LOGINDapat ay para sa foreigner na online boyfriend ni Erica ang nudes na sinend niya—pero sa boss niya napunta. Oo, yung boss niyang halos araw-araw na lang galit sa kanya. Akala niya katapusan na ng mundo niya, lalo na kung malaman ito ng fiancée ng boss niya at ipinost sa social media para sirain siya. Inisip niyang matatanggal siya sa trabaho at wala nang balikan ang reputasyon niya. Pero nagulat siya nang mapanood ang boss niya sa isang interview. Kalmado lang ito at ang sabi: "Girlfriend ko siya. Normal lang naman iyon sa magkarelasyon." At just like that, nasangkot na siya sa isang kasinungalingang hindi niya inasahan. Kapalit ng pagtanggol sa kanya, kailangan niyang magpanggap na girlfriend ng boss niya... at kunwari'y nagmamahalan sila. Hindi ito bahagi ng trabaho niya. Pero bakit parang unti-unti, nagiging totoo ang lahat?
View More누라
오후 9시 47분. 나는 1분도 채 안 되는 사이에 벽시계를 세 번째 바라본다. 초침이 움직이는 것도 제대로 보지 못한 채, 아파트의 숨 막히는 침묵에 리듬을 맞추는 미세한 딸깍거리는 소리조차 듣지 못한 채. 내가 정성껏 준비한 로스트는 지금 몇 시간째 그릇에 담겨 있다. 미지근할 뿐, 아마도 퍽퍽할 것이다. 오후 늦게 켰던 촛불들은 이제 간신히 흔들리는 빛만을 발산할 뿐이다. 간신히 살아있는, 오늘 밤의 나처럼.
아침에 망설이다 고른 하얀 식탁보는, 애정에 가까울 정도로 공들여 다림질했는데, 갑자기 부적절해 보인다. 흠집 하나 없는 그 완벽함이 거의 오만하게 느껴진다. 세 개의 접시. 우스워질 정도로 정확하게 정렬되어 있다. 그를 위한 것, 나를 위한 것… 그리고 하나는, 그가 모르게 놓인 세 번째 접시. 빈 접시. 침묵에, 혹은 희망에 바쳐진. 이제 나는 그것조차 잘 모르겠다.
오늘, 정확히 3년, 아무도 진심으로 듣지 않았던 서약을 우리가 한 지 3년이 된다. 실용적인 해결책에 가까웠던 무언가에 우리가 헌신한 지 3년, 사랑의 맹세라기보다는. 안개, 회색 지대, 내가 한 번도 제대로 이름 붙여본 적 없는 불편한 중간 지대 위에 세워진 결혼 생활의 3년. 타협, 삼킨 한숨, 피한 시선의 3년.
처음부터, 나는 내가 이성적인 선택이라는 것을 항상 알고 있었던 것 같다. 차선책. 소문을 잠재우고, 체면을 차리고, 아무도 맞서고 싶어 하지 않았던 추문을 피하기 위한 하나의 방법.
그리고 나? 나는 받아들였다. 나는 이미 그에게 미친 듯이 사랑에 빠져 있었으니까. 천천히, 나도 모르게. 그가 나를 보기도 전에 나는 그를 사랑했다. 그가 내게 말을 걸기도 전에. 그리고 아마도, 그가 나를 보지 않았기 때문에 나는 그를 사랑했는지도 모른다. 내가 그 시선을 존재하게 만들 수 있다고 믿었기 때문에. 그 시선을 유발하고, 길들이고, 깨울 수 있다고.
그러나 그는 나를 결코 욕망하는 여자로 바라본 적이 없다. 내가 그토록 바랐던, 눈빛 속의 그 갈망으로는 결코. 그는 때때로 나를 만졌다. 추억이나 의무에 바치는, 먼 다정함으로. 그러나 손끝의 그 긴장감으로는 결코, 사랑하는 남자의 그 절박함으로는 결코. 나는 그의 동반자, 그의 존재, 그의 안정감이었다. 어쩌면 그의 실수였을지도 모른다.
그의 어머니는… 그의 어머니는 내게 자신의 경멸을 숨기려고 애써본 적이 없다. 그녀는 내가 그녀가 그를 위해 선택했을 여자가 아니라는 것을 항상 알고 있었다. 나는 그의 여동생처럼 아름답지도 않았고, 그의 친구들처럼 뛰어나지도 않았다. 나는 임신을 하지 못했다. "3년 동안 아이가 없네," 그녀는 어느 날 거의 의학적인, 무미건조한 어조로 내게 던졌다. 마치 내가 너무 오래된 가구처럼, 제 기능을 하지 못하는 가전제품처럼.
그런데 말이다. 사흘 전, 조용한 기적이 내 삶에 스며들었다. 그날 비가 내리고 있었다. 나는 다른 생각을 하며 길을 건너고 있었다. 무슨 생각이었는지 기억나지도 않는다. 아마 그에 대한 생각. 아마 우리에 대한 생각. 타이어 미끄러지는 소리, 간신히 피한 충돌, 그리고 내게 조심하라고 소리친 낯선 사람이, 항의하는 나를 병원으로 데려갔다. 몇 가지 검사를 받아야 한다고, 그냥 확인 차원에서, 확실히 하기 위해 우겼다.
그리고 그곳, 너무 하얀 방에서, 할 말을 찾는 의사와 함께, 나는 더 이상 기다리지 않았던 그 문장을 들었다. "임신하셨습니다." 그 말들은 내게 깃털처럼 내려앉았고, 칼날처럼 나를 꿰뚫었다. 나는 이해하지 못한 채 미소 지었다. 나는 소리 없이 울었다.
"Max, malaking problema 'yan. Malamang malaman din 'yan ng daddy mo sooner or later," wika ng kaibigan ni Maxwell na si Doctor Ullysis, isang neurosurgeon, sabay shaking ng ulo.Nilagok ni Maxwell ang whiskey sa baso at humithit ng sigarilyo."Hindi nila malalaman. Sisiguraduhin ko."Nagbuntonghininga si Ullysis at tumungga ng beer mula sa bote. "Yung engagement niyo ni Violet, limang taon na. Bakit ngayon mo lang naisip na hindi mo pala kayang pakasalan siya?"Bakit nga ba..."Siguro ngayon lang siya nagkaroon ng lakas ng loob." At siguro rin, ayaw niya na mangyari sa relasyon niya ang nangyari sa magulang niya. Arranged marriage, at habang lumalaki siya, nakikita niya kung paano nahihirapan ang mommy niya. Walang pagmamahal, puro negosyo lang. At ayaw niya ng ganun.Gustong umuwi ni Maxwell pagkatapos ng mahabang araw ng trabaho, kung saan siya'y may naghihintay na asawa at dalawang anak. Kakain sila ng hapunan, mag-uusap, magkukulitan... Kabaligtaran ni Violet."But why her? What's
Hindi alam ni Erica kung bakit ganon ang mga sinasabi ni Maxwell sa interview. Alam ng lahat sa kompanya na may fiancée ito, at iyon ang modelo na si Violet. Pero bakit nito sinabi na siya ang girlfriend?Tumunog ang pinto. May kumatok.Wala naman siyang inaasahang bisita. Lumapit siya, binuksan ang pinto—at halos malaglag ang puso niya nang makita kung sino ang nasa harap niya.Suot pa rin ni Maxwell ang itim na suit na ginamit niya kanina sa interview, bahagyang bukas ang polo sa may leeg, at halatang galing sa diretsong biyahe.“S-Sir… Maxwell… anong ginagawa mo… rito?”Hindi siya agad sinagot ni Maxwell. Tinitigan lang siya nito ng matagal."Pasok po kayo," anyaya niya nang hindi pa rin ito nagsasalita.Binuksan niya ng malaki ang pintuan at sumunod naman sa kanya si Maxwell papasok. Tumigil ito sandali malapit sa pinto, at walang sabi-sabing sinuyod ng tingin ang buong apartment—mula sa maliit na couch, hanggang sa lamesita na may mug ng kape at ilang nagkalat na papeles.Medyo
Tarantang-taranta si Erica habang pinagmamasdan ang screen ng phone. Nasa Sent folder na talaga... walang duda. Sa sobrang kaba, napasabunot siya sa sarili habang paikot-ikot sa maliit niyang apartment.“Shit, shit, shit!”Hindi puwedeng makita 'yon ni Maxwell. Kahit suplado at demanding ang boss niyang 'yon, hindi niya kayang harapin si Maxwell kung sakaling makita nito 'yung picture.Wala na siyang choice. Kailangan niyang pumunta sa bahay ni Maxwell.Pagdating niya sa village, kabado na siya agad. Buti na lang may access siya sa gate—madalas naman siyang sinusundo ni Maxwell dito noon para sa mga late meetings o business dinners. Kilala na rin siya ng guard.Muntik na siyang madulas sa damuhan habang palihim na umaakyat sa gilid ng bahay. Hindi ito ang unang beses na nakapasok siya roon. Ilang ulit na rin siyang inutusan ni Maxwell na magdala ng mga documents sa loob, minsan kahit madaling-araw pa.Pero ngayon, ibang mission ang dala niya.Napatingin siya sa second floor. Bukas ang
“Secretary Erica!”Narinig ni Erica ang malakas na paghampas ng palad ni Maxwell sa lamesa. Sa sobrang lakas, napatalon siya sa gulat. Napairap na lang siya habang nakaupo sa desk, saka tumayo nang mabigat ang kilos, halatang wala sa mood.“Hay naku, Erica, ano na naman bang ginawa mo?” pataray na tanong ni Rubiy, ang katrabaho niyang abala sa paglalagay ng blush on sa pisngi.Halos lahat naman ata ng CEO may anger issue, pero si Maxwell Villarama—ang boss ni Erica—tila laging galit sa kanya. Para bang sa mata nito, wala na siyang ginawang tama.Paano ba naman, eh sobrang clumsy niya. Para siyang magnet ng gulo. Kaya alam niyang isang maling galaw na lang, tuluyan na siyang matatanggal. Paulit-ulit na lang din niyang naririnig kay Maxwell ang banta: “One more mistake, you’re gone.”"Mr. Villarama," sabi niya pagkarating niya sa opisina ng boss. Tiningnan siya ni Maxwell mula ulo hanggang paa... matagal, parang binabasa ang pagkatao niya. Sana nga diretsuhin na lang siya nito. Mas gugu


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews