MasukLindsay POV
Nanlaki ang aking mga mata sa gulat, pero bago ko pa man siya maitulak ay lalong lumalim ang kaniyang halik. Ang kaniyang dila ay mapusok na pumasok sa aking bibig, ninanamnam ang bawat sulok niyon na tila ba matagal niyang pinanabikan ang lasa ko. Napakapit ako sa kaniyang mamahaling suit, pilit na naghahanap ng lakas para labanan siya, pero ang sarili kong katawan ay tila nagtaksil na naman sa akin. "Mmmph..." Isang mahinang daing ang kumawala sa aking mga labi. Ang marahang pagpisil ng kaniyang malalaking palad sa aking baywang ay lumipat pababa sa aking puwitan. Mariin niya akong inihapit papalapit sa kaniya, dahilan upang maramdaman ko nang buong-buo ang kaniyang katigasan na nakadiin sa aking puson sa kabila ng makapal na tela ng aming mga damit. Ang init ng kaniyang katawan ay muling nagpagising sa kuryenteng ilang linggo kong pinilit na patayin. Humiwalay ang kaniyang labi sa akin nang may basang tunog, ngunit hindi niya ako binitawan. Ang kaniyang mga halik ay bumaba sa aking panga patungo sa aking leeg, eksakto sa bahagi kung saan niya ako madalas halikan noong gabing iyon. "You miss this, don't you, Lindsay?" paos at mababa niyang bulong habang ang kaniyang hininga ay humahaplos sa aking balat. "Iniiwasan mo si Jake dahil sa tuwing titingnan mo siya, ang nararamdaman mo sa piling ko ang naaalala mo." "H-hindi... hindi totoo 'yan," pagsisinungaling ko, habang ang aking ulo ay napapatingala na dahil sa sarap ng kaniyang mga halik sa aking leeg. "Sinungaling," bulong niya, sabay ang marahang pagkagat sa aking balat na nagpagitla sa akin. "Your body doesn't lie to me, sweetie." Naramdaman ko ang pagbaba ng kaniyang kamay sa unahan ng aking blouse, dahan-dahang binubuksan ang unang dalawang butones niyon upang bigyan ang kaniyang sarili ng mas malawak na daan patungo sa aking dibdib. Sa kabila ng takot na baka may kumatok o pumasok sa malaking opisina ng CEO, ang buong katawan ko ay nanginginig na sa matinding pananabik. "Sir... please, huwag dito," pakiusap ko sa pagitan ng aking mababaw na paghinga. Ang mga mata ko ay pabalik-balik sa malaking pinto ng kaniyang opisina, natatakot na sa bawat segundong lumilipas ay may biglang kumatok o pumasok para sa isang emergency meeting. "Sshh. Sabi ko sa iyo, quiet," paos niyang sagot, ang kaniyang tinig ay puno ng hindi mapipigilang awtoridad. Tuluyan niyang nahawi ang itaas na bahagi ng aking blouse. Ang kaniyang mainit na palad ay agad na lumusot sa ilalim ng tela, marahang hinahaplos ang aking hubad na balat paitaas patungo sa gilid ng aking bra. Ang bawat haplos niya ay may kasamang kakaibang init na tila unt-unting nagpapatunaw sa lahat ng aking pagrerebelde at takot. Inangat niya ang aking isang binti at isinandal ang aking hita sa gilid ng malapit na filing cabinet, dahilan upang mas lalong maglapat ang aming mga katawan. Sa posisyong ito, ramdam na ramdam ko ang bigat at bagsik ng kaniyang pagnanasa. "Tingnan mo ako, Lindsay," utos niya habang ang kaniyang mukha ay pulgada na lamang ang layo sa akin. Napilitan akong mag-angat ng tingin, sinalubong ang kaniyang nag-aalab at madidilim na mga mata. "You belong to my son out there..." bulong niya, habang ang kaniyang daliri ay marahang sumusundot sa gilid ng aking underwear, bago muling idiniin ang kaniyang labi sa akin. "...but in this room, you are mine." Ang kaniyang mga salita ay parang isang malamig na gabi na biglang nagpasiklab sa natitirang init sa aking katawan. “But in this room, you are mine.” Ang katotohanang iyon, gaano man kasakit, kaimoral, at kamalian, ay tuluyan nang nagpabagsak sa aking mga depensa. Pikit-mata kong tinanggap ang kaniyang mapusok na halik, ang aking mga kamay ay kusang lumipat sa kaniyang batok, hinihila siya pabalat sa akin habang ang aming mga hininga ay naghahalo sa bawat malalim na pagtagpo ng aming mga labi. "Ngh..." Isang mahinang ungol ang nakawala sa akin nang maramdaman ko ang kaniyang malalaking palad na tuluyang pumasok sa ilalim ng aking palda. Mabilis ngunit may pag-iingat niyang ibinaba ang aking underwear, hinahayaang mahulog iyon sa aking mga bukung-bukong. Ang malamig na hangin mula sa aircon ng kaniyang opisina na dumampi sa aking hubad na balat ay agad na napawi nang muling sumakop doon ang kaniyang nagbabagang palad. Sinalat niya ang aking kaibuturan na basang-basa na, at isang mabilis na daing ng pagsuko ang lumabas sa aking bibig. "Look at me, Lindsay," paos niyang utos, ang kaniyang boses ay tila isang sumpa na hindi ko matanggihan. Idinilat ko ang aking mga mata, hilam sa luha ng pananabik at kahihiyan. Habang nakatitig nang diretso sa aking mukha, narinig ko ang pamilyar na tunog ng pagkalas ng kaniyang sinturon at ang pagbaba ng zipper ng kaniyang pantalon. Inilabas niya ang kaniyang naglalagablab na katigasan at agad itong itinapat sa aking basang pagkababae. "Dad! Are you inside?" Ang malakas na boses na iyon mula sa labas ng pinto kasunod ng tatlong mabibigat na katok ay parang isang balde ng nakamamatay na yelo na ibinuhos sa buong katawan ko. Si Jake. Nanlaki ang aking mga mata at tuluyang nabaon sa matinding takot ang aking buong pagkatao. Ang boses ni Jake ay nagmula sa mismong labas ng pinto—pulgada lang ang layo mula sa kinaroroonan naming dalawa. Halos tumigil ang tibok ng puso ko, at sa tindi ng panic ay napakapit ako nang mariin sa mga balikat ng kaniyang ama, nanginginig ang buong katawan ko habang pilit kong pinipigil ang aking paghinga. “Dad? Secretary said you were briefing someone. Kasama mo ba si Lindsay?” muling tawag ni Jake, kasunod ang pagpihit ng door knob. Salamat na lamang at naka-lock ang pinto mula sa loob, ngunit ang tunog ng pagpihit niyon ay tila naging hudyat ng nalalapit kong kamatayan. Tumingin ako kay Mr. James Green, ang mga mata ko ay nagsusumamo at puno ng labis na takot. Kung bubuksan ni Jake ang pintong ito, tapos na ang lahat. Subalit ang kaniyang ama ay nanatiling kalmado. Walang bakas ng takot sa kaniyang mukha. Sa halip, mas lalo pa niyang idiniin ang kaniyang katawan sa akin, dahilan upang ang kaniyang matigas na ari ay mariing sumayad sa aking basang kaibuturan. Napakagat ako sa aking sariling labi upang pigilin ang isang mapanganib na daing. Inayos niya ang kaniyang boses, ginagawa itong pormal at puno ng awtoridad bago sumagot patungo sa pinto. "Yeah, Jake. I'm finishing up some account reviews with Miss Lindsay. Give us a minute," malakas at baritono niyang sagot, habang ang kaniyang mga mata ay nakatitig nang nakalulunod sa akin, may nakatagong kakaibang ngiti at hamon. “Ah, sige po, Dad. Hintayin ko kayo sa labas,” sagot ni Jake. Narinig namin ang pag-atras ng kaniyang mga hakbang, ngunit alam kong nananatili siya sa reception area. Nakahinga ako nang maluwag, pero bago ko pa man maitulak ang kaniyang ama para ayusin ang aking damit, mas hinalikan niya ako nang mabilis at mariin sa labi. "Kung gusto mong matapos ito nang mabilis para makalabas ka... huwag kang gagawa ng anomang tunog, sweetie," bulong niya sa aking tenga. Bago pa man ako makasagot, hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang at sa isang malalim, mabilis, at mapangahas na tulak ay tuluyan niyang ibinaon ang kaniyang buong katigasan sa loob ko.Sofia POVNakalabas ang sasakyan sa main gate ng aming subdivision, ngunit imbes na patungo sa University, pinaliko ko ito papunta sa isang tahimik at lumang parke. Malamig ang hangin at halos walang tao sa paligid.Habang dahan-dahan akong naglalakad patungo sa isang wooden bench sa ilalim ng malaking puno, nakita ko na siyang nakatayo roon—si Ethan."Sofia..." mahinahon niyang bati nang makalapit ako. May bakas ng pag-aalala at lungkot sa kaniyang mga mata."Ethan, pakiusap," pabulong kong pakiusap habang nanginginig ang aking mga kamay. "Nangako ka sa akin na bibigyan mo ako ng oras. Nakikita mo naman kung gaano kagulo ang pamilya ko nitong mga nakaraang taon. Ngayon pa lang nagiging maayos ang lahat kina Dad at Kuya Biboy.""Naintindihan ko, Sofia," sagot ni Ethan sabay hawak sa dalawa kong kamay. "Pero hanggang kailan natin itatago 'to? Anak ako ng dating business partner ng daddy mo na pinalayas at nakalaban niya sa negosyo noon. Hindi ko kasalanan ang kasalanan ng pamilya ko, a
James POVNakatayo ako sa aking opisina sa bahay habang nakatingin sa malaking family picture na nakasabit sa pader. Nakangiti roon sina Biboy at Jenny habang karga ang aming apo na si Nathan. Sa nakalipas na mga taon, naging labis ang tuwa at relief ko na nakitang maayos, masaya, at matagumpay ang buhay ng aking panganay. Napakaraming oras at atensyon ang ibinuhos ko para masigurong protektado ang kanilang hinaharap.Ngunit nang itaas ko ang aking paningin sa kabilang gilid ng larawan, natigilan ako.Nandoon si Sofia—ang aking bunso. Nakatayo siya nang bahagyang malayo sa amin, may tipid na ngiti ngunit may kakaibang dungaw sa kaniyang mga mata.Isang matinding pait at konsensya ang biglang humakot sa aking dibdib. Sa sobrang pagtutok ko sa mga problema nina Biboy at Jenny, at sa kagustuhan kong ayusin ang buhay ng aking panganay, hindi ko namamalayang napapabayaan ko na pala ang aking anak na babae. Sa mga nagdaang buwan, madalas kong nahuhuli si Sofia na nakatitig sa malayo, tahimi
James POV Nakatayo ako sa gilid ng bakeshop habang pinagmamasdan ang buong pamilya ko. Hawak ni Lindsay si Nathan habang itinuturo sa kaniya ang mga makukulay na pastries sa glass display, habang sina Biboy at Jenny naman ay abala sa paghahanda ng kape sa likod ng counter, nagpapalitan ng mga pilyong ngiti at mahihinang halik na akala nila'y walang nakakakita. Isang malalim at paitaas na paghinga ang ipinukol ko bago ako napasandal sa may pader. Minsan sa buhay ng isang tao, may mga desisyon kang gagawin na alam mong mali ang paraan, ngunit buong-puso mong pinaniniwalaang tama ang hangarin. Noong gabing iyon sa Tagaytay—kung saan nagdesisyon akong gamitin ang aking kapangyarihan para itali sina Biboy at Jenny—handa akong maging kontrabida sa buhay ng sarili kong anak. Handa akong kapootan at isumpa nila, basta't masiguro ko lang na hindi sila mapupunta sa mga maling tao at hindi mawasak ang hinaharap na nakalaan para sa kanila. Ngunit ang makita sila ngayon, limang taon ang n
Jenny POVNaging mabilis at napakagandang panaginip ang aming reception sa tabing-dagat. Puno ng tawanan, masasarap na pagkain, at mga bati ng pagmamahal mula sa aming mga kaibigan at pamilya. Ngunit nang matapos ang gabi at makarating kami sa aming honeymoon suite, pinalitan ng isang tahimik at napakatamis na atmosphere ang buong silid.Nakatayo ako sa may veranda habang nakatingin sa madilim na karagatan at nakikinig sa hampas ng mga alon. Naramdaman ko ang dahan-dahang pag-akap ni Biboy mula sa aking likuran, ibinaon niya ang kaniyang mukha sa aking leeg at marahang humalik doon."Napagod ka ba, Mrs. Jenny?" pabulong niyang tanong habang mas lalo niyang iniyakap ang kaniyang mga braso sa aking baywang.Napangiti ako at isinandal ang aking ulo sa kaniyang dibdib. "Hindi naman... Masayang-masaya lang ako, Biboy. Pakiramdam ko, sa wakas, nasa tamang lugar na ang lahat."Humarap ako sa kaniya at inabot ang kaniyang pisngi. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, nakatitig sa akin ang kaniyang m
Jenny POVNang maghiwalay ang aming mga labi, kapwa kami bahagyang hinihingal habang nakatitig sa isa't isa. Namumula pa rin ang aking mga pisngi habang nakakapit ang aking mga kamay sa kaniyang mga balikat. Ang init ng kaniyang yakap at ang tamis ng kaniyang halik ay nag-iwan ng kakaibang kuryente sa buong katawan ko."Biboy..." pabulong kong tawag, sa unang pagkakataon na tinawag ko siya sa kaniyang pangalan nang walang "Kuya".Napangiti siya nang napakalapad, isang ngiting buong-buo at walang halong anumang alinlangan. "Ang sarap palang pakinggan kapag mula sa'yo."Dahan-dahan niya akong inangat habang hawak ang aking kamay at marahang tumayo mula sa carpeted na sahig. Sa tulong ng maliit na liwanag ng kandila, inakay niya ako patungo sa sofa. Umupo kami nang magkatabi, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na kami naghiwalay. Ipinatong niya ang kaniyang braso sa aking balikat at inilapit ako sa kaniyang tabi, habang ako naman ay kusang sumandal sa kaniyang dibdib."Pano na 'yung 2-yea
Jenny POV Isang gabi, biglang bumuhos ang napakalakas na ulan kasabay ng sunod-sunod na kulog at kidlat. Habang nagliligpit ako ng mga plato sa kusina, biglang namatay ang lahat ng ilaw sa buong apartment. Nabalot ng matinding dilim ang buong paligid. "Aray!" napasigaw ako sa gulat nang mauntog ang aking tuhod sa gilid ng counter dahil sa kawalan ng paningin. "Jen! Okay ka lang?" nag-aalalang sigaw ni Kuya Biboy mula sa sala. Naririnig ko ang mabilis niyang mga hakbang sa dilim. Pilit kong inabot ang gilid ng mesa pero dahil sa madulas kong tsinelas, bigla akong na-out of balance. "K-Kuya Biboy!" Bago pa man ako tuluyang bumagsak sa sahig, naramdaman ko ang dalawang malalakas na braso na mabilis na yumakap sa aking baywang. Nawalan din siya ng balanse kaya pareho kaming napaupo sa carpeted na sahig sa sala, kung saan ako direktang napasandal sa kaniyang dibdib. Mabilis at malakas ang tibok ng kaniyang puso na naramdaman ko sa aking likod. Napatigil kami pareho sa pagga







