3 | มองเป็นศัตรู!

ปัง!!

ประตูห้องนอนถูกปิดใส่หน้าผมดังปังด้วยฝีมือของยัยเพื่อนตัวดีของผมเอง เธอชื่อสมายด์ และเธอเป็นผู้หญิงที่โคตรร้ายกาจ บอกตามตรงว่าผมโคตรหนักใจกับสันดานแย่ๆ ของเธอเลย

“ทำไมเธอไม่น่ารักเหมือนตอนเด็กๆ ห้ะสมายด์ ทำไมยิ่งโต เธอก็ยิ่งร้ายกาจ ฉันไม่เข้าใจเลย”

ผมมองแผ่นประตูห้องนอนของยัยผู้หญิงร้ายกาจด้วยความรู้สึกที่ยังคงโคตรหนักใจ ยิ่งไปกว่านั้นคือผมโคตรผิดหวัง เสียดายความน่ารักของเธอตอนเด็กๆ ตอนนั้นเธอนิสัยดี น่ารัก ผมพูดอะไรก็เชื่อฟังทั้งนั้น ไม่ดื้อ ไม่รั้น ไม่ต่อต้าน ไม่เถียงคำไม่ตกฟาก แต่จู่ๆ เธอก็กลายเป็นเด็กร้ายกาจ อารมณ์ร้อน แถมพฤติกรรมของเธอก็ยังรุนแรงขึ้นทุกวัน

อย่างวันนี้เธอก็ไปตบริสา ริสาเป็นแฟนผมน่ะครับ และผมไม่เข้าใจเลยว่าเธอทำไปทำไม แทนที่จะรักกันเหมือนพี่น้อง เพราะริสาก็เหมือนเป็นน้องสาวของเธอ ในเมื่อพ่อแม่ของเธอรับริสามาเป็นลูกอีกคน และริสาเกิดหลังสมายด์สักสองเดือนได้ เลยถือได้ว่าเป็นน้อง

แต่สมายด์กลับไม่ญาติดีด้วย ตรงกันข้าม เธอชอบรังแกริสา ทั้งๆ ที่ริสาเป็นคนน่ารัก นิสัยดี อ่อนโยน แล้วก็ยังน่าสงสาร เพราะเธอเป็นเด็กกำพร้า ไม่รู้จักแม้กระทั่งพ่อแม่ของตัวเอง

และคงเป็นเพราะความสงสาร จนมันกลายเป็นความรักล่ะมั้ง เมื่อตอนเข้ามหาลัยปีหนึ่ง ผมถึงขอริสาเป็นแฟน เพราะคิดว่าปีหนึ่งคงโตพอที่จะดูแลเธอได้แล้ว ผมอยากดูแลเธอ ปกป้องเธอ ไม่อยากให้เธอโดนใครรังแกอีก

แต่ทุกวันนี้ ผมก็เหมือนคนผิดสัญญา เพราะริสาก็ยังโดนสมายด์รังแกอยู่ดี และปัญหานี้ มันคงต้องแก้ที่ต้นเหตุ นั่นก็คือยัยเด็กดื้อในห้องนั้น เพียงแต่จนแล้วจนรอด ผมก็ยังไม่รู้วิธี

“ทำยังไงถึงจะดัดนิสัยของเธอได้วะสมายด์ ทำยังไงเธอถึงจะกลับมาน่ารักเหมือนเมื่อก่อนกัน” ผมพึมพำออกมาอย่างไร้ความหวัง เพราะผมยังไม่รู้วิธีจริงๆ

วิธีที่ผมพอจะทำได้ อย่างเช่นบุกมาหาเธอที่คอนโดวันนี้ เพื่อที่จะพาเธอไปขอโทษริสา ใช่ครับ เพราะแบบนี้ไง ผมถึงมาอยู่ที่นี่ตอนนี้ ที่คอนโดของสมายด์

แต่ก็อย่างที่เห็น มันไม่สำเร็จ ไม่งั้นป่านนี้เธอคงไม่ได้อยู่ในห้องนอน แต่ต้องอยู่บนรถผม

อ้อ! แล้วก็ ผมชื่อ‘โซ่’ นะ เหมือนจะลืมแนะนำตัว ผมเป็นเพื่อนเล่นกับสมายด์ตั้งแต่เด็กๆ แต่ตอนนี้เราสองคนมันเหมือนไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว เพราะเราทะเลาะกันตลอด

และไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่เราสองคนไม่เคยคุยดีๆ กันได้นาน พูดกันไม่กี่คำก็ทะเลาะกัน และส่วนใหญ่ก็เธอไงที่เป็นคนเริ่ม เหมือนเธอโกรธผม ไม่พอใจผมอยู่ตลอดเวลา

อาจเป็นเพราะผมตั้งตนปกป้องริสาล่ะมั้งครับ เธอเลยไม่ชอบผม เพราะเหมือนผมกำลังยืนอยู่คนละฝั่งกับเธอ ทำให้เธอรังแกริสาได้ไม่สะดวกเท่าที่ควร

บ้าชิบ! ยิ่งคิดผมก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอแม่งโคตรร้ายกาจชะมัด!

และผมบอกตามตรง ว่าการที่เธอร้ายกาจขนาดนี้ มันทำให้ทุกวันนี้ มันไม่ใช่แค่เธอหรอก ที่รู้สึกโกรธและไม่พอใจ เพราะผมก็เป็นเหมือนกัน

ผมก็โกรธเธอ ไม่พอใจเธอ โมโหเธอ โดยเฉพาะเวลาที่เธอมาทำร้ายริสาอย่างเช่นไอ้สิ่งที่เธอทำวันนี้ ผมก็ยิ่งโกรธและโมโหเธอมาก มากจนถึงขั้นมองเธอเป็นศัตรูได้เลย ก็เธอมาทำร้ายแฟนผม จะให้ผมญาติดีกับเธออยู่ได้ยังไง

และผมจะไม่ยอมแน่ เรื่องที่เธอตบหน้าริสาวันนี้ ยังไงผมก็จะทำให้เธอขอโทษริสาให้ได้ ยังไงเธอก็ต้องพูดคำนั้นออกมา ต่อให้ต้องใช้มาตรการรุนแรงแค่ไหนก็ตาม ผมก็จะทำ!

ทั้งๆ ที่ความจริงผมก็ไม่ได้อยากทำรุนแรงเลยสักนิด แต่ถ้าเธอหัวแข็งเกินเยียวยา ไอ้คนที่ความอดทนก็ไม่ได้สูงอะไรมากมายอย่างผมก็คงไม่มีทางเลือกอย่างอื่นอีกเหมือนกัน!

SO END

 

วันต่อมา

ATLAS UNIVERSITY

“อร๊ายย อีสมายด์ ปากไปโดนผู้ตัวไหนกัดมายะ เจ่อเชียว”

“เออ นั่นดิวะ โคตรเจ่อเลยแม่ง”

นั่นเสียงอี‘ชล (ลี่) ’ กับอี‘ผิง’ ชื่อจริงขนมผิง แบบว่าพวกมันทักทันทีที่ฉันเดินเข้าเซคและตรงมากระแทกก้นลงนั่งข้างๆ พวกมัน

พวกมันสองคนเป็นเพื่อนสนิทของฉันน่ะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวแนะนำพวกมันคร่าวๆ แล้วกัน อีชลลี่อะตุ๊ด ส่วนอีผิงอะทอม ใช่ นั่นแหละ คร่าวๆ

และฉัน เอิ่มม ไม่รู้ยังทันมั้ยถ้าจะแนะนำตัวอย่างเป็นทางการตอนนี้ แต่พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็เอียงๆ หูมาฟังหน่อยละกัน ฉันสมายด์ เรียนสถาปัตย์ ม.ATLAS ส่วนสันดานอย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลังแล้วกัน ตอนนี้รู้แค่ฉันเป็นผู้หญิง (แท้) คนเดียวในกลุ่มพอ

ปึก!

ยังไม่ทันได้ตอบพวกมันเลย เสียงเหมือนคนเดินมานั่งลงข้างๆ ฉันก็ดังขึ้นมาแย่งความสนใจไปซะก่อน พวกฉันเลยหันไปมอง เลยรู้ว่าเป็น..

“ไอ้เหี้ยโซ่ มึงแม่ง เดินไม่รอพวกกูเลยสัส ถามเรื่องปากแตกก็ไม่บอก อ้าวสาวๆ หวัดดีครับ”

เอ่อ ตามนั้นแหละ ตามที่ได้ยิน โซ่นั่นแหละที่เดินมานั่งข้างๆ ฉัน

ส่วนคนที่เดินบ่นตามหมอนี่มา ก่อนจะทักพวกฉันแล้วนั่งลงข้างๆ โซ่ก็คือ ‘อาเธอร์’ เพื่อนของโซ่ และหมอนี่เป็นคนทะเล้นๆ หน่อย

แล้วก็อีกคนที่เดินมาพร้อมกับอาเธอร์ด้วยท่าทางนิ่งๆ นั่นชื่อ ‘กวิน’ ไอ้หน้าหล่อพ่อ (โคตร) รวยทั้งสามคนนี้ก็คือเป็นเพื่อนสนิทกัน

แล้วก็ที่จู่ๆ โซ่ก็เดินเข้ามาในเซคเดียวกับฉันแบบนี้ ฉันไม่ต้องบอกก็คงจะพอเดาออกกันใช่มั้ย ว่าโซ่เรียนมหาลัยเดียวกับฉัน คณะเดียวกัน ปีเดียวกัน ปีสามน่ะ

ถึงจะเป็นเพื่อนที่เกลียดกันแล้ว แต่ก็ยังอุตส่าห์เรียนด้วยกันมาได้ตั้งสามปี แถมหมอนี่ก็ชอบมานั่งข้างๆ เวลาอาจารย์สั่งงานก็ชอบมาอยู่กลุ่มเดียวกันตลอด ไม่รู้จงใจจะมาชวนทะเลาะรึไง โรคจิตชะมัด!