LOGINCLAUDINE
Masakit ang ulo ni Claudine nang magising siya kinabukasan dahil nakainom siya ng marami. Mabuti na lang, nandiyan si River at inihatid siya sa bahay niya kagabi. Bumangon siya sa kanyang kama. Nanuot sa ilong niya ang mabangong amoy ng nilulutong almusal ni aling Liza. Kumalam ang kanyang sikmura at agad na nagtungo sa kusina. "Gising ka na pala. Mag-almusal ka na. Nakapagluto na ako," sabi ng matanda sa kanya. Nginitian niya ito. "Nag-almusal na po ba kayo? Kumuha po kayo ng almusal niyo ng mga apo niyo. Hindi mo naman po iyan mauubos," sabi niya sa matanda. "Salamat, Claudine. Doon na lang ako mag-aalmusal sa bahay para may kasama ang mga apo ko." "Sige lang po. Ayos lang ako dito. Kumain na po kayo," aniya sabay ngiti. Nang kumuha ang matanda ng kanilang pagkain, nagtungo na si aling Liza sa kanilang munting bahay. Kumain naman mag-isa si Claudine. At nang matapos siya sa pagkain, siya na ang naghugas at nagligpit. Naupo siya sa sala at saka sumilip sa malaking bintana. Ang ganda ng view sa labas. Puro luntian. Malamig ang simoy ng hangin dahil puro puno. Naalala bigla ni Claudine ang naganap kagabi. "Tsk. Akala niya yata maghahabol pa ako sa kanya. 'Di na uy," inis na sabi ni Claudine sa sarili. Hindi kasi niya napigilang mainis kay Hunter kagabi. Lalo pa't niyayabangan siya nito na kunwari lang siyang matapang. Pero ang ending, hahabulin niya lang ito sa huli. Malakas siyang tumawa sa sinabing iyon ni Hunter. Inis na inis siya sa kayabangan nito. "Ano ba akala niya? Habambuhay akong baliw sa kanya? Gagò!" dagdag pa niyang sabi. Nagtungo siya sa kuwarto upang magpalit ng damit. Pupunta siya sa farm para bisitahin ang mga hayop doon na dumating kahapon. Titingnan niya rin ang ginawang kulungan ng mga hayop doon kung maayos ba ang pagkakagawa. "Good morning!" Muntik pa siyang mapasigaw sa gulat nang sumulpot sa kanyang harapan si River. Natawa siya bago inirapan ang binata. "Daig mo pa ang kabuti na bigla na lang susulpot kung saan," aniya sabay hawi sa kanyang buhok. "I'm sorry kung nagulat kita. Saan ka pala pupunta?" "Sa farm. Titingnan ko kung maayos ba iyong pinagawa kong kulungan ng baboy pati na manok. Tapos may ipapagawa pa pala akong kulungan ng mga baka. Sana maging maayos ang lahat," wika ni Claudine sabay hingang malalim. Hindi naman kasi siya maalal sa pagkakaroon ng negosyo. At iyon ang unang negosyo niya at magiging libangan niya. "Magiging maayos ang lahat. Huwag kang mag-alala, tutulungan kita," wika ni River. "Salamat, River. The best ka talaga. Ano? Sasama ka ba sa akin?" "Oo. Gusto ko ring makita ang pinagawa mo. Mainam iyan para pasok lang nang pasok ang pera sa iyo. Kaysa labas ka nang labas ng pera." Tumango siya bilang pagsang-ayon kay River. "Yes dahil mauubos din basta ang pera ko kapag panay lang ako gastos. At least ito, sarili ko na talagang pera ito. Negosyo ko na mismo. Mabuti na lang talaga malaking lupa ang iniwan sa akin ni daddy. Magagamit ko." Naglakad silang dalawa patungo sa kanyang malawak na lupain. Naroon na nga ang mga hayop na binili niya. Ilang inahin din ang binili niya. Sinabi sa kanya ni aling Liza na maayos na ang lahat. Pati na ang mga pagkain ng mga hayop doon. Nakita niya ngang maayos ang pagkakagawa ng kulungan. At sinisimulan na ring gawin ang kulungan ng baka. Para kapag umulan, may masisilungan ang lahat ng alaga niyang hayop sa kanyang farm. "Sabihan mo ako sa susunod kapag may naghanap ng supplier ng manok pati na itlog. Para ako ang magiging supplier nila," sabi niya kay River. "Oo sige. Marami akong kilala dito. Ako na ang bahala," saad ni River sabay kindat. Pinakain nilang dalawa ang mga hayop doon. Libang na libang si Claudine sa kanyang ginagawa. Wala siyang ibang naisiip kun'di ang pakainin ang mga hayop doon. Hindi pumasok sa isip niya si Hunter. Kaya naman pagbalik nila, tawa nang tawa si Claudine. At ganoon din si River. "Medyo mabaho pala talaga ang dumi ng baboy pero keri ko lang naman maglinis ng kulungan. Maigi ngang ma-experience ko para masaya," aniya sabay hagikhik. "Oo masaya naman maglinis ng kulungan. Malakas ang pressure ng tubig kaya madaling maaanod ang dumi." "Kaya nga. Sige, pasok na muna ako sa bahay. Magpapahinga muna ako. Mamayang hapon na ulit ako lalabas," paalam niya sa binata. Hindi muna agad pumasok sa loob ng kanyang bahay si Claudine dahil diniligan niya muna ang mga halamang tanim sa paligid ng malawak niyang bakuran. Pati na ang mga naggagandahang bulaklak doon. "Tapang-tapangan ka rin talaga, ano? Tingnan lang natin kung hindi ka maghabol sa akin paglipas ng ilang linggo o buwan." Tumigil si Claudine sa kanyang ginagawa at saka napairap sa hangin. Tiningnan niya ang lalaking nagsalita sa kanyang likuran at saka umirap. "Talaga lang, ha? Hindi ako sigurado. Wala na kasi akong pakialam sa iyo. Tama na ang ilang taong pagpapakatanga sa walang kwentang katulad mo," matapang niyang sabi. Tumawa si Hunter. "Ganoon ba? Eh bakit ayaw mo pang mag-file ng annulment?" "Simple lang, para may makuha naman ako sa iyo. Sayang naman ang araw-araw na pag-iyak ko kung wala akong makukuha sa iyo. Pero kahit sino pang babae ang kantutïn mo, wala akong pakialam." Nanlaki ang mata ni Hunter. "Bunganga mo. Bastos ka ng manalita." Tumawa siya. "Anong bastos doon? Iyon naman talaga ang tawag doon. Huwag kang feeling malinis diyan. Huwag ako. At isa pa, bakit nagpunta ka pa dito? Papansin ka lang? Hindi mo matanggap na kaya kitang iwan?" Malakas na tumawa si Hunter. "At bakit naman ako magpapapansin sa iyo? Masayang-masaya nga akong sumuko ka na. Wala na akong problema pa." Tumango-tango si Claudine. "Iyon naman pala. Eh 'di maigi. Ganoon din ako. Masaya rin akong nakahinga na ako sa iyo. Natatawa na nga lang ako sa sarili kong nagpakabaliw ako sa katulad mo. Marami naman pala siyang mas higit sa iyo." "Sino? Si River? Malandi ka rin pala 'no?" Asar siyang natawa. "Ni minsan hindi ako lumandi sa kahit na sino. Hindi ko na kasalanan kung may mga lalaking naaakit sa ganda ko. Hindi man ako maganda sa paningin mo, maganda naman ako sa paningin ng ibang lalaki," mayabang niyang sabi sabay kindat. Nakita niya ang pagtiim-bagang ni Hunter pero agad na siyang tumalikod. Ngayon, natutuwa na siyang inisin si Hunter.SUSIE“Hindi ko talaga alam kung paano ko ito sisimulan nang hindi ako kinakabahan, pero gusto kong subukan dahil ayokong isipin mo na basta ko lang ito ginawa dahil masaya tayo ngayon. Tatlong buwan na ang lumipas mula nang maging maayos ang lahat sa atin at sa loob ng mga panahong iyon, lalo kong nakita kung gaano kita gustong makasama sa buhay ko. Alam kong marami pa tayong kailangang pag-usapan at hindi ko naman inaasahan na magiging madali ang lahat pagkatapos nito, pero gusto kong ikaw ang kasama ko habang inaayos natin ang mga bagay na iyon.”Napahawak ako sa bibig ko habang nakatingin sa kanya. Patuloy siyang nakatingin sa akin habang hawak ang kahon, kaya lalo akong naiyak.“Susie, gusto kong ikaw ang makasama ko sa mga susunod na taon. Gusto kong magkaroon tayo ng sariling pamilya at sariling buhay na pareho nating pinili, at gusto kong pag-usapan natin ang lahat ng bagay nang magkasama. Hindi ko naman hinihingi na maging perpekto ang buhay natin dahil alam kong magkakaroon
SUSIEKinabukasan, maaga akong naghanda. Nagdala ako ng damit, tuwalya at ilang gamit na kailangan namin para sa buong araw. Nang dumating si Dan, agad niya akong tinulungan sa pagdala ng mga gamit papunta sa sasakyan at napailing siya nang makita ang dami ng dala ko.“Susie, bakit parang aalis tayo nang isang linggo? Sabi ko sa’yo swimming lang tayo, pero parang nagdala ka ng kalahati ng laman ng bahay mo. Kung kailangan mong magdala ng ganoon karaming gamit, baka mas kailangan pa nating kumuha ng mas malaking sasakyan,” natatawang sabi niya.“Hindi naman marami iyon. May damit ako, tuwalya, extra na gamit at ilang bagay na baka kailanganin natin, kaya mas mabuting may dala kaysa mamaya may hanapin tayo at wala. Tsaka huwag kang magreklamo dahil ikaw naman ang nagprisinta na magdala ng mga gamit ko.”“Hindi ako nagrereklamo, natatawa lang ako dahil kilala na talaga kita. Kapag aalis ka, gusto mong handa ka sa lahat ng posibleng mangyari, pero kapag ako naman ang naghahanda ng surpris
SUSIETatlong buwan ang lumipas mula nang tuluyan nang umalis si Aireen sa bayan at sa buhay namin ni Dan. Sa loob ng tatlong buwan na iyon, mas naging maayos ang relasyon namin at mas nakilala pa namin ang isa’t isa. Hindi naman naging perpekto ang lahat dahil nagkakaroon pa rin kami ng mga simpleng pagtatalo, lalo na kapag sobra na ang pang-aasar ni Dan o kapag nakikialam naman ako sa mga ginagawa niya sa farm, pero mas madali na para sa amin na pag-usapan ang problema kaysa hayaan itong lumaki.Halos araw-araw na rin siyang dumadaan sa coffee shop. Minsan ay may dala siyang tray ng itlog para sa mga cakes namin, pero madalas ay wala talaga siyang dalang kahit ano at pupunta lang siya para makita ako. Kapag wala siyang ginagawa sa farm, uupo siya sa paborito niyang mesa malapit sa bintana at maghihintay hanggang magkaroon ako ng oras, habang ako naman ay kunwari ay naiirita sa presensya niya kahit sa totoo lang ay masaya akong nandiyan siya.“Susie, bakit parang hindi ka pa rin sana
SUSIEMaaga pa ng buksan ko ang coffee shop nang araw na iyon. Iilan pa lang ang dumadaan sa kalsada. Nasa likod ako ng counter at inaayos ang mga gamit nang mapansin kong parang hindi pa rin ako sanay sa mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Madalas akong napapangiti nang walang dahilan, lalo na kapag naaalala ko si Dan. Kahit anong gawin ko, hindi ko maiwasang maalala ang mga sinabi niya at ang paraan ng pakikitungo niya sa akin.Minsan, kapag napapansin ng staff na nakangiti ako habang nagtatrabaho, mabilis kong binabawi ang ekspresyon at kunwaring may iniisip na problema sa negosyo. Ayokong mapansin ng iba na nagbago ako. Pero alam kong hindi ko na kayang itago iyon nang matagal.Nang bandang alas-diyes na ng umaga, mas dumami ang customer. Abala ako sa pag-aasikaso ng mga order nang tumunog ang kampana sa pintuan. Hindi ko agad nilingon dahil may kausap akong isang customer. Nang matapos ako, saka lamang ako napatingin sa pinto.Natigilan ako nang makita kung sino ang bagong pa
SUSIEHALOS MANLAMBOT ang buong katawan ko sa ginawang pagsipsïp ni Dan sa ut0ng ko. Ang init ang dila niya roon at parang sanggol kung sumïpsip. Hindi ko akalain na ganito pala kasarap kapag sinusupsóp. Wala pa kasi akong karanasan pagdating sa s3x. Pero ngayong gabi, handa kong ibigay ang sarili ko kay Dan. Hindi ko na rin naman maitatanggi sa sarili ko na mahal ko na siya. Ang bawat paghaplos niya sa katawan ko ay talaga namang nakakapanindig balahibo. Habang abala ang bibig niya sa kabila kong dibdib, ang isang kamay naman niya ay abala sa pagl@mas ng kabila. Lalong nag-iinit ang katawan ko sa sobrang sarap ng ginagawa niya. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong kakaibang init. “Ohhh…” hindi ko napigilang ung0l l matapos naman yung sipsipïn ang kabila kong dibdib.At habang patuloy siya sa paglalaro ng dibdib ko, ang kanyang kamay ay gumapang na patungo sa pagitan ng hita ko kung saan sinimulan niyang himasin ang biyak ko. Nanginginig ang mga hita ko sa mga oras na iyon. Hindi m
SUSIE Hindi agad humiwalay si Susie nang dumampi ang labi ni Dan sa kanya. Hindi siya gumalaw, hindi rin siya umatras. Para bang sa sandaling iyon, kusa nang huminto ang lahat ng tanong sa isip niya. Ang natira na lang ay ang init ng kamay ni Dan sa bewang niya at ang paraan ng paghaplos nitong maingat, hindi nagmamadali at parang hinihintay ang kahit katiting na pagtutol. Wala siyang ibinigay na ganoon. Sa halip, marahan niyang inilapit ang sarili, halos hindi namamalayan, hanggang sa mas dumikit ang katawan niya kay Dan. Doon lang lumalim ang halik na marahas, hindi padalos-dalos, kun'di dahan-dahan, parang sinisiguro muna ng bawat galaw na pareho silang handa. Naramdaman niyang inilagay ni Dan ang isang kamay sa batok niya, hinawakan siya nang maingat, parang baka mawala siya kung hindi ito mag-ingat. Napapikit si Susie, hindi dahil sa kaba kun'di dahil sa pakiramdam na matagal na niyang iniiwasan ngunit ngayon ay kusa nang umuusbong. Hindi niya alam kung gaano katagal sil
HUNTER Mariing napapikit si Hunter sabay buga ng hangin. Tiningnan niya ang tiningnan niya ang laman ng paper bag at nakita nga roon ang ulam na niluto ni Claudine para kay River. Asar siyang natawa bago ipinasok sa loob ng sasakyan ang paper bag. Luminga-linga muna siya bago pumasok sa loob ng
CLAUDINE Pinagmasdan ni Claudine ang kanyang sarili sa salamin. Nakasuot siya ng fitted dress na may slit sa kanang bahagi ng hita niya. Kitang-kita ang magandang kurba ng kanyang katawan. Litaw din ang kanyang cleavage na talaga namang nakaaakit tingnan. Kaunting make-up lang ang inilagay niy
HUNTER Dalawang araw na ang lumipas simula nang umalis sa kanilang bahay si Claudine. Aminado si Hunter na ramdam niya ang pagbabago sa bahay na iyon. Naging tahimik. At mas gusto niya nga talaga iyon. Ngunit tila nawalan ng buhay ang malaking bahay na iyon. Pagkababa niya ng kusina, nakapagl
CLAUDINE Kinabukasan, maagang nagising si Claudine. Nag-almusal muna siya sa bahay ni Sarah bago tuluyang umalis patungong Ilocos. Habang nagmamaneho siya, naiisip niya si Hunter. Umaasa siyang magme-message sa kanya ang asawa niya para pabalikin siya sa bahay nila pero wala talaga. Kahit na p







