya kagabi mula sa unknown number habang nakatitig sa kisame ng condo unit na pansamantala niyang tinutuluyan.You ran away again.This time, I’ll make sure you can’t escape from me anymore.Kahit hind
Nanigas ang buong katawan ni Astrid. Pakiramdam niya tumigil ang oras habang nakatayo si Xavian sa labas ng condo at nakatitig sa batang nasa harapan nito.Tahimik ang buong hallway. Ngunit sa loob-loob ni Astrid, parang napakalakas ng tibok ng puso niya.Hindi… Hindi pwede. Hindi pwedeng malaman n
Halos buong araw na lutang si Astrid.Kahit nasa meeting siya kasama ang ibang designers ng kumpanya ay hindi mawala-wala sa isip niya ang mga sinabi ni Xavian.You can hide your secret from everyone else, Astrid. But not from me.Paulit-ulit iyong nag-e-echo sa utak niya.Pakiramdam niya anumang o
Tahimik ang buong executive office. Ngunit para kay Astrid, parang napakalakas ng ingay ng tibok ng puso niya. Hindi siya makagalaw habang nakatitig sa perang nakapatong sa mesa sa harapan niya.Iyong limang libong iniwan niya sa hotel. At ngayon… hawak iyon ni Xavian. Kitang-kita niya ang malamig







