Chapter 6/2

Chapter 6/2

“ไม่รู้สิ...อธิบายยากนะแก” ณิชาบอกปัดไป อีกอย่างเธอก็ไม่อยากเอาเรื่องเพื่อนของเธอมาเล่าให้คนอื่นฟังนักหรอก ถึงเธอจะสนิทกับเฌอแตม แต่เธอก็ไม่ควรเอาเรื่องเพื่อนอีกคนมาเล่าให้อีกคนฟัง เธอจะเลือกพูดเฉพาะที่พูดได้

“หล่อมากๆ หล่อทุกคน คุณเจที่ว่าหล่อแล้วยังชิดซ้ายไปเลย...”

เฌอแตมพูดถึงรองประธานที่กำลังขายขนมจีบให้ณิชา แต่ไม่ใช่แค่รองประธานคนเดียวหรอกนะ ยังมีหนุ่มๆ คนอื่นในบริษัทมารุมขายขนมจีบให้ณิชาอยู่เรื่อยๆ ณิชาเป็นสาวฮอตขวัญใจของหนุ่มๆ ในบริษัท มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างหมายปองอยากได้ณิชาเป็นแฟนกันทั้งนั้น แต่ณิชายังไม่มีทีท่าว่าจะสนใจใครสักคน

“บ้าน่ายัยเฌอ พูดอะไรของแกเนี่ย เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดกันไปหมด” ณิชามองซ้ายมองขวา เพราะกลัวว่าคนอื่นในแผนกจะได้ยินสิ่งที่เฌอแตมพูดเมื่อครู่

“เขารู้กันทั้งบริษัทแล้วย่ะ มีแต่แกนั่นแหละไม่สนใจเขา แต่ฉันก็พอเดาได้ว่าที่แกไม่สนใจคุณเจ เพราะพี่ไรเฟิลสุดหล่อใช่ไหมล่ะ^^” เฌอแตมยังเลื่อนดูรูปไรเฟิลไม่หยุด ยิ่งดูยิ่งหล่อ และยิ่งอยากสมัครเป็นเอฟซี

 “น้องณิชา น้องเฌอแตม อีกสิบนาทีท่านรองเรียกประชุม เตรียมตัวด้วยนะคะ” เลขาสาวของท่านรองเดินเข้ามาบอกในแผนก

“รับทราบค่ะ” ณิชาและเฌอแตมตอบรับพร้อมกัน

“จ้า...” จากนั้นเลขาสาวก็เดินออกไปแจ้งข่าวที่แผนกอื่น เพราะอีเมลและโทรศัพท์ตั้งโต๊ะก็ดันมามีปัญหาในวันที่เรียกประชุมด่วน

   

เอี๊ยดดดด!!

    เมื่อรถสปอร์ตคันหรูจอดขนาบข้างอยู่หน้าคอนโดขนาดเล็ก ณิชาก็เอ่ยขอบคุณเจ้านายหนุ่มที่อายุห่างจากเธอสามปี

“ขอบคุณนะคะคุณเจที่อุตส่าห์มาส่งณิ” หลังจากประชุมเสร็จในเวลาเที่ยงวัน เธอก็ได้รับมอบหมายงานด่วนให้ไปคุยงานกับลูกค้านอกสถานที่ การคุยงานครั้งนี้ก็มีรองประธานไปด้วย และกว่าจะเสร็จสิ้นภารกิจงานในวันนี้ก็ล่วงเลยเวลาไปเกือบสองทุ่ม

“พี่ต่างหากที่ต้องขอบคุณน้องณิ ที่ทำงานได้ดีเยี่ยม จนลูกค้ายอมเซ็นสัญญาสั่งจ้างงานจิวเวลรีล็อตใหญ่กับบริษัทของเรา” เจตภัทรใช้สรรพนามกับพนักงานสาวที่ตัวเองหมายปองอย่างเป็นกันเอง

“มันเป็นหน้าที่อยู่แล้วค่ะคุณเจ งั้นณิขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ”

“เดี๋ยวครับน้องณิ” เจตภัทรคว้าแขนเรียวเล็กเอาไว้ ทำให้ณิชาเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม และบิดแขนออกจากพันธนาการของเจตภัทรอย่างนุ่มนวล เพื่อไม่ให้ดูเหมือนการสะบัดแขนออกอย่างน่าเกลียด

เจตภัทรเปิดประตูลงจากรถ เขาเดินอ้อมไปที่หลังรถ แล้วหอบช่อดอกกุหลาบสีแดงสดไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะเดินไปฝั่งที่ณิชานั่ง โดยที่ณิชาก็เปิดประตูลงจากรถพอดี

“สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะครับน้องณิชา” เจตภัทรยื่นช่อกุหลาบให้ณิชาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน เจตภัทรนั้นจีบพนักงานสาวมาได้สักพักแล้ว ถึงณิชาไม่ได้มีทีท่าสนใจอะไรเขาเกินกว่าสถานะเจ้านายและลูกน้อง แต่เขาไม่มีวันยอมแพ้ เพราะแอบสืบประวัติมาแล้ว เธอยังเป็นสาวโสด อีกทั้งยังเป็นผู้หญิงในสเป็กของเขา หรือจะเรียกว่าเจอเธอครั้งแรกก็ตกหลุมรักเลยก็ว่าได้

“เอ่อ...ขอบคุณนะคะคุณเจ” ณิชาชะงักไปแป๊บนึง ก่อนจะรับช่อดอกกุหลาบมาไว้ในอ้อมแขนด้วยรอยยิ้มบาง

ภาพหนุ่มสาวที่มอบกุหลาบช่อโตให้กันอยู่หน้าคอนโด อยู่ในสายตาคมกริบของใครบางคนด้วยแววตาดุดัน 

“งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะครับ”

“ค่ะ”