แชร์

Five: Rescued

ผู้เขียน: GuemByoel
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-08 11:21:12

---Do not try to rescue someone who doesn't want to be rescued.---

"Alphy..." kinakabahang bati ni Simon sa bagong dating bago mabilis na tumayo mula sa magkakasubsob sa akin upang ayusin ang kanyang sarili. Ngunit imbis na batiin ng huli ay matalim itong tinitigan ng tinawag n'yang Alphy.

Marahan namang nag lakad ang lalaki palapit sa aming pwesto habang ang paningin ay hindi inaalis kay Simon. Sinamantala ko naman ang pagkakataon upang ayusin ang aking sarili na halos hubad na dahil sa ginawa ni Simon kahit pa nanginginig pa rin ang aking kamay at buong katawan habang patuloy ang paglandas ng aking mga luha.

"I thought we're already clear Simon? Hindi naman ito ang unang beses na nagkatransaksyon tayo, but I must say I'm really disappointed on what I saw," may diin ang bawat salitang binitawan nito habang patuloy pa rin ang paglapit sa amin. Saglit din akong tinapunan nito ng tingin ngunit muling binalik ang atensyon sa lalaking kausap habang ang mga panga ay patuloy pa rin sa pag-igting.

Isang hilaw na ngiti naman ang sumilay sa mukha ni Simon, "Oo naman Alphy... Ahh... Sinusubukan ko lang itong si Gen, para siguradong alam ang gagawin sa'yo mamaya... Wala naman akong balak na lawayan s'ya... Kilala kita, alam kong ayaw mong may nakakahati ka sa mga nilalabas mo rito sa club ko," paliwanag pa nito habang nababakas pa rin sa kanyang boses ang kaba.

"Mabuti naman at alam mo," matapang pa ring wika ng lalaking bagong dating sabay hagis ng isang sobre sa mukha ni Simon. Dahil sa lakas at bilis ng pagkakabato nito ay hindi man lang ito nagawang masalo ng huli kaya naman tuluyan itong nahulog sa sahig kasabay ng pagsambulat ng libo-libong salapi. "One million pesos in cash, sinobrahan ko na at dadagdagan ko pa, siguraduhin mo lang na walang ibang makakahawak sa kanya kahit ang kadulu-duluhan pa yan ng buhok n'ya, even you are not allowed," muling banta nito dahilan upang lalong hindi makakilos ang huli.

Mabilis din akong nilapitan ng lalaki sabay hila sa aking kamay dahilan ng tuluyan kong pagtayo. Sa muling pagharap ni Alphy kay Simon ay isang nagbabantang titig muli ang ipinukol nito sa huli. "I know that you know me very well, Simon, at sa oras na hindi ka sumunod sa napagkasunduan natin, alam mo na ang mangyayari sa'yo at sa negosyo mo," muling banta nito bago namin tuluyang nilisan ang silid na iyon.

Naabutan ko pa sa labas ng opisina ni Simon si Ate Suzi at Margarette na mukang kanina pa rin ako inaantay sa aking paglabas. At dahil sa patuloy pa rin akong hawak ni Alphy sa aking kamay ay gustuhin ko mang lumapit sa kanila ay hindi ko na nagawa. Isang tipid na ngiti na lang ang aking iniwan sa kanila bago pa man kami tuluyang makalabas ng club.

"Hop in," tipid na wika ng lalaking aking kasama matapos nitong buksan ang pinto ng kanyang sasakyan.

Gamit ang nanginginig ko pa ring katawatan ay nagawa kong sumunod sa kanyang utos. Matapos kong makaupo sa passenger seat ay mabilis din n'yang isinara ang pinto bago patakbong umibis patungo sa kabilang bahagi ng sasakyan.

Nang masigurado n'yang maayos na ang pagkakakabit ng aming mga seatbelt ay mabilis n'ya ring pinasibat ang kanyang mamahaling sasakyan. Sa muling paghinto namin dahil sa pagpula ng ilaw sa aming harap ay s'ya namang pagbubukas nito sa isang maliit na compartment sa kanyang harap.

Nananatili lang naman ang paningin ko sa labas ng kanyang sasakyan habang ang aking dalawang kamay ay wala pa ring tigil sa bahagyang panginginig dahil sa nangyari sa akin kani-kanina lang.

"Here..." muling sambit ni Alphy dahilan upang muli akong mapalingon sa kanya, "Drink this. You're still shaking," dugtong pa nito bago mas inilapit sa akin ang isang bote ng tubig.

Malugod ko naman itong tinanggap at ininom. Nakatulong naman ito upang kahit papaano ay kumalmal ang sistema ko.

"Salamat nga pala," nahihiyang ani ko matapos muling takpan ang bote ng tubig na aking ininuman.

Isang mabilis na sulyap naman ang ginawad nito sa akin bago muling sinimulan ang pagmamaneho dahil sa muling pagkulay berde ng ilaw sa aming harap.

"Thank you for what?" maang na tanong pa nito habang ang atensyon ay patuloy na nakatuon sa daan.

"For saving me earlier," mahinang sagot ko pa rin sa kanya.

Isang payak na tawa naman ang narinig ko mula sa kanya kaya naman muling napaangat ang tingin ko sa kanyang mukha.

Muli n'ya akong tiningnan bago muling nagsalita, "I didn't SAVED you earlier," Alphy said when his laugh died. "I just simply get what is mine," he continue but this time in much more serious tone.

Hindi ko na nagawa pang makasagot dahil sa kanyang tinuran. He's right, kinukuha lang n'ya ang dapat n'yang makuha. What he showed earlier is not a kind action of saving me; it is merely a simple demonstration of how possessive he is regarding his possessions. At gaya ng ibang mga bagay, isa lang din ako sa mga pag-aari niya na karapatan niyang ipagdamot sa iba.

Nakarating kami sa isang hotel matapos ang ilan pang sandali. Tahimik lang akong nakasunod sa kanya hanggang sa tunguhin namin ang lift na magdadala sa amin sa kanyang silid.

I expected for him to reserve a room for us. Ano pa nga ba ang iisipin ko kundi iyon diba. He bought me for one million pesos para sa gabing ito. Pero ang hindi ko inasahan ay ng bumukas ang elevator ay sa isang marangyang penthouse kami huminto. I know that he is rich, kaya nga nagawa n'yang magtapon lang ng ganoong kalaking halaga para sa lang sa babae, pero ang dal’hin ako sa lugar na ito ay hindi ko talaga lubos na inakala.

"You can seat here first," turan pa nito sa mamahaling sofa matapos naming pumasok. Agad naman itong tumuloy sa kusina kaya naman marahan na lang akong naupo, maingat din ang bawat na kilos ko sa takot na may masira o mabasag ako sa kanyang lugar, muka pa namang mamahalin ang mga gamit n'ya rito.

Ngunit ilang minuto na ang lumipas at hindi pa rin bumabalik si Alphy, kaya naman kahit pa may pag-aalinlangan ay nagawa ko s'yang sundan sa kanyang kusina. Doon ay naabutan ko s'yang nag hihiwa ng karne habang may pinapakuluan na kung ano sa may kalan.

"Maluluto na rin 'to, sa sala ka na muna, kung gusto mong buksan ang TV nasa table lang ang remote," ani pa nito ng hindi ako sinusulyapan matapos maramdaman ang aking presensya. Ngunit imbis na sundin ang bilin nito ay mas lalo pa akong naglakad palapit sa kanya.

"It's okay. Nagugutom ka pala, sana sinabi mo, ako na lang sana ang nagluto," nahihiya ko pang wika sa kanya. I don't know. Sa kabila ng tensyon na naganap kanina at sa katotohanan na s'ya ang nakabili sa akin ngayong gabi ay hindi ko magawang matakot sa lalaki, sa halip ay mas nahihiya pa ako rito sa hindi ko malamang dahilan.

Isang mabilis na sulyap naman ang pinukol nito sa akin bago muling hinarap ang niluluto. "You know how to cook?" tila namamangha pa nitong tanong na tila hindi kapani-paniwala ang aking sinasabi.

Isang tango naman ang aking isinagot sa kanya, "Marunong naman, pero konti lang saka yung mga simpleng putahe lang," mahinang sagot ko pa sa kanya ngunit sapat pa rin upang kanyang marinig.

"That's good to hear, but thank you for the offer. Maybe next time you can cook for me," sabi pa nito bago pinatay ang kalan at nagsimula na sa paghahain.

Tahimik lang kami sa pagkain. Paminsan-minsan ay nararamdaman ko rin ang kanyang pagsulyap sa akin ngunit nananatili namang tikom ang bibig. Nang matapos ang aming pagkain ay ako na ang nag presinta sa paghuhugas ng mga pinagkainan na hindi naman n'ya tinanggihan.

Habang nag huhugas ako ay nanatili naman s'yang nakaupo sa may counter habang simisimsim sa baso ng alak na kanyang hawak.

"Is Gen your real name or just a screen name?" out of the blue he asked.

"It's my nick name. Aurora Genevieve, that's my name," sagot ko naman sa kanya, wala rin namang rason para ilihim ko pa iyon sa kanya.

"I see," muling wika pa n'ya na tila inaanalisa ang bawat kong sinasabi o kinikilos. "I will go shower first just follow me in my room after you finish that," dugtong pa nito bago nag simulang maglakad papasok sa isang silid.

Sa pag-alis niya ay siya rin namang pagbugso muli ng aking kaba, hindi dahil sa takot ngunit sa katotohanang ngayon ay kailangan kong ibigay sa lalaki ang bagay na kanyang binili sa akin.

This is not the first time that I will do ‘that’ to someone else. Pero matagal na panahon na rin nong huli, at saka bukod naman kay Steve ay wala na naman ibang lalaki ang nakasiping ko kaya hindi ko mawari ang aking pakiramdam.

Kahit natapos ko na ang mga hugasin ay nanatili pa ako ng ilan pang minuto sa kusina bago ko napagpasyahan na sumunod sa silid na tinungo ni Alphy. Sa pagpasok ko pa lang dito ay tumambad na sa akin ang isang silid na nadedekorasyunan ng kulay itim at puti. Sa pinaka sentro nito ay isang king size bed habang sa pader sa itaas ng kama ay may isang malaking picture portrait. It was a group photo of a five equally gorgeous man. May mga hawak silang iba't ibang instrumento na tila ba mga modelo. Ngunit sa kanilang apat at bukod tanging kay Alphy napako ang aking paningin. He was standing at right side of while holding his guitar. Sobrang seryoso rin ng kanyang mukha na tila ba naghahamon ng away sa kung sino mang kumukuha ng litrato.

Sa pagtagal ng pagtitig ko sa larawan ay hindi ko na napasin na nakalabas na pala ng banyo si Alphy at nakalapit na sa aking pwesto na tanging twalya lang ang nakabalot sa kanyang ibabang bahagi ng katawan.

"You can use the bathroom now. There's also a bathrobe inside as well. You can also use my essentials for the meantime, I will just ask someone tomorrow to buy a new one for you," derederetsong ani pa nito bago dumeretso sa kama at naupo.

I followed what he said and immediately took a shower. Wala ako kahit anong dala ngayon dahil ang bag na bitbit ko kanina sa club ay naiwan ko rin doon ng bigla n'ya na lang akong hilahin kanina.

Nang matapos ako sa aking paliligo ay agad ko namang binalot ang aking katawan ng bathrobe kahit pa wala akong kahit anong saplot sa loob nito. Mas hinigpitan ko na lang ang pagkakatali nito sa aking bewang kahit pa alam ko namang aalisin lang din naman ito ni Alphy mamaya lang.

Nais ko pa sanang magtagal sa loob ng banyo dahil talagang labis-labis ang kaba na aking nararamdaman. But I realize that I need Alphy. Aminin ko man o hindi kailangan ko siya. Kailangan kong ibigay sa kanya lahat ng gusto niya para patuloy niya akong isalba sa mga kamay ni Simon. Because I know once disappoint Alphy, kay Simon ang bagsak ko, kaya naman lakas loob na rin akong lumabas ng banyo.

The moment I step out the bathroom, Alphy's eye immediately look at me. Marahan din niyang ibinaba sa side table ang kanyang phone na kanina lang ay hawak niya. He still wearing nothing but the towel he has earlier. Marahan akong lumakad palapit sa kanyang pwesto at pagkatapos huminto sa kanyang harap.

I didn't move, I didn't even look at him. Pinapakiramdaman ko lang siya at ang bawat paghagod ng kanyang mga mata sa aking kabuuan.

Ilang sandali pa ang lumipas at naramdaman ko na lang ang kanyang kamay na marahang humahapit sa aking balakang na tila ginagabayan ito upang mapaupo ako sa kanyang kandungan na agad ko namang ginawa.

Dahil sa hiya ay nananatiling nakatungo ang aking ulo kaya naman kinailangan pang iaangat ito ni Alphy upang magtagpo lang ang aming paningin.

Without any warning the moment our eyes met, he immediately ravished his lips against mine. Dahil sa bilis ng pangyayari ay hindi ko agad nagawang kumilos at hinayaan na lang ang lalaki na pagsawaan ang aking mga labi. But despite how soft his lips were and how good a kisser he is, bigla pa rin bumalik sa isipan ko ang ginawa ni Simon sa akin kanina dahilan upang muling sakupin ng takot ang aking buong sistema.

Alphy provably notice the shaking of my body kaya naman agad niyang inihinto ang kanyang ginawa. He didn't say anything, basta na lang niya ako muling pinatayo mula sa kanyang kandungan at matapos iyon ay walang hiya-hiya niya inalis ang twalya na nakabalot sa kanyang katawan bago mabilis na dumapa sa gitna ng kama.

I neither moved nor spoke to him. Nakatitig lang ako sa hubad na likod ng lalaki na tila namamangha pa sa ganda ng hubog ng kanyang katawan.

"Massage me, then let's sleep after," matigas na usal na lalaki habang ang mukha ay nakasubsob pa rin sa unan.

"What?" takang tanong ko naman ng makabawi.

Bahagya namang ipinaling ng lalaki ang kanyang ulo para lang matingnan ako ng maayos.

"I said to massage my back, and let's sleep afterward. I'm tired from work, and my whole body is aching," muling ulit pa niya sa nauna sinabi.

Puno pa rin ng pagtataka ko siyang tiningnan, "But... But.... How about..." hindi ko maituloy-tuloy ang nais kong sabihin sa kanya dahil sa labis na pag-iisip.

"You're not yet ready, Gen. I will get what I need from you, dear, when you are ready. In the meantime, a good massage will be enough for me. I'm so tired from work today, so help me relax a bit," huling sabi pa nito bago muling umayos sa kanyang pagkakadapa.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Saved (Alfred Zephyr Cordiva)   Nine: Free

    ---Never be afraid to do the things that makes you feel free.---Walang tigil sa paghagikhik ang aking anak mula ng umalis kami sa hospital. He is now sitting on my lap here in the back seat. Beside me is Ate Yuki, who is also holding Yuka, her daughter, while my mom is sitting beside Alphy in the passenger seat."Are you happy, Stef, ha?" pagkausap naman ni Alphy sa bata na talagang giliw na giliw sa lalaki. Mula kasi kanina pa ay ayaw nang bumitaw ng anak ko sa kanya, maging si Alphy rin naman kung hindi lang kailangang magmaneho ay baka hindi na rin ibinigay sa akin si Stef kanina.Wala namang tigil ang pagtango at pagpaling ng ulo ng aking anak dahil sa labis na kasiyahan sinabayan pa ng walang patid n'yang pagtawa. Sa kabila ng kapansanan ng aking anak ay makikita mo pa rin sa kanya kung gaano s'ya kapositibo na s'ya namang nagbibigay rin sa akin ng lakas."Uhmm... Stef happy... "tugon naman ng bata na tumatawa pa habang pilit na inaabot ang sandalan ng upuan kung saan nakaupo si

  • Saved (Alfred Zephyr Cordiva)   Eight: Girlfriend

    ----- Being with you is my favorite activity.---------Alfred Zephyr Cordova----Halos maglakad-takbo na ako makarating lang sa hotel kung saan ako dinala kagabi ni Alphy, nabanggit kasi nito sa tawag na doon pa rin ito nananatili kaya naman agad ko na rin itong tinungo. Nagtatanong pa nga si Mama kanina ng bigla na lang akong tumayo habang nasa kalagitnaan kami ng paghahapunan ngunit kahit simpleng paalam ay hindi ko na nagawa dahil sa pag-aalala sa lalaki. Nag send na lang ako sa kanya ng maikling mensahe ng makasakay na ako ng taxi.Pagkatapat ko pa lang sa may reception ay agad namang ibinigay ng isang babae sa akin ang isang key card na tila ba bago pa man ako makarating dito ay inaasahan na nila ako. "Salamat," isang tipid na ngiti naman ang ibinigay ko rito bago tunguhin ang private elevator na magdadala sa akin sa penthouse ni Alphy.The moment the elevator opened, I immediately called out his name. Pero ni kaluskos sa paligid ay wala akong naririnig dahilan ng muling pag-akya

  • Saved (Alfred Zephyr Cordiva)   Seven: Nightmare

    ----My best dreams and worst nightmare have the same people in them.-----"Daddy maganda ba dun sa pupuntahan natin?" masayang usisa ng batang ako. Kasalukuyan kami ngayong nasa byahe papunta sa Batangas kung saan gaganapin ang ikapitong kaarawan ko. I was sitting at the backseat while my mom was on the passenger seat beside my dad. It was one of the happiest moments of my life. Ito ang araw kung saan masaya at buo pa ang aming pamilya. Panahon na hindi pa namin alam na may tunay na pamilya pala si Daddy bukod sa amin. Ito ang panahon kung saan ang tingin ko sa kanya ay superhero na handa akong protektahan sa lahat ng bagay o tao. Panahon na akala ko sobrang perpekto na ng buhay ko.I know in the back of my mind that this is another nightmare, the same nightmare that haunts me since that tragedy occurred. Dahil kasunod ng tagpong ito ay ang bangungot na hanggang ngayon hindi pa rin ako nilulubahay. I want to wake up, but I can't. I want to move my body and run, but my body is still fr

  • Saved (Alfred Zephyr Cordiva)   Six: Give In

    ----The more you give yourself to others, the more joy and peace will flow into your life.----"Ahhh... Harder Gen.... Yeah that's it, it feels so good," halinhing ni Alphy habang patuloy ang pagmamasahe ko sa kanyang likod. I was so hesitant at first, but while I looked at him, kitang-kita ko ang pagod sa kanyang sistema kaya naman wala na rin akong nagawa kundi ang sundin ang nais n’ya.I know how to do massage. Hindi ko man ito napag-aralan sa paaralan pero natutunan ko na rin ito lalo na noong panahon na may sakit pa si Mama. Lagi ko s'yang ninamasahe noon lalo na ng hindi na n'ya magawa pang makakilos ng gaya ng dati at ng mapadalas ang pananakit ng katawan nito. Nang dumating naman si Stefano sa buhay ko ay ganoon din ang aking ginagawa sa kanya. Wala akong pera para sa mga therapy niya kaya naman gamit ang YouTube ay inaral ko ang iba't-ibang paraan ng pagmamasahe para lang matulungan ko ang anak ko lalo na sa kanyang paglakad."You're so good at this ha. San mo natutunan 'to?"

  • Saved (Alfred Zephyr Cordiva)   Five: Rescued

    ---Do not try to rescue someone who doesn't want to be rescued.---"Alphy..." kinakabahang bati ni Simon sa bagong dating bago mabilis na tumayo mula sa magkakasubsob sa akin upang ayusin ang kanyang sarili. Ngunit imbis na batiin ng huli ay matalim itong tinitigan ng tinawag n'yang Alphy.Marahan namang nag lakad ang lalaki palapit sa aming pwesto habang ang paningin ay hindi inaalis kay Simon. Sinamantala ko naman ang pagkakataon upang ayusin ang aking sarili na halos hubad na dahil sa ginawa ni Simon kahit pa nanginginig pa rin ang aking kamay at buong katawan habang patuloy ang paglandas ng aking mga luha."I thought we're already clear Simon? Hindi naman ito ang unang beses na nagkatransaksyon tayo, but I must say I'm really disappointed on what I saw," may diin ang bawat salitang binitawan nito habang patuloy pa rin ang paglapit sa amin. Saglit din akong tinapunan nito ng tingin ngunit muling binalik ang atensyon sa lalaking kausap habang ang mga panga ay patuloy pa rin sa pag-i

  • Saved (Alfred Zephyr Cordiva)   Four: Mine

    ----"As far as I know that girl is MINE. Only MINE and no one else."-------Alfred Zephyr Cordova---"Nine Hundred Thousand pesos. Any higher bid in 3.... 2.... 1....0," anunsyo ng isang babae na siyang naging announcer sa naganap na bidding ngayon-ngayon lang para sa akin. Halos nasa kalahating oras na rin ako rito sa loob ng silid na ito ng mag-isa at walang kahit na ano sa katawan habang nakatayo sa pinaka gitna ng silid na ito. Even though I'm alone here, alam ko naman na sa kabila ng silid na ito ay napakaraming kalalakihan ang ngayon ay naglalaban-laban at nagpapantansya sa akin.From one hundred thousand pesos kanina na paunang bid sa akin para mailabas ako ng kung sino man, ngayon ay umabot na ito ng halos sa isang milyon. Napakalaking halaga kung tutuusin pero hindi naman ito lahat mapupunta sa akin. Dahil base sa sa kontrata na pinirmahan ko kay Simon ay kailangan kong magtrabaho sa kanya sa loob ng tatlong taon. Kung hindi ay kailangan kong magbayad sa kanya ng sampung mil

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status