Chapter 4 : A Dangerous Arrangement

Tahimik ang buong executive floor nang lumabas si Marco mula sa opisina ni Ethan.

"Anthony," tawag ni Ethan, hindi man lang tumitingin sa amin.

"Sir?"

"Tulungan mo si Miss Buenavista sa onboarding. Then send her inside. May ipapagawa ako."

"Yes, Sir!"

Isinara niya ulit yung malaking p***o. Parang hari na bumalik sa trono.

Naiwan akong nakatingin sa p***o. "May ipapagawa daw," bulong ko kay Anthony. "Normal ba yun sa first day?"

Ngumisi si Anthony. "Kay Sir? Hindi. Usually sa first day ng secretary niya, ang pinapagawa lang niya is... manalangin."

"Ha!"

"Totoo! Pero ikaw, iba. Mukhang trip ka niya."

"Trip?"

"Basta good luck," inabot niya sa akin ang maliit na kahon na may laptop at access card. "Welcome to your kingdom. Wag mo lang gawing palasyo ng chismis, baka ipapatapon ka ni Sir sa 1st floor."

Umupo ako sa workstation ko. Katabi lang ng opisina ni Ethan glass wall lang pagitan, kita ko siya kung paano magtrabaho. Walang ingay. Isang tawag, isang pirma, isang tingin, tapos agad ang usapan.

Ilang minuto lang, bumukas ang intercom ko.

“Miss Buenavista. Inside. Now.”

Boses pa lang, parang may cold compress.

Pumasok ako, dala notebook.

Nakatayo siya sa harap ng glass wall, hawak ang kape. Hindi lumilingon.

"Close the door."

Sinara ko.

"Do you know why I hired you?" tanong niya.

"Because I passed the interview, Sir?"

Lumingon siya. At tinitigan ako na parang nahuli ako sa kodigo.

"I hire people not because they answer correctly. I hire them because I want to see how they handle wrong answers," sabi niya. Lumapit siya sa desk at may kinuha na dalawang folder. Isang blue, isang black.

Inilapag niya sa harap ko.

"Blue folder — contains tomorrow's board meeting agenda. Public. Black folder — contains confidential acquisition offer from a Singapore firm. Only three people know this exists. Me, Anthony, and now... you."

Kinabahan ako. Ito na ba yun? Yung unang test?

"If this black folder leaks, De Vega Global loses 4 billion pesos. And I will know who leaked it," diretso niyang sabi, walang taas-baba ng boses pero ramdam mo yung bigat. "Can I trust you, Miss Buenavista?"

Doon ako natigilan. Yung tanong, parang hindi lang pang-boss sa secretary. Parang pang-husgado.

Tumingin ako diretso sa kanya. Ito na yung Nadine na prangka at matalino.

"Sir, first day ko pa lang po. Wala pa akong karapatan humingi ng tiwala nyo. Pero kung bibigyan nyo ako ng tiwala, hindi ko sisirain. Hindi dahil takot akong matanggal, kundi dahil alam ko yung pakiramdam na traydurin."

Bahagyang kumunot noo niya. Parang may nahagip sa sinabi ko.

"Interesting," bulong niya. "Most people say ‘Yes, Sir, you can trust me’ para lang matuwa ako. Ikaw, sinabi mong wala ka pang karapatan."

"Dahil totoo po, Sir. Trust is earned one decision at a time, di ba? So... hayaan nyo po akong i-earn yan."

Ilang segundong katahimikan. Tapos kumuha siya ng ballpen at pinirmahan yung blue folder.

"Good. Keep the black folder. Memorize it tonight. Tomorrow, 7:30 AM, you will brief me before the board arrives. No notes. No Anthony. Just you."

"7:30, Sir? Akala ko 9—"

"My day starts at 7:30. If you want to work for me, your day starts at 7:30 too. Problem?"

" No, Sir," ngumiti ako kahit kinakabahan. "7:30 po. Noted. With coffee?"

Tumaas ang kilay niya. "You remember the coffee?"

"Siyempre, Sir. Sabi ni Anthony, sobrang arte nyo raw sa kape. Iisang café lang, isang barista lang ang may karapatang gumawa. Pag mali, uulitin."

"Anthony really talks too much," napailing siya pero hindi galit. "Fine. 7:30. My coffee. Black. No sugar. From 71% Café in One Bonifacio. And Miss Buenavista—"

"Yes, Sir?"

"If you’re late tomorrow... you’re fired. No second chances."

Ngumiti ako pabalik, yung ngiting palaban.

"Then I won’t be late, Sir. Ayokong masama sa record mo na five secretaries in one year."

Natigilan siya. Tapos... natawa. Mahina lang, pero totoo.

"You heard that too, huh?"

"Buong building po yata alam, Sir."

"Good. At least you know what you're getting into."

Lumabas ako ng opisina, hawak yung black folder na parang bomba. Kabog ng dibdib ko abot hanggang leeg.

Pagbalik sa desk, sinalubong ako ni Anthony.

"O? Buhay ka pa? Anong pinagawa?"

Pinakita ko yung black folder. Nanlaki mata niya.

"Whoa. Binigay niya sayo yan? First day? Miss Nadine, seryoso siya sayo. That folder — never niya binibigay kahit sa managers!"

Biglang bumigat lalo yung folder.

Tumingin ako sa glass wall. Nandoon si Ethan, nakatalikod ulit, kausap sa telepono. Malumanay lang magsalita, pero lahat ng kausap niya sa kabilang linya, sunud-sunuran.

"Move the Singapore meeting to Friday. No. I don't accept excuses." sabi nito sa kausap.

Doon ko naintindihan, hindi siya kailangang sumigaw para katakutan. Isang tingin lang, isang salita lang, tapos na.

At bukas, 7:30 AM, kailangan kong patunayan na karapat-dapat ako sa tiwalang ibinigay niya.

Hindi ko alam na habang hawak ko yung folder, hawak ko na rin pala ang unang desisyon na unti-unting sisira sa misyon ko kay Daddy.