Se connecterALYANA
Ang problema niya ngayon ay kung bakit meron siyang sarili niyang opisina! May secretary office, connecting room sa opisina ng boss at para sakaniya ay hindi ito maganda para sa misyon niya, kailangan niyang maging malapit sa boss niya! Kasalukuyan siya ngayon nasa opisina ng secretary habang kasama niya si Ms. Nica na siyang akala niya ay masama ang ugali pero mabait naman pala, wala lang talaga itong ekspresyon sa mukha at matalim palagi ang tingin. Kasama niya ito sa table nitong malaki at katabi ito habang tinuturan siya paano kalikutan ang mga files sa computer nito. Wala siya sa focus, ang naiisip niya ay kung paano makapasok sa opisina ng boss. Ang dami pala ng trabaho bilang sekretarya, hindi lang nagsasangkap ng kape at alalay sa boss, ang dami niyang kailangan matutunan! Panay ang sulyap niya sa marmol na dingding na alam niyang nagiging transparent sa kagustuhan ng boss. Hindi pa niya ito nakikita simula kahapon na natanggap siya at naging asawa nito ng biglaan! Sa hapon kasi ay umalis ito at may business meeting raw habang siya naman ay inilibot sa buong kumpanya. Marami siyang nakuhang impormasyon sa paglilibot ni Ms.Nica sakaniya kahapon, na-aral niya ang layout ng building at nakita niya ang mga fire exits at ibang mga opisina ng bawat departamento. Ang pinaka-layunin niya ang mag espiya ng mga galaw ng Boss niya, mga deals at partnership na gagawin nito at kung meron itong nakaambang malaking proyektong gagawin, pero paano niya iyong makukuha at malalaman kung may sarili siyang opisina? May dingding na namamagitan sakanila. Hindi pa rin niya alam ang layunin ng boss niya kung bakit siya biglang inayang magpakasal pero ang hinala niya ay gagamitin lang ito bilang facade o may kung ano itong iniiwasan. Hindi na iyon ang concern niya, ang kailangan niyang alamin ay kung paano mapalapit rito. Nakatitig siya sa dingding na marmol na parang baliw nang bigla itong maging transparent na ikinagulat niya. Sakto naman ang tingin niyang tumama sa direksyon ng boss niya. Napaayos siya ng upo nang magtama ang tingin nila. Ngumiti siya rito kahit na bahagyang siyang nawala sa karakter dahil sa gulat. Gamit ang hintuturong daliri ay para siyang aso na sinenyasang puntahan ito. Tumingin siya kay Ms.Nica na nakatingin rin pala sakaniya at nang tanguan siya nito ay mabilis siyang tumayo. "Yes Hubby?" Ngiting-abot tenga ang ipinakita niya rito nang makalapit sa harapan ng mesa nito, naiwan namang nakawang ng bahagya ang labi nito dahil hindi natuloy sa pagsasalita, maaring dahil sa tinawag niya itong 'Hubby'. Nanatili itong nakatingin sakaniya ng ilang saglit at hindi nagsasalita, siguro ay nagulat ito at hindi sanay sa tawag niya rito. Ginalaw niya ang dalawang kilay bilang sinyales na naghihintay siya sa gustong sabihin nito. Sa gilid ng mata niya ay hinahagilap niyang muli ang mga cctv at naghahanap rin siya ng safe box kung meron man, pero bukod sa kakaunting minimalist display at napakaraming libro sa mataas na bookshelf ay wala pa siyang namamantaang safe box. Tumikhim ito. "Get ready, I'll have board meeting in 10 minutes. You will be the one to accompany me, not Nica. She already prepared the document I will be using later, get it from her and have her brief you with the usual work she does during board meetings." Seryosong sabi nito. Mamimeet na niya ang ibang importanteng tao sa kumpanya? Nanatili ang ngiti niya, "Okay Hubby, copy-- "Can you limit on calling me that Hubby thing?" Kunot-noong salansan nito sakaniya. Hindi siya natinag at umiling, "No? Para masanay ka." Pag-alma niya. Nanatili itong nakatitig sakaniya at matalim ang tingin. "Sinasabi ko sa'yo, huwag kang mawili sa mga ganiyang bagay, asawa lang kita sa papel, I barely even know you, I just met you yesterday and now you're so comfortable calling me with such an endearment. I just need you as a facade." May pagkairita at pagbabanta sa boses nito, may pagturo pa. Tumango siya, "That's why ipinapakita ko sainyo kung gaano kagaling ang napili niyo. Trabaho lang ito at hindi ko kasalanan na magaling ako sa lahat ng bagay. Don't take it to heart." Kinindatan niya ito. Napapikit naman ito at bumuntong-hininga. "Why did I even choose you?" Tila may pagsisising sambit nito at tinuon ang atensyon sa mga papel na nasa harapan. Nanatili siyang nakatayo pero dahil hindi na ito nakatingin sakaniya ay umikot ang tingin niya sa paligid. May namataan siyang isa pang cctv sa sulok ng kisame sa kaliwa, maliit lamang ito at hindi madaling mapansin. 2 down. Iniisip rin niya kung may sarili ba itong storage ng mga importanteng dokumento rito sa opisina dahil sigurado siyang meron. Hindi niya napansin na namayani na ang katahimikan at nawili siya sa pag-ikot ng tingin sa paligid at nawala sa isipan niyang nasa harapan pala niya ang boss. "What are you still standing there?" Nanlaki ang mata niya nang sitahin siya nito pero pinilit niyang maging normal at ngumiti ulit. "Wala bos- Hubby! Nothing really.., balik na ako doon." Sagot niya at nagmadaling tumalikod. "By the way," nang bigla muling nagsalita si Jeffrey kaya naman napaharap siyang muli rito. Nakatingin na ito ngayon ng mataman na tila kinakabisa siya. Ano ba Alyana! Ikalawang araw mo palang, mabibisto ka na ba agad?! Napalunok siya at hinihintay ang susunod nitong sasabihin. "Y-Yes?" Mahinang tanong niya at sinundan ang pagbuka ng bibig nito, kinakabahan sa susunod na sasabihin. "I will also introduce you to them as my wife." Sabi nito na nakapagpahinga sakaniya ng maluwag. Kaagad siyang malapad na ngumiti at tumango. "Noted Hubby! Hindi ka mapapahiya, I will be ready!" Sabi niya at ipinakita rito ang kamao na pawang handa siyang lumaban sa kahit na sino. Nanatili itong nakatingin sakaniya at tila nagtagal ang titig nito nang bigla itong natawa ng mahina at umiwas ng tingin at napailing. Maging siya ay natawa rin dahil sa biglang pagtawa nito. Marunong naman pala itong tumawa. Parang kanina lang ay nagsisisi na itong siya ang pinili sa trabaho at extra-contract as a wife. Hinanda niya ang mga dapat ihanda para sa meeting. NAgpaturo siya kay Nica at ang secretary pala ang magsasalita sa mic sa introduction sa board. Wow, bagong-bago palang ay isinasama na siya sa board meeting, ibig sabihin ay maririnig niya ang mga pag-uusapan ng mga ito kahit na sinabi ni Ms.Nica na puro mga updates lang saka iyong current project sa metropolis. Susubukan niyang makakuha ng impormsyon doon. After 10 minutes na hindi siya sigurado kung kabisado niya ang mga tinuro ni Ms.Nica ay tinawag na siya ni Jeffrey at umalis na sila. Ipagpapasadiyos nalang niya ang mga suusnod na mangyayari, fake it til you make it ika nga nila. Nakasunod lang siya sa likod ni Jeffrey. Matangkad talaga ito at ang hahaba ng hakbang kumpara sakaniya na payat na sakto lang ang tangkad, mabuti nalang at nakaheels siya, nakadagdag nga sa height niya pero nakabawas sa bilis niya pero pinilt niyang bilisan ang lakad. Hindi niya inasahan ang mga taong nagsitayuan nang pumasok sila sa boardroom. Mga taong nakabusiness-suit at magara ang kasuotan, nagsusumigaw ng kapangyarihan at bahagyang nababalot ng tensyon ang buong paligid. Mging ang boardroom ay nakaglass wall kaya't kita ang siyudad mula rito. Malaking mesa ang nasa gitna at napalaibutan ito ng mga tao. Sa sentro umupo ang boss niya kung saan nakatalikod ito mula sa glass wall at sa opposite direction mulasa glasswall naman ang projector. Inilapag niya ang mga dokumento sa harapan ng boss at dumiretso na sa may podium sa tabi ng projector. May nakaflash na sa screen at siya ang unang magsasalita. Kita niya ang sulyap ng mga tao sakaniya malamang ay nagtatakha ang mga ito kung sino siya pero hindi niya initindi ang mga ito. Tiningnan niya ang pambisig na orasan at tumingin sa direksoyn ni Jeffrey, mataman itong nakatingin sakaniya kaya tiningnan niya ito na tila nagtatanong kung start na. Ngumiti siya sa paligid nang tumango ito at sumenyas na magsimula na. "Goodmorning. Thank you all for being present here, although one of the executive can't make it here today for a business trip reason in Singapore, he was sent personally by the CEO himself." Pag-umpisa niya at bahagya siyang tumigil. Muling dumako ang tingin niya kay Jeffry, mataman ang titig nito sakaniya na tila kakaiba. She swallowed and smiled professionally with her head high. "Today's agenda is about quarterly preformance, financial reports, and partnership proposals. Concerning documents were distributed in advance, please refer to them as we proceed with the meeting." Pagpapatuloy niya. "By the way, I'm Alyana Lopez, I am newly hired by Mr.Anderson himself as his executive assistant. Nice meeting you all." Yumuko siya at nakahinga siya ng maluwag nang makita niya ang mga pagtango at pang-ngiti ng mga tao sakaniya. "The CEO, Mr. Anderson will procced with the meeting." Sabi niya at tiningnan si Jeffrey. Tumayo ito at naglakad na papalapit sakaniya. She handed the mic over to him and she was about to leave when he suddenly held her hand that startled her. Suddenly, there was a notable silence in the boardroom. Bilang napatitig siya sa mga mata ni Jeffrey na nakatingin sakaniya ng makahulugan. What baffled her next was Jeffrey entertwining their hands before facing the audience while his other hand held the mic to his mouth. "Why did you forgot the most important part?" Sabi nito sa mic at tiningnan siya ng nakangiti, tila kakaibang bersyon ng Jeffrey Anderson ang nasa harapan niya. May nakalimutan siya? "I know it's not significant right now but I hold this matter an important knowledge to everyone, this lady here is not just my executive assistant but also my wife. She's Alyana Lopez-Anderson." She was left with no word. Bigla sa mga minutong iyon at napatitig siya kay Jeffrey. Noong una ay wala man halaga sakaniya ang katotohanang nagpapanggap siyang asawa niya, na nagpirmahan sila kahapon, pero iba na pala ngayong inanunsiyo na ito sa harap ng maraming tao. Tila nakaramdam siya ng kakaiba ngunit kaagad niya iyong winaglit sa isipan. Mabilis siyang umiwas ng tingin sa lalaking ngayon lang niya napagtantong asawa niya sa papel kahit na hindi naman talaga niya ito lubusang kilala. Hindi siya pwedeng makaisip ng kahit na anong kalokohan. Isa lang itong misyon para sakaniya. Huminga siya ng malalim at narinig naman niya ang palakpak ng iilan pero napatingin siya sa ibang mga taong tila hindi natutuwang nakatingin sakanila. "Don't ever remove this ring again, okay? I know you're a bit shy to present yourself as my wife within your first day of work, but you should get used to it." Sabi pa ni Jeffrey at itinaas ang magkahawak nilang kamay at hindi niya alam kung saan nito galing ang singsing na biglang pinasuot sa palasingsingan niya. Napatitig siya sa gold ring na may kumikintab na bato na alam niyang nagkakahalaga ng milyones. Tila bumigat ang paghinga niya. Hindi niya nagustuhan ang rekasyon niya sa mga sandaling iyon sa harapan ng lalaking nakangiti ngayon sakaniya ng matamis habang hawak ang kamay niyang kakasuot lang nito ng singsing. Gamit ang pares ng mga mata nitong tila hinihipnotismo siya. Ano ba 'tong pinasok mo, Alyana!Jeffrey was panicking. Tuluyan na siyang Nawala sa sarili. He asked the police to help him trace Alyana because he thinks that something bad has happened to her.They’ve agreed and they’ve first went to the Hudian towers to ask about Alyana.He’s not in his best neat looking right now. Kahapon pa ang suot niya at nadumihan sa kakaupo sa selda at ang kaniyang mga kamay at duguan, but he didn’t care.Dumiretso siya sa may entrance at lobby the hudian. He’s with the police so reporters were unable to reach out to him.Mabilis siyang lumapit sa front desk at humahangos pa, para pang nakakita ng multo ang mga ito nang mamukhaan siya.“M-Mr. Anderson-“What happened to my wife? Where did she go? Do you know who she went with, what car she hopped in, or did she say where she will go?” Tanong niya ng mabilis.The receptionist was panicking as well and looked at her colleague to ask for help.“S-Sir may mga dala-dalang bagahe si Ma’am at nagpaready po siya ng sasakyan at inihanda po namin ang
Jeffrey spent the night in the cell. Nakaupo lang ito buong magdamag at bahagya lang siyang nakakatulog. The next morning, he was woken up by a police officer. Kunot ang kaniyang noo habang nakatingin rito dahil alam niyang wala naman itong dapat na sabihin. He can go out if he wants because everything has already been taken care of, and they were already paid to do as they’re told.“What do you want? I’m stay the day.” Sabi niya sa pulis na lumapit sa selda.“Sir, si Mrs. Anderson naka live, baka gusto niyo lang makita.” Sabi nito at may hawak itong phone.Nangunot ang kaniyang noo at tumayo.Alyana?What’s happening?Binuksan ng pulis ang selda at siya naman ay lumabas upang malapitan ito at tingnan ang cellphone nitong nakaflash ang isang live.Nangunot ang noo niya at naagaw niya ang phone nito na nasa kamay.Seryoso siyang nakikinig at nakatingin sa mukha ni Alyana na umiiyak habang nakatingin ng diretso sa camera. It seemsn that she’s being interviewed by lots of reporters.What
katanungang iyon. Normally, if she’s just a real girlfriend and a real wife, labis siyang masasaktan at mahihiya sa biglang binatong tanong sakaniya, but she knows of all people that their relationship isn’t real.Malungkot siyang ngumiti at taas noo niyang tiningnan ng direto ang isang camera na nakaharap at nakatutok sakaniya.“Regarding my marriage with Jeffrey Anderson, it’s not real.” Sabi niya at ngumiti sa camera. Nangilid naman ang luha niya dahil naiimagine niya si Jeffrey na pinapanood ang interview na ito.Napabuga siyang muli ng malalim na hininga at pinagpatuloy ang kaniyang sasabihin. Narining niya ang pagsinghap at pananahimik ng mga tao sakaniyang paligid at ang mas lalong sunod sunod na pagflash ng camera sakaniya.“What do you mean-“Shh. Let her speak.” Sabi ng isang reporter nang may akmag magtatanong pa sakaniya.Tumango siya at kaunti nalang ay babagsak ang luha niya. Nakatinign pa rin siya ng diretso sa camera habang siya ay nakangiti ng mapait at malungkot.“Je
Walang buhay na naglakad si Alyana patungo sakaniyang sariling kwarto at pabagsak siyang napaupo sa gilid ng kama. Napatulala naman siya sa hangin at tila lupaypay siyang napahinga sakaniyang kama at muling napaiyak ng tahimik.This is the last time that she’ll get to lay down in this bed.Tanda niya pa noong unang beses siyang nakarating rito. She was so happy, she was like a kid roaming around and enjoying every minute that she spent on every corner of this cozy bedroom, but now she’s finally leaving.Tahimik lang siyang umiyak. Puro lang iyak ang kaniyang ginawa hanggang sa bigla nalang siyang nakatulog sa kakaiyak.She didn’t realize that she fell asleep until she felt someone shaking her to wake her up. Kaya’t dahan-dahan siyang napamulat at bumungad sakaniya ang mukha ng mama ni Jeffrey.“Anak, kumain na tayo, palipas na ang hapunan.” Aya nito sakaniya na ikinagulat niya at napabalikwas siya ng bangon.Kaagad niyang naalala ang sinabi ng lolo ni Jeffrey na hihintayin siyang maki
Umalis na si Alyana sa presinto at lulan siya ng sasakyan na naghatid sakaniya kanina dahil hinintay nga siya at hindi pa nadating si Charlie. She told the guy that she wants to go back to Hudian, she wants to go home, and without saying anything, the guy started drivingTahimik lang siya sa backseat habang dinaramdam ang naging pag uusap nil ani Jeffrey. He want her gone, before he could get out of jail, he don’t want to see her ever again.It hurts her so much, but he has said what he said, and she heard it all clear. That’s the reality she’s being trying to avoid, but it has come, finally.The dream Is over, and it’s time to wake up in reality.Ofcourse, this is what she expected from Jeffrey, and this is exactly what he showed her and said to her. Ito ang pinakatatakutan at pinakaiiwasan niyang mangyari pero hindi talaga ito naiwasan at nangyari pa rin.It’s time to go back to where she belongs then.Napabuntong-hininga siya at pumikit at tahimik na umiyak. Ang ugong ng sasakyan a
Nang marinig ni Jeffrey ang pagbukas at pagsarado ng metal na pintuan ng mga selda at madiin siyang napapikit at napahinga ng malalim.He faced the ceiling, but his eyes were closed. Napahaplos siya sakaniyang dibdib dahil labis ang sakit na nararamdaman niya sakaniyang puso.His worst fear happened. Pinipigilan niya ang maluha. Hindi mawala sa isipan niya ang luhaang mukha ni Alyana, tapos ay ang mga ala-alang nabuo nilang dalawa at iyong mga pinagsamahan nila na sa buong akala niya ay puro totoo ngunit lahat ay pagpapanggap at kasinungalingan pala.He was so ready to lose everything for her. While she was so ready to leave him any time and any day, at iyon pala ay dahil hindi naman totoo ang mga pinapakita nito sakaniya at pinapaikot lamang siya upang mag espiya sakaniya.He feels so fcking stupid.He’s such a fool.How pathetic. Now, he’s crying over her. He’s even more pathetic, and it frustrates him because despite everything he heard, why does his heart still ache for her?No,







