Kabanata 5

ELISA'S POV

Kahit na hindi ako masyado nakatulog kagabi ay nagising pa din ako ng maaga dahil iyon ang bilin sa akin ni Manang Esther.

Isa akong katulong, hindi na daw ako asawa ni Rage na gigising sa oras kung kailan ko gusto. Hindi na daw na nila kailangan sabihin sa akin ang trabaho ko dahil alam ko na daw iyon.

I’m already used to waking up early because I have children to take care of.

Bumangon na ako mula sa aking pagkakahiga. Pumasok ako ng banyo para maligo dahil alam kung hindi ko na iyon magagawa kapag nag-umpisa na akong mag-trabaho.

At nang matapos akong maligo ay nagbihis na ako. Isinuot ko ang maid uniform na bigay sa akin ni Rage.

Rage wants me to be his personal maid, where I should have been in the first place, he said.

Nang matapos ako sa lahat-lahat ay lumabas na ako sa maids quarter. Medyo madilim pa ng lumabas ako pero alam kung gising na ang mga kasambahay sa mansion ni Rage para mag-umpisang trabaho.

Dumiretso ako sa kusina dahil iyon ang sinabi sa akin ni Manang Esther. Iyon daw ang una kong trabaho, ang magluto. Kahit naman alam kong may naka-assign sa mansion na magluto. Siguro tutulungan ko na lang siya.

Hindi naman mahirap sa akin iyon dahil marunong din naman akong magluto. At pagdating ko nga sa kusina ay agad kong nakita si Manang Esther at pansin ko agad ang walang emosyon niyang mga mata nang makita ako. Nakita ko din ang pag-angat niya ng tingin sa pader at nang sundan ko kung ano ang tinitingnan niya ay nakita ko na wall clock iyon.

"Sa susunod ay mas agahan mo ang paggising, Elisa," wika niya ng ibalik niya ang tingin sa akin. "Hindi ka na asawa ng may-ari," dagdag pa na wika niya.

"Opo," sagot ko na lang sa kanya.

"Mag-umpisa ka nang magluto," mayamaya ay utos niya sa akin. Sinabi nga din niya kung ano ang iluluto ko para kay Rage. Dalawang putahe, iyon daw kasi ang gustong kainin ni Rage ngayong umaga. Mga paborito niya.

Pero nagtaka ako kung bakit wala akong kasama sa kusina. "Nasaan po iyong kasama kong magluluto, Manang Elisa?" tanong ko.

Napansin ko naman ang bahagyang pagsasalubong ng mga kilay ni Manang Elisa. "Bakit naghahanap ka pa ng kasama? Hindi mo ba kayang gawing mag-isa?" tanong niya sa akin sa malamig na boses.

"K-kaya naman po."

"Iyon naman pala, eh," wika niya sa akin. "Huwag nang madaming tanong, mag-umpisa ka nang magluto baka magising na si Sir Rage," dagdag pa niya. Hindi na nga niya ako hinintay na makapagsalita dahil lumabas na siya ng kusina.

Humugot naman na ako ng malalim na buntong-hininga. Inintindi ko na lang siya dahil ganoon talaga ang matandang dalaga, madaling uminit ang ulo.

Kinuha ko na ang apron na nakasabit at saka ko na iyon isinuot sa aking katawan. At pagkatapos niyon ay inilabas ko na sa fridge ang mga kailangan ko na ingredients sa pagluluto.

At sa sumunod na sandali ay naging abala na ako sa pagluluto. Halos magkapaso-paso ako dahil sa pagkakataranta nang balikan ako ni Manang Esther at sabihan ako na bilisan ko ang aking pagluluto dahil baka magising na daw si Sir Rage.

At kung kailan naman ako natapos ay do'n naman dumating ang ibang kasambahay para tulungan ako, pero ang ginawa lang nila ay ihanda ang mga pagkain sa mesa.

Mayamaya ay may pumasok na isang kasambahay at sinabi niyang gising na si Sir Rage.

Inutusan naman kami ni Manang Esther na gumilid habang hinihintay ang pagpasok ni Sir Rage.

Apat kaming nakahilera sa gilid, kasama si Manang Esther. At mayamaya ay mabilis akong yumuko nang makarinig ako ng mga yabag.

"Good morning, Sir Rage," halos sabay na bati nang aking kasama, nanatili ngang tikom ang aking bibig habang nakatingin ako sa sahig. Hindi man lang ako nag-angat ng tingin para batiin siya.

At napakagat ako ng aking ibabang labi ng maramdaman ko ang malamig na titig ni Rage sa akin. Alam kong galing sa titig niya iyon dahil sa kanya ko lang naman nararamdaman ganoon klaseng pakiramdam.

Mayamaya ay napasulyap ako sa aking tabi nang pasimple akong sikuhin. At nang magtama ang aming mga mata ay nakita ko na senenyasan niya ako na mag-angat ng tingin kay Rage.

And I did. At nang magtama nga ang mga mata namin ay napansin ko agad ang lamig ng titig niya, wala nga din akong nabasang kahit na anumang emosyon sa mata niya.

And his brow even furrowed as he stared at me.

"G-good morning, sir," I greeted him in a low voice. At hindi naman ako umasa na babatiin niya ako dahil alam ko naman na hinding-hindi niya iyon gagawin.

Rage was mad at me, and there was no reason for him to greet me.

Inalis niya ang tingin sa akin at nagpatuloy na sa paglalakad. Hanggang sa naupo siya sa malaking mesa.

As I stared at him sitting at the large dining table, he looked like a king sitting on his own throne.

Rage began to eat the food I cooked. At habang nakatingin ako sa kanya ay hindi ko maiwasan ang makaramdam ng kaba. Hindi ko alam kung magugustuhan ba niya ang niluto ko o hindi.

It’s been six years since I last cooked for him. At hindi ko alam kung pareho pa ba ng panlasa niya ang panlasa niya ngayon. Baka kasi nagbago na ang preference niya sa pagkain sa lumipas na taon.

At hindi ko napigilan na makahinga ng maluwag mg sunod-sunod na ang naging pagsubo niya. At base sa nakikita ng aking mata ay mukhang nagustuhan niya ang aking luto.

"Manang Esther, sino po ang nagluto ng breakfast ko?" mayamaya ay tanont ni Rage.

"Bakit po, Sir. Hindi po ba masarap?"

"No. I like the taste," sagot ni Rage kay Manang Esther. “So who cooked this?” tanong niya, napansin ko nga ang bahagyang pagsulyap niya sa akin.

Alam ba niya na ako ang nagluto ng breakfast niya?

At ganoon na lang ang bahagyang pagkunot ng aking noo nang marinig ko ang sagot ni Manang Esther. Hindi ko nga din napigilan na mapasulyap sa kanya.

"Si Kim po ang nagluto, Sir Rage," sagot ni Manang Esther. Ang Kim na tinutukoy nito ay ang maid na kasama nila.

"Si Kim?" balik tanong ni Rage.

"Yes, Sir Rage."

Gusto ko sanang sumagot na ako ang nagluto niyon, nagkapaso-paso pa nga ako dahil sa pagmamadali pero itinikom ko na lang ang aking bibig dahil alam ko naman na hindi ako paniniwalaan ni Rage.

Sa aming dalawa ni Manang Esther, alam kong mas paniniwalaan niya ang matanda.

"Sa susunod ay si Elisa ang gusto kong magluto ng pagkain ko. It’s her job since she is my personal maid. Don’t pity her just because she’s my ex-wife. Let her work the way she should here,” malamig na wika ni Rage kina Manang Esther.

Kinagat ko naman ang aking ibabang labi. Pasimple nga din akong yumuko dahil naramdaman ko ang pamamasa ng aking mata dahil sa nagbabadyang luha dahil sa pagkapahiya ko sa harap nina Manang Esther.

I should brace myself, because I know this won’t be the last time Rage will embarrass me in front of other people.