LOGINMabilis kong iniwas ang tingin sa kaniya at hindi na siya binalingan pa. Aaminin ko, ngayon lang ako natuwa kay Midenna. Ang sama ko na tuloy. Pinipigilan kong huwag sumilay ang kahit na kaunting ngiti saaking labi nang magpatuloy siya sa pagmamaneho. Mabuti na lang at hindi na niya ako binalingan pa. Dumiretso kami sa may hardin nila pagkapasok namin sa bahay nila. Tulad ng inaasahan ko, wala na namang katao-tao sa mansion nila. "Hindi ba dito umuuwi yung kapatid mo? tanong ko habang papaupo kami sa nakahandang lamesa, magkaharap. Nilatag niya sa mesa ang iba naming pinamiling pagkain bago siya tumingin saakin. "Si Cole ba?" he asked casually. "Yung dalawa na," tipid kong sagot. Hindi ko naman alam kung sinong Cole sa dalawa niyang kapatid, eh. "Dito rin sila, kaso gabi na sila umuuwi," sagot niya na tinanguhan ko lang. Nilibot ko na lang ang tingin ko sa paligid nang hindi na siya nagsalita pa. Abala siya kakaayos sa mga pagkain at wala akong balak na tumulong. Itong mesang
Akala ko matatapos na ang lahat ng ito, ngunit muli na naman namuo ang takot sa aking katawan nang sapilitan niya akong isinandal sa pader ng pintuan. Sinubukan kong magpumiglas sa kaniya nang marahas niyang inilapit ang kaniyang mukha saakin. Wala akong nagawa kundi ipikit na lang ang aking mga mata at hayaan siya sa kawalang-hiyaang ginagawa niya. "You hurt me, Jinah, then you have to pay for it," he murmured before he continued to harass my whole body. Nagmistulang bula ang nangyari. Midnight just gave me an evil grin after molesting me. He whispered something in my ear before quickly vanishing.Nawala na parang bula sa aking isipan ang nangyari. Kalmado ang pustura ko nang buksan ko ang pintuang palabas. Nakasimangot na Midenna ang sumalubong saakin na kinunotan ko lang ng noo. "Ang tagal mo," reklamo niya pagkalapit ko sa kaniya. Kinibitan ko na lang siya ng balikat saka inunahan sa paglalakad. We went straight to the furniture section and bought his demanded chair. Talaga
Jinah Salazar's Point of View"That boy is ruining us. Stay away from him," he whispered before twitching his arm around my waist. Pilit kong binubuka ang bibig ko upang pigilan siya sa kung anuman ang balak niyang gawin saakin, subalit ayaw na talagang maigalaw ng katawan ko. 'Please, Midenna! I'm asking for your help. Help me!', iyan ang tanging sinisigaw ng isip ko, nagbabakasaling naririnig ni Midenna kung saan man siya nakatayo sa labas. "Asking for a help, huh?" nanunuyang sambit ng kaharap kong si Midnight habang may ngisi na nakaukit sa kaniyang labi. D*mn this man! "He's a weak creature, Jinah. There's nothing he can do against me. I can kill him in just a blink of an eye," he murmured with a husky voice. A cold shiver ran down my spine when he moved his head closer to mine. Holy god, where is Midenna?!"You want me to kill him?" muli niyang bulong saakin. Pilit kong iniiling ang ulo ko bilang sagot sa kaniya, ngunit talagang ayaw maigalaw ng ulo ko. Fvck! Is he contro
Lumipas ang ilang minuto bago niya naisipang paandarin ang kotse. Balisa siyang nagmamaneho na para bang iniisip pa rin ang pinagyabang niyang salita saakin. Pinagwalang bahala ko na lang ito at nagpatuloy ako sa pagtitig sa labas. Papunta kami ngayon sa mall. Pagkatapos ay diretso sa bahay nila kung saan may afterparty daw siyang hinanda. Pumayag na ako dahil sa taglay niyang kakulitan. Kinonsesya pa niya ako kanina para lang mapapayag sa kahibangang plano niya. Ni hindi daw siya nakatulog nang maayos magmula nang hindi niya ako nakikita sa school. Hindi ko kinagat ang kaniyang palusot, pero pumayag na lang ako para sa ikakatahimik ng lahi niya. He’s such a brat sometimes. Walang panama ang pagsusungit ko kung iyon ang paiiralin ko. He's good in convincing people. "Nandito na tayo," deklara niya na nagpabalik sa akin sa huwisyo. Saglit ko siyang dinaan ng tingin bago ko tuluyang kinalas ang seat belt. Muntik na akong matawa nang walang pinagbago ang kaniyang ekspresyon. Gano'n
Sinundan ko siya ngunit hindi ko rin binilisan ang mga hakbang ko, tama lang upang hindi siya makalayo. May pabulong-bulong siyang sinasabi na hindi abot ng aking tainga habang nilalakad niya ang maputing buhangin. Lihim akong natatawa na naiiling habang ako'y nasa likuran lang niya. Para siyang babae kung makaasta. Konting bagay, bini-big deal na. Tahimik lang akong nakasunod sa mga hakbang niya. Huminto siya nang nasa tapat na siya ng kaniyang kotse. Kinibitan ko siya nang balikat nang lingunin niya ako. Lalapit na sana ako, kung hindi lang niya ako naunahan sa paghakbang. Busangot pa rin ang kaniyang mukha nang nasa harapan ko na siya. "Alam mo, Jinah?" kalmado niyang tanong saakin. Tahimik lang akong nakatingin sa kaniya, hinihintay ang susunod pa niyang sasabihin. Huminga siya nang malalim bago sineryoso ang kaninang busangot niyang mukha. "Minsan, hindi ko alam kung anong nagustuhan ko sa 'yo," Here we go again, tss. Inirapan ko na lang siya at piniling iiwas ang tingin
Ang sumunod na minutos ay wala nang nagsalita sa amin. Tahimik na lang kaming nakatitig sa alon ng dagat. Awkward pero kinakaya naman. Inaalala ko rin ang kaninang naging asal ko sa kaniya kanina. Puro sigaw at inis ang naging ayos ko sa kaniya kanina. Nakakahiya. “Have you had lunch yet?” tanong niya na nagpabasag ng katahimikan sa pagitan namin. Nilingon ko siya saka kinibitan ng balikat. "Dalawang beses lang ang kain namin. Nasa rules 'yon. Breakfast and dinner lang," paliwanag ko. Tumango siya at tumayo. Nakatitig lang ako sa kaniya habang pinapagpag niya ang kaniyang pantalon. Tumayo na rin ako at ginaya siya. Tahimik kong inaalis ang dumikit na buhangin sa aking pantalon nang muli na naman siyang nagsalita. "Let's have lunch then?" anyaya niya saakin na ikinagulat ko. "Together?" dugtong niya na mas lalo kong ikinagulat. "O...kay..." Bago ko pa mabawi ang kalokohang pagpayag ko ay sumilay na ang ngiti sa kaniyang labi. Sa loob ng mahigit isang taon kong pagkakakilala sa
Medyo natagalan bago ako nakabangon mula sa pagkakahiga. Ramdam ko ang lagkit sa buong katawan ko pero mas nangingibabaw ang hapdi. Pagkaapak pa lang ng paa ko sa sahig ay muntik na akong mabuwal. Literal na nangangatog ang tuhod ko."Ten minutes, Ika. I'm counting," dinig kong sabi ni Ymilio mula
“Ang sagwa n'yo po palang makipag-s*x!” ulit ko pa, sunod ay pinapahid ko ang gilid ng labi ko gamit ang likod ng kamay ko. Lasang-lasa ko pa rin ang lagkit at alat ng likidong iniluwa niya sa loob ng bibig ko."You're making a fuss over a drop of milk? We haven’t even started the real work," he sa
Halos hindi ko na malasahan ang steak na nginunguya ko habang siya'y halos patapos na. Para akong kumakain ng papel habang panakaw-nakaw ang tingin sa kaniya. Grabe. Normal na normal na siguro sa kaniya ’yung ganito. ’Yung magha-hire ng gagawing parausan, tapos kapag magsawa ay hahanap na naman ng
Halos tumigil ang paghinga ko sa mga binitawan niyang salita. Hindi man ako nakatingin sa kaniya'y ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin.Parausan tuwing gabi…Hindi ako t*nga para hindi maintindihan ang ibig niyang sabihin doon. Sa café pa lang ay quotang quota na ako sa ilang pambabastos







