ログインnagmamasid lang po ako sa comment section kasi di ko sure if nilayasan niyo na ito dahil nga sa ginawa kong pang-iiwan sa inyo. Sabi ko sige isa isa lang muna, if feel ko wala na, I need to create another novel for refresher pero dahil nakita ko na meron pa chance si Peres, gusto ko mag all out dito. Saka sorry if di niyo magustuhan the way ko siya isulat, plan ko po kasing sulatin siya sa the way I imagined him at paano yung buhay niya. Nakakapressure si Peres kasi matagal niyo na siyang kilala unlike sa previous ML ko na mga bago sa mata niyo. Si Peres hindi, kilala niyo na ata siya mula ulo hanggang paa na para bang kayo yung nagluwal sa kaniya. Hahaha
Klare’s POVNasa sasakyan na kami ni Peres, hindi ko alam saan niya ako dadalhin ngayon dahil hindi ito ang daan pauwing condo.Mabilis pa rin ang tibok ng puso ko matapos ang tagpo kanina with Catelyn.Nadisappoint talaga ako ng konti at akala ko dini-deny ako ni Peres. When he said no, I thought n
Peres’ POVI crossed my arms while waiting for Klare. She didn’t reply to any of my messages nor even greeted me a good morning earlier.Halos puntahan ko na siya sa hospital kanina para dalhin sa office ko.Mas gusto ko yung lagi siyang nakadikit sakin. Yung lagi ko siyang nakikita, lagi kong nahah
Umagang umaga pa lang, pumasok na ako sa trabaho. I didn’t wait for Peres dahil gusto kong ako mismo ang magpunta ng hospital na walang kasama.Natatakot kasi ako na baka mamaya e hindi ko magustuhan ang magiging bungad ng mga tao doon at ayokong makita niya na epektado ako.[Where are you? You didn
Hindi ko maipaliwanag ang galit na nakikita ko sa mga mata ni Peres habang nakipagtagisan nang tingin kay Floyen.Kinabahan ako dahil nandito kami sa bahay ng mommy nila.Kung mag-away sila, parang ako yung mahihiya lalo’t ang pinagmulan nito ay yung pasimple lang na paglapit ni Floyen sa tenga ko.
Hiyang-hiya ako habang nakaupo sa harapan ng mommy ni Peres.Iniwan niya ako dito dahil lang sa kadahilanang ayaw niya akong umiyak na naman sa condo kung iwan niya ako mag-isa.Ginawa niyang tagabantay ang mommy niya.Kung ako ni tita, baka na offend na ako pero hindi.Natuwa pa yata siya nang maki
“I don’t like seeing you like this.” Umiiling na sabi ni Peres habang hinahatid niya ako sa bahay ng mommy niya.Ngumuso ako.“Ano ka ba naman. Hindi na yun kailangan. I am okay.”Sinamaan niya ako nang tingin na animo’y isang kasinungalingan ang sinasabi kong okay lang ako.“May okay bang umiiyak?”







