แชร์

4. รุ่นพี่ใจถึง

ผู้เขียน: รินธารา
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-02 23:19:13

อู่ตกแต่งรถของทอยและโชนที่ลงทุนทำด้วยกัน

รถของโชนก็แล่นเข้ามาจอดในอู่แล้วเขาก็ลงจากรถ แล้วเห็นเพื่อนเขากำลังยืนดูรถของเขาที่ตอนนี้กำลังถูกยกสูงประมาณเอว เหมือนกับว่าช่างกำลังเชคอะไรอยู่

“มาแล้วเหรอวะ ไหนบอกว่ายี่สิบนาทีถึงไงวะ ช้าไปยี่สิบนาทีเลยนะโว้ย..ไม่สมกับเป็นแชมป์แข่งรถเลยว่ะ” ทอยเดินมาหาแล้วพูดแซวเพื่อนด้วยรอยยิ้มมุมปาก

“พอดีเจอปัญหานิดหน่อยน่ะก็เลยมาช้า แกจะบ่นอะไรวะ ช้าบ้างจะเป็นอะไรไปวะ ยังไงฉันก็มานี่แล้วไง แล้วนี่รถฉันทำไปถึงไหนแล้ว” โชนพูดแล้วเขาก็เดินเข้าไปดูรถแข่งของเขาทันที

“บาสมันกำลังเปลี่ยนอะไหล่ช่วงล่างให้แกอยู่ อีกสามสี่วันก็น่าจะเสร็จแล้วล่ะ” ทอยบอกเพื่อน

“บาส..แกรีบหน่อยนะโว้ย ฉันใกล้จะแข่งแล้ว ฉันอยากจะซ้อมกับรถของฉันเอง อีกสองวันได้ไหม..” โชนพูดเพราะเขาต้องซ้อมก่อนลงแข่งทุกครั้ง

“โหพี่โชน อีกสองวันมันโหดไปนะพี่...ผมต้องไปเรียนแล้วด้วยคงทำให้ไม่ทันอ่ะ ต้องให้ช่างที่อู่ทำต่อแล้วล่ะถ้าพี่จะเอาเร็วขนาดนั้นน่ะ” บาสดันที่นอนเลื่อนออกมาแล้วเขาก็ลุกขึ้นพูดบอกไปด้วยสีหน้าจริงจัง

“อืม..ถ้าแกจะไปเรียนแล้วก็คงต้องให้ช่างทำต่อแล้วล่ะ แล้วแกจะมาทำงานที่อู่ต่ออีกไหม” โชนถาม เพราะบาสฝีมือค่อนข้างดีเลยเทียบๆกับช่างในอู่ของพวกเขาได้สบายๆ ถือว่าเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์มากๆ

“ผมคงไม่รับงานแล้วพี่ ผมอยากจะโฟกัสการเรียนของผมก่อนน่ะ แต่ว่าถ้าพวกพี่อยากให้ผมช่วยก็บอกได้เลย ผมมาให้ได้แน่นอน แต่ถ้าทำประจำคงไม่ไหวแล้วครับ” บาสบอก เพราะเขามาทำงานที่นี่เอาความรู้เพิ่มเติม ดังนั้นเปิดเทอมแล้วเขาก็ควรจะโฟกัสทางนั้นมากกว่า

“อืม ถ้านายอยากจะมาเมื่อไหร่ก็มาได้ตลอด ที่นี่ต้อนรับนายเสมอ..งั้นคืนนี้ไปดื่มกันเดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง..” โชนเอามือตบไล่ของบาสแล้วพูดบอกไป

“ผมอายุยังไม่ถึงเลยพี่โชน แล้วผมก็ดื่มไม่ค่อยเก่งด้วย ผมไม่ไปดีกว่าครับ” บาสปฏิเสธไป

“เรื่องอายุไม่ใช่ปัญหาหรอก พวกฉันจัดการให้แกได้ ไปด้วยกันเถอะพวกพี่เลี้ยงขอบคุณแกกับนักศึกษาฝึกงานคนอื่นๆด้วย...” ทอยบอกไปแล้วยักคิ้วให้

“จัดการได้แน่นะพี่ ไม่ใช่ว่าตำตรวจลงแล้วผมโดนจับนะ แบบนี้พ่อผมเอาตายเลยนะ” บาสกลัวว่าจะเกิดปัญหาทีหลังจึงถามย้ำให้ชัดเจน

“หึ...มีฉันทั้งคนแกจะกลัวอะไรวะ ไปเปลี่ยนชุดไป เดี๋ยวไปกับฉันนี่แหละ ถ้าแกเมาเดี๋ยวฉันจะไปส่งแกกลับบ้านเอง” โชนบอกไป

“ถ้าเมาแล้วกลับบ้านพ่อผมต้องว่าแน่ๆอ่ะ งั้นพี่ไปส่งผมที่หอละกัน แบบนั้นน่าจะดีกว่า” บาสพูด

“เออๆ แกนี่มันมากความจริงๆ รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดไป” โชนตอบรับแบบใจดี แล้วเขาก็ไล่ให้ไปอาบน้ำ

“ครับๆ รอผมแปปนะครับพี่” บาสก็รีบเดินออกไปอย่างว่องไว

“ไอ้เด็กนี่มันเหมือนพวกเราตอนปีหนึ่งเลยว่ะ อ่อนสุดๆ เอะอะแม่งกลัวไปหมด ผ่านไปสักพักก็ยาวเลยทีนี้ ฮ่าๆ” ทอยมองตามแล้วพูดออกมาอย่างอดไม่ได้

“หึ..ฉันว่าอ่อนหัดเหมือนแกมากกว่านะไอ้ทอย...ฉันไม่เคยอ่อนแบบนั้นสักหน่อย ” โชนพูดว่าเพื่อนแบบขำๆแล้วเขาก็เดินไปที่ออฟฟิศของพวกเขาทันที

“ไอ้นี่..ใครจะเจนจัดไปทุกเรื่องแบบแกวะ” ทอยตะโกนว่าเพื่อนไปแบบอดไม่ได้ จากนั้นเขาก็เดินเลี่ยงไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่เช่นกัน เพราะวันนี้เขาคลุกอยู่ในอู่ทั้งวันเลย

ด้านบาสพออาบน้ำแล้วเขาก็มาหาสองหนุ่มที่อยู่ในออฟฟิศทันที แต่โชนกำลังเซ็นเอกสารอยู่ทำให้เขานั่งรอกับทอยพร้อมกับเล่นเกมด้วยกัน จนเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น

“กริ้งๆ....กริ้งๆ...อ่อ พอดีพี่สาวผมโทรมา ผมขอคุยกับพี่สาวแปปนะพี่ทอย อย่าพึ่งเริ่มนะพี่ รอผมก่อน” บาสก็บอกทอยที่นั่งด้านหน้าอย่างมีมารายาท

“อืม ตามสบายเลย ไม่ต้องเกรงใจ” ทอยก็พยักหน้าแล้วนั่งรอแบบเงียบๆ

“ฮัลโหลเจ้บิว..ว่าไงครับ...” พอบาสเห็นแบบนั้นเขาก็กดรับสายแล้วทักทายพี่สาวของเขาทันที

โชนที่นั่งอ่านเอกสารอยู่ก็ขมวดคิ้วทันทีเพราะวันนี้เขาได้ยินคนชื่อบิวอีกคนแล้ว คนแรกก็ยัยกางเกงในหอมนั่น คนที่สองก็พี่สาวของไอ้บาส ชื่อนี้ทำไมมันเยอะแบบนี้นะ โชนคิดในใจ

“พรุ่งนี้แกอย่าลืมเอาของมาให้ฉันด้วยนะ ฉันต้องใช้...” บิวบอกน้องชายเสียงเข้ม

“วันนี้ผมออกไปกินเหล้ากับพี่ๆที่อู่อ่ะ คืนนี้จะไปนอนที่หอเลย...งั้นเดี๋ยวผมกลับไปเอาของที่บ้านใส่รถไว้ให้เจ้ละกัน พรุ่งนี้เช้าเจ้ก็ลงไปเอาเอง” บาสบอกพี่สาวไปแบบขี้เกียจขับรถไปมาที่บ้านอีก

“หาเรื่องอีกแล้วนะบาส อายุยังไม่ถึงเลยจะเข้าร้านเหล้าได้ยังไงห้ะ...ถ้าโดนตำรวจจับมาจะทำยังไง แล้วเราน่ะคอแข็งตายล่ะยังจะอยากไปกินกับเขาอีก ไม่รู้ตัวเองบ้างหรือไงหึ แกไปร้านไหนบอกมา เดี๋ยวฉันจะตามไปดูแกแบบห่างๆ” บิวได้ยินแบบนั้นก็บ่นน้องชายอย่างเป็นห่วง

“เจ้จะตามมาดูผมทำไม ผมโตแล้วนะเจ้..ผมดูแลตัวเองได้น่า...เจ้ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก แค่นี้นะเจ้ ไว้พรุ่งนี้เจอกัน..” บาสบอกไปแบบไม่ต้องการให้พี่สาวตามมาดู เขาก็รีบวางสายทันที

ทอยและโชนก็ได้ยินที่บาสคุยกับพี่สาวก็พากันยิ้มขำๆ เพราะดูเหมือนว่าพี่สาวของบาสจะเป็นเหมือนแม่อีกคนซะแล้ว

“พี่สาวนายก็ห่วงนายเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย ถึงขั้นจะตามมาเลยเหรอวะ ว่าแต่พี่สาวนายสวยไหมวะ” ทอยพูดไปด้วยรอยยิ้ม

“ผมหล่อขนาดนี้พี่สาวผมก็ต้องสวยสิครับ พวกพี่น่าจะเคยเจอพี่สาวผมอยู่นะ พี่สาวผมก็เรียนสาขาเดียวกับพวกพี่นั่นแหละ ปีสามเหมือนกัน...พวกพี่รู้จักคนชื่อบิวไหมล่ะ” บาสบอกไป เพราะเรียนรุ่นเดียวกันก็น่าจะเคยเจอกันอยู่มั้ง

โชนได้ยินแบบนั้นก็ครุ่นคิดในใจทันทีว่า ยัยกางเกงในหอมจะใช่พี่สาวของบาสไหมนะ แต่มันจะบังเอิญขนาดนี้เชียวเหรอ โชนคิดในใจ

“ชื่อบิวเหรอวะ อืม...คุ้นๆนะแต่ว่านึกหน้าไม่ออกว่ะ เพราะปกติเจอแต่หน้าเดิมๆ เพื่อนห้องอื่นไม่ค่อยได้เจอเท่าไหร่ว่ะ” ทอยบอกไป

“อ่อ...พี่สาวผมเรียนไม่ค่อยเก่งหรอก พวกพี่จะไม่เจอก็ไม่แปลก งั้นเดี๋ยวผมเอารถตามพวกพี่ไปก็แล้วกันครับ จะกลับไปเอาของที่บ้านไปให้พี่สาวผมด้วย พรุ่งนี้ผมขี้เกียจขนของไปมาน่ะ ” บาสบอกไป

“หอพี่สาวนายอยู่ที่ไหน ” โชนถามไปแบบอยากรู้ จนทอยหันไปมองเพื่อนแบบงงๆที่มันถามแบบนั้น

“แล้วแกจะไปอยากรู้ทำไมวะว่าพี่สาวมันอยู่หอไหนน่ะ” ทอยถามเพื่อนไปแบบงงๆ

“ก็ฉันจะได้ไปรับมันไงวะ จะได้ไม่ต้องเอารถไปหลายคัน ถ้ามันเมาใครจะขับรถมันกลับวะ แกหรือไง” โชนพูดไป เพราะเขาอยากรู้ว่าจะพี่สาวของบาสจะใช่คนเดียวกันกับที่เขาคิดไหม

“ฉันเมาแล้วขับรถได้ที่ไหนล่ะวะ แกก็รู้นิว่าเหล้าเข้าปากแล้วฉันดื่มหนักน่ะ” ทอยตอบเพื่อนของเขา

“ฉันถึงต้องไปรับไอ้บาสมันไงวะ เดี๋ยวแกไปเอาของที่บ้านแล้วเอารถไปจอดไว้ที่หอพี่สาวของแกละกัน แล้วส่งโลเคชั่นมาเดี๋ยวฉันกับไอ้ทอยจะไปรับแกเอง” โชนบอกไป

“โอเคครับพี่โชน แบบนั้นก็ดีเหมือนกันครับพี่ เพราะถ้าผมเมาพี่จะได้มาส่งผมถูก เพราะผมก็พักหอเดียวกับพี่สาวผมนั่นแหละครับ” บาสบอกไปด้วยรอยยิ้ม

“อะไรวะ แกโตขนาดนี้แล้วยังอยู่หอกับพี่สาวอยู่อีกเหรอวะ” ทอยทำหน้าตกใจแล้วถามไป

“ไม่ใช่พี่ ผมแค่อยู่หอเดียวกันเฉยๆแต่ว่าอยู่คนล่ะห้อง แต่ห้องผมกับห้องพี่สาวก็อยู่ติดกันนั่นแหละ พ่ออยากให้พวกเราดูกันและกันน่ะ” บาสอธิบายไป

“อ่อ แบบนี้นี่เอง...งั้นแกก็รีบกลับไปเอาของให้พี่สาวแกไป เดี๋ยวไอ้โชนมันเคลียร์งานตรงนี้เสร็จแล้ว พวกฉันจะไปรับแกที่หอ” ทอยบอกไป

“โอเคครับพี่ งั้นผมไปก่อนนะครับ” บาสบอกด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็เดินออกไปจากออฟฟิศทันที ก่อนจะมุ่งตรงไปยังรถของเขาที่จอดอยู่หน้าอู่รถ

“บังเอิญมากเลยนะแกว่าไหมวะ พี่สาวของไอ้บาสมันก็เรียนสาขาเดียวกับเราเลย..สงสัยเปิดเทอมฉันต้องไปทำความรู้จักไว้หน่อยแล้ว ถ้าสวยจะจีบแม่งเลย...” ทอยพูดไปด้วยรอยยิ้ม

“หึ..แกคิดว่าไอ้บาสมันจะยอมให้แกจีบพี่สาวมันหรือไงวะ...เด็กคนนี้ฝีมือดี แกอย่ามาทำเสียเรื่องนะไอ้ทอย ห้ามไปยุ่งกับพี่สาวของไอ้บาสมันเด็ดขาด เข้าใจไหม” โชนได้ยินแบบนั้นก็สั่งเพื่อนเสียงเข้มอย่างจริงจังเลยทีเดียว เพราะถ้าพี่สาวของบาสคือยัยกางเกงในหอมคนนั้นจริงๆ เขายิ่งต้องห้ามไว้ เพราะเขาจองก่อนแล้ว

“เออๆ แกพูดขนาดนี้ไม่ยุ่งก็ได้โว้ย ทำความรู้จักเฉยๆก็ได้วะ” ทอยบอกไปด้วยสีหน้าเซ็งๆ เพราะเข้าใจว่าเพื่อนของเขากลัวว่าเขาจะไปทำให้พี่สาวบาสเสียใจจนทำให้มีปัญหากับบาสได้ ดังนั้นเขาก็ควรจะเลี่ยงเธอแบบที่เพื่อนเขาบอก

“อืม...” โชนก็มองเพื่อนแบบเรียบๆ แล้วเขาก็ก้มอ่านเอกสารต่อไป แล้วก็ยิ้มมุมปากออกมาเมื่อเขากันเพื่อนของเขาจากผู้หญิงที่เขาหมายตาไว้เรียบร้อยแล้ว

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร   210. รักต้องเลือก

    ด้านหยกและสิงหาพอเดินออกมาด้านนอก หยกก็เดินตามสิงหามาเชครถของเขาแบบใกล้ชิด“พวกเขามองอยู่ไหมอ่ะสิงหา...” หยกที่อยู่ใกล้กับสิงหาก็ถามอย่างอยากรู้“อืม ไอ้คิวมันกำลังเดินมาทางนี้แล้ว...เติมเชื้อไฟอีกสักหน่อยไหม” สิงหาถามหยกเพราะคิวเดินหน้าบึ้งมาแต่ไกลเลย“เติมเชื้อไฟยังไงอีก..” หยกก็ทำหน้างงๆ แล้วก็ยืนแบบเกร็งๆเพราะเธอใกล้ชิดกับสิงหามากๆเลยในตอนนี้“เอาแบบนี้ละกัน...พรึบ...มองหน้าฉัน...ห้ามหันไปมองมัน...” สิงหาพูดจบก็เอามือจับแขนของหยกแล้วดันตัวชิดกับรถแข่งของเขา แล้วเขาก็เอามือล็อคตัวเธอทั้งสองข้างไว้“นายจะทำอะไรน่ะ คนมองพวกเราแล้วนะสิงหา” หยกก็ทำตามที่เขาบอก แต่สายตาของเธอก็แลไปมองรอบๆแบบอายๆ เพราะสิงหาเล่นทำซะโจ่งแจ้งแบบนี้ เธอก็อายเหมือนกันนะ“หึ...คิดจะกระตุกหนวดเสือก็ต้องเอาให้มันสมจริงหน่อยสิ ฉันยอมลงทุนช่วยเธอแบบสุดกำลังเลยนะหยก ถ้าเธอสมหวังต้องมาเลี้ยงข้าวฉันมื้อใหญ่เลยนะ” สิงหาพูดไปก็แกล้งเอามือขึ้นมาปัดผมที่หน้าของเธอไปด้านข้างเบาๆ“ฉันเลี้ยงแน่นอน ขอให้สำเร็จก่อนเถอะ คิวใกล้เข้ามาหรือยังอ่ะ” หยกก็ตอบรับทันที ก่อนจะถามเขาต่อ“อืม ใกล้เข้ามาแล้วล่ะ...ถึงเวลาปั่นประสาทมันแล้ว.

  • Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร   ทนไม่ไหว

    “โชน...ฉันอายนะ นายหยุดสักทีได้ไหมเนี่ย” บิวก็ต่อว่าเขาอายสุดๆ“นี่พวกเราต้องมาเป็นพยานอะไรพวกนี้ด้วยเหรอวะเนี่ย...” ทอยก็ทำหน้าเหนื่อยใจแล้วมองค้อนใส่เพื่อน“โอเคๆ ฉันจริงจังละ....งั้นฉันขอถามเธอหน่อยหยกว่า เธอคิดว่าไอ้คิวมันชอบเธอในระดับไหน มากพอที่มันจะหึงเธอกับผู้ชายคนอื่นไหม” โชนก็ยิ้มมุมปาก แล้วเขาก็ถามหยกแบบจริงจัง เพื่อจะวางแผนช่วยหยก“อืม..ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาชอบฉันมากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าเรื่องหึงฉันกับผู้ชายคนอื่นเขาก็หึงนะ มีครั้งหนึ่งที่เขาโทรมาแล้วบาสรับสาย เขาก็หึงฉันนะ แล้วก็สั่งไม่ให้ฉันพาบาสมาที่ห้องอีก” หยกบอกไปตามเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นจริงๆ“หึ...ดี...ถ้ามันหึงก็แสดงว่ามันมีใจ...งั้นมาปั่นประสาทไอ้คิวกันดีกว่า...มันอยากแย่งบิวดีนัก เดี๋ยวพ่อจะเอาให้มันดิ้นพล่านเลย” โชนพูดไปด้วยรอยยิ้มมุมปาก“แล้วนายจะทำยังไง..” บิวถามโชนอย่างอยากรู้“ก็ทำให้ไอ้คิวมันหึงหยกไง...แต่ในกลุ่มเราคนที่โสดอยู่ตอนนี้มีแค่ไอ้ทอยกับสิงหา...แกสองคนใครอยากจะเป็นหน้าม้าวะ” โชนตอบแล้วก็ถามเพื่อนทั้งสองทันที“ฉันกับไอ้คิวเป็นเพื่อนกัน และมันก็รู้สเปคฉัน มันไม่เชื่อหรอกว่าฉันจะจีบหยกน่ะ” ทอยก็รีบปฏิเสธแบ

  • Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร   208. ให้ฉันช่วยไหม

    พอแคทถูกทอยพาตัวออกไปแล้วโชนก็มองบิวทันที เพราะตอนนี้เธอกำลังของขึ้น เธอตบแคทไปขนาดนั้นแล้วเขาจะโดนไหมเนี่ย โชนคิดในใจก็เดินไปหาบิว“เจ็บไหมคนดี ให้ฉันดูหน่อยสิ” โชนเอ่ยถามด้วยเสียงอ่อน เขาก็เอามือเชยคางบิวเงยหน้าขึ้นมา เขาก็เห็นรอยแดงที่แก้มของเธอ“ปึก! ไม่ต้องมาทำเป็นห่วงเป็นใยฉันเลยนะ ที่ฉันต้องเจ็บตัวก็เพราะนายอีกแล้วนะโชน” หยกก็เอามือปัดมือของเขาออกแล้วต่อว่าเขาด้วยสีหน้าตึงๆ“ถ้าเธอไม่เข้าไปตบแคทเธอก็คงไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้หรอก ทำไมใจร้อนนักหึ” โชนตอบเธอแบบบ่นๆ“ฉันไม่ใช่แม่ชีนะที่จะทนฟังยัยแคทพูดโดยไม่รู้สึกอะไรน่ะ พรึบ...นายนี่มันก็จริงๆเลยนะ ฉันสั่งให้เลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้วไม่ใช่เหรอ ยังจะไปให้เงินเขาใช้อีก แบบนี้มันจบกันยังไงห้ะ” บิวพูดแล้วก็ดึงหูของโชนแบบลงโทษ“โอ๊ยบิว...ฉันเจ็บนะ...ฉันขอโทษ...ฉันแค่ทำไปเพราะไม่อยากรู้สึกผิดที่ต้องทิ้งพวกเขาก็เท่านั้น อย่าโกรธเลยนะ” โชนก็ทำหน้าเจ็บก็เอียงหูไปทางเธอเพื่อให้เจ็บน้อยที่สุด“พวกเขาเหรอ นอกจากแคทแล้วนายยังให้ผู้หญิงคนอื่นอีกเหรอห้ะ...สารภาพมาให้หมดเลยนะ ไม่งั้นฉันเอานายตายแน่” บิวได้ยินก็โมโหแล้วถามเขาด้วยเสียงเข้ม“ฉากนี้ต้องถ่

  • Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร   207. ไม่ไหวแล้วนะ

    “คนที่ผิดสัญญาคือเธอนะแคท ฉันบอกเธอแล้วว่าเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีกและห้ามไม่ให้เธอมายุ่งกับบิว แต่เธอก็ยังทำ ดังนั้นเธอก็ไม่ควรได้อะไรจากฉันอีกต่อไป” โชนบอกเธอแบบจริงจัง เพราะเขาจะไม่ใจดีอีกต่อไปแล้ว“ได้ยินชัดแล้วนะแคท ต่อไปก็อย่ามายุ่งกับแฟนของฉันอีก ไม่งั้นฉันจะไม่ทำแค่ยืนคุยกับเธอแน่ๆ...” บิวชี้หน้าแคทแล้วพูดแบบดุดันออกไป“คนอย่างเธอจะมีปัญญามาทำอะไรฉันได้ คราวก่อนโดนฉันตบไปยังไม่จำอีกเหรอ ถ้าซันไม่เข้ามาช่วยเธอคงโดนฉันตบเละไปแล้ว ยังจะมาปากดีอีก” แคทยิ้มมุมปากออกมา ทำมาพูดขู่เธอ แต่จริงๆแล้วกลับสู้เธอไม่ได้เลยด้วยซ้ำ“งั้นลองตอนนี้หน่อยเป็นไง...เพี๊ยะ!....ฉันทนแกมานานแล้วนะอีร่าน...เพี๊ยะ!...แกอยากได้ผัวฉันนักเหรอห้ะ เอานี่ไปก่อนละกัน เพี๊ยะ!...” บิวโมโหจนทนไม่ไหวก็เดินเข้าตบแคทแล้วเอามือจับคอเสื้อแคทไว้ แล้วดึงเธอกลับมาตบซ้ำไปอีกสองทีแบบแรงๆ“โอ๊ย...อีบิว....มึงตบกูเหรอ...อือ....มึงเป็นคนแย่งโชนไปจากกู มึงสิต้องโดน...เพี๊ยะ!...” แคทก็จับมือบิวแล้วพยายามหลบหลีก ก่อนจะตบกลับไปเมื่อมีโอกาส“เห้ย...หยุดนะ...พวกมึงช่วยกันห้ามหน่อยสิวะ แคทตบหน้าเมียกูแล้ว..เร็วเข้า” โชนก็ตกใจมากที่บิว

  • Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร   206.พริตตี้

    โชนก็มองแบบตกใจ เพราะเขาสั่งทอยให้เปลี่ยนตัวพริตตี้ไปแล้วนิ ทำไมยังเป็นแคทอีก บิวมองเขาด้วยสายตาแบบนี้เธอต้องโกรธเขาแน่ๆ ไม่ได้ เขาจะปล่อยให้เธอเข้าใจเขาผิดไม่ได้“ทำไมยังเป็นเธออีก ฉันบอกไอ้ทอยให้เปลี่ยนตัวแล้วนิ...ไอ้ทอย แกไม่ได้ทำตามที่ฉันบอกเหรอวะ” โชนก็พูดไปก็ถามทอยด้วยสีหน้าดุๆ เพราะมันกำลังจะทำให้เขาซวย“ฉันบอกผู้จัดแล้วนะว่าให้แคทไปดูแลทีมอื่น ฉันสาบานเลยว่าฉันจัดการให้แกแล้วจริงๆ แต่แคทมาได้ไงฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” ทอยก็รีบตอบเพื่อนไปตามตรง เพราะเขาจัดการให้แล้วจริงๆ“โชนไม่อยากให้แคทมาดูแลโชนแบบที่ผ่านมาเหรอ ทำไมถึงให้แคทไปดูแลทีมอื่นล่ะ แคททำอะไรผิดเหรอโชน” แคทก็ทำหน้าเศร้าแล้วแกล้งพูดด้วยเสียงอ่อน แล้วใช้สายตามองโชนให้ดูน่าสงสารบิวเห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาแล้วเอามือกอดหน้าอกดูด้วยสายตาเอือมระอา เพราะดูท่าแคทจะจงใจเข้าหาโชนซะแล้ว นี่ไม่คิดจะเกรงใจแฟนแบบเธอบ้างหรือไง รู้ว่าเคยเอากันมาก่อน แต่ตอนนี้โชนเป็นแฟนของเธอแล้วนะ แคทก็ไม่ควรจะมายุ่งกับเขาอีกสิ บิวคิดในใจแบบหงุดหงิด แต่ก็เลือกที่จะดูแบบเงียบๆ เพราะอยากรู้ว่าโชนจะจัดการเรื่องนี้ยังไง“ยัยบิว ยัยแคทมันจงใจมาอ่อยโชนชัดๆ

  • Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร   205. คิดดีๆนะว่าชอบไหม

    ร้านเหล้า....พอทะเลาะกับหยกแล้วออกมาจากหอพักของเธอ คิวก็โทรเรียกเพื่อนๆของเขามาดื่มที่ร้านเหล้า คิวก็ดื่มเอาๆจนเอกและฟาร์มงงว่าเพื่อนเขาไปอารมณ์เสียอะไรมา ถึงได้ดื่มราวกับเหล้าเป็นน้ำเปล่าแบบนี้“แกเป็นอะไรวะไอ้คิว ทำไมแกดื่มเยอะจังวะ ปกติแกไม่ดื่มหนักแบบนี้เลยนะโว้ย” ฟาร์มถามเพื่อน“ก็วันนี้ฉันอยากดื่ม...แม่ง...ไปเจอผู้หญิงน่ารำคาญมาน่ะสิ พูดแล้วก็เจ็บใจ ยังไม่เคยมีใครทำกับฉันแบบนี้มาก่อนเลย” คิวบ่นไปก็ยกเหล้าดื่มแบบรวดเดียวหมดแก้ว“ที่แกบอกว่าไปทำธุระนี่ไปเจอผู้หญิงมาเหรอวะ แล้วผู้หญิงที่ไหนกล้ามาทำให้แกอารมณ์เสียแบบนี้วะ” เอกถามเพื่อนแบบเดาๆ“ก็ยัยเด็กเสิร์ฟที่ร้านสนุกของฉันไงวะ ฉันอุตส่าห์จะเลี้ยงไว้ให้มีชีวิตดีๆสบายๆกลับไม่เอา พูดแล้วก็น่าโมโหจริงๆ” คิวก็บอกเพื่อนไปตรงๆ เพราะเขาอยากระบายความไม่พอใจนี้“นี่แกฟาดเด็กเสิร์ฟคนนั้นไปแล้วเหรอวะ แม่ง...ไอ้นี่กินเงียบเลยนะมึง” เอกก็ทำหน้าอึ้งๆแล้วพูดว่าเพื่อน“นั่นสิวะ แกถึงขั้นยอมเลี้ยงดูแบบนี้คงจะถูกใจมากเลยล่ะสิ หึๆ แต่ทำเขาปฏิเสธแกวะ หรือว่าแกลีลาไม่เด็ดพอวะไอ้คิว เขาเลยไม่สนใจ ฮ่าๆ” ฟาร์มพูดแซวเพื่อนแบบขำๆ“กูกระแทกจนหอยแทบพังเอาอะ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status