MasukThe once cheerful Neneth became sad when her beloved father was imprisoned for a crime he didn't commit.ang lungkot ay naging galit at puot ng malaman niyang ang matalik niyang kaibigan at kababatang si Dimitro ang dahilan kung bakit nakulong ang kanyang ama.until she grew up and became a full-fledged young woman,she still carried those feelings for Dimitro.her anger and hatred towards her childhood friend could not be erased from her heart.mawawala lamang ang galit at puot niya kay Dimitro kung makapaghihiganti siya dito.gagawin niya ang lahat maibalik lamang ang lahat ng parusa kay dimitro.but the anger and resentment she feels towards for Dimitro gradually disappears and replaced by love as they piece together the events of the past. WARNING:SPG This story contains violent and offensive language and scenes.if you are under the age of eighteen,strict parental guidance is required.
Lihat lebih banyakEl vaso de whisky giraba lentamente en la mano de Lissandro San Marco. El hielo chocaba contra el cristal con un tintineo metálico, un sonido que en cualquier otra circunstancia sería irrelevante, pero que allí, en esa oficina oscura, sonaba como un reloj de arena marcando el tiempo de una decisión peligrosa. Sus ojos grises, fríos y acerados, estaban fijos en el hombre frente a él. O más bien, en su reflejo distorsionado: su gemelo.
Leandro San Marco. El orgullo de la familia. El hijo perfecto. El heredero CEO de la empresa que su padre había construido con disciplina y ambición. Traje impecable, cabello perfectamente peinado, sonrisa de publicidad. El contraste absoluto con él: la oveja negra, el mafioso, el hombre al que toda la ciudad temía nombrar en voz alta.
Lissandro arqueó una ceja, como si la mera presencia de su hermano fuera motivo de burla.
Leandro carraspeó. A pesar del aire acondicionado, una gota de sudor se deslizó por su frente.
El mafioso soltó una carcajada seca, tan dura que heló el aire.
—¡No es una cualquiera! —espetó Leandro, los ojos encendidos.
Lissandro ladeó la cabeza y bebió un sorbo lento antes de responder.
El silencio se hizo insoportable. Leandro tamborileó los dedos sobre la mesa, incómodo. Su obsesión lo consumía y ni siquiera el juicio cruel de su hermano lograba frenarlo.
El mafioso soltó una risa grave.
—Lissandro, esto no será gratis. Te daré el 40% de mi empresa.
Él lo pensó. No sería malo tener ese 40%; además podría usar sus puertos para mover mercancía sin que Leandro se diera cuenta. La desesperación de su hermano podía ser provechosa.
—¿Y qué harás con esto, Leandro? —levantó el brazo, dejando que la luz resaltara los trazos negros de sus tatuajes—. Te recuerdo que tengo tatuajes en casi todo el brazo y tú, hermanito, eres demasiado cobarde para eso. Le temes hasta a las inyecciones.
—Estoy dispuesto a tatuarme el brazo entero si hace falta —contestó el CEO, con una sonrisa ansiosa, casi maniaca—. El viaje es en un mes. Tengo tiempo.
Los ojos grises del mafioso se estrecharon.
—¡NO ES UNA PUTA, MlERDA! —bramó Leandro, golpeando la mesa con un puño que ni siquiera hizo temblar los papeles.
Lissandro rió con desprecio.
Leandro respiró hondo.
Deslizó un contrato donde estipulaba que el 40% de su empresa pasaba a manos de su hermano. Lissandro lo leyó por encima, luego levantó la mirada con una sonrisa macabra.
Leandro no dudó.
Un silencio pesado cayó entre ellos. El whisky sabía más amargo que nunca.
—Eres un hijo de puta —dijo Lissandro.
Leandro esbozó una sonrisa torcida.
El aire se volvió denso.
—No te preocupes. Me hice la vasectomía hace dos años. Además, Annabel insiste en llegar virgen al matrimonio. Es culpa suya. Los hombres tenemos necesidades.
—Claro, que seas un perro traidor es culpa de tu novia —murmuró Lissandro.
—Ella nunca lo sabrá. Después que me saque las ganas con mi secretaria, la despediré y la mandaré lejos. Es que si la vieras… es un mujerón: caderas anchas, pechos que me hacen querer morderlos, un trasero que me mata. Nada que ver con el cuerpo simple de Annabel.
—Claro, lo que digas. Ahora vete. Tengo cosas que hacer.
—¿A quién matarás ahora?
—Ese no es tu problema.
—Bueno, hermanito, nos vemos en un mes.
Leandro, excitado por la victoria, sacó el teléfono.
El mafioso se quitó la camisa despacio, dejando que la piel tatuada hablara por él. Sombras, calaveras, frases en latín. La vida escrita en tinta. Leandro tomó una foto y sonrió satisfecho.
Lissandro lo miró marcharse, sintiendo que dejaba tras de sí un hedor de traición. Cuando la puerta se cerró, giró el vaso de whisky entre sus dedos. El hielo golpeó el cristal como un eco lejano.
Pensó en Annabel. La dulce Annabel, con sus ojos claros y su risa suave, tan inocente que ni siquiera sospechaba que era una moneda de cambio en el juego de dos gemelos. No merecía nada de lo que su hermano planeaba.
—Bueno… —susurró con un destello cínico en los labios—. ¿Qué es lo peor que puede pasar?
* * *
En la cocina de un departamento luminoso, Annabel tarareaba una canción mientras revisaba la bandeja en el horno. El aroma a muffins de arándanos llenaba el aire. Sus manos, pequeñas y delicadas, movían los moldes con cuidado. Una sonrisa se dibujaba en su rostro: en pocos minutos podría llevarlos a la oficina de su prometido. Un detalle simple, pero lleno de amor. Desde niños, los muffins de arándanos eran sus favoritos; su propia abuela se los enseñó a preparar cuando corrían libres por su casa de campo.
No escuchó la puerta abrirse. Solo reaccionó cuando unos brazos fuertes rodearon su cintura y unos labios rozaron su cuello.
Leandro sonrió, aunque su mirada brillaba con algo distinto, algo más oscuro.
Ella lo observó curiosa mientras él se quitaba la chaqueta y luego la camisa.
Leandro giró el brazo para enseñarle el diseño fresco en su piel y otro en el pecho. Los mismos que, unas horas antes, había fotografiado en su gemelo.
Annabel llevó los dedos a sus labios, preocupada.
—Menos de lo que pensé —respondió él, con una sonrisa falsa—. ¿Te gusta?
Ella lo abrazó con ternura.
El CEO cerró los ojos, disfrutando del abrazo, pero una sombra cruzó por su mente: Annabel, en seis meses, llevaría el apellido San Marco. Se convertiría en su perfecta esposa. Una esposa que, sin saberlo, pronto estaría entre dos hombres idénticos pero con corazones opuestos: uno marcado por la obsesión y la traición, y el otro por la oscuridad y la venganza.
Pinaningkitan niya ako ng mata,pumasok ako ng kwarto,sinara at agad kong nilock iyon.Kakalock ko pa lang ng pinto,kumatok agad si dimitro."Netha."tawag nito sa akin.Hindi ako sumagot,naglakad ako patungo sa kama,tinanggal ko ang suot kong sapatos,saka ako humiga."Netha."muling tawag nito sa akin.Pumikit ako,hindi ko siya pinansin."Open this door,netha."Narinig ko ang paggalaw ng doorknob,mukhang hinawakan iyon ni dimitro,pero dahil kampante ako,hindi ko rin iyon pinansin.Nagmulat ako,biglang tumahimik si dimitro,umalis na ba siya sa harap ng pinto?Hmp!bahala nga siya!bweset na lala-Bigla akong napabangon ng marinig ko ang parang kalansing ng mga susi,nakatingin ako sa pinto,gumalaw ang doorknob,bumukas iyon,dumiretso ang mga mata ni dimitro sa akin.Mabilis itong lumakad patungo sa akin,napasinghap ako ng biglang humawak ang malaking kamay niya sa braso ko."Halika na."malaki ang boses na sabi nito.Pumiglas ako,kunot ang noo kong tumingala sa kanya,nakababa na ako sa kama.
Umirap ako,pagkatapos kong tumawa.Arte ng lalaking ito!hinahanap ko lang naman si denver,saka totoo naman na parang mabait ang kapatid niyang iyon no!sa tingin ko ay palagi iyon na nakangiti,hindi katulad niya,kung hindi seryoso, nakasimangot naman,suplado pa ito!Hindi na lang ako nagsalita,hinayaan ko na lang siyang nakasimangot habang nagmamaneho.Medyo tumagal pa ang byahe namin,nagtaka na rin ako,hindi ako nakatiis,kaya nagtanong na ako."ILang oras ba ang byahe natin dimitro?malayo ba ang asullila foundation?"Tumingin ako sa kanya ng hindi ito nagsalita,nakita ko ang earbud na nakasuksok na sa kanang tainga niya,kumunot ang noo ko,wala naman iyon kanina ah!masyado ba akong abala sa pagtanaw sa bawat madaanan namin at hindi ko man lang napansin na naglagay na ito ng earbud sa tainga?Marahil hindi niya ako narinig dahil sa earbud nitong suot,nakikinig ba itong music?Nakita ko ang pagtango nito,tumaas ang kanang kilay ko,may kausap ba siya?"Okay,boss."Dinig kong sabi nito.Ma
Hindi ako nagsalita bagkus ay mahaba lang ang nguso kong tiningnan siya,tumayo si dimitro,tumungo sa kanang pinto ng sasakyan at binuksan iyon."Get in the car."sabi nito sa akin.Naglakad ako papunta sa kanya,hindi ko siya tiningnan habang walang atubili akong pumasok sa passenger seat ng sasakyan,agad namang sinara ni dimitro ang pinto.Nakita kong umikot si dimitro papunta sa kaliwang pinto,binuksan nito iyon,ngunit bago pa makapasok si dimitro ay nagsalita ako."Don't come in yet."sabi ko."Why?"maikling tanong ni dimitro sa akin,kunot ang noo."You're not done smoking yet."inirapan ko ulit siya,sumandal ako sa upuan at tumanaw sa labas ng bintana.Narinig ko lang ang maliit niyang pagtawa at sa gilid ng mata ko ay nakita kong hinulog nito ang sigarilyo sa may paanan nito saka inapakan ng sapatos para mamatay ang sindi niyon,pagkatapos ay agad na pumasok at umupo sa driver seat."sayo ba itong sasakyan?''tanong ko.Papapabas na kami ng malaking gate,nakatingin na ako sa unahan,ba
Parehas kaming napalingon ni ryza sa may pinto ng banyo ng marinig namin ang malaking tikhim.Nakita ko ang gulat sa mukha ni ryza,bahagya pa ang pagbilog ng mga mata nito,at namumula na naman ang mga pisngi.Tiningala ko si dimitro,seryoso itong nakatingin sa akin at ang mga kamay ay nasa mga bulsa ng pantalon."D-dimitro ikaw pala.."sabi ni ryza,nakangiti ito pero parang nakangiwi,siguro dahil naiilang kay dimitro.Pero itong si dimitro ay may pagkabastos talaga,ni hindi man lang tiningnan si ryza at nakatitig lang sa akin,hindi ko napigilan ang irapan siya."May kailangan ka?"tanong ko.Tumingin sa akin si ryza."Magbihis ka."seryosong sabi ni dimitro sa akin."Nakikita mo naman dimitro di ba?hindi ako nakahubad."mataray kong sabi.Tumaas lang ang gilid ng labi nito,parang gustong ngumiti pero nanatili ang seryoso sa kanyang mga mata."We're leaving,change your clothes."Kumunot ang noo ko."where are we going?""Huwag ka nang magtanong netha,just change your clothes."Tumalikod siy
"Fuck you!dimitro!fuck.you!"Dahil sa dobleng inis at galit na nararamdaman ko,isinigaw ko iyon habang masama kong tinitingnan si dimitro na inaalo si katkat.nagulat pa si manang linda at ang mga katulong na naroon narin sa maid living room para makiusyoso.wala akong pakialam kung anuman ang sabihi
Kinabahan ako ng sabihin iyon ni dimitro,lalo na ng makita ko ang kakaibang kislap sa kanyang mga mata,i'm sure that's lust.his eyes,previously lifeless,now come to life,but only with desire.hindi ko gusto ang nakikita ko ngayong pagnanasa sa kanyang mga mata.dumiin ang mga palad ko sa matigas na d
Bigla akong napalingon kay dimitro dahil sa sinabi niya.kung nagulat ang magtiyahin,mas lalo na ako.baliw talaga ang dimitro na ito!magsisimula palang ako sa plano kong paghihiganti sa kanya,pero inuunahan niya na ako.punyeta!may binabalak pa ang lalaking ito."D-dimitro,ano bang pinagsas-""Sa kwa
Itinago ko sa pag-irap at pagsimangot ang munting saya ng aking puso ng marinig ko ang sinabi niya.nakakainis siya!dadaanin pa ako sa matamis niyang salita!"Stop frowning and rolling your eyeballs,netha.i might not be able to control myself,and i might throw you on my bed and make your eyeballs ro


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.