เข้าสู่ระบบ“อ๋อ สินสอดไงครับ”“อ้าว พี่คริชไม่เอาไปเก็บเหรอคะ”“เก็บทำไมไม่ใช่ของพี่ สินสอดหนูก็ต้องให้หนูเก็บสิครับ คนของคุณแม่ที่ดูแลสินสอดในงานเขายกเข้ามาให้”“ของนับอะไรคะของพี่คริชต่างหาก รีบเก็บเลยค่ะมันอันตราย” ฉันรีบบอกพี่เขาที่เอาแต่พูดเล่น ถ้าบอกว่าเป็นกระเป๋าสินสอดฉันก็อยากให้รีบเก็บในที่ปลอดภัย คือ
“ยังไม่เคยทำได้สักครั้งเลยนะคะพี่คริช นับกินยาคุมดีกว่าค่ะ แล้วนั่นถุงอะไรคะถุงร้านขายยารึเปล่าทำไมมันใบใหญ่จังเลย” ฉันเพิ่งสังเกตเห็นถุงที่พี่คริชวางไว้ที่โต๊ะ ถุงจากร้านขายยาแต่ใบใหญ่ ไม่รู้พี่คริชเป็นอะไรรึเปล่า“อ๋อ ถุงของใช้ส่วนตัวพี่ หนูอยากดูไหม” พี่คริชยิ้มแล้วก็ยื่นถุงร้านขายยามาให้ฉัน ของใ
“ว่าไงครับ แต่งงานกับพี่ได้ไหม เราแต่งงานกันนะ” พี่คริชกอดฉันพร้อมกับจูบที่ผมแล้วก็พูดออกมา น้ำเสียงของเขามันมีแต่ความอบอุ่น ฉันอุ่นใจทุกครั้งที่ได้ยิน เฮียเร่งให้ตอบน้องก็อยากตอบ อยากตอบตั้งแต่เฮียพูดคำแรกแล้วแต่มันมัวแต่ตะลึงตื่นเต้นดีใจร้องไห้น้ำตาไหลพรากเลยไม่ทันได้ตอบไงคะ“แต่งค่ะ นับจะแต่งงาน
หมับ!“ไม่ต้องกิน” พี่คริชคว้าข้อมือฉันที่กำลังจะลุกวิ่งเอาไว้พร้อมกับพูดเสียงแข็ง“คะ?” พูดมาว่า ไม่ต้องกิน แสดงว่าพี่เขาเข้าใจสินะว่าฉันหมายถึงอะไร“พี่บอกว่าไม่ต้องกินไงครับ ห้ามกินพี่ไม่ให้หนูกิน”“กินฉุกเฉินแค่วันนี้แล้วค่อยกินแบบปกติค่ะ ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินมานานแล้วไม่อันตรายหรอกนะคะ” ลืมไปค่
ไม่อยากจะบอกแต่ก็ต้องบอกว่าสาว ๆ ที่นี่จ้องพี่คริชตาเป็นมันกันทั้งนั้น ซึ่งมันก็เรื่องปกตินะคะไม่มองสิแปลกผู้ชายของนับเงินหล่อลากไส้ หล่อระทดนกเขาระทวยขนาดนี้ ฮ่า ๆๆ“คริช~ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ นีน่าคิดถึงจังเลย” นั่งสวีทกันได้สักพักก็มีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ใส่ชุดเดรสสีแดงเพลิงเดินเข้ามาทักพี่คริช อื้อ
“เลิกหื่นก่อนค่ะ หิวรึยังคะ” ฉันดุเบา ๆ แล้วก็ถามพี่คริชที่กำลังเอามือมาปัดปอยผมให้ฉัน“หิวแล้วครับ แต่ที่จริงขอไข่ลวกสัก 10 ฟองกับนมสัก 2 ก็น่าจะพอนะ” พี่คริชบอกแล้วก็ลดสายตาลงมองหน้าอกของฉัน“พี่คริช!”“ฮ่า ๆๆ ไม่เขินสิที่รัก มา ๆ มาให้ผัวโอ๋เร็ว” พี่คริชหัวเราะอารมณ์ดีแล้วก็ดึงฉันไปกอด นึกว่าจะจบ
“อืม~ ซี๊ด~ อย่าบีบที่รัก” ผมมองมือนับเงินที่บีบมังกรกับลูกบอลในกางเกงชั้นในของผมช้า ๆ ด้วยความเสียว มันไม่ได้เจ็บแต่มันเสียว ผมกลัวมันจะพ่นน้ำก่อน“ไม่ชอบเหรอคะ” ทั้งถามเสียงยั่ว ทั้งเอามือออกมาแล้วดึงกางเกงผมลงแทนตอนนี้มันเลยไปกองอยู่ตรงด้านล่างลูกบอลของผมทั้งกางเกงนอกกางเกงในแทน“อ่าส์~ คนดีอย่าแ
“ไม่ต้องมายิ้มอ้อนเลยครับ หนูมีความผิดไม่ใช่ว่าไม่มี”“แหะ ๆ ก็ซิลเวียร์ไม่ยอมจบนี่คะ นับเดินออกมาแล้วจริง ๆ นะ”“ทำผิดยังไงก็ต้องได้รับโทษครับ”“ไม่ต้องทำหน้าเศร้าจนโอเวอร์นี่ไม่ใช่นิสัยหนู ไปโดนแม่กับขนมปลูกฝังอะไรมา เดี๋ยววันนี้พี่จะถอนมันออกให้หมดเลย” ผมบอกนับเงินด้วยความมันเขี้ยว นิสัยเปลี่ยนข
“โอ๊ย! ฮื่อ ๆๆ พี่คริชช่วยซิลด้วยค่ะ ฮื่อ ๆๆ” ซิลเวียร์ร้องไห้ออกมาแล้วก็มองพี่คริชอย่างน่าสงสาร โถแม่คุณ“เอ่อ พี่ว่าซิลเวียร์เลิกร้องไห้แล้วลุกขึ้นก่อนดีกว่านะครับ” พี่คริชทำฉันสงสารซิลเวียร์เลยรู้ไหมเล่นอ้อนวอนเพราะอยากให้พี่เขาเดินไปประคองให้ลุกแต่พี่คริชกลับทำแค่แนะนำให้ลุกด้วยน้ำเสียงสุภาพ“หน
“นับไปเทรนการเป็นภรรยาที่ดีจากคุณแม่ว่าที่สามีมาค่ะ ไม่ได้หายไปไหนอย่างที่คุณเลขาคิดหรอก” เจ้เลขาถึงกับเหวอทันทีที่ได้ยินคำพูดจากปากฉัน คงไม่คิดว่าฉันจะกล้าหันมาพูดปะทะตรง ๆ ขนาดนี้ เอาสิพูดมาอีกเดี๋ยวจะจัดให้อีก“มีอะไรสงสัยอีกไหมคะ” ฉันจ้องเขม็งทางนั้นเลยหลบสายตา“ไม่มีแล้วค่ะ”“ถ้างั้นก็กลับไปได้







