LOGIN“หยีไม่เข้าใจหัวอกคนเป็นผัวและกำลังจะเป็นคุณพ่อหรอกค่ะ เรื่องแบบนี้สำหรับคนโคตรรักเมียมันคือปัญหาชีวิตนะยาหยี” ชักจะไปกันใหญ่แล้ว เลอะเทอะบ้าบอจริง ๆ“โอเคค่ะ ถ้างั้นพี่กันต์นั่งหาวิธีทำให้ตัวเองแพ้ท้องแทนเมียในเน็ตแล้วกันเพราะหยีไม่รู้ ตอนนี้หยีรู้แค่ว่าหยีหยีควรไปอาบน้ำนอน พักผ่อนให้มาก ๆ วันนี้เห
-หลายชั่วโมงต่อมา-“เอาล่ะครับคุณภรรยาสุดที่รักตอนนี้เหลือแค่เราแล้วพูดเรื่องที่ค้างคาใจพี่มาสักที” พอเสร็จพิธีส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเรียบร้อยและประตูห้องถูกปิดลงพี่กันต์ก็หันมาถามฉันเสียงจริงจัง ผ่านมาตั้งหลายชั่วโมงตลอดระยะเวลาในงานพี่กันต์กลับไปเป็นปกติ ยิ้มแย้มมีความสุขมากแต่ไม่น่าเชื่อเลยค่ะว่าจ
“หยีคะ ไหวรึเปล่าหยีหน้าซีดมากเลยนะ” พี่กันต์กระซิบถามตอนที่เราอยู่บริเวณหน้างาน เมื่อชั่วโมงที่ผ่านมาเป็นช่วงเริ่มงานแขกเหรื่อเข้างานเยอะมากเยอะจนฉันแทบจะเป็นลม“ไหวค่ะพี่กันต์” ฉันจับแขนพี่กันต์เพื่อประคองตัวเองเอาไว้แล้วก็ยิ้มให้เจ้าบ่าวสุดหล่อที่ต่อให้รับแขกมากแค่ไหนเขาก็จะคอยหันมามองฉันอยู่ตลอด
เอี๊ยด!แล้วสุดท้ายรถก็มาหยุดอยู่หน้าตึกร้านเวดดิ้งสุดหรูอีกครั้งในเวลาไม่กี่นาที“อะไรคะ?” ฉันถามพี่กันต์ที่หันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้านิ่งสนิทด้วยความงง“พามาเลือกชุดใหม่ ห้ามโป๊มากเพราะพี่ทำใจให้ใครมองเนื้อหนังหยีมากไม่ได้ แล้วก็ห้ามพูดว่ารอบหน้าค่อยจัดเต็มอีกเพราะหยีมีผัวได้แค่คนเดียว แล้วก็แต่งงา
ทันทีที่ม่านเปิดออกพี่กันต์ก็มองฉันตาค้างไปหลายสิบวินาที เขามองด้วยสายตาตื่นตะลึงและหลงใหล ค่อย ๆ มองฉันจากหัวจรดปลายเท้าช้า ๆ จนคนที่ยืนให้เขามองนาน ๆ เริ่มเขิน แล้วหน้าก็เริ่มขึ้นสีทีละนิด“...” พี่กันต์เงยหน้าขึ้นสบตากับฉันอีกครั้ง ฉันก็ได้แค่ยิ้มให้แล้วก็รอให้เขาพูดอะไรออกมาก่อน“มันโป๊ครับ”“คะ
“ถ้าหยอกแบบนี้อีกหยีจะไล่พี่กันต์ไปนอนที่อื่น” ฉันคาดโทษแล้วก็พยายามหายใจเข้าออกช้า ๆ เพื่อปรับอารมณ์ให้คงที่ ไม่อยากเป็นฝ่ายชวนทะเลาะต่อทั้งที่อยากข่วนหน้าเขามากแค่ไหนก็ตามโทษฐานที่กล้าเอาเรื่องแบบนี้มาแกล้งฉัน“หึงพี่มากเหรอคะ” พี่กันต์ขยับหน้าเข้ามาใกล้แล้วก็ถามเสียงระรื่น“แล้วหยีมีสิทธิ์หึงพี่ก
“ลงไป อย่าจองเวรจองกรรมต่อกันมากไปกว่านี้เลยขอร้อง”“ไม่ลงครับ ไม่ลงไม่ไปไหนแล้วต่อไปก็จะตามหยีแบบนี้ไปทุกที่ด้วยครับ” เขาตอบแล้วก็ยิ้มแก้มแทบปริ“เพื่ออะไร!”“เพื่อกันไม่ให้หมาตัวไหนมันมาตามจีบเมียพี่ได้อีก จบไหมคะที่รัก” “พี่กันต์หยีขอร้อง...ได้ไหม” ฉันลดน้ำเสียงลงแล้วก็หันไปมองหน้าขอร้องเขาจริง
“อื้ม” ฉันพยักหน้ารับแล้วก็มองตรงไปข้างหน้าเพราะไม่อยากสบตากับเขา แค่เงาก็ยังไม่อยากจะมอง“พี่กลับก่อนนะครับ” เขาบอกแล้วก็ขยับตัวลุกขึ้น“เราจะไม่ต้องเจอกันอีกใช่ไหม” ฉันเงยหน้าถามย้ำความแน่ใจเพราะกลัวว่าวันดีคืนดีเขาจะย้อนกลับมาทำร้ายฉันอีก“พี่จะไม่มาทำร้ายหยีอีกพี่สัญญา”“แล้วคลิป.../ พี่จะลบให้
“อ้าว~ ว่าไงครับไอ้หล่อน้อย วันนี้ไม่ไปขลุกอยู่กับสุดที่รักของมึงเหรอครับ” ไอ้กราฟพี่ชายห้าวินาทีของผมเดินเข้ามาในบ้านพอเห็นผมนั่งอยู่ที่โซฟาก็ทักทายด้วยคำพูดน่ารำคาญตามประสาของมัน“รำคาญ”“หืม~ ไอ้ห่ากลับไปกินกันแค่แป๊บเดียวก็รำคาญกันแล้ว”“รำคาญมึง” ผมโคตรรำคาญไอ้เหี้ยกราฟเลย ย้อนเวลากลับไปได้กูจ
“ครับเดี๋ยวพี่ตามเข้าไป” ผมยิ้มตอบปั้นหยาแต่สายตาก็ดันมองไปเห็นยาหยีที่ยืนทำหน้านิ่งไม่บอกอารมณ์อะไรเลยอยู่ข้าง ๆ“ไปกันเลยไหมหยา หรือไม่งั้นหยีไปเตรียมคนเดียวก็ได้” ยาหยีหันไปถามปั้นหยาเหมือนจะเร่ง ก็คงอยากออกไปให้พ้นจากผมนั่นล่ะผมเข้าใจเธอดี“ใจร้อนจริง ๆ เลยยาหยี เดี๋ยวหยาไปก่อนนะคะพี่กันต์เจอกัน







