تسجيل الدخولمشاركة
พี่ชายข้างบ้าน 2
آخر تحديث:
2025-12-08 16:02:47@ตลาดคลองถม
เวลาต่อมาฉันมาถึงตลาดนัดคลองถม หาที่จอดรถยากมาก ไม่ใช่ไม่มีที่จอดนะ แต่รถมันเยอะ เยอะแบบล้นออกไปจอดริมถนน ของขาย 300 กว่าร้านเกือบ 400 ร้านได้ คนโบกรถมีนะ แต่ที่จอดเต็มไง ถ้าแว้นมาจะหาที่จอดง่ายกว่า เสียบตรงไหนก็ได้
อะเมื่อหาที่จอดได้เป็นที่เรียบร้อย เดินค่ะ เดินมันทุกซอกทุกซอย แวะซอยนั้น เลี้ยวซอยนี้ จนเหนื่อย การเดินดูของตลาดนัดเป็นอะไรที่ฉันขอบมาก
“แวะหาเฮียฌอห์ณก่อนนะแก” เฮียฌอห์ณเป็นเพื่อนของเฮียไฟ แว่ว ๆ มาว่าสองคนนี้กำลังกิ๊กกัน เฮอะ เมื่อก่อนเห็นด่าเฮียฌอห์ณอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วดูเดี๋ยวนี้สิ เมื่อความรักเข้าตาอะเนอะ
“ตั้งแต่เมื่อไหร่อะกิ๊บ” ฉันถามถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่
“สักสองสามเดือนได้แล้ว”
“โอเคไหมอะ”
“โอเคสิ ดีเลยแหละ” กิ๊บพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“จ้า เชื่อแล้วว่าดี ออกหน้าออกตาขนาดนี้”
“แกก็หาแซว”
“แซวนิดแซวหน่อยไง เห็นเพื่อนมีความสุขเค้าก็ดีใจด้วย”
“แกก็…” ท่าทางเขิน ๆ ของเพื่อนมันน่ารักที่สุด คนที่ไม่มีแฟนอย่างฉันเห็นเพื่อนมีความสุขก็สุขใจแล้ว อยากมีแฟนนะ แต่อยากเป็นแฟนกับคนที่แอบชอบอะ
ฉันเดินตามกิ๊บมาที่โซนซ้ายสุดเป็นจุดกระจายเครื่องเสียง ตลาดคลองถมมีเฉพาะวันพุธ เพื่อนของเฮียไฟเลิกงานแล้วก็รีบชวนกันมารวมตัวที่นี่ ไหนจะเด็กวัยรุ่นที่ตามติดเฮียไฟเยอะแยะไปหมด เฮียไฟเขาขาใหญ่ของละแวกนี้
“น้องกิ๊บ” เฮียฌอห์ณรีบลุกเดินออกมาจากกลุ่มใหญ่เมื่อเห็นกิ๊บ มาถึงตัวก็จับมือถือแขน ถามไถ่อย่างห่วงใย “เหนื่อยไหม คิดถึงจัง”
“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ” เพื่อนฉันใช้เสียงสองจ้า
“ได้อะไรมาบ้างครับ”
“เสื้อผ้าค่ะ” แล้วนางก็ชูถึงเสื้อที่เพิ่งซื้อมา
“หิวไหมไปนั่งก่อน ไปครับน้องดาวไปนั่งพักก่อน” ผายมือให้ฉันไปนั่ง อีกมือของเฮียฌอห์ณก็ซับเหงื่อออกจากใบหน้าให้กิ๊บ
จ้าไม่ต้องบอกว่ารักกันมาก ก็ดูออกว่ารักมากมาย อะไรที่มันใหม่มันก็แบบนี้แหละ
เมื่อไหร่ดาวเหนือจะมีแบบนี้บ้างนะ
และเมื่อเดินเข้ามาในวงใหญ่ เสียงของพี่คนหนึ่งก็ดัง “น้องดาวคนสวยของไอ้ทู ที่รักกลับมาไม่บอกเฮียบ้างคะ มาค่ะมานั่งที่เฮีย เฮียยอมยืนให้หนูนั่ง”
เขาเป็นเพื่อนของเฮียไฟ เป็นคนที่ชอบแซวฉันมากที่สุดแล้วก็ชอบดูแลเทกแคร์ฉันมากที่สุด ตั้งแต่ฉันเด็ก ๆ จนปัจจุบันเขาก็ยังเป็นแบบนี้ “ขอบคุณค่ะเฮียทู”
“น่ารักจัง เฮียเข้าเมืองทีไรจะแวะไปหา เอาขนมไปฝาก ไอ้ไฟก็บอกหนูไม่อยู่ หนูเรียนอยู่หนูไม่ว่างบ้าง จะขอเบอร์หนูไอ้ไฟก็ไม่ให้ มันหวงน้องสาว หนูให้เบอร์เฮียได้ไหมคะ เราจะได้คุยกันนัดเจอกันเวลาที่เฮียเข้าเมืองไงคะ”
“อ่อ ได้ค่ะ” แค่เบอร์เอง ทำไมจะให้ไม่ได้ล่ะ
“เย้ นี่ครับ” เฮียทูยื่นโทรศัพท์มา ฉันจึงรับมากดเบอร์ 10 หลัก กำลังจะยื่นกลับทว่าโดนดึงไปด้วยมือของคนที่สาม
“ทำไรมึง” เฮียไฟมาจากไหนไม่รู้ เขาเป็นคนดึงโทรศัพท์ไปและมองหน้าเฮียทู
“ไอ้ไฟไอ้ฉิบหาย กลับมาทำไมไวนักวะ” เฮียทูหัวเสียและทำหน้าเสียดายเมื่อเฮียไฟกดลบตัวเลขที่ฉันกดไปเมื่อครู่แล้วโยนโทรศัพท์คืนเฮียทู ดีนะรับทันไม่งั้นได้ถอยใหม่แน่
“มึงทำไร”
“ขอเบอร์น้องดาวไง ขอมึงแล้วมึงไม่ให้กู กูก็ขอน้องเองดิ”
“ทีหลังอย่า” เฮียไฟพูดก่อนจะถอดเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ออกมาแล้ววางลงที่หน้าขาฉัน “พวกมึงมองอะไรกัน ที่อื่นไม่มีมองหรือไง”
เสียงดุ ๆ ของเฮียไฟทำให้ฉันหันมองโดยรอบ จึงได้เห็นว่าสายตาหลายคู่ของเด็กวัยรุ่นกำลังมองที่ต้นขาฉันด้วยสายตาแทะโลม ก็เลยจับเสื้อแจ็คเก็ตของเฮียไฟมาคลุมไว้ดี ๆ
“กินข้าวมายัง” ขนมครกยื่นมาตรงหน้าฉันพร้อมคำถาม
“ขอบคุณค่ะ” เจ้านี้เจ้าประจำ มาตั้งแป๊บเดียวก็หมด ขายดีหมดไว ขอบคุณเฮียไฟที่ซื้อของอร่อยมาฝากดาว
“เฮียถามกินข้าวหรือยัง” เฮียไฟนั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ แขนพาดที่พนักด้านหลังเก้าอี้ที่ฉันนั่ง
“ยังค่ะ ที่บ้านไม่มีของเลย แม่ไม่ได้ซื้อไว้” แม่ไม่จำเป็นต้องทำอาหาร หากินข้างนอกกลับมาซักรีดแล้วก็ไปบ้านเพื่อนที่ตั้งวง
“อยากกินอะไร เดี๋ยวเฮียใช้เด็กไปซื้อให้”
“หนูจะไปกินหนมจีนลุงตี๋” ตั้งแต่กิ๊บชวนมาก็เตรียมตัวมากินร้านนี้โดยเฉพาะ น้ำยาอร่อย เส้นเล็ก ผักเยอะ คือสุดแล้ว ขนมจีนบางที่เส้นใหญ่ ฉันไม่ค่อยชอบ
“คนเยอะ” ถูกค่ะ ร้านเด็ดร้านดังคนต้องเยอะอยู่แล้ว
“หนูไปกับกิ๊บ” คนเยอะแค่ไหนดาวก็รอได้ เพื่อของอร่อยดาวรอได้เสมอ
“ไหนกิ๊บ?” เฮียไฟถามฉันจึงหันมอง
“เมื่อกี้เฮียฌอห์ณพาพี่กิ๊บไปซื้อเสื้อผ้าเพิ่มอะ” เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งพูด
กิ๊บนะกิ๊บทิ้งกันได้ลง
“แต่หนูอยากกิน ไปคนเดียวได้ค่ะ” ของอร่อยที่นาน ๆ ทีจะได้กิน มาถึงที่ยังไงก็ต้องได้กิน
“เฮียไง ไปกับเฮีย เดี๋ยวเฮียพาที่รักไปนะคะ” เฮียทูรีบเสนอตัว
ฉันกำลังจะพยักหน้าให้เฮียทูที่อาสาไปเป็นเพื่อน แต่แล้วเสียงของเฮียไฟก็ดัง “เสือก”
และเฮียไฟก็คว้ามือฉันไปจับ “ปะ เดี๋ยวเฮียพาไป”
ฉันเดินตามมาอย่างว่าง่าย เรื่องแบบนี้มันไม่ได้พิเศษสำหรับฉัน เพราะว่าเฮียไฟเขาทำแบบนี้ประจำโดยย้ำตลอดว่า ‘ดาวเป็นน้องเฮียก็ต้องดูแลดิ’ ฉันเป็นได้แค่น้องสาวของเขาเท่านั้น ฉันพยายามบอกตัวเองเป็นล้านรอบว่าอย่าหลงรักเขา อย่ารักเฮียไฟ อย่าเล่นกับไฟ
แต่ก็ทำไม่เคยได้ ฉันมันอ่อน แพ้ความดีที่เขาทำให้
أحدث فصل
So bad พี่ชายข้างบ้าน ตอนพิเศษ3 จบ
ฟ้าจึงต้องเลือกทางเดินของตัวเองก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป“วันนี้เหนื่อยเลยใช่ไหม” สายลมพูดพลางหวีผมให้ฟ้าประทานหลังจากที่เป่าผมให้เธอจนแห้ง“เหนื่อย แต่มีความสุข ลมมีความสุขไหม”“มีสิมีความสุขมาก ๆ ต่อไปนี้เราก็ทำถูกต้องทุกอย่างเป็นสามีภรรยาที่ไม่มีใครมาว่าฟ้าได้อีกแล้ว”ฟ้าประทานหมุนเก้าอี้หันมาสวมกอดสามี “สายลมของฟ้าน่ารักที่สุดเลย รักรักรักรักจัง”“รักเหมือนกัน ก่อนนอนกินนมสักแก้วไหม”“อื้ม เอาสิ”“งั้นรอแป๊บนะ เดี๋ยวลมมา”“ค่ะ” สายลมเดินออกจากห้องนอน ฟ้าประทานจึงเดินมาที่เตียงนอน ย่ากับพี่ชายของเธอเดินทางกลับทันทีเนื่องจากพรุ่งนี้มีประชุม ความจริงมีประชุมวันนี้ทว่าพี่ ๆ ขอเลื่อนเพื่อมางานแต่งของเธอ ของขวัญงานแต่งที่ย่าให้เป็นเงินสดจำนวนหนึ่ง ย่าย้ำก่อนกลับว่า ‘เดี๋ยวเวลาผ่านไปทุกอย่างจะดีขึ้น ฟ้าอย่าได้น้อยใจนะลูก ย่าจะหาทางพูดให้ปู่ของหลานใจเย็นเอง’ถึงย่าจะพูดอย่างนั้นแต่ว่าฟ้ารู้ดีว่าวันที่คุณปู่จะยอมให้อภัยนั้นน้อยมาก บางทีอาจจะไม่เกิดขึ้นเลยแต่ไม่เป็นไร ฟ้ามีพี่ชายทั้งสี่และย่าก็พอแล้ว ถึงย่าจะชอบบังคับ ทว่าย่าคือคนที่ดีกับฟ้าที่สุด“นมอุ่นมาแล้วครับ” สายลมกลับมาพร้อมนมอุ่น
So bad พี่ชายข้างบ้าน ตอนพิเศษ2
“แกเป็นคนขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่ยัยเล็ก” เสียงพี่ชายคนโตดังขึ้น ฟ้าประทานหันมองเห็นพี่ชายอีกสามคนของเธอ“...” พี่ชายทั้งสี่คนมากันครบเลย ไม่คิดเลยว่าพวกเขาสี่คนจะยอมทิ้งเวลาอันมีค่ามาร่วมงานแต่งเธอ“อะไรเล็ก ร้องไห้ทำไม พวกพี่ยังไม่ได้แกล้งอะไรแกเลย” เจ้าป่าเดินเข้ามาเช็ดน้ำตาให้น้องสาว “ดูสิแต่งหน้ามาสวย ๆ ตาแกเริ่มบวมแล้ว ดีนะที่เครื่องสำอางแกกันน้ำ ไม่งั้นคงสวยน่าดู”“พี่สาม” ฟาดอกพี่ไปหนึ่งที น้องสาวร้องไห้ด้วยความคิดถึงยังมีอารมณ์มากวน“ตีพี่ได้แปลว่าไม่เป็นอะไรมาก” เจ้าป่าลูบที่แก้มน้องสาวฟ้าประทานมองพี่ชายทั้งสี่ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ“ขอบคุณที่มานะคะ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งฟ้า”“หยุดร้องไห้ได้แล้ว วันนี้คือวันที่น้องสาวของพี่สวยที่สุดนะ” ภูตะวันพี่ชายคนที่สองเดินเข้ามากอดน้องสาวสุดที่รัก“พี่รอง”“วันนี้เล็กสวยมากเลยนะ พี่ยินดีด้วยและพี่ดีใจมากที่เล็กมีความสุข น้องของพี่เก่งมาก ๆ เข้มแข็งมาก”“พี่ด้วย”“พี่ด้วย”“พี่ด้วย”เวลานี้พี่ชายทั้งสี่พากันรุมกอดน้องสาวคนเล็ก พวกเขากอดเธอจนเธอเริ่มหายใจไม่ออก “พอก่อนฟ้าหายใจไม่ออกแล้ว”“ได้ไง พวกพี่ทิ้งงานมาหาแกเลยนะ” พี่ชายทั้งสี่พูดพร้อมกันอย
So bad พี่ชายข้างบ้าน ตอนพิเศษ1
งานแต่งของเธอและเขาสายลมจองสถานที่จัดงานที่โรงแรมแห่งหนึ่ง สายลมทุ่มไม่อั้นจัดงานอย่างยิ่งใหญ่ เขาต้องการให้ภรรยาของเขาไม่น้อยหน้าใคร“เรามาฟังความรู้สึกเจ้าบ่าวที่มีต่อเจ้าสาวนะครับ” พิธีกรในงานเอ่ยสายลมหันมองเจ้าสาวแสนสวยด้วยความปลื้มใจ การแต่งงานครั้งนี้เรียกได้ว่าเขามีความสุขจริง ๆ เพราะเขาเต็มใจที่จะแต่งกับผู้หญิงคนนี้มาก ๆ“สำหรับผมผมอยากถามเธอว่าเธอไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมเราเพิ่งมาเจอกัน”เสียงกรี๊ดด้านล่างทำฟ้าประทานรู้สึกเขินคำพูดของสามี“ผมรักเธอครับ รักเธอมากมากจนไม่รู้ว่าต้องบรรยายออกมายังไงบ้าง” สายลมเสียงสั่น“อะไร จะร้องไห้เหรอ” ต้องเป็นฟ้าสิที่ร้อง ลมมาร้องได้ไง“อย่าเพิ่งแซวสิ” เขายิ้มแล้วพูดต่อ “ขอบคุณเธอจริง ๆ ที่ทำให้ผมกลับมารู้สึกแบบนี้อีกครั้ง ขอบคุณเธอที่เลือกผม อยู่ข้างผม ช่วยดึงผมออกจากโลกที่มืดมน เธอเป็นผู้หญิงที่แปลกครับ ผมไม่คิดเลยว่าผมจะรักเธอ แต่ว่าผมก็รักเธอไปแล้ว รักในความแปลกของเธอ เธอทำให้ผมได้เจอกับความสุขอีกครั้ง เธอเป็นแสงสว่างในชีวิตผม เธอมาโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัวแล้วผมก็รักเธอแบบไม่รู้ตัว”“...” เคยเขียนบทแบบนี้ในนิยาย ไม่คิดเลยว่าพอได้เจอจริง ๆ จะทำใ
So bad พี่ชายข้างบ้าน Husband สามีฟ้าประทาน 23(3)
ตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องฟ้าประทานก็ไม่พูดถึงเรื่องที่เจอเมื่อครู่ เธอเงียบ ทำเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่ว่าคนเป็นผัวรู้สึกได้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ปกติ ส่วนหนึ่งก็เพราะเรื่องที่ใบหลิวพูดมันมีความจริงอยู่ด้วยและเป็นเรื่องที่เขาไม่เคยพูดถึง ฟ้าประทานก็ไม่เคยถามบอกตามตรงว่าเขากลัวเธอโกรธ กลัวเธอเก็บเรื่องที่ใบหลิวพูดมาคิด ถ้าเกิดเธอเปลี่ยนใจไม่แต่งกับเขาขึ้นมาเขาก็แย่สิ เขาต้องรีบอธิบาย เขาไม่อยากทะเลาะกับเธอ “ฟ้า”“ว่า”“เรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นพูด...”“เรื่องไหน”“เรื่องบ้านที่ลมเคยอยู่กับดาวเหนือ” พูดชื่อดาวเหนือก็ทำให้นึกถึงแฟนเก่าฟ้าประทาน“อื้อ ทำไมอะ” เรื่องนี้ก่อนทำข้อตกลงเธอก็รู้อยู่แล้วและรู้ด้วยว่าสายลมรักดาวเหนือมาก ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ต่อให้เลิกกันไปแต่ก็เคยมีช่วงเวลาดี ๆ ร่วมกัน เขาอยากไปบ้านหลังนั้นหรืออยากเก็บไว้มันก็เป็นความต้องการของเขา ไม่เห็นจะแปลกอะไร ที่ที่มีความทรงจำดี ๆ ใครบ้างไม่อยากไป“ก็เรื่องบ้าน...”“สายลมฟังฟ้านะ ฟ้าไม่คิดจะบังคับจิตใจสายลม อะไรที่เป็นความสุขลมทำเลย ไม่ต้องเปลี่ยนเพื่อฟ้า เมื่อก่อนเรื่องบ้านหลังนั้นเป็นความสุขเดียวของสายลม งั้นฟ้าถามหน่อยว่าตอนนี
So bad พี่ชายข้างบ้าน Husband สามีฟ้าประทาน 23(2)
หนึ่งชั่วโมงต่อมาทั้งสองกลับมาที่บ้านเรือนไทย เมื่อมาถึงมีรถบีเอ็มจอดอยู่ สายลมลงจากรถมาเปิดประตูฝั่งที่ฟ้าประทานนั่ง ขณะนั้นคนที่นั่งอยู่ในรถบีเอ็มเปิดประตูลงจากรถเช่นกันอดีตภรรยาที่คิดว่าไม่มีวันจะกลับมาเหยียบที่นี่อีกจู่ ๆ ก็โผล่มาในวันที่เขาใกล้จะแต่งงานอีกครั้งกลับมาทำไม ไหนว่าไม่อยากให้ลูกติดต่อ ไหนว่าไม่อยากให้เขาเข้าไปเกี่ยวข้องกับลูกไม่อยากให้สามีต่างชาติเข้าใจผิด แม้แต่นามสกุลลูกก็เปลี่ยนไปใช้ของสามีต่างชาติ“เจอหน้าหลิวไม่คิดจะยิ้มให้บ้างเลยเหรอคะ” ใบหลิวเอ่ยเมื่อเห็นว่าสายลมที่ก่อนหน้านี้ยิ้มแย้ม ทว่าหันมาเจอเธอเขาก็วางหน้าเรียบนิ่ง“มาที่นี่ทำไม” กับผู้หญิงคนนี้สายลมยังคงเย็นชาเสมอ“ก็ได้ยินข่าวว่าจะแต่งงาน หลิวเลยอยากมาดูให้เห็นกับตาว่าผู้หญิงคนไหนที่ทำให้พี่ตัดสินใจแต่งงาน ผู้หญิงคนนั้นมีอะไรดีกว่าหลิว ทำไมพี่ไม่รักหลิวแต่พี่รักมัน”“ก็ผู้หญิงแบบนี้ไง ผู้หญิงที่สวยและมีเสน่ห์” ฟ้าประทานพูดพลางลงจากรถด้วยท่าทางสวยสง่า เธอปรายตามองอดีตภรรยาของสายลมด้วยสายตาเรียบนิ่ง“...” ใบหลิวพูดไม่ออก ผู้หญิงคนนี้สวยจริง ๆ ทั้งที่หล่อนยืนเฉย ๆ ก็ทำใบหลิวรู้สึกหวาดกลัวได้“ได้ยินว่าได
So bad พี่ชายข้างบ้าน Husband สามีฟ้าประทาน 23
งานแต่งถูกจัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนต่อมา บ้านที่สายลมตั้งใจสร้างเพื่อฟ้าประทานเสร็จเป็นที่เรียบร้อย ก่อนงานแต่งสามวันเขาชวนเธอมาดูบ้าน เขาขอให้เธอปิดตาแล้วตามเขามาเงียบ ๆ ฟ้าประทานทำตามที่สายลมขอเพียงเพราะเธอรู้สึกได้ว่าเขาดูตื่นเต้นมาก ตั้งแต่ตกลงที่จะจัดงานแต่งงาน สายลมก็ยิ้มบ่อยมาก หัวเราะก็บ่อยและที่สำคัญทำหน้าเหนื่อยหน่ายใส่ฟ้าบ่อยด้วยหลังจากที่เขาพาเธอไปหาหมอวันนั้น ผลออกมาว่าเธอตั้งท้องได้สองเดือนกว่า ติดง่ายติดเร็วจริง ๆ ตอนนั้นมีอะไรกันไม่กี่ครั้งเอง รู้ว่าฟ้าท้องสายลมก็ดูแลเธออย่างดี ดีชนิดที่ว่าดีเกินไป ทุเรียนก็ให้กินน้อย เมื่อก่อนให้เธอกินเป็นลูก ๆ เดี๋ยวนี้จำกัดการกิน แม่กับย่าของสายลมรู้เรื่องที่ฟ้าประทานท้องก็พากันเอาใจยกใหญ่ หาของมาบำรุงไม่ขาด จะว่ามีความสุขก็มี แต่ว่าฟ้าออกกำลังกายไม่ได้ กินก็กินได้ไม่เต็มที่เพราะสายลมบอกว่าจะแน่นท้องเกินไป ฟ้าจึงอาศัยกินบ่อย ๆ เอา ก็เลยกลายเป็นกินจุบกินจิบไปอีก“ไหนว่าไปใกล้ ๆ ทำไมดูเหมือนออกมาไกล ลมยังไม่บอกฟ้าเลยว่าเราจะไปไหนกัน”“แป๊บนะ นิดเดียวเดี๋ยวก็เห็นแล้ว” เนื่องจากพื้นที่ที่ว่างอยู่ห่างจากเรือนไทยพอสมควร ด้วยเหตุนี้ฟ้าประทาน
قد تعجبك أيضًا
สาววิศวะ กับ หนุ่มบริหาร (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น8.4K وجهات النظرเพื่อนรักอย่ามาร้าย FWB
BlueSoda8.3K وجهات النظرCraving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว7.8K وجهات النظرMyDear วิศวะเพลย์บอย NC18+
เรนเดียร์ B-5211.6K وجهات النظرวิศวะคลั่ง (รัก) องศาเดือด
Queen Novelity318 وجهات النظرVirgin Trap เวอร์จิ้นแทร็ป : ครั้งเดียวไม่พอ
ลิขิตา Likita336 وجهات النظرเพื่อนร่วมรุ่นชวนลุ้นรัก(live broadcast)
จิงจิงน่ารัก1.1K وجهات النظرกลรักวิศวะเลว/กักขังรักวิศวะเลว/พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว
Waraarphon324 وجهات النظر
