CHAPTER 5-PEACE OR REVENGE?

SERENA'S POV

Matapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.

Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act as you're told and do not do things that can ruin the reputation of Mr. Sebastian Lancaster; Clause 23, be intimate in front of the public; Clause 56, be polite and don't contradict what Sir Sebastian says.

Para akong aso na susunod sa kaniya dahil sa mga clause na iyon. I don't even have any choice dahil alam kong pupuntahan ako ng mga Jam Gang para hingin ang pera o ang katawan ko.

Kahit pansamantala lang, gusto kong maipakita sa mga anak ko na may ama sila kahit sandali. May tanong na sumagi sa aking isipan at tinanong ko si Sebastian.

"Kapag tapos na ang kontrata natin, paano mo sasabihin iyon sa lahat? Lalo na sa lolo at lola mo?" tanong ko habang tinitingnan niya ang napirmahan kong kontrata.

Tumingin siya sa'kin sandali bago muling ibinalik ang atensyon sa kontrata, na para bang mas mahalaga rito ang bawat salita kaysa sa opinyon ko.

"I'll say that I have been mistaken, that the twins are not mine, and then we'll break up."

"Ano? Kung ganoon, anong punto ng pagpapanggap kung—"

"Listen," sabi niya at humarap sa'kin. He leaned in closer across the coffee table. "Even though I'm already the CEO of L-Electronics, I still do not hold the entire Lancaster inheritance."

Ang tingin kong takot kanina ay napalitan ng isang nakakadiring tingin. Kaya niyang lokohin ang sarili niyang pamilya para lang sa pera? Kung ganoon, gaano kalayo pa ang kaya niyang gawin?

"What's with that disgusting look?"

Bumalik ako sa sarili sa tanong niya.

"May... may naalala lang akong ibang tao sa'yo," sabi ko sabay lunok. He's too observant that with just one look in the eye, he knows what you're thinking, as if he's a mind reader. "My ex-boyfriend perhaps," sabay iwas ng tingin.

"Tsk, I know where this is going."

Tumingin pa siya nang mas madiin sa mga mata ko.

"Huwag mo akong itulad sa mga ex-boyfriend mo. I'm more successful than them. And they're way more disgusting. To think that your ex-boyfriend left you with your own children."

Napatahimik ako. Bawat salita niya ay nag-iiba ang bawat istruktura ng mukha niya. Isang lalaking walang emosyon at malamig.

"Isa lang ang naging ex ko," sabi ko sabay yuko. I fidgeted with the hem of my cleaning uniform.

"Really?"

"Husgahan mo na lang ako sa isip mo basta huwag mo lang iparinig sa'kin," sabi ko sabay tingin sa mga mata niya na may halong galit at pagbabanta.

Naiisip siguro ng taong ito na nasa kaniya na ang lahat ng yaman kaya wala siyang pakialam kung may masaktan man siya o wala.

He grinned as if reading me again.

"That will do. But I want to know you better so the plan will go smoothly."

Inilagay niya muli ang kontrata sa coffee table matapos itong i-review.

"There's a business party happening tomorrow. The Lancasters will host it, and a lot of company owners and business tycoons will come. Prepare yourself. Tomorrow, I'll also announce that we're getting married in the following days. It'll be a perfect opportunity to hook all the powerful business tycoons."

"At ang mga anak ko?"

"Bring them," sabi niya. "That will make the deception more convincing."

Tumayo siya at may kinuha sa mamahaling cabinet. Isa itong tseke at ang isa ay parang brochure.

Sinulatan niya ang tseke bago ibinigay sa'kin kasama ang brochure.

I gasped when I saw the numbers written on the cheque.

"Twe... twenty million?" gulat kong tanong habang nakatingin sa tseke. Ang ganitong kalaki na pera ay hindi ko pa nahawakan sa buong buhay ko. Ang pera na maaring magpabago sa buhay namin.

Sa isip ko agad ay ang kinabukasan ng kambal.

Hindi na nila kailangang matulog nang gutom.

Hindi na nila kailangang maranasan ang mga pinagdaanan ko.

Tumingin ulit ako sa kaniya. Naghahanap ng senyales na maaring magpakita na nagbibiro lang siya.

"It's all yours," he said confidently. "After the contract is done, iaatras ko na ang kaso ng papa mo."

I guess this contract isn't that bad. Sa ganitong pera, hindi ko lang mababayaran ang utang ko kundi magkakaroon pa ako ng sapat na kabuhayan kasama si Mama at Papa at ang mga anak ko.

If I stay in this contract, I will live in peace. Makukuha ko na ang pinakaaasam kong buhay. At iyon ay ang mapayapang buhay kasama ang pamilya ko.

Tiningnan ko ang brochure na ibinigay niya. Brochure ito para sa business party bukas. Nakalista rito ang mga gaganapin at ang mga dadalo.

"Bakit mo ako binigyan ng brochure?" tanong ko. Hindi pa rin naalis ang tingin niya sa'kin.

"Tomorrow night's party will be full of business owners who want to collaborate with L-Electronics," paliwanag niya. "Look at the names that will attend the party carefully. Who knows... maybe you have an enemy or a rival attending?"

Kalokohan. Binibigyan niya ba ako ng pagkakataon na gumanti sa mga taong nanakit sa'kin?

Nitong nakaraang anim na taon, marami na akong nakita at nakasalamuha na mga taong nagmamay-ari ng mga kompanya at negosyo. Lagi nilang sinasabi na karapat-dapat lang na mangyari iyon sa Dela Cruz dahil ang ama ko ay hindi naman karapat-dapat sa posisyon. They judged my family so harshly, but not even one Dela Cruz paid attention and simply disregarded it. As a result, my mother and I suffered from their humiliation.

Pero hindi ako gaganti sa kanila. Alam ko na ang mga katulad nila ay mga tao lamang na naghahanap ng puwedeng pag-usapan para libangin ang sarili. Ang tunay na may sala ay ang pamilya ni Eric, siya mismo, at si Celine.

Matapos nila akong lokohin, I already swore that if I was ever given the chance to take revenge, I would do it. Kahit si Sir Sebastian ay peke kong asawa, isa pa rin itong pagkakataon.

Hindi ako nag-alinlangan na basahin isa-isa ang mga pangalan habang ramdam ko ang titig ni Sir Sebastian. Sa kwartong ito, na ang tanging ilaw lamang ay ang dalawang night lamp at ang mahinang ugong ng aircon ang naririnig.

At doon ko nakita ang apelyido  nila.

"Santos..." I mumbled

Para akong binuhusan ng malamig na tubig.

Hindi ko kailanman makakalimutan ang apelyidong iyon. Ang pamilya na sumira sa pantasya ko. Ang pamilya na nagbigay sa'kin ng matinding kahirapan anim na taon na ang nakalipas.

At si Celine, ang taksil kong kaibigan, na sigurado akong sasama dahil balita ko ay engaged na sila ni Eric. Hindi pa siya pinakasalan, na hindi naman nakapagtataka dahil si Eric ay hindi naging tapat sa'kin at ganoon din siya kay Celine. Because if a man cheats, he'll do it again.

Dadalo siguro sila para i-propose ang mga disenyo ng mga relo nila. Mga disenyong sigurado naman akong hindi sa kanila. Matagal na nilang pangarap ang makapasok sa korporasyon ng L-Electronics kaya sigurado akong gagawin nila ang lahat para makuha ang ambisyong iyon, gamit pa talaga ang seven million ko.

"Ang mga Santos ang sumira sa buhay ko noon," sabi ko habang hindi pa rin naaalis ang tingin ko sa brochure.

Biglang sumagi sa isip ko ang mahabang oras na ginugol ko noon sa ospital habang naghihintay ng himala para kay Mama. Ang perang dapat sana'y pambayad sa operasyon niya ay nawala kasama ng tiwalang ibinigay ko kay Eric.

"Malaki ang naging kasalanan nila. Ninakaw nila ang pera na sana'y pambayad ko sa operasyon ni Mama noon. Niloko ako ng anak nila at ginawang katawa-tawa."

Nanginig ang buong katawan ko sa pag-alala sa nakaraang anim na taon.

Tinitigan lang ako ni Sebastian sandali bago magsalita.

"Anyone else?" tanong niya.

Umiling lang ako. Hindi ko na magawang buksan ang bibig ko.

"Good. Then it's settled."

Hindi siya agad nagsalita muli. Para bang may sinusukat siyang bagay sa mukha ko.

"You can do whatever you want with them. I won't stop you, but I'll support you."

"Hu... huwag kang mag-alala. Hindi ako gagawa ng anumang maaaring makasira sa reputasyon mo."

He smirked, like he was looking forward to it.

"Interesting..." sabi niya sabay sandal ng likod sa kinauupuan. "I wonder what kind of revenge a Dela Cruz can pull off."

Bukas, ang araw na haharapin ko ang mga taong laging nasa bangungot ko. Ang mga taong nagbigay sa'kin ng kahirapan noong nakaraang anim na taon.

Bukas ng gabi, haharap ako sa mga Santos.

At sa unang pagkakataon matapos ang anim na taon, hindi na ako ang babaeng iniwan nila sa putikan. Ipapakita ko sa kanila ang pinagka-iba ng Serena noon at ngayon.

Ako na ang magiging bangungot nila.