Masuk@ตลาดคลองถม
เวลาต่อมาฉันมาถึงตลาดนัดคลองถม หาที่จอดรถยากมาก ไม่ใช่ไม่มีที่จอดนะ แต่รถมันเยอะ เยอะแบบล้นออกไปจอดริมถนน ของขาย 300 กว่าร้านเกือบ 400 ร้านได้ คนโบกรถมีนะ แต่ที่จอดเต็มไง ถ้าแว้นมาจะหาที่จอดง่ายกว่า เสียบตรงไหนก็ได้
อะเมื่อหาที่จอดได้เป็นที่เรียบร้อย เดินค่ะ เดินมันทุกซอกทุกซอย แวะซอยนั้น เลี้ยวซอยนี้ จนเหนื่อย การเดินดูของตลาดนัดเป็นอะไรที่ฉันขอบมาก
“แวะหาเฮียฌอห์ณก่อนนะแก” เฮียฌอห์ณเป็นเพื่อนของเฮียไฟ แว่ว ๆ มาว่าสองคนนี้กำลังกิ๊กกัน เฮอะ เมื่อก่อนเห็นด่าเฮียฌอห์ณอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วดูเดี๋ยวนี้สิ เมื่อความรักเข้าตาอะเนอะ
“ตั้งแต่เมื่อไหร่อะกิ๊บ” ฉันถามถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่
“สักสองสามเดือนได้แล้ว”
“โอเคไหมอะ”
“โอเคสิ ดีเลยแหละ” กิ๊บพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“จ้า เชื่อแล้วว่าดี ออกหน้าออกตาขนาดนี้”
“แกก็หาแซว”
“แซวนิดแซวหน่อยไง เห็นเพื่อนมีความสุขเค้าก็ดีใจด้วย”
“แกก็…” ท่าทางเขิน ๆ ของเพื่อนมันน่ารักที่สุด คนที่ไม่มีแฟนอย่างฉันเห็นเพื่อนมีความสุขก็สุขใจแล้ว อยากมีแฟนนะ แต่อยากเป็นแฟนกับคนที่แอบชอบอะ
ฉันเดินตามกิ๊บมาที่โซนซ้ายสุดเป็นจุดกระจายเครื่องเสียง ตลาดคลองถมมีเฉพาะวันพุธ เพื่อนของเฮียไฟเลิกงานแล้วก็รีบชวนกันมารวมตัวที่นี่ ไหนจะเด็กวัยรุ่นที่ตามติดเฮียไฟเยอะแยะไปหมด เฮียไฟเขาขาใหญ่ของละแวกนี้
“น้องกิ๊บ” เฮียฌอห์ณรีบลุกเดินออกมาจากกลุ่มใหญ่เมื่อเห็นกิ๊บ มาถึงตัวก็จับมือถือแขน ถามไถ่อย่างห่วงใย “เหนื่อยไหม คิดถึงจัง”
“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ” เพื่อนฉันใช้เสียงสองจ้า
“ได้อะไรมาบ้างครับ”
“เสื้อผ้าค่ะ” แล้วนางก็ชูถึงเสื้อที่เพิ่งซื้อมา
“หิวไหมไปนั่งก่อน ไปครับน้องดาวไปนั่งพักก่อน” ผายมือให้ฉันไปนั่ง อีกมือของเฮียฌอห์ณก็ซับเหงื่อออกจากใบหน้าให้กิ๊บ
จ้าไม่ต้องบอกว่ารักกันมาก ก็ดูออกว่ารักมากมาย อะไรที่มันใหม่มันก็แบบนี้แหละ
เมื่อไหร่ดาวเหนือจะมีแบบนี้บ้างนะ
และเมื่อเดินเข้ามาในวงใหญ่ เสียงของพี่คนหนึ่งก็ดัง “น้องดาวคนสวยของไอ้ทู ที่รักกลับมาไม่บอกเฮียบ้างคะ มาค่ะมานั่งที่เฮีย เฮียยอมยืนให้หนูนั่ง”
เขาเป็นเพื่อนของเฮียไฟ เป็นคนที่ชอบแซวฉันมากที่สุดแล้วก็ชอบดูแลเทกแคร์ฉันมากที่สุด ตั้งแต่ฉันเด็ก ๆ จนปัจจุบันเขาก็ยังเป็นแบบนี้ “ขอบคุณค่ะเฮียทู”
“น่ารักจัง เฮียเข้าเมืองทีไรจะแวะไปหา เอาขนมไปฝาก ไอ้ไฟก็บอกหนูไม่อยู่ หนูเรียนอยู่หนูไม่ว่างบ้าง จะขอเบอร์หนูไอ้ไฟก็ไม่ให้ มันหวงน้องสาว หนูให้เบอร์เฮียได้ไหมคะ เราจะได้คุยกันนัดเจอกันเวลาที่เฮียเข้าเมืองไงคะ”
“อ่อ ได้ค่ะ” แค่เบอร์เอง ทำไมจะให้ไม่ได้ล่ะ
“เย้ นี่ครับ” เฮียทูยื่นโทรศัพท์มา ฉันจึงรับมากดเบอร์ 10 หลัก กำลังจะยื่นกลับทว่าโดนดึงไปด้วยมือของคนที่สาม
“ทำไรมึง” เฮียไฟมาจากไหนไม่รู้ เขาเป็นคนดึงโทรศัพท์ไปและมองหน้าเฮียทู
“ไอ้ไฟไอ้ฉิบหาย กลับมาทำไมไวนักวะ” เฮียทูหัวเสียและทำหน้าเสียดายเมื่อเฮียไฟกดลบตัวเลขที่ฉันกดไปเมื่อครู่แล้วโยนโทรศัพท์คืนเฮียทู ดีนะรับทันไม่งั้นได้ถอยใหม่แน่
“มึงทำไร”
“ขอเบอร์น้องดาวไง ขอมึงแล้วมึงไม่ให้กู กูก็ขอน้องเองดิ”
“ทีหลังอย่า” เฮียไฟพูดก่อนจะถอดเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ออกมาแล้ววางลงที่หน้าขาฉัน “พวกมึงมองอะไรกัน ที่อื่นไม่มีมองหรือไง”
เสียงดุ ๆ ของเฮียไฟทำให้ฉันหันมองโดยรอบ จึงได้เห็นว่าสายตาหลายคู่ของเด็กวัยรุ่นกำลังมองที่ต้นขาฉันด้วยสายตาแทะโลม ก็เลยจับเสื้อแจ็คเก็ตของเฮียไฟมาคลุมไว้ดี ๆ
“กินข้าวมายัง” ขนมครกยื่นมาตรงหน้าฉันพร้อมคำถาม
“ขอบคุณค่ะ” เจ้านี้เจ้าประจำ มาตั้งแป๊บเดียวก็หมด ขายดีหมดไว ขอบคุณเฮียไฟที่ซื้อของอร่อยมาฝากดาว
“เฮียถามกินข้าวหรือยัง” เฮียไฟนั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ แขนพาดที่พนักด้านหลังเก้าอี้ที่ฉันนั่ง
“ยังค่ะ ที่บ้านไม่มีของเลย แม่ไม่ได้ซื้อไว้” แม่ไม่จำเป็นต้องทำอาหาร หากินข้างนอกกลับมาซักรีดแล้วก็ไปบ้านเพื่อนที่ตั้งวง
“อยากกินอะไร เดี๋ยวเฮียใช้เด็กไปซื้อให้”
“หนูจะไปกินหนมจีนลุงตี๋” ตั้งแต่กิ๊บชวนมาก็เตรียมตัวมากินร้านนี้โดยเฉพาะ น้ำยาอร่อย เส้นเล็ก ผักเยอะ คือสุดแล้ว ขนมจีนบางที่เส้นใหญ่ ฉันไม่ค่อยชอบ
“คนเยอะ” ถูกค่ะ ร้านเด็ดร้านดังคนต้องเยอะอยู่แล้ว
“หนูไปกับกิ๊บ” คนเยอะแค่ไหนดาวก็รอได้ เพื่อของอร่อยดาวรอได้เสมอ
“ไหนกิ๊บ?” เฮียไฟถามฉันจึงหันมอง
“เมื่อกี้เฮียฌอห์ณพาพี่กิ๊บไปซื้อเสื้อผ้าเพิ่มอะ” เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งพูด
กิ๊บนะกิ๊บทิ้งกันได้ลง
“แต่หนูอยากกิน ไปคนเดียวได้ค่ะ” ของอร่อยที่นาน ๆ ทีจะได้กิน มาถึงที่ยังไงก็ต้องได้กิน
“เฮียไง ไปกับเฮีย เดี๋ยวเฮียพาที่รักไปนะคะ” เฮียทูรีบเสนอตัว
ฉันกำลังจะพยักหน้าให้เฮียทูที่อาสาไปเป็นเพื่อน แต่แล้วเสียงของเฮียไฟก็ดัง “เสือก”
และเฮียไฟก็คว้ามือฉันไปจับ “ปะ เดี๋ยวเฮียพาไป”
ฉันเดินตามมาอย่างว่าง่าย เรื่องแบบนี้มันไม่ได้พิเศษสำหรับฉัน เพราะว่าเฮียไฟเขาทำแบบนี้ประจำโดยย้ำตลอดว่า ‘ดาวเป็นน้องเฮียก็ต้องดูแลดิ’ ฉันเป็นได้แค่น้องสาวของเขาเท่านั้น ฉันพยายามบอกตัวเองเป็นล้านรอบว่าอย่าหลงรักเขา อย่ารักเฮียไฟ อย่าเล่นกับไฟ
แต่ก็ทำไม่เคยได้ ฉันมันอ่อน แพ้ความดีที่เขาทำให้
“เฮียจะไม่เป็นเฮียไฟคนก่อนที่เคยทำให้หนูเสียใจอยู่ตลอด เฮียไฟคนนั้นไม่มีอีกแล้ว จะมีแต่เฮียไฟคนนี้และเฮียไฟคนที่ดีกว่านี้ อีกสักครั้งนะดาวเหนือ ถ้าเฮียทำผิดต่อหนูหนูหอบลูกหนีเฮียได้เลย”“เฮียพูดเองนะ”“อื้ม เฮียรับรองเลยว่าจะไม่มีวันนั้น หนูไม่มีทางพาลูกไปจากเฮีย”“โอเคค่ะ”“งั้นเฮียจัดการเรื่องงานแต่งเลยนะ”“ต้องหาวันก่อนหรือเปล่า”“หาฤกษ์ดีไว้ทุกเดือนมาตลอดแต่ไม่เคยได้ใช้ ในที่สุดก็ได้ใช้สักที” เฮียไฟยิ้มกว้าง“พูดจริงหรือติดตลก”“เรื่องจริง ไปถามพระอาจารย์ที่วัดเลยก็ได้ หรือถามไอ้ทูก็ได้มันไปกับเฮียตลอด”“ถึงว่าเฮียทูชอบบ่นว่าเฮียบ้า หนูไม่คิดว่าเฮียจะเป็นหนักขนาดนี้”“ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่ารักดาวไง”“หนูก็รักเฮีย”“แล้วนี่ลูกเราอยู่ในนี้มากี่เดือนแล้ว” เฮียไฟลูบที่หน้าท้อง“หนูก็ไม่รู้ค่ะ”“อ้าว”“ก็หนูเพิ่งตรวจเมื่อเช้า แล้วที่ตรวจก็เพราะกระต่ายอยากรู้ว่าของขวัญที่นางส่งมาได้ใช้ยัง หนูก็เลยไปใช้ให้นางนางจะได้หยุดซัก ใครจะคิดว่าจะโดนซักมากกว่าเดิม ตอนรู้ว่าท้องหนูยังงงอยู่เลยว่าท้องได้ไง” กระต่ายส่งของขวัญวันเกิดปีนี้มาให้ ส่งเป็นที่ตรวจครรภ์ ส่งมาสิบกล่อง ตอนแกะดูฉันบอกเพื่อนอยู
สองปีผ่านไปฉันกับเฮียไฟใช้ชีวิตไม่ต่างจากผัวเมีย ชาวบ้านรู้กันทั่วว่าฉันกับเฮียไฟคบหากัน เวลาไปเมาไปกินเหล้าที่ไหนเฮียพกฉันไปด้วยตลอด เราสองคนไม่เคยอยู่ห่างกัน เรื่องทะเลาะกันไม่เข้าใจกันมีเรื่อย ๆ ฉันกับเฮียไฟใช้วิธีคุยให้เคลียร์ เรื่องไหนควรถอยก็ถอยคนละก้าวธุรกิจแป้งพัฟกับสบู่หน้าใสไร้สิวของฉันขายดีในระดับหนึ่ง แป้งขายได้เดือนละแสนตลับ สบู่เดือนละสองแสนก้อน ถือว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี จริงอยู่ที่ใช้ชื่อเสียงในการโปรโมต ทว่าถ้าของไม่ดีจริงมีเหรอลูกค้าจะกลับมาซื้อ ส่วนธุรกิจคาเฟ่ที่เฮียเปิดกับเพื่อนนั้นดีมาก คนมาเที่ยวเยอะ เป็นกิจการท่องเที่ยวที่คนให้ความนิยมอันดับต้น ๆ ของอำเภอ เพิ่มชื่อเสียงให้อำเภอได้เลยเบลกับพี่เอิ๊กก็เรื่อย ๆ เหมือนเดิมต่างคนต่างทำหน้าที่สามีภรรยา แต่พี่เอิ๊กไม่ได้รักเบล ส่วนเบลฉันคิดว่ามีคนทำดีด้วยขนาดนั้นมีเหรอจะไม่เผลอใจรัก ทางด้านพี่ลมฉันได้ยินข่าวมาว่าเขาแยกกันอยู่กับเมียเขา พี่ลมอยู่บ้านสวนกับคุณย่าโดยที่พี่ลมเป็นฝ่ายเอาลูกมาเลี้ยง ทางผู้หญิงคนนั้นโยนลูกมาให้พี่ลมเลี้ยงและไม่คิดจะหย่ากับพี่ลม เธอเลือกรั้งพี่ลมไว้แบบนั้น พี่ลมก็ไม่ให้ค่า ไม่สนใจเธอ ฉันหวังว
“ไม่รอดอะไร เดี๋ยวจะโดน” เฮียไฟยื่นมือมาตีมือฉัน ตีแรงเลยล่ะ“ก็พูดเผื่อ ๆ ไว้ไงคะ”“เผื่ออะไร”“เผื่อว่าเฮียชอบคนอื่น”“หลายปีมานี้เฮียเคยชอบคนอื่นเหรอ”“แต่หลายปีข้างหน้าใครจะรู้”“ผมว่าเราแต่งเร็ว ๆ นี้เลยแม่ เตรียมจัดงานใหญ่ได้เลย”“ดะ...”“ใจเย็น ๆ ค่ะ เฮียไฟกับแม่ใจเย็น ๆ นะคะ โอเคหลายปีข้างหน้าเฮียไฟก็รักดาวมองดาวเหมือนเดิม” ฉันรีบพูดแทรกก่อนที่ทั้งสองจะเออออตกลงจัดงานแต่งกันจริง ๆ เฮียไฟเขามีเงิน ค่อนข้างมีอิทธิพล การจัดงานแต่งงานไม่ใช่เรื่องยาก“โอ๊ย ๆ แม่ไปแล้ว จะตกลงยังไงกันก็บอกแม่แล้วกัน”“แม่จะไปไหน”“ไปขอหวย งวดก่อนมีคนไปขอที่ต้นตะเคียน ได้มาสามตัวตรง ๆ พอดีวันนี้ว่างเลยนัดกันจะไปขอหวย”“แม่ไม่พักหน่อยเหรอ”“หื้อ อย่าได้พูดขัดโชคแม่เชียว”“จ้า ๆ ไปจ้า ขอให้ได้สามตัวตรง”“เออ มันต้องแบบนี้” แม่ลุกขึ้นยืนหันมาพูดกับเฮียไฟ “แม่ไปนะไฟ ฝากจัดการดาวด้วย”“ครับ” เฮียไฟขานรับแม่ก็ไปล้างมือ หน้าบ้านมีเสียงบีบแตร พวกพ้องแม่น่าจะมาแล้วแก๊งของแม่นี่สุดจริง ๆ เพิ่งโดนตำรวจจับเพราะเล่นไพ่ก็จะไปขอหวยต่อแล้วหลังจากที่แม่ไปแล้วเฮียไฟก็ยังคงนั่งหน้านิ่ง ดูก็รู้ว่ากำลังไม่พอใจฉัน “หน้าบ
เดินออกมาจากห้องน้ำฉันทิ้งตัวนอนบนเตียงข้าง ๆ เฮียไฟที่นอนอยู่บนเตียง “เฮีย”“ครับ” เฮียไฟพลิกตัวมากอด “คิดถึงจังเลย”“คิดถึงเหมือนกันค่ะ” ซบที่อกเฮียพร้อมพูดเสียงอ้อน คนมีความผิดมักมีพิรุธ“มากไหม”“มาก ๆ”“ทำอะไรผิดมาหรือเปล่า”“…” ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ทำไมพูดไม่ออก“ว่าไง”“เหมือนจะไม่ได้ทำผิด แต่ก็รู้สึกผิด”“ทำอะไรมา”“อย่าพูดเสียงดุสิคะ” ดุขนาดนี้จะกล้าเริ่มได้ไง“ทำอะไรมา” เฮียไฟพูดด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้นมาหน่อยฉันกอดแล้วก็ซบที่หน้าอกเฮียไฟไว้แน่น ถ้าเขางอนก็แค่กอดให้แน่นกว่าเดิม “หนูเจอพี่ลม”“อื้ม”“แล้วเราก็ได้คุยกัน แต่ไม่ได้อยู่กันลำพังนะคะเราคุยกันที่ข้างรั้วหน้าบ้าน มีคนอยู่เยอะเลย”“...”“เมื่อคืนนี้ไม่ได้เล่าให้เฮียฟังเพราะอยากพูดกับเฮียต่อหน้ากันจะได้เห็นว่าหนูไม่ได้โกหก ไม่ได้คิดจะปิดเฮียนะ”“...”“เฮียอย่าเอาแต่เงียบสิคะ พูดอะไรหน่อย”“...” เฮียเอาแต่เงียบ ฉันเริ่มใจไม่ดีแล้วสิ เขากำลังคิดอะไรของเขานะ“เฮีย...”“กอดกันไหม แตะตัวกันหรือเปล่า”“...” บทจะพูดก็ถามอะไรที่ฉันไม่รู้ควรจะตอบยังไงดี ก่อนไปเฮียก็บอกแล้วว่าห้ามกอดคนอื่น แล้วแบบนี้เขาจะโกรธฉันไหมนะ“ว่าไง”“.
พิธีเช้าผ่านพ้นไปด้วยดี เจ้าบ่าวเจ้าสาวพยายามฝืนยิ้มให้กล้องให้แขกผู้ใหญ่กันอย่างเต็มที่ มีการถ่ายภาพรวมเจ้าบ่าวเจ้าสาวทำให้ฉันได้ถ่ายรูปกับพี่ลมด้วย แต่เราไม่ได้ยืนใกล้กัน เรียกว่ายืนคนละฝั่งเลยล่ะ เมื่อคืนที่ได้คุยกันฉันก็หวังว่าพี่ลมจะเป็นคนที่ดีกว่าตอนนี้ฉันหวังให้เขามีความสุข แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำได้ไหม เพราะทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวเขาประมาณบ่ายสามโมงเย็นเฮียไฟก็มารับฉัน เบลออกมาส่งขณะที่เพื่อนของพี่ชายเบลตั้งวงกินเหล้า ฉันเดินออกมายกมือไหว้พวกพี่ ๆ แล้วก็เดินมาหาเฮียไฟที่รถพร้อมกับเบล ในตอนนั้นที่ยกมือไหว้พี่ลมพี่ลมเขาส่งยิ้มมาพร้อมบอกว่า ‘ขอให้โชคดีครับ’ก๊อก ก๊อก ก๊อก เบลเดินนำไปก่อนเพื่อเคาะกระเจาะรถข้างคนขับ เฮียไฟเปิดประตูลงจากรถ“สวัสดีครับน้องเบล”“ดีค่ะเฮียไฟ เบลมาส่งดาวคืนให้ถึงมือเฮียค่ะ ปลอดภัยหายห่วงค่ะ”“ครับ” เฮียไฟพูดพลางเดินมายกกระเป๋าเดินทางของฉันใส่รถระหว่างนั้นฉันก็เดินมายืนข้างเบล คว้ามือของเพื่อนมาจับ มองหน้าเพื่อนด้วยความเป็นห่วง “มีอะไรก็โทรมาหาดาวได้ตลอดเลยนะ เบลมีดาวอยู่ข้าง ๆ เสมอ ถ้าไม่สบายใจต้องโทรหาดาวนะ”“จ้า ๆ เบลสัญญาว่าจะไม่อยู่คนเดียว จะไม่เก็บเ
“ที่รัก...” สายลมโอบกอดดาวเหนือไว้แน่น กลิ่นกายนี้ ผู้หญิงคนนี้ไงที่เขาคิดถึงสุดหัวใจ หลังจากกอดกันวันนี้ก็ไม่รู้ว่าอีกเมื่อไหร่ถึงได้เจอกันอีก “ที่รักรู้ไหมว่าสิ่งที่เป็นพลังให้พี่อยากตื่นขึ้นมาในทุกวันคือคลิปที่ที่รักลงผ่านโลกโซเชียล พี่เห็นที่รักทำอาหาร เห็นที่รักไลฟ์สด แม้คนที่อยู่ข้าง ๆ จะไม่ใช่พี่แล้ว แต่พี่ก็ดีใจที่ที่รักมีความสุข พี่เชื่อว่าเขาต้องดูแลที่รักดีแน่ ๆ การเห็นที่รักมีความสุขคือสิ่งที่พี่อยากอยู่ต่อ”“พี่ลม พี่ลมอย่าพูดแบบนี้”“พี่พูดจริง ๆ”“พี่ลม” ดาวเหนือผละกอดออกแล้วเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าให้สายลม เธอพยายามยิ้มแล้วเอ่ย “พี่ลมฟังดาวนะคะ เรื่องของเราเป็นความทรงจำที่ดี ความทรงจำที่ดาวไม่เคยคิดจะลืม ดาวยังจำทุกเรื่องของเราได้ดี พี่ลมคิดถึงดาวได้ค่ะเพราะดาวก็คิดถึงพี่ลมเหมือนกัน แต่อย่าลืมว่าเราสองคนเป็นแค่คนในความทรงจำ ตอนนี้พี่ลมมีครอบครัว ต่อให้พี่เกลียดผู้หญิงคนนั้น แต่เด็กที่คลอดออกมาก็เป็นลูกของพี่ พี่จะไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นก็ได้ แต่พี่ลมที่ดาวรู้จักและรักเขาไม่ใช่คนใจร้ายที่จะไม่แยแสลูกตัวเอง พี่ลมยังมีคนที่รักคนที่พี่ลมต้องดูแลนะคะ พี่ยังมีคุณย่า ยังมีแม่ท่านทั







