Chapter 4 : A Dangerous Arrangement

Mahigpit kong niyakap ang bagong ID ko bago ko isinabit sa leeg.

NADINE BUENAVISTA

Executive Secretary – Office of the President & CEO

Hindi pa rin ako makapaniwala na isang interview lang ang pagitan ng pagiging ordinaryong aplikante at pagiging secretary ng pinaka-mailap na CEO sa bansa.

"Ready ka na ba, Nadine?" nakangiting tanong ni Anthony habang may hawak na planner.

Napabuntong-hininga ako. "May choice pa ba ako?"

Tumawa si Anthony. "Wala na, hired ka na."

Magkasabay kaming naglakad papunta sa opisina ni Ethan. Habang naglalakad kami sa hallway, halos lahat ng empleyado ay bumabati kay Anthony at seryoso lahat.

"Good morning, Sir Anthony," bati ng staff.

"Morning!" sagot ni Anthony na nakangiti.

Napansin kong iba ang atmosphere sa floor na ito. Lahat organisado at lahat mabilis kumilos, parang bawat segundo may katumbas na milyon na deal.

"Ibang-iba rito sa baba," bulong ko kay Anthony.

"Welcome sa mundo ni Sir Ethan," sagot ni Anthony.

"Bawal ba ngumiti rito sa floor?" tanong ko.

"Puwede naman ngumiti," sagot ni Anthony.

"Tapos ano?" tanong ko.

"Basta tapos na trabaho mo for the day," sagot niya at napatawa ako.

"Grabe naman pala standard ni Sir Ethan," sabi ko.

"Hindi ako nagbibiro, totoo yun," sabi ni Anthony at huminto kami sa workstation ko. Katabi lang iyon mismo ng p***o ng opisina ng CEO.

"Dito ang table mo, Nadine," sabi ni Anthony.

Inilibot ko ang tingin sa table ko. Minimalist ang design, malinis, may isang computer, planner, telepono at may fresh white lilies sa vase na maliit.

"Ang ganda ng table, ang linis," sabi ko.

"Personal choice yan ni Sir Ethan na may flowers dito," sabi ni Anthony.

Napatingin ako kay Anthony na gulat. "Mahilig pala siya sa bulaklak? Hindi halata."

"Hindi siya mahilig sa bulaklak," sagot ni Anthony.

"Kaya bakit may flowers sa hallway?" tanong ko.

"Para daw hindi mukhang morgue ang hallway ng executive floor, sabi ni Sir," sagot ni Anthony at hindi ko napigilang matawa sa narinig. Akala ko sobrang seryoso ng dahilan, yun pala ayaw lang niyang mukhang morgue.

Biglang bumukas ang p***o ng CEO office at lumabas si Ethan. Nakasuot ng charcoal gray suit, walang kurbata at nakaluwag ang unang dalawang butones ng polo niya. Parang kagagaling lang sa meeting sa baba.

Agad na tumayo nang tuwid si Anthony pag nakita si Ethan. "Good morning, Sir Ethan."

Tumango lang si Ethan at hindi nagsalita. Pagkatapos ay lumipat ang tingin niya sa akin at tinitigan ako.

Isang segundo. Dalawa. Tatlo.

Pakiramdam ko binabasa niya buong pagkatao ko sa tingin pa lang.

"Miss Buenavista," tawag ni Ethan.

"Sir Ethan," sagot ko na medyo kinakabahan.

"Inside my office now," sabi ni Ethan at tumalikod na agad siya papasok.

Napatingin ako kay Anthony na kinakabahan. "Normal lang ba yung ganun? Parang ang cold?"

Ngumisi si Anthony. "Actually, good mood pa siya ngayon, Nadine."

Napakurap ako sa sinabi. "Kung ito na ang good mood niya, ayoko nang makita ang bad mood niya."

Pumasok ako sa office ni Ethan at isinara ang p***o nang maayos. Hindi man lang siya tumingin sa akin pag pasok ko, abala siya sa pagbabasa ng documents sa mesa.

"Sit," sabi ni Ethan habang nakatingin sa papel.

Umupo ako sa upuan sa harap ng mesa niya at naghintay. Naririnig ko lang ang pagpitik niya ng ballpen sa mesa habang nagbabasa.

Pagkatapos ay inilapag niya ang folder sa harap ko.

"Mula ngayon, ikaw ang mag-aayos ng schedule ko araw-araw," sabi ni Ethan na diretso tumingin sa akin.

Tumango ako. "Yes, Sir, noted po."

"Meetings, travel, calls, private appointments at board schedules, lahat hawak mo na," sabi ni Ethan. "Walang pwedeng magkamali sa schedule, dapat accurate."

"Understood, Sir Ethan," sagot ko.

Iniabot niya ang tablet niya sa akin. "Open mo calendar ko."

Binuksan ko ang tablet at halos malaglag ang panga ko sa dami ng laman. Sunod-sunod ang meetings, may Singapore trip, may Hong Kong, may Tokyo, may investor conference, may charity gala at may board meeting pa na magkakasunod.

"Sir..." gulat kong sabi.

"Hmm? Ano yun?" sagot ni Ethan.

"Kailan po kayo natutulog sa dami ng schedule na 'to?" tanong ko.

Hindi siya sumagot agad at tumingin sa akin. "Four hours a day."

Nanlaki ang mata ko sa narinig. "Four hours lang tulog ninyo?"

"Sapat na yung four hours sa akin," sagot ni Ethan na parang normal lang.

"Hindi po sapat yun sa health ninyo," sagot ko na hindi napigilan.

Tumigil si Ethan sa pagbabasa at napatingin sa akin nang diretso.

"Secretary pa lang kita, Miss Buenavista," sabi ni Ethan.

"Opo, alam ko, Sir," sagot ko na medyo kinabahan.

"Bakit parang doctor ka na magsalita?" tanong ni Ethan.

Napakagat ako sa labi at napakamot sa batok. "Concern lang po ako sa health ninyo, Sir."

"Bakit ka concerned?" tanong ni Ethan at hindi ko inaasahang tatanungin niya iyon.

"Kasi..." nag-isip ako ng rason. "...kapag nagkasakit kayo, dodoble trabaho ko sa office."

Ilang segundo na walang nagsalita si Ethan at tinitigan lang ako. Pagkatapos ay bahagyang umangat ang sulok ng labi niya na parang may ngiti.

"Hmm," sabi lang ni Ethan.

Hindi ko alam kung ngiti ba iyon o hindi, pero sapat na yun para magulat ako. May emosyon pala ang lalaking ito na akala ko robot lang sa trabaho.

Biglang tumunog ang telepono sa mesa ni Ethan at sinagot niya agad.

"Send him in," sabi ni Ethan sa phone.

Ilang segundo lang ang lumipas ay bumukas ang p***o ng office. Isang lalaking nakasuot ng navy suit ang pumasok na matangkad, maayos ang buhok at may dalang leather portfolio. At napakalawak ng ngiti pag pasok.

"Ethan, bro!" bati ng lalaki at hindi man lang naghintay ng permiso bago umupo sa sofa.

Napailing si Ethan pag nakita. "Late ka na naman, Marco."

"Lawyers are never late, tama lang ang oras namin palagi," sagot ni Marco na may ngiti.

Napatingin sa akin si Marco na nasa gilid. "At ito na ba ang bagong secretary mo na sinasabi ni Anthony?"

Tumayo ako nang magalang. "Good morning po, Sir."

Lumapit si Marco at magalang na iniabot ang kamay sa akin. "Marco Oliveros, company lawyer ng Saavedra Group and unfortunately... best friend nitong supladong CEO na 'to."

Napatawa ako sa pagpapakilala niya. "Nadine Buenavista po, bago pong secretary ni Sir Ethan."

"Nice meeting you, Nadine," sabi ni Marco na nakangiti. "Good, mukhang may sense of humor ka, tatagal ka rito sa office na 'to."

Umubo si Ethan nang malakas. "Huwag mo siyang takutin, Marco, first day niya."

"Ako pa nanakot?" tinuro ni Marco si Ethan na natawa. "Ikaw ang nakakatakot dito, hindi ako, Ethan."

Napailing lang si Ethan at sanay na yata siya sa kaibigan niya.

Habang nag-uusap silang dalawa tungkol sa legal documents na dala ni Marco, nakaupo lang ako sa gilid at nagno-notes ng mga sinasabi nila. Doon ko nakita ang isang bagay na hindi ko napansin dati.

Magkaibang-magkaiba silang dalawa ni Ethan at Marco.

Si Marco ay palangiti, madaldal at magaan kausap ng lahat sa office. Si Ethan naman ay bawat salita ay pinag-iisipan muna, bawat desisyon ay may dahilan at hindi siya nagsasalita para lang may masabi sa meeting.

At habang pinagmamasdan ko si Ethan na seryosong nakikinig kay Marco, unti-unti akong nalilito sa mission ko.

Ito ba talaga ang lalaking sinasabing sisira sa pamilya namin? O may mga bagay lang akong hindi pa alam tungkol sa kanya na hindi sinabi ni Daddy?

Parang may naramdamang tingin si Ethan at bigla siyang napalingon sa akin.

Nagtagpo ang mga mata namin nang diretso. Hindi siya ngumiti at hindi rin siya umiwas ng tingin sa akin.

At sa unang pagkakataon sa office na ito, ako ang unang napatingin sa iba dahil hindi ko kinaya ang titig niya.

Hindi ko maintindihan kung bakit bumilis ang tibok ng puso ko sa simpleng tingin lang.

Pero habang tumatagal ako sa tabi ng lalaking ito, mas gusto kong makilala pa si Ethan nang mas malalim.

At iyon ang pinaka-delikadong bahagi ng misyon ko bilang spy ng pamilya Buenavista.