13

ครั้งแรกว่าเจ็บแล้วครั้งที่สองเจ็บมากกว่าหลายเท่าเลยนะ ถ้ามีครั้งที่สามเตรียมไว้อาลัยให้ใจที่แตกสลายได้เลย ขอร้องเถอะอย่าให้มีครั้งที่สามเลยนะ.. ทำไมจังหวะเวลาไม่เคยเข้าข้างเธอบ้างเลย แอบรักเพื่อนก็ทรมานใจอยู่ แล้วกว่าจะรวบรวมความกล้าเพื่อไปสารภาพรักกับเขาได้เธอใช้เวลาตั้งหลายปี

“มึงเกิดอะไรขึ้น เล่าให้ฟังไหวไหม” แก้มใสหย่อนตัวนั่งลงข้าง ๆ ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ว่าเพื่อนไปเจอะไรมา หรือว่าโดนปฏิเสธเหรอ? คือเธอไม่ได้เดินไปด้วยยืนรอรับของถ่ายรูปกับแฟนน่ะ..

ข้างหอประชุมมีโต๊ะหินอ่อนเรียงรายสำหรับนั่งเล่น แต่ตอนนี้เก็บดาวใช้เป็นพื้นที่พักใจ

“กูจะเดินไปบอกชอบสีน้ำ แต่มีรุ่นน้องเดินมาตัดหน้าเข้าไปบอกชอบแล้วก็ขอเขาคบ แงงง” หันตัวไปกอดร้องไห้ใส่ไหล่เพื่อนสนิท

“..” แก้มใสอ้าปากค้างเมื่อได้ยินสิ่งที่เพื่อนสนิทเล่า เป็นเธอก็อยู่ไม่ไหวเหมือนกัน ตบหลังปลอบใจ

“แล้วเขาก็ตกลงคบกับน้องคนนั้นเหรอ..”

“ไม่รู้อะ กูวิ่งออกมาก่อน” เงยหน้ามาพูดทั้งน้ำตา ทำเอาแก้มใสที่ได้ยินเหม่อลอยเลย

“เอ้ากูก็คิดว่าสีน้ำตกลง แล้วมึงจะมาร้องไห้ทำไมเนี่ย!!” อยากจะตีเรียกสติเพื่อนจริง ๆ เลย

“ก็น้องพูดว่าคุยกันมาสักพักด้วยใครจะไปกล้ายืนรอฟังไม่งั้นกูคงได้ยืนร้องไห้ตรงนั้นแน่นอน ฮืออ”

“เออ ๆ เข้าใจ”

“อย่าร้องไห้เลยมึง ร้องไห้ไปเขาก็ไม่รัก” แก้มใสแกล้งหยอกล้อเพื่อน

“แงงง ฮืออ”

“หยอก ๆ คิดในแง่ดีคนอย่างสีน้ำในตอนนี้ไม่น่าคบใครปะ มึงพูดเองว่าเขายังเจ็บกับความรักครั้งเก่าอยู่เลยไม่ใช่เหรอ”

“ไม่รู้อะ ตอนนี้กูไม่รู้อะไรเลย”

“เป็นไรแต่อย่าเสียเวลาร้องไห้แล้วล้มเลิกความตั้งใจตัวเองก็พอ มึงคิดว่ามีแค่น้องคนนั้นมาสารภาพรักกับเขาเหรอ กูมั่นใจเลยว่าไม่ใช่คนแรก”

“มึงยังมีโอกาส แต่ถ้ามึงร้องไห้แบบนี้โอกาสได้หายไปจริง ๆ แน่นอน”

“ฮืออ จริงเหรอมึง”

“เชื่อกูนะ มึงกับสีน้ำน่ะมีบางอย่างที่มันเป็นมากกว่าเพื่อน แค่ยังไม่มีใครยอมพูดบอกออกมาก็เท่านั้นเอง”

แก้มใสคอยลุ้นให้เก็บดาวกล้าบอกความรู้สึกที่มีต่อสีน้ำถ้าไม่ลองเสี่ยงสักครั้งเราอาจจะไม่มีวันข้ามเส้นคำว่าเพื่อนไปได้ มันอาจจะแย่ไปเลยหรือดีมากก็ได้ เราได้ปลดล็อกความรู้สึกที่มีต่อเขาจะได้รู้สักทีว่าควรเดินไปในทิศทางไหนในความสัมพันธ์ของพวกเรา