LOGINDasha POVDahil natapos ko na ang manuscript at pasado ito, heto, narito ako ulit ako ngayon sa goodnovel ink company para pumirma ulit ng panibagong kontrata. Para naman sa pangalawang librong ipa-publish ng kumpanyang ito.Dapat masaya ako, dapat excited ako, pero habang pinagmamasdan ko ang sarili ko sa salamin ng kotse, hindi ko mapigilang mapabuntong-hininga.Mukha akong pagod. Hindi lang basta pagod. Haggard talaga. Namumutla ang balat ko, may bahagyang pangingitim sa ilalim ng mga mata, at parang nawalan ng sigla ang dating ningning ng mukha ko.Napalunok ako ng laway.“Ayos ka lang ba talaga, Dasha?” bulong ko sa sarili ko.Kailangan kong maging maayos. Kailangan kong itago ito. Wala pang ibang dapat makaalam. Lalo na dito.Huminga ako nang malalim bago bumaba ng sasakyan at pumasok sa loob ng building.Pagkapasok ko pa lang ay agad akong binati ng mga empleyadong nakakasalubong ko.“Good morning, Author Petalyn!”“Congratulations po sa success ng first book!”“Excited na kami
Dasha POVNananatili akong nakatayo sa harap ng malaking bintana ng condo unit na kakalipat ko lang ngayong linggo. Mula rito, tanaw ko ang nagkikislapang ilaw ng city. Hindi tulad sa probinsiya kung saan tahimik ang gabi at maririnig mo pa ang huni ng mga kuliglig, dito ay buhay na buhay ang lahat. May mga sasakyang dumaraan, mga taong naglalakad sa ibaba, at mga gusaling tila hindi natutulog. Ngayon na lang ulit ako nakarating dito sa city matapos ang ilang linggong pananahimik ko sa bahay namin sa probinsya.Huminga ako nang malalim at ipinatong ang isang kamay sa tiyan ko. Tatlong araw na.Tatlong araw na mula nang takasan ko sina Nanay at Tatay sa ospital. Hindi pa rin ako makapaniwalang umabot ako sa puntong ito. Kung may nagsabi sa akin noon na magtatago ako sa sarili kong pamilya habang nagdadalang-tao, malamang tatawanan ko lang sila. Pero ngayon, iyon mismo ang buhay na kinakaharap ko.Napabuntong-hininga ako. Hindi ko naman gustong magsinungaling kina Nanay at Tatay. Mahal
Dasha POVLumipas ang isang linggo na halos hindi ko namalayan. Pitong araw akong tahimik, tulala, parang walang gana sa lahat. Pitong araw na nakakulong lang ako sa loob ng bahay, nakatutok sa laptop, nakayuko sa lamesa, at paulit-ulit na hinahabol ang bawat eksenang kailangan kong isulat.Kung tutuusin, hindi naman ako pinilit ng kahit sino na gawin ito. Ako mismo ang pumili nito. Mas mabuti nang magkulong kaysa mag-isip. Mas mabuti nang magsulat kaysa maalala ang mga bagay na gusto kong kalimutan.Sa loob ng isang linggo, halos hindi ko na nasilayan ang labas ng bahay. Ang tanging nakikita ko ay ang puting dingding ng kuwarto ko, ang monitor ng laptop, at ang mga healthy food na palaging ginagawa sa akin nila Nanay Susie at Tatay Darwin.Kailangan kong matapos ang pangalawang librong ipapasa ko sa GoodNovel Ink Company.Kailangan ko ring libangin ang sarili ko para hindi mabaliw kakaisip sa mga naganap nitong mga nakaraang linggo. Dahil kapag nagsusulat ako, kahit paano, tumatahimi
Ryuji POVNakatitig ako sa harap ng salamin. Namumula ang mata ko dahil sa tindi ng pag-iyak ko. Hindi ako makapaniwala sa lahat ng masasakit na sinabi sa akin ni Dasha.Fuck you.Gago.Demonyo.Siraulo.At halos paulit-ulit niya akong minura. Sa lahat ng maganda at masayang ginawa ko sa kaniya, ganoon na lang bigla.Naka-block na ako sa lahat. Wala na akong ibang pang-contact sa kaniya kaya araw-araw ko siyang kinulit, pero ‘yung kanina, wala na talaga. Talagang galit na galit na siya at sukang-suka sa akin.Hindi ko alam na ganoon ang magiging ending ng ginawa ko. Hindi ko alam na mawawalan ako ng Dasha.Talaga bang mas gusto pa niyang makipag-relasyon sa sarili niyang kadugo? Sa sariling pinsan?Grabe, hindi ako makapaniwala. Gusto ko lang siyang itama ng landas. Gusto ko lang siyang ma-distract, pero ganoon lang pala ang mangyayari.Nagpapogi pa naman ako, nagpaganda ng katawan at pinaghandaan ang pagharap sa lahat ng fans at readers pero isusuka lang pala ako sa huli.Ngayong aya
Dasha POVIsang linggo na ang nakakalipas simula ng mangyari ‘yon, at hanggang ngayon, galit pa rin ako kay Ryuji. Hindi lang galit. Gigil na gigil. Inis na inis. Buwisit na buwisit. Lahat na yata ng klase ng pagkainis ay nararamdaman ko sa tuwing naaalala ko ang ginawa niya.Nakaupo ako ngayon sa may veranda ng bahay namin dito sa probinsya habang nakatingin sa mga tanim kong halaman. Nalungkot ako lalo nung makita kong napabayaan na ang ilan sa mga alaga kong halaman. Maraming natuyot at may iilan na namatay. Mabuti na lang at nag-survive ko ang iba. Diniligan at nilagyan ko na ng fertilizer at mukhang mabubuhay pa naman.Tapos na ko sa mga dapat kong ayusin sa mga alaga kong halaman kaya nagpapahinga na ako ngayon.Pero paano ako magpapahinga kung kada limang minuto ay may bagong notification sa cellphone ko?“Dasha!”Napapikit ako. Narinig ko ang boses ni Nanay mula sa loob ng bahay.“Ano po?”“Lumabas na naman kayo sa TV!”Napahawak ako agad sa noo ko. Hindi na bago sa akin. Alam
Dasha POVHanggang ngayon, hindi pa rin tuluyang nagsi-sink in sa utak ko ang lahat ng nangyari. Nakaupo na ako sa sofa ng villa habang nakatulala sa kawalan.Nasa harap ko naman ay kalmado lang na nakaupo si Ryuji, na para bang wala lang nangyari.Ang lala. Ang tagal-tagal ko na palang nakakasama si Mr. Night Bloom, hindi ko pa pala alam. Tapos, ngayon ko lang nage-gets kung bakit mas updated siya sa akin about kay Mr. Night bloom dahil iisa lang pala sila ni Ryuji. Nakakaloka talaga!Isa ito sa pinakamalaking plot twist sa buong buhay ko.Bumuntong-hininga muna ako, pagkatapos ay tumingin ako sa kaniya. Matagal ko siyang tinignan nang walang kurap-kurap.Nakatingin lang ako sa kaniya habang siya naman ay nakatingin lang din sa cellphone niya.Kalmado lang ang gago, at napaka-komportable.Parang wala talagang nangyari.“Hoy, Ryuji!”“Oh?”“Puwede ba kitang sapakin?”Hindi man lang siya nag-angat ng tingin.“Huwag, sayang ang kapogian ko noh!” sagot niya agad.“Loko-loko ka kasi.”Tum
Dasha POVNagkatinginan kami ni Elco habang nakaupo sa malambot na sofa sa loob ng napakagandang villa ng pamilya ni Yasha. Mula sa malalawak na salamin ng sala, tanaw ko ang asul na dagat sa ‘di kalayuan. Ang sarap sa pakiramdam. Halos dalawang oras ang biyahe papunta rito, tapos nung matanaw nami
Dasha POVIsang linggo na ang nakakalipas matapos makauwi sa bahay si Elco, okay na siya at nakabalik na ulit sa work. Ako naman, matapos din ang ilang araw na hindi pinapatawag sa goodnovel ink, heto at mukhang may pa-urgent meeting na naman. Ngayon kasi ay pinatawag na naman ako ng pinaka-boss. K
Madam Coraline POVHindi ko akalaing darating ako sa puntong ito.Bilang isang ina, buong buhay kong ginawa ang lahat para maprotektahan ang mga anak ko.Lalo na si Mendez. Marahil nga, sobra-sobra pa.Marahil kaya naging ganito ang anak ko ay dahil sa mga pagkakataong pinili kong bulagin ang saril
Elco POVPagod na pagod ako nang araw na iyon.Katatapos lang ng shift ko sa Grand Dadonza Hotel at sa wakas ay nakapag-clock out na rin ako. Kahit pagod, magaan naman ang pakiramdam ko. Maayos ang naging trabaho ko buong araw, at ang iniisip ko na lang ay makauwi sa bahay para makapagpahinga at pa







