Kabanata 3

ELISA'S POV

"Thank you po, doc," pasasalamat ko sa doctor ng aking anak nang matapos ko siyang makausap tungkol sa kalagayan niya. Sinabi ko din na may pera na ako para sa operasyon niya. May patakaran sa ospital na kailangan kong magbayad ng kalahati para sa magiging operasyon ng aking anak. At nang makapagbayad ako ay agad na ini-schedule ng doctor ang operasyon niya. At bukas na iyon.

Isang ngiti lang naman ang isinagot niya sa akin. Pagkatapos niyon ay nagpaalam na siya dahil magra-rounds pa daw siya.

Humugot naman ako ng malalim na buntong-hininga bago pumasok sa loob ng ward kung nasaan ang aking anak na si Zade, tulog ang aking anak habang binabantayan siya ni Aling Merced, kapitbahay namin na pinakiusapan ko na bantayan muna siya habang naghahanap ako ng pera para sa operasyon niya. Habang ang kambal naman ni Zade na si Zane ay nasa poder muna ng anak ni Aling Merced.

Kambal ang pinagbubuntis ko noon. Isang lalaki at isang babae. At nasa sa limang taon gulang na sila. At parehong nag-aaral ng kinder sa isang pampublikong paaralan.

Kamukhang-kamukha ni Zade ang ama niya na si Rage. Small version siya ng ama nito. Samantalang kamukha ko ang kakambal niyang babae na si Zane. Ang tanging mata lang niya ang hindi niya nakuha sa akin. It was because her eyes were as dark as his father’s.

At nang makita niya ako ay tumayo siya mula sa pagkakaupo niya sa monoblock chair.

"Elisa, kamusta?" tanong niya sa akin. "Nakahanap ka na ba ng pera?"

Tumango naman ako bilang sagot. "Saan ka nakahiram?" usisa niya sa akin.

Agad naman akong nag-isip ng i-a-alibi. Hindi ko naman kasi pwedeng sabihin dito kung saan ako nakakuha ng pera dahil ayaw kong mahusgahan. "Sa...dati pong kakilala."

Nakahinga naman ng maluwag si Aling Merced. "Mabuti na lang at may mabuting puso iyang dating kakilala mo," sabi niya sa akin.

Isang ngiti lang naman ang isinagot ko sa kanya dahil taliwas ang sinabi niya sa akin. Walang puso kasi ang tinutukoy ko. "Kamusta po si Zade, Aling Merced? Hinanap po ba niya ako?" pag-iiba ko na lang ng usapan.

Tumango naman siya bilang sagot. "Oo. Iyak nga ng iyak. Lalo na kapag sumasakit ang bali niya sa binti."

Napatitig naman ako sa aking anak. Sobra akong naawa sa kanya. Kung pwede ko lang na kunin ang sakit na nararamdaman niya ay matagal ko nang ginawa. Hindi bale na lang na ako ang masaktan, huwag lang sila. Dahil walang inang gustong makita na nasasaktan ang mga anak. That’s a mother’s love. And that’s why I love them.

My precious children.

"Kailan ang operasyon ni Zade?" tanong ni Aling Merced sa akin.

"Bukas daw po ng hapon," sagot ko naman.

At bubuka sana ang bibig ni Aling Merced ng mapatigil ako ng tumunog ang ringtone ng aking cellphone. Kinuha ko naman iyon sa bulsa na suot ko na pantalon.

At napatiimbagang ako nang makita ko kung sino ang tumatawag. Ang organizer ng underground auction na sinalihan ko.

"Aling Merced, sagutin ko lang po," pagpapaalam ko. At nang tumango siya ay humakbang na ako palabas ng ward kung nasaan kami.

Humugot nga ako ng malalim na buntong-hininga bago ko sinagot ang naturang tawag.

"Hello?"

"Miss Elisa," banggit nang kausap ko sa aking pangalan. “May I remind you about the contract you signed?” dagdag pa niya. “And Mr. Montenegro called me. He wants to see you now.”

I licked my lower lip when I heard his name again. Bumalik sa aking alaala ang mga masasakit na salitang binitiwan niya sa akin. Every word that came out of his mouth felt like a knife stabbing straight into my heart. Sagad na sagad kasi ang sakit, pati pagkatao ko kasi ay niyuyurakan niya. At nang maalala ko na naman iyon ay parang may kamay na sumasakal sa aking puso.

I let out a sigh. "Pakisabi na lang po sa kanya na bukas na lang po kami magkita. Hindi kasi ako pwede ngayon dahil busy po," sagot ko.

"Okay. I'll tell him," wika naman niya sa akin. Hindi na din niya pinatagal ay pakikipag-usap sa akin. At nang matapos kaming mag-usap ay bumalik na ako sa loob ng kwarto.

Pinauwi ko naman na si Aling Merced para makapagpahinga na din. Nahihiya na kasi ako sa kanya dahil sa pag-aabala ko.

Limang minuto bago umalis si Aling Merced ay muling tumunog ang aking cellphone. At nang tingnan ko kung sino ang tumatawag ay nakita ko na unknown number iyon. Nagdalawang isip naman ako kung sasagutin ko pero sa bandang huli ay sinagot ko na din.

Pero sana ay hindi ko na lang sinagot dahil pagka-hello ko ay narinig ko ang malamig na boses na ayokong marinig.

"And what are you so busy with that you can refuse what I want to happen?" tanong niya sa akin sa malamig ngunit baritonong boses.

Lumabas muli ako ng kwarto dahil ayokong magising ang aking anak at ayoko din maka-istorbo sa ibang pasyente na naroon.

"May...ginagawa ako. Next week na lang tayo magkita," wika ko sa kanya.

"At anong gagawin mo?" tanong niya. Bubuka sana ang aking labi para magsalita ng mapatigil ng unahan niya ako. “Are you busy with your man?” tanong niya, his voice was filled with sarcasm. “Or does your man know what kind of woman you are? Did he accept you? Or do you hide your true colors in front of him to deceive him?”

Napakuyom ang aking kamay. "Well, sino namang matinong lalaking mag-i-stay sa 'yo kung malalaman niyang isa kang gold digger," he said, mocking me.

I bit my lower lip to stop myself from crying.

“He has balls," sagot ko kay Rage.

"What?" At kahit na hindi ko siya nakikita ay alam kung magkasalubong na ang mga kilay niya...baka kanina pa nga noong tinatawagan niya ang numero ko.

“My man has the balls to accept me for who I am, and for my past,” sagot ko kahit wala naman akong lalaki sa buhay ko pagkatapos niya. Ang tanging lalaki lang sa buhay ko ay ang aking anak na si Zade.

"So may lalaki ka?" Ramdam ko ang talim sa boses niya. “Does he know that you belong to me now?”

"No," sagot ko sa kanya. “And he doesn’t need to know because you’re not that important."

Not anymore.

Matagal bago magsalita si Rage mula sa kabilang linya. “The feeling is mutual, Elisa. You’re not that important to me either. Who do you think you are? You’re just my ex-wife. I just bid on you because I was trying to keep those men away from a woman like you,” sagot niya sa akin.

"Hindi naman pala ako importante, baka naman pwedeng hayaan mo na lang ako?"

“Elisa, I don’t want to waste my five million. Hindi nga worth it ang pagbili ko sa 'yo ng limang milyon. Sasayangin ko pa? Siyempre, pakikinabangan kita sa ibang bagay."

"Okay," wika ko na lang para matapos na. Ayoko na kasing marinig ang ibang sasabihin niya dahil sumasakit ang puso ko. "Let's see each other next week--

“In this game, I should be the one who decides, Elisa. Not you," putol niya sa aking sasabihin sa malamimig ang mariin na boses. “At least give me back the five million pesos now."

Mariin akong napapikit ng mga mata. Kausap ko lang siya pero pakiramdam ko na naghihina ako. "Next week na lang tayo magkita at mag-usap, Rage," mahinahon na wika ko. "Hindi ako pwede--

"No," mariing putol niya sa aking sasabihin. “I want it now, Elisa. I’m giving you one hour to be here. Or else…”

"Or else what?"

“Get ready to rot in jail, Elisa. You signed the contract, didn’t you? At nakasulat sa kontrata na kapag hindi ka sumunod sa napagkasunduan ng bumili sa 'yo ay pwede ka niyang ipakulong," banta niya sa akin. "And you know me, Elisa. Hindi lang ako marunong magbanta."

A single tear escaped from my eye. “You’re really heartless.” wika ko sa kanya sa nanghihinang boses.

He scoffed. “You knew I’m heartless. So come here now, or I’ll show you just how heartless I can be, Elisa,” sabi niya sa akin bago binabaan mula sa kabilang linya.