Chapter 5

By eight in the morning, nakapag-empake na si Mireya.

Hindi niya kailangang manatili roon. Maraming hotel malapit sa clinic, at mas gugustuhin niyang gumastos kaysa salubungin ang asawa ni Darius habang nakatira siya sa bahay nito.

Isang gabi lang sana ang kailangan niyang tiisin, pero matapos ang nangyari sa kitchen kagabi, hindi na rin niya kayang magkunwaring normal pa ang lahat sa pagitan nila.

“Where are you going?”

Napalingon siya. “Hotel.”

Nakatayo si Darius sa pintuan, nakasuot ng white polo na nakarolyo hanggang siko. Basa pa nang kaunti ang buhok nito at mukhang kagagaling lang sa shower. “No.”

Napakunot ang noo ni Mireya. “You don't get to say no.”

“Your appointment is tomorrow morning. And besides, you had bleeding less than a week ago.”

“I’ll attend it, Darius. Okay lang ako oh.”

Lumapit si Darius sa kama at hinawakan ang handle ng maleta niya. “Stay until tomorrow. If the doctor clears you, I'll take you home.”

Hinila ni Mireya ang luggage pabalik. “Your wife is coming home.”

“She knows you're here.”

“She knows a surrogate is here.”

Natahimik ito.

“Exactly.” Muli niyang hinila ang maleta. “Let go.”

“Mireya.”

“Darius.”

Hindi ito bumitaw. Napairap na lamang si Mireya. “Seriously?”

“You shouldn't be lifting anything heavy.”

“Ang arte mo.” Mas malakas niyang hinila ang maleta, pero biglang sumabit ang sakong niya sa gilid ng carpet. “Shit—”

Mabilis siyang hinawakan ni Darius sa baywang, pero dahil hawak pa rin nito ang luggage ay nawalan din ito ng balance.

Sabay silang bumagsak sa sofa.

Napasinghap si Mireya nang tumama ang likod niya sa cushions. Nasa ibabaw niya si Darius, nakasuporta ang isang kamay sa tabi ng ulo niya habang nasa baywang niya pa rin ang isa.

Napahawak naman siya sa dibdib nito.

Matigas.

Mainit.

For a second, walang gumalaw sa kanilang dalawa.

“Mireya,” mahinang tawag nito.

“I'm fine.”

Pero hindi niya agad binawi ang kamay.

Napakalapit ng mukha ni Darius. Kita niya ang bahagyang stubble sa panga nito at ang dark eyes na diretsong nakatitig sa kanya. Naamoy niya rin ang malinis na scent nito, mas fresh kaysa sa usual cologne na naaamoy niya kapag galing ito sa trabaho.

“You almost fell.”

“You fell too.”

“Because you're stubborn.”

“Because you wouldn't let go.”

Bahagyang gumalaw ang kamay ni Darius sa baywang niya. Natigil ang paghinga ni Mireya. Hindi naman mahigpit ang pagkakahawak nito. Pero sa paraan ng paggalaw ng mga daliri nito sa gilid ng bewang niya, mas naramdaman niyang parang haplos iyon kaysa simpleng pagsalo.

Then his gaze dropped to her lips. Biglang nawala sa isip niya ang gusto niyang sabihin.

She should move.

He should move.

Alam nilang dalawa iyon.

Pero pareho silang nanatili.

“Darius…”

Bumukas ang p***o mula sa foyer. “What the hell?”

Pareho silang napalingon. Agad na bumangon si Darius. Umayos din ng upo si Mireya habang pilit inaayos ang paghinga niya.

May babaeng nakatayo sa entrance ng living room, hawak pa ang handbag nito. Elegant. Polished. Familiar.

Nanigas si Mireya. “Celestine?”

Nawala rin ang kulay sa mukha ng babae. “Mireya?”

Napatingin si Darius sa kanilang dalawa. “You know each other?”

Hindi agad nakasagot si Mireya.

Celestine did. “She’s my sister.”

“Half-sister,” malamig na paglilinaw ni Mireya.

Bumaba ang tingin ni Celestine sa tiyan niya bago bumalik kay Darius. “Why is she here?”

“Celestine—”

“Why is that bitch in our house?”

“She’s the surrogate.”

Parang biglang natahimik ang buong paligid. Celestine stared at Darius before looking at Mireya again. “What?”

“I didn't know,” agad na sabi ni Mireya. “I didn't know he was your husband.”

“Don't talk to me.”

Humigpit ang panga niya. “Excuse me?”

“I said don't.”

“Enough!” sabi ni Darius.

Napalingon si Celestine sa asawa. “You're defending her?”

“I'm stopping you from turning this into something it isn't.”

Napatawa ito nang mapait. “I just walked in on you lying on top of my sister.”

“She slipped.”

“And somehow you ended up like that?”

Tumayo si Mireya at kinuha ang maleta niya. “I'm leaving anyway.”

“Good,” mabilis na sagot ni Celestine. “Leave.”

“No.”

Pareho silang napatingin kay Darius. “She stays until her appointment tomorrow.”

Parang hindi makapaniwala si Celestine. “What did you say?”

“The doctor wants her monitored.”

“Then put her in a hotel.”

“She’s staying here.”

“Darius.”

Hindi nagbago ang ekspresyon nito.

Mireya suddenly felt uncomfortable. Hindi niya gustong siya ang dahilan ng pagtatalo nilang mag-asawa, lalo na matapos ang posisyong inabutan sa kanila ni Celestine.

“Actually, kaya ko naman sa hotel—”

“No,” ulit ni Darius.

May nagbago sa mukha ni Celestine. Hindi na lang galit. Nasaktan na rin ito. “I’m your wife.”

“I know.”

“Then act like it, Darius!”

Tahimik silang lahat, but then Celestine reached for her wedding ring. Dahan-dahan nitong hinubad iyon at inilapag sa coffee table. “Fine. You want her here? Keep her.”

“That’s not what I said.”

“You didn't have to.”

Napatingin ito kay Mireya, at may pamilyar na lamig sa mga mata nito na agad nagbalik sa kanya sa mga panahong bata pa sila.

“Congratulations, Mireya. You always did have a talent for entering places you don't belong.” Ngumisi ito’t inirapan pa ang babaeng nasa kaniyang harapan. “Sinira na nga ng nanay mo ang pamilya namin… pati ba naman ikaw mangangabit din sa asawa ko?”

Uminit ang mukha ni Mireya. “I never asked for any of this, Celestine. And don’t you dare bring my mother into this!”

“Well, wala ka naman laging kasalanan, right?”

Tumalikod si Celestine at saka nag-walkout paalis ng bahay.

Mireya looked at Darius. “Go after her, Darius. She’s your wife.”

Huminga nang malalim si Darius. “I know… and she needs time.”

Nagtagpo ang mga mata nila, at doon mas lalong kinabahan si Mireya. Hindi dahil hindi nito sinundan si Celestine, kundi dahil may maliit at nakakahiya na bahagi sa kanya na natuwa roon.

Iyon ang mas nakakatakot.

Dahan-dahang huminga si Mireya. “This is exactly why I wanted to leave.”

Darius rubbed a hand over his face. “I'm sorry.”

“Don't apologize to me.” Kinuha niya ang maleta at muling hinawakan ang handle. “Fix your marriage.”

Hindi siya pinigilan ni Darius sa pagkakataong iyon.

Pero bago pa siya tuluyang makalakad palayo, narinig niya itong magsalita. “It was already broken before you came here.”

Napatigil si Mireya, dahan-dahan itong lumingon. Hindi nagbago ang ekspresyon ni Darius, pero wala ring bakas ng pagsisisi sa sinabi nito.

At sa unang pagkakataon, hindi na sigurado si Mireya kung ang pinakamalaking problema ba ay ang kasal nina Darius at Celestine.

O ang katotohanang nagsisimula na siyang umasa na baka wala nang dapat ayusin.

She was supposed to carry her sister’s husband’s child. She was never supposed to start wanting the husband, too.

Nang makalabas na rin si Mireya bitbit ang kaniyang maleta, isang malakas na text notification ang kaniyang narinig. Pagtingin niya sa kaniyang telepono, isang nakakagulat na message ang kaniyang natanggap.

From an unknown number. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makita ang litrato na ipinadala sa kaniya.

Si Celestine… may kahalikang iba na hindi ang kanyang asawa.