Chapter 5 : เด็กแสบ (1)

Chapter : 5

“เราเหมือนกันมากกว่าที่คิดนะ” ธเนศกล่าวพลางยืนขึ้นอย่างมั่นคงมองดูต้าเหนิงจัดการตัวเองขณะล้วงกระเป๋าด้วยมือข้างหนึ่ง โดยที่มืออีกข้างหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดูอะไรบางอย่าง

“พอได้รู้ว่านักศึกษาที่รักสูบบุหรี่จะไม่เตือนอะไรก่อนไปหน่อยเหรอคะ?” เมื่อจัดการตัวเองคร่าว ๆ เสร็จ ต้าเหนิงก็ลงมาจากโต๊ะด้วยท่วงท่าที่สง่างาม แต่นั่นคือก่อนที่เธอจะรับรู้ว่าแข้งขาของเธอกำลังสั่นเทาด้วยผลจากเซ็กส์ที่เกิดขึ้นไป อย่างไรก็ตาม ด้วยความไม่อยากเสียหน้า ต้าเหนิงจึงเก็บมันไว้กับตัวพยายามไม่ให้เขารู้

“เด็กดื้ออย่างหนูเตือนอะไรไปคงยากจะรับฟัง...” ธเนศกล่าวพลางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงด้านหลังก่อนที่จะนำกล่องเหล็กเล็กแบนขึ้นมาและหยิบบางอย่างให้ต้าเหนิง “เพราะงั้นเอานี่ไปเป็นของฝาก แล้วก็...ไว้เจอกันใหม่” เขาฉีกยิ้มละเล่นเมื่อยื่นมันถึงมือเธอ จากนั้นเขาก็หันหลังและเดินออกจากห้องไป เมื่อเสียงประตูปิดลงห้องเรียนก็เต็มไปด้วยความเงียบสงบ

ต้าเหนิงที่ยืนอยู่คนเดียวกำลังเหม่อมองบุหรี่มวนหนึ่งในมือ เธอรู้ได้ในทันทีว่านี่ไม่ใช่ของดาษดื่นมันมีราคาที่แพงพอสมควร แต่ก็ใช่ว่าจะหาซื้อไม่ได้ เพียงแค่มีน้อยคนที่สูบมัน ส่วนใหญ่จะเป็นพวกคนมีตังที่ซื้อของพรรค์นี้ “อาจารย์ที่ไหนเขาให้บุหรี่นักศึกษากัน พิลึกคน...”

ต้าเหนิงผุดยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปากก่อนที่จะงับบุหรี่เอาไว้และใช้มือค้ำยันโต๊ะเพื่อช่วยพยุงแข้งขาที่อ่อนล้าของเธอ แต่แล้วเหตุการที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น “อ๊ะ...” ด้วยจังหวะผิดพลาดโต๊ะไม่สามารถรองรับน้ำหนักที่โน้มเอียงไปยังจุดใดจุดหนึ่งได้เอียงตัวไปด้านข้างและล้มลงอย่างแรงเกิดเสียงดังครึมโครมในห้อง พร้อมร่างกายที่บอบบางของต้าเหนิงที่จ้ำเบ้าลงกับพื้นอย่างจัง

“ตึ๊ง!! โอ๊ย~เจ็บ...เจ็บตูดฉิบหายเลย...ฮื๊อ~” ต้าเหนิงร้องเสียงหลงอย่างเจ็บปวดขณะที่ใช้มือลูบไล้ก้นของตัวเองที่น่าจะบอบช้ำสุด ๆ ด้วยสภาพที่น่าเอ็นดู บุหรี่ล่วงลงสู่พื้นและกลิ้งไปหยุดอยู่ใกล้กับร่องรอยความใคร่ที่ยังหลงเหลือ ตรงนั้นคือของเหลวสีขาวขุ่นหลายย่อมย่านบนพื้นในห้องเรียนของมหาลัย

...

เมื่อกลับจากมหาวิทยาลัย ต้าเหนิงเปิดประตูเข้ามายังคอนโดหรูที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ห้องเช่าของเธอเป็นห้องแบบสองห้องนอนกว้างขวาง มีการตกแต่งในสไตล์โมเดิร์น ผสมผสานกับความเรียบง่ายแบบมินิมอล ทุกอย่างในห้องดูเป็นระเบียบเรียบร้อย และบ่งบอกถึงความเป็นคนมีรสนิยมของเจ้าของห้อง

เมื่อเปิดประตูเข้ามา ภายในห้องนั่งเล่นกว้างขวางมีผนังกระจกใสบานใหญ่ที่ทอดยาวไปถึงระเบียงคู่สองฝั่ง ระเบียงทางหนึ่งหันหน้าออกไปสู่ทิวทัศน์เมืองที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับของตึกสูง ส่วนระเบียงอีกฝั่งเชื่อมต่อกับห้องครัว มองออกไปเห็นทิวทัศน์ของแม่น้ำที่ไหลผ่านไม่ไกล ทำให้ห้องนี้ได้รับแสงธรรมชาติตลอดทั้งวัน

ห้องนั่งเล่นปูด้วยพื้นไม้สีอ่อน มีโซฟาหนังสีเทาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลาง ด้านหน้ามีโต๊ะกาแฟกระจกใส และทีวีจอแบนขนาดใหญ่ติดผนัง ใกล้กันนั้นมีมุมอ่านหนังสือเล็ก ๆ ติดกับหน้าต่าง ซึ่งมีเก้าอี้นวมสีขาวนุ่ม ๆ วางอยู่ และมีชั้นหนังสือเล็ก ๆ ที่จัดเรียงหนังสือไว้อย่างเป็นระเบียบ

ห้องครัวถูกออกแบบอย่างลงตัว มีเคาน์เตอร์ครัวรูปตัวแอลปูด้วยหินแกรนิตสีดำเรียบหรู ตู้เก็บของและอุปกรณ์ครัวทั้งหมดเป็นสีขาวเข้ากันอย่างลงตัว เครื่องใช้ไฟฟ้าครบครัน ไม่ว่าจะเป็นเตาอบ ไมโครเวฟ และตู้เย็นขนาดใหญ่ มีกระจกบานเลื่อนที่เปิดออกไปยังระเบียงเล็ก ๆ ซึ่งเป็นมุมที่ต้าเหนิงใช้สำหรับปลูกต้นไม้เล็ก ๆ เพื่อเพิ่มความสดชื่น

ห้องนอนใหญ่ของต้าเหนิงมีเตียงขนาดคิงไซส์ ปูด้วยผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดตา ที่หัวเตียงมีโคมไฟตั้งโต๊ะดีไซน์ทันสมัย ส่วนผนังห้องตกแต่งด้วยภาพศิลปะสีอ่อนที่ถูกวาดโดยเพื่อนสาวคนสนิทของเธอเสริมให้บรรยากาศดูสงบเงียบ ข้างเตียงมีประตูบานเลื่อนเปิดออกสู่ระเบียงอีกฝั่ง ซึ่งมองเห็นวิวเมืองจากมุมสูงได้อย่างชัดเจน

ห้องน้ำในตัวห้องนอนใหญ่เป็นแบบห้องน้ำในตัว มีอ่างอาบน้ำทรงกลมขนาดใหญ่ตั้งอยู่ข้างหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มองออกไปยังวิวเมือง พร้อมฝักบัวแยกต่างหาก มุมแต่งหน้ามีเคาน์เตอร์หินอ่อนสีขาว และกระจกบานใหญ่ทำให้ห้องน้ำดูโปร่งโล่ง

ห้องนอนที่สองตกแต่งเรียบง่ายกว่าห้องหลัก ใช้เป็นห้องทำงานและเก็บของ มีเตียงขนาดควีนไซส์สำหรับแขกที่มาเยือน และมุมโต๊ะทำงานพร้อมคอมพิวเตอร์ครบชุดสองตัวตั้งอยู่ใต้หน้าต่างที่มองออกไปเห็นท้องฟ้ากว้าง

โดยรวมแล้ว คอนโดของต้าเหนิงเป็นเหมือนพื้นที่ส่วนตัวที่สะท้อนถึงความเป็นตัวตนของเธอและรูมเมท ทั้งความหรูหราและเรียบง่าย แต่ก็แฝงไปด้วยความเป็นระเบียบและความพิถีพิถันในการจัดวางทุกสิ่งทุกอย่างให้ลงตัว

ต้าเหนิงอาศัยอยู่ในคอนโดหรูนี้กับรูมเมทสาวคนสนิทของเธอ ปาร์มเพื่อนสนิทที่คอยเป็นทั้งเพื่อนและที่พึ่งทางใจในวันที่ยากลำบาก ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย ปาร์มเป็นคนที่ร่าเริงและช่างพูด เธอมักช่วยสร้างบรรยากาศให้ห้องที่เงียบเหงาอบอุ่นขึ้น

แต่ก่อนหน้าที่จะได้มาอยู่ในคอนโดหรูหราเช่นนี้ ต้าเหนิงเคยเผชิญกับความยากลำบากในชีวิต หลังจากที่ตัดสินใจหนีออกจากบ้านเพราะอยากใช้ชีวิตอิสระกับแฟนหนุ่มคนเก่าของเธอ ชีวิตกลับไม่เป็นไปตามที่คาดคิด ต้าเหนิงเคยมีปัญหาทางการเงินที่ล้มเหลว ต้องทำงานหนักเพื่อหาเงินมาเช่าห้องเล็ก ๆ โทรม ๆ ในย่านชานเมือง ทั้งพนักงานขาย เด็กเชียร์เบียร์ และอื่น ๆ อย่างไรก็ตามช่วงเวลาที่ได้อยู่กับคนคนนั้นก็ใช่ว่าจะเลวร้าย

...

1 ปีก่อน

“พี่โจวหนูเงี่ยนอีกแล้วอะ” เสียงหวานกล่าวพลางใช้แก้มนุ่มถูไถใบหน้าอีกฝ่ายดูน่ารักน่าเอ็นดู

ต้าเหนิงขึ้นมาบนเตียงด้วยท่าทางออดอ้อนในชุดยั่วยวนแต่ก็ยังคงความเรียบง่ายเอาไว้ ยกทรงสีดำเผยร่องอกอย่างชัดเจนและกางเกงขาสั้นทรงสปอร์ตที่โชว์หน้าขาขาวนวลของเธอก็น่าหลงไหลไม่ใช่น้อย ถึงกระนั้นอีกฝ่ายก็ไม่ได้ใส่ใจเธอมากนัก

“แต่เราก็พึ่งจะทำกันไปเองนะ” เสียงทุ้มต่ำกล่าวพลางไถหน้าจอสมาร์ทโฟนเพื่อเลื่อนดูคลิปผู้หญิงเต้นตามเพลงที่ฮิตกันในช่วงเวลานั้นบนแพลตฟอร์มฉายวิดีโอสั้นสุดโด่งดังที่เพียงแค่เลื่อนหน้าจอไม่กี่ครั้งก็เจอคลิปน่าสนใจเพียบ

โจว ในเวลานั้น เป็นนักศึกษาปี 3 คณะเศรษฐศาสตร์ หนุ่มหล่อมีเสน่ห์ที่มักจะเป็นที่จับตามองในหมู่เพื่อน ๆ ด้วยผมสีทองสว่างและหุ่นที่ฟิตเปรี๊ยะ เขาเป็นคนเฮฮา รักสนุก แต่ก็มีด้านที่จริงจังกับชีวิต โดยเฉพาะเรื่องการเรียนและการวางแผนอนาคต

เขามีความฝันที่อยากจะเป็นเจ้าของธุรกิจเกี่ยวกับแบรนด์เสื้อผ้า อาจจะด้วยเหตุที่ว่าเขาเป็นคนที่ยากจนเพราะงั้นเขาจึงพยายามที่จะขวนขวายในสิ่งต่าง ๆ อย่างขมักเขม้นจึงได้ดูจึงจังกับชีวิตมากกว่าที่ใครจะคาดคิด

To be continued...