MasukClara Santos POVAlas-sais y medya pa lang ng umaga pero ramdam ko na ang init ng sikat ng araw habang bumababa kami ni Diana sa tricycle ni Mang Gorio. Pagdating namin sa plaza, bumungad sa amin ang ingay ng mga tao at ang makukulay na tents na nakahilera sa paligid ng fountain. Agad naming natanaw ang aming booth sa bandang gilid, malapit sa isang malaking puno ng narra."Ate, tignan mo! Ang ganda nung pwesto nina Kuya," bulong ni Diana habang bitbit ang kanyang bag na puno ng flyers.Nakita ko si Sebastian na seryosong-seryoso sa pagkakabit ng tarpaulin sa kawayang frame na ginawa nila kagabi. Si Ben naman ay busy sa paglalatag ng isang puting kumot sa folding table para magmukhang presentable ang aming display. Pawisan na si Sebastian, pero bakas sa mukha niya ang focus na dati ay nakikita ko lang kapag nasa harap siya ng computer sa Makati."Hon! Nandito na kami," tawag ko habang papalapit sa booth.Lumingon si Sebastian at agad na ngumiti. "Sakto ang dating niyo. Ben, tulungan m
Clara Santos POV Alas-kwatro pa lang ng hapon pero busy na ang lahat sa dining area. Punong-puno ang mesa ng mga bote ng chili garlic sauce, mga sticker labels, at iba’t ibang kulay ng ribbons. Simula na kasi ng paghahanda namin para sa town market day bukas. Ito ang unang beses na magtatayo kami ng sariling booth sa plaza, kaya medyo high-tension ang lahat, lalo na si Diana. "Ate, ‘yung printer, parang nagloloko uli. Ang pale nung red na lumalabas," reklamo ni Diana habang niyayanig ang ink cartridge ng laptop printer niya. Inilapag ko muna ang hawak kong gunting. "Baka kailangan lang i-clean ‘yung heads, Diana. O kaya naman, baka paubos na talaga ‘yung ink. May extra ka pa ba dyan?" "Meron pa sa box, check ko lang. Ben! Paki-abot nga nung yellow na box sa ilalim ng sofa!" sigaw ni Diana patungo sa sala. Mabilis namang rumesponde si Ben, dala ang hinahanap na box. "Heto na po, Ma’am Diana. Sir Sebastian, ‘yung mga crates po ba sa labas, kailangang hugasan uli?" "Oo, Ben. Sigurad
Clara Santos POV Alas-sais pa lang ng umaga, amoy bawang na ang buong paligid. Hindi pa ako nakakababa ng hagdan, naririnig ko na ang tunog ng malaking sandok na tumatama sa ilalim ng kawa sa labas. Pagdating ko sa kusina, nakabukas na ang back door at kitang-kita ko sina Sebastian at Ben na nakatayo sa harap ng dalawang burner. "Good morning, Hon. Ang aga ng start natin ah," bati ko habang naglalakad patungo sa coffee maker. Lumingon si Sebastian, may suot na apron at face mask para hindi masyadong maubuhan sa anghang. "Morning! Sabi kasi ni Papa, mas magandang magluto habang malamig pa ang simoy ng hanging. Kapag sumikat na ang araw, baka hindi na namin kayanin ang init dito sa labas." "Sir Sebastian, 'yung apoy po, kailangan bang hinaan? Masyado na pong mabilis 'yung pag-brown ng bawang," tanong ni Ben habang seryosong nakatingin sa niluluto niya. "Hinaan mo ng konti, Ben. We want it crunchy, hindi sunog. Alalahanin mo, 'yung quality ang habol natin dito," sagot ni Sebastian b
Clara Santos POV Alas-singko pa lang ng hapon pero medyo madilim na ang langit, senyales na baka bumuhos ang ulan mamaya. Inilabas ko si Lucas sa veranda para pahanginan, habang sa malayo ay natatanaw ko sina Sebastian at Ben na naglalakad pabalik mula sa greenhouse. May bitbit silang mga basket na punong-puno ng matingkad na pulang sili at malalaking piraso ng luya. "Hon! Look at these! Napakarami nating nakuha ngayon," sigaw ni Sebastian habang itinataas ang isang basket. Hingal na hingal siya pero bakas ang tuwa sa kanyang mukha. "Wow, parang mas marami 'yan kaysa nung nakaraang linggo ah," pansin ko nang makalapit sila. Ibinaba ni Ben ang basket sa sahig ng veranda. "Opo, Ma'am Clara. Nagulat nga po kami ni Sir Sebastian, halos sabay-sabay silang nag-hinog. Siguro dahil sa ganda ng sikat ng araw nung mga nakaraang araw." Lumabas si Diana mula sa loob ng bahay, bitbit ang kanyang paboritong clipboard. "Oh my god! Look at the color! Perfect timing, guys. May tatlong orders tayo
Clara Santos POV "Sebastian, dahan-dahan! Baka matisod ka dyan sa hose!" sigaw ko habang nakadungaw sa bintana ng kusina. Tanaw ko sa labas si Sebastian na halos tumatakbo patungo sa gate. Bitbit niya ang isang malaking plastic bag na may lamang tubig at maliliit na isda. Kasunod niya si Ben na may bitbit din na dalawang sako ng feeds. Mukhang kanina pa sila naghihintay sa labas para sa pagdating ni Mang Tino. "Hon, heto na sila! Ang liliksi!" hingal na sabi ni Sebastian nang makapasok siya saglit sa veranda para kumuha ng gunting. "Sabi ni Mang Tino, premium breed daw 'tong mga tilapia na 'to. Mabilis lumaki basta tama ang pakain." "Mabuti naman. Pero sigurado ka bang conditioned na 'yung tubig sa pond? Baka mabigla sila," paalala ko habang sinusundan siya palabas, bitbit si Lucas na kuryosong nakatingin sa gumagalaw na plastic. "Conditioned na, Clara. Tatlong araw na nating pinaikot 'yung pump, 'di ba? Sabi ni Papa, okay na 'yung pH level niyan," sagot ni Sebastian. Lumuhod siy
Clara Santos POV Medyo masakit pa ang mga binti ko mula sa pag-upo sa gilid ng pond kahapon, pero ang ingay ng martilyo sa labas ay hindi nagpatulog sa akin nang matagal. Pagbaba ko sa kusina, nakita ko ang listahan ni Papa Ricardo sa ibabaw ng mesa. May mga drawing doon ng mga sukat ng kahoy at kung ilang layers ng shelves ang kailangan para sa bagong garden shed. "Hon, kape?" aya ni Sebastian na kapapasok lang mula sa likod, bitbit ang isang electric drill. Pawisan na siya kahit maaga pa, at may mga hibla ng kahoy sa kanyang buhok. "Salamat. Kanina pa ba kayo dyan? Akala ko ba relax muna tayo ngayon?" tanong ko habang kinukuha ang tasa mula sa kanya. "Sabi ni Papa, mas magandang matapos na 'to habang hindi pa umuulan. At saka, kailangan na raw ni Diana ng space para sa mga empty bottles niya. Nakaharang na kasi sa daan papuntang greenhouse," paliwanag ni Sebastian bago uminom ng tubig nang diretso mula sa pitsel. Lumabas ako sa veranda para tignan ang ginagawa nila. Ang loob ng
Clara Santos POV Nagising ako kinaumagahan na nasa rocking chair pa rin. Masakit ang leeg ko at medyo naninigas ang binti ko. Napansin ko ang isang makapal na kumot na nakabalot sa akin. Si Sebastian. Kahit nag-aaway kami, hindi niya nakakalimutang siguraduhin na hindi ako lalamigin. Dahan-daha
Clara Santos POV Alas-onse na ng gabi pero dilat na dilat pa rin ang mga mata ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang nararamdaman ang bawat galaw ni Lucas sa loob ng tiyan ko. Limang buwan na, at ramdam ko na ang bigat sa bawat pag-ikot ko sa kama. Sa kabilang kwarto, naririnig ko a
Clara Santos POV Tahimik ang buong bahay pagbalik namin mula sa Mines View. Kahit nasa iisang bubong kami ni Sebastian, pakiramdam ko ay may napakalaking pader na nakatayo sa pagitan naming dalawa. Ang "dahan-dahan" na sinasabi niya ay tila naging paraan na niya para hindi ako tuluyang makaalis,
Clara Santos POV Pagkaalis ni Sebastian, hindi ako mapakali. Ang mga salita ni Sister Agnes sa telepono ay parang sirang plaka na paulit-ulit sa isip ko. Kung si Julian pala ang architect na kasama ni Papa sa project na gumuho, bakit ngayon lang siya nagpakita? At bakit parang takot si Sebastian







