LOGINALEXANDRA POINT OF VIEWKinuha ni Dominic ang papel mula sa kamay ko. Ramdam na ramdam ko ang lamig ng mga daliri niya nang mag-abot ang balat naming dalawa. Habang binabasa niya ang nakasulat sa subpoena, unti-unting nawalan ng emosyon ang mukha niya. Yung pamilyar na seryoso at matigas na Dominic na naman ang nakaharap ko."Estafa at malversation," basa niya nang mahina, halos pabulong lang pero sapat na para mas lalo akong kabahan. Tumingin siya kay Atty. Gabo. "Kailan ito dumating?""Kanilang alas-singko ng umaga, Dom. Personal na dinala rito sa main gate ng courier ng mga Villafuerte," seryosong sagot ni Gabo habang inaayos ang salamin niya. "Seryoso ang mga paratang na ito. Idinidiin ng kumpanya nila na ang tatay ni Alexandra ay nag-divert ng pondo mula sa isa sa mga subcontractor na hawak ng Alorte Group noon, bago pa man siya mabaon sa utang sa casino mo."*Hala. Ano bang kalokohan ito?*Napahawak ako sa gilid ng lamesa sa may pasilyo. Alam
ALEXANDRA POINT OF VIEWTahimik ang buong biyahe pabalik sa probinsya gamit ang yacht. Nakaupo ako sa de-goma at malambot na sofa sa deck, nakabalot pa rin sa akin ang coat ni Dominic. Medyo inaantok na ako dahil lagpas hatinggabi na, pero pilit kong idinudilat ang mga mata ko. Mahirap na, baka biglang mag-utos ang bilyonaryong ito tapos tulog ako. Panibagong bawas na naman sa sahod o dagdag sa utang kapag nagkataon.Nilingon ko si Dominic na nakatayo malapit sa railing ng yacht, nakatanaw sa madilim na karagatan. Nililipad ng hangin ang buhok niya, at kahit medyo madilim, bakas pa rin sa mukha niya ang matinding pagod. Ang seryoso ng mukha niya, parang pasan niya ang buong mundo. Ano kayang pakiramdam ng may ganito kalaking kumpanya? Halos lahat ng tao sa ballroom kanina, sipsip sa kanya, pero yung pamilya Villafuerte, halatang handa siyang saksakin sa likod kapag lumingon siya."Alexandra," biglang tawag niya nang hindi lumingon sa akin.Napaayos ako ng upo at tinanggal ang antok s
ALEXANDRA POINT OF VIEW"Well, look who’s here," nakakangilong bungad ni Vanessa nang tuluyan siyang makalapit sa pwesto namin. Tumigil ang tingin niya sa kamay ni Dominic na nasa siko ko pa rin, at halatang pilit niyang pinipigilan ang sarili niyang mag-eskandalo rito sa harap ng maraming tao. "Dominic, babe. I didn't know you’d bring your... assistant to a charity event like this. At talaga namang pinagbihis mo pa siya, huh?"Tumingin siya sa akin, mula ulo hanggang paa, na parang sinusuri kung peke ba ang suot kong damit. Pero ramdam kong nabigo siya dahil mukhang mamahalin at bagay talaga sa akin ang beige dress na pinili ni Dominic.*Plastik talaga ng babaeng ’to. Kung wala lang kami sa harap ng mga camera, baka sinabunutan na ako nito.*"Vanessa," maikling bati ni Dominic. Lamig na naman ang boses niya, yung tipong nakakatuyo ng lalamunan. "Si Alexandra ang nag-aayos ng schedule ko ngayong gabi. Kung may business ka na gustong pag-usapan, maaari mong sabihin sa kanya.""Business
ALEXANDRA POINT OF VIEWNakatitig pa rin ako sa mamahaling paper bag na iniwan ni Dominic sa mesa ng pavilion. Isang mamahaling beige dress na simple pero halatang de-kalidad ang tela, at isang pares ng sapatos na eksaktong-sakto sa sukat ko. Seryoso ba talaga siya?Parang roller coaster ang ugali ng lalakeng ’to, hindi ko na malaman kung saan ako lulugar. Kanina lang sa resort, parang wala siyang pakialam kahit tapakan ako ni Vanessa, tapos ngayon binigyan ako ng mamahaling damit. Ang sabi niya, gagamitin ko raw ito para sa susunod na business trip o dinner bukas ng gabi. Pero sa totoo lang, kinakabahan ako. Kapag ang isang Dominic Alorte ang nagbigay ng regalo, siguradong may kapalit na mas malaking sakit ng ulo.Binuhat ko na ang mga gamit sa paglilinis at bumalik sa mansyon. Sinalubong agad ako ni Manang Saling sa may dirty kitchen, bakas ang pag-aalala sa mukha niya nang makita ang dala kong paper bag."O, Alexandra, saan galing iyan? Binili ba iyan ni Sir Dominic?" tanong niya
DOMINIC POINT OF VIEW"Pirmahan mo na, Leonardo. Ayaw ko ng mabagal," sabi ko habang hindi man lang tumitingin sa matandang lalaking nanginginig sa harap ko.Nasa VIP room kami ng casino ko rito sa Maynila. Alam ko ang laro ng mga taong katulad niya—isusugal ang lahat, tapos kapag baon na sa utang, iiyak at magmamakaawa. Sampung milyong piso. Isang barya lang ’yon sa akin, pero para sa kanya, sapat na ’yon para ibenta ang sarili niyang dugo at laman.Nang iabot sa akin ng tauhan ko ang kontrata, doon ko lang tiningnan ang babaeng kasama niya. Si Alexandra Reyes. Simple lang siya, walang kolorete sa mukha, at halatang galing sa hirap. Pero may kakaiba sa mga mata niya. Habang ang tatay niya ay halos lumuhod na sa takot, siya naman ay nakatayo nang matuwid. Galit siya, nararamdaman ko ’yon, pero pinipilit niyang maging matatag. Interesting. Akala ko ba iiyak ito at maglulupasay?Karamihan sa mga nakakaharap ko kapag ganitong sitwasyon, nagwawala o kaya nagmamakaawa. Pero itong si Alexa
ALEXANDRA POINT OF VIEWPauwi sa isla, walang umiimik sa aming dalawa sa loob ng chopper. Tumingin ako sa bintana, pinagmamasdan ang asul na dagat sa ilalim, pero ang utak ko, parang sasabog na. Kalahating milyon para lang sa isang damit? Designer brand nga, pero tela pa rin ’yon! At ang malala, idinagdag pa ng bilyonaryong ’to sa utang ko. Feeling ko sinadya niya lang talaga para habang-buhay akong makulong sa poder niya.Gusto kong sumigaw, magwala, o kaya itulak si Dominic pababa ng chopper habang lumilipad kami. Pero syempre, reality check: mauuna akong makulong bago ko pa man makuha ang hustisya ko.Pagkalapag na pagkalapag namin sa mansyon, dire-diretso lang si Dominic sa paglalakad pumasok sa loob. Akala ko makakahinga na ako ng maluwag kahit sandali, pero bago pa man siya makatapak sa hagdan, lumingon siya sa akin nang hindi man lang inaalis ang shades niya."Alexandra, dinala na ng mga tauhan ko ang mga bagong cleaning supplies sa storage room sa likod. Simulan mo na ang pagl
ALEXANDRA POINT OF VIEWNanigas ako sa pwesto ko. Ang tanging naririnig ko na lang sa buong kwarto ay ang hampas ng ulan sa bintana at ang gipit na paghinga ni Dominic. Parang bawat segundo, paubos nang paubos ang hangin sa paligid niya.Kinapa ko ang bulsa ng apron ko. *Salamat sa Diyos, dala ko a
ALEXANDRA POINT OF VIEW"Ayan... ayan na. Bayad na ako, ’di ba?" nanginginig ang boses ni Papa, nakatingin sa lalaking naka-barong na nakaupo sa dulo ng mahabang mesa.Nasa loob kami ng isang VIP room sa isang sikat na underground casino sa Manila. At ang lalaking kaharap namin? Si Dominic Alorte.
ALEXANDRA POINT OF VIEWGrabe, ang sarap dukutin ng mga mata ng babaeng ’to. Kung makatingin siya sa akin, parang may nakita siyang basahan sa sahig. Ordinary? Masama na ba ang maging simple ngayon? At least ako, natural ang mukha, hindi katulad niyang mukhang binabad sa gluta at highlighter ang pi
ALEXANDRA POINT OF VIEWHalos hindi ako nakatulog semilya kagabi. Tuwing ipipikit ko kasi ang mga mata ko, nararamdaman ko pa rin ang mabilis na tibok ng puso ni Dominic sa ilalim ng mga palad ko. Sino ba namang mag-aakala na ang isang lalakeng kayang magpabagsak ng mga kumpanya sa isang salita lan







