LOGINLindsay POV
Nanlaki ang aking mga mata sa gulat, pero bago ko pa man siya maitulak ay lalong lumalim ang kaniyang halik. Ang kaniyang dila ay mapusok na pumasok sa aking bibig, ninanamnam ang bawat sulok niyon na tila ba matagal niyang pinanabikan ang lasa ko. Napakapit ako sa kaniyang mamahaling suit, pilit na naghahanap ng lakas para labanan siya, pero ang sarili kong katawan ay tila nagtaksil na naman sa akin. "Mmmph..." Isang mahinang daing ang kumawala sa aking mga labi. Ang marahang pagpisil ng kaniyang malalaking palad sa aking baywang ay lumipat pababa sa aking puwitan. Mariin niya akong inihapit papalapit sa kaniya, dahilan upang maramdaman ko nang buong-buo ang kaniyang katigasan na nakadiin sa aking puson sa kabila ng makapal na tela ng aming mga damit. Ang init ng kaniyang katawan ay muling nagpagising sa kuryenteng ilang linggo kong pinilit na patayin. Humiwalay ang kaniyang labi sa akin nang may basang tunog, ngunit hindi niya ako binitawan. Ang kaniyang mga halik ay bumaba sa aking panga patungo sa aking leeg, eksakto sa bahagi kung saan niya ako madalas halikan noong gabing iyon. "You miss this, don't you, Lindsay?" paos at mababa niyang bulong habang ang kaniyang hininga ay humahaplos sa aking balat. "Iniiwasan mo si Jake dahil sa tuwing titingnan mo siya, ang nararamdaman mo sa piling ko ang naaalala mo." "H-hindi... hindi totoo 'yan," pagsisinungaling ko, habang ang aking ulo ay napapatingala na dahil sa sarap ng kaniyang mga halik sa aking leeg. "Sinungaling," bulong niya, sabay ang marahang pagkagat sa aking balat na nagpagitla sa akin. "Your body doesn't lie to me, sweetie." Naramdaman ko ang pagbaba ng kaniyang kamay sa unahan ng aking blouse, dahan-dahang binubuksan ang unang dalawang butones niyon upang bigyan ang kaniyang sarili ng mas malawak na daan patungo sa aking dibdib. Sa kabila ng takot na baka may kumatok o pumasok sa malaking opisina ng CEO, ang buong katawan ko ay nanginginig na sa matinding pananabik. "Sir... please, huwag dito," pakiusap ko sa pagitan ng aking mababaw na paghinga. Ang mga mata ko ay pabalik-balik sa malaking pinto ng kaniyang opisina, natatakot na sa bawat segundong lumilipas ay may biglang kumatok o pumasok para sa isang emergency meeting. "Sshh. Sabi ko sa iyo, quiet," paos niyang sagot, ang kaniyang tinig ay puno ng hindi mapipigilang awtoridad. Tuluyan niyang nahawi ang itaas na bahagi ng aking blouse. Ang kaniyang mainit na palad ay agad na lumusot sa ilalim ng tela, marahang hinahaplos ang aking hubad na balat paitaas patungo sa gilid ng aking bra. Ang bawat haplos niya ay may kasamang kakaibang init na tila unt-unting nagpapatunaw sa lahat ng aking pagrerebelde at takot. Inangat niya ang aking isang binti at isinandal ang aking hita sa gilid ng malapit na filing cabinet, dahilan upang mas lalong maglapat ang aming mga katawan. Sa posisyong ito, ramdam na ramdam ko ang bigat at bagsik ng kaniyang pagnanasa. "Tingnan mo ako, Lindsay," utos niya habang ang kaniyang mukha ay pulgada na lamang ang layo sa akin. Napilitan akong mag-angat ng tingin, sinalubong ang kaniyang nag-aalab at madidilim na mga mata. "You belong to my son out there..." bulong niya, habang ang kaniyang daliri ay marahang sumusundot sa gilid ng aking underwear, bago muling idiniin ang kaniyang labi sa akin. "...but in this room, you are mine." Ang kaniyang mga salita ay parang isang malamig na gabi na biglang nagpasiklab sa natitirang init sa aking katawan. “But in this room, you are mine.” Ang katotohanang iyon, gaano man kasakit, kaimoral, at kamalian, ay tuluyan nang nagpabagsak sa aking mga depensa. Pikit-mata kong tinanggap ang kaniyang mapusok na halik, ang aking mga kamay ay kusang lumipat sa kaniyang batok, hinihila siya pabalat sa akin habang ang aming mga hininga ay naghahalo sa bawat malalim na pagtagpo ng aming mga labi. "Ngh..." Isang mahinang ungol ang nakawala sa akin nang maramdaman ko ang kaniyang malalaking palad na tuluyang pumasok sa ilalim ng aking palda. Mabilis ngunit may pag-iingat niyang ibinaba ang aking underwear, hinahayaang mahulog iyon sa aking mga bukung-bukong. Ang malamig na hangin mula sa aircon ng kaniyang opisina na dumampi sa aking hubad na balat ay agad na napawi nang muling sumakop doon ang kaniyang nagbabagang palad. Sinalat niya ang aking kaibuturan na basang-basa na, at isang mabilis na daing ng pagsuko ang lumabas sa aking bibig. "Look at me, Lindsay," paos niyang utos, ang kaniyang boses ay tila isang sumpa na hindi ko matanggihan. Idinilat ko ang aking mga mata, hilam sa luha ng pananabik at kahihiyan. Habang nakatitig nang diretso sa aking mukha, narinig ko ang pamilyar na tunog ng pagkalas ng kaniyang sinturon at ang pagbaba ng zipper ng kaniyang pantalon. Inilabas niya ang kaniyang naglalagablab na katigasan at agad itong itinapat sa aking basang pagkababae. "Dad! Are you inside?" Ang malakas na boses na iyon mula sa labas ng pinto kasunod ng tatlong mabibigat na katok ay parang isang balde ng nakamamatay na yelo na ibinuhos sa buong katawan ko. Si Jake. Nanlaki ang aking mga mata at tuluyang nabaon sa matinding takot ang aking buong pagkatao. Ang boses ni Jake ay nagmula sa mismong labas ng pinto—pulgada lang ang layo mula sa kinaroroonan naming dalawa. Halos tumigil ang tibok ng puso ko, at sa tindi ng panic ay napakapit ako nang mariin sa mga balikat ng kaniyang ama, nanginginig ang buong katawan ko habang pilit kong pinipigil ang aking paghinga. “Dad? Secretary said you were briefing someone. Kasama mo ba si Lindsay?” muling tawag ni Jake, kasunod ang pagpihit ng door knob. Salamat na lamang at naka-lock ang pinto mula sa loob, ngunit ang tunog ng pagpihit niyon ay tila naging hudyat ng nalalapit kong kamatayan. Tumingin ako kay Mr. James Green, ang mga mata ko ay nagsusumamo at puno ng labis na takot. Kung bubuksan ni Jake ang pintong ito, tapos na ang lahat. Subalit ang kaniyang ama ay nanatiling kalmado. Walang bakas ng takot sa kaniyang mukha. Sa halip, mas lalo pa niyang idiniin ang kaniyang katawan sa akin, dahilan upang ang kaniyang matigas na ari ay mariing sumayad sa aking basang kaibuturan. Napakagat ako sa aking sariling labi upang pigilin ang isang mapanganib na daing. Inayos niya ang kaniyang boses, ginagawa itong pormal at puno ng awtoridad bago sumagot patungo sa pinto. "Yeah, Jake. I'm finishing up some account reviews with Miss Lindsay. Give us a minute," malakas at baritono niyang sagot, habang ang kaniyang mga mata ay nakatitig nang nakalulunod sa akin, may nakatagong kakaibang ngiti at hamon. “Ah, sige po, Dad. Hintayin ko kayo sa labas,” sagot ni Jake. Narinig namin ang pag-atras ng kaniyang mga hakbang, ngunit alam kong nananatili siya sa reception area. Nakahinga ako nang maluwag, pero bago ko pa man maitulak ang kaniyang ama para ayusin ang aking damit, mas hinalikan niya ako nang mabilis at mariin sa labi. "Kung gusto mong matapos ito nang mabilis para makalabas ka... huwag kang gagawa ng anomang tunog, sweetie," bulong niya sa aking tenga. Bago pa man ako makasagot, hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang at sa isang malalim, mabilis, at mapangahas na tulak ay tuluyan niyang ibinaon ang kaniyang buong katigasan sa loob ko.Sofia POV Nang mag-gabi matapos matagpuan ang lumang talaarawan ni Dad, hindi agad ako nadatnan ng antok. Bumaba ako sa silid-aklatan kung saan nakatago ang marami sa kaniyang mga gamit at mga lumang dokumento. Lumapit ako sa malaking desk na ginawa mula sa matigas na mahogany—ang desk kung saan minsan siyang nakaupo nang napakaraming oras upang patakbuhin ang kaniyang negosyo at buhayin ang aming pamilya. Isang lumang wooden box na may maliit na lock ang nakatabi sa sulok ng estante. Dahan-dahan kong kinuha ang susi na nakasabit sa gilid ng drawer at binuksan ito. Sa loob ay hindi mga kontrata o titulo ng lupa ang nakatago, kundi mga lumang litrato, maliliit na drawing namin nina Kuya Jake at Kuya Biboy noong bata pa kami, at isang grupo ng mga sulat na hindi kailanman naipadala. Kinuha ko ang isa sa mga sulat na nakatutok kay Kuya Jake. “Jake, aking panganay. Gabi-gabi kong iniisip kung gaano kalaki ang kasalanan ko sa’yo. Sa bawat tagumpay na nakakamtan ko sa Negosyo, laging
Epilogue: The Legacy (Paglipas ng Panahon)Sofia POVLumipas ang dalawampung taon.Nakatayo ako sa gitna ng silid-aklatan sa lumang bahay sa Tagaytay—ang bahay kung saan minsan naming natagpuan ang totoong kahulugan ng pamilya. Hinahaplos ko ang malaking litratong nakasabit sa itaas ng tsimenea: ang huling portrait kung saan buo pa kaming lahat kasama si Dad James at Mommy Lindsay.Wala na sila pareho ngayon, payapang pumanaw sa kanilang pagtulog ilang taon na ang nakararaan, ngunit ang kanilang presensya ay nananatiling buhay sa bawat sulok ng tahanang ito.Bumukas ang pinto at pumasok si Ethan, may konting pilak na ang buhok ngunit ang mga mata ay puno pa rin ng parehong pagmamahal at lambing na nakita ko noong mga kabataan namin."Sofia, nakahanda na ang lahat sa labas," nakangiting wika ni Ethan habang iniaabot ang aking shawl. "Dumating na rin sina Kuya Jake mula sa airport."Lumabas kami patungo sa malawak na hardin. Naroon na ang lahat—si Kuya Biboy at Ate Jenny na masayang nak
Sofia POV Pagkatapos ng almusal, lumabas kaming lahat sa malaking hardin para sa aming taunang family portrait. Abala si Kuya Biboy sa pag-aayos ng tripod at camera, habang si Ate Jenny naman ay tumutulong sa pag-aayos ng mga damit ng mga bata para magkakabagay ang aming mga kulay. Lumapit sa akin si Ethan mula sa likod at dahan-dahang isinara ang kaniyang mga braso sa aking baywang, habang pinagmamasdan namin si Dad na masayang kinakalikot ang mga laruan ni baby James Ethan Jr. sa damuhan. "Tingnan mo si Dad," pabulong na biro ni Ethan sa aking tainga. "Sino mag-aakala na ang dating kinatatakutang tycoon ay magiging paboritong kalaro ng mga bata sa damuhan?" Natawa ako nang mahina at isinandal ang aking ulo sa kaniyang dibdib. "Iyon ang maganda sa buhay, Ethan. Walang taong hindi pwedeng magbago kapag natuto siyang magmahal nang tapat. At napakaswerte natin dahil naabutan ng mga anak natin ang bersyong ito ni Dad." "Sofia, Ethan! Halika na rito, handa na 'yung camera!" siga
Lindsay POVLumipas ang dalawang linggo ng aming pananatili sa Canada. Mabilis na lumipas ang mga araw na puno ng pasyal, masayang kainan, at gabi-gabing kwentuhan sa harap ng fireplace kasama si Jake at ang kaniyang pamilya.Isang maagang umaga, nakaimpake na ang aming mga bagahe sa sala habang naghihintay ng sundo patungong airport. Nakasandal ako sa bintana habang pinagmamasdan si James na maingat na binubuhat si Chloe para halikan ito sa pisngi, habang si Liam naman ay nakakapit sa kaniyang hita."Mamimiss ko po kayo, Lolo James, Lola Lindsay..." pabulong na sabi ni Chloe habang nakayakap sa leeg ni James."Mamimiss ka rin namin, apo," malumanay na sagot ni James habang hinahaplos ang buhok ng bata. "Mag-aral ka nang mabuti, ha? At siguraduhin mong sasama ka kay Daddy kapag umuwi kayo sa Tagaytay."Lumapit si Jake at niyakap kaming dalawa ni James nang napakahigpit. "Mag-iingat kayo sa biyahe, Dad, Mom. Maraming salamat sa pagpunta rito. Malaking bagay 'to para sa amin ni Maya.""
James POV Nang huminto ang aming rentadong sasakyan sa tapat ng isang magandang bahay sa Ontario, maaliwalas ang aming pagsalubong sa gitna ng malamig na hangin ng Canada. Nakatayo na sa may bakuran si Jake kasama ang kaniyang asawang si Maya at ang dalawa nilang anak na masayang nagtatakbo sa damuhan. Nang magtama ang aming mga mata, agad na sumilay ang maluwag na ngiti sa mukha ng aking panganay. "Dad! Mom Lindsay!" masayang bati ni Jake habang mabilis na lumalapit sa amin upang mag-alok ng isang mahigpit at maaliwalas na yakap. "Kumusta ang biyahe niyo, Dad?" tanong niya nang kumalas siya sa yakap habang tinatapik nang marahan ang aking balikat. "Medyo malamig na ang panahon dito ngayon, mabuti na lang at nakabalot kayo nang maayos." "Mabuti naman, Jake. Napakalayo man ng nilipad namin, nawala agad ang pagod ko nang makita ko kayo," nakangiti kong tugon habang pinagmamasdan ang kaniyang buong pamilya. "Naku, Jake, excited na excited ang Dad mo simula pa noong nasa eropl
Sofia POV Lumipas ang ilang buwan. Isang umaga habang naghahanda ako ng almusal sa kusina, bigla na lamang akong nakaramdam ng matinding pagkahilo at pagduduwal. Napahawak ako nang mahigpit sa gilid ng mesa at napapikit. Mabilis na tumakbo si Ethan mula sa sala nang marinig niya ang aking pagdaing. "Sofia! Anong nangyari? Masama ba ang pakiramdam mo?" nag-aalala niyang tanong habang inaakbayan ako at inaalayang maupo sa silya. Ngumiti ako nang mahina habang hawak ang aking tiyan. Kinuha ko ang isang maliit na balot mula sa aking bag na kanina ko pa gustong ibigay sa kaniya. Inabot ko ito kay Ethan habang nanginginig ang kaniyang mga daliri sa pagbubukas nito. Sa loob ng kahon ay may isang maliit na pares ng baby booties at isang pregnancy test na may dalawang malinaw na pulang linya. Napatigil si Ethan. Nanlaki ang kaniyang mga mata at dahan-dahang tumingin sa akin, halos hindi makapaniwala. "S-Sofia... buntis ka ulit?" nanginginig niyang tanong, may mga luhang agad na p







