Chapter 05: Blind date

Chapter 5

SAMANTALA, marahang itinulak ni Janella pabukas ang pinto ng naturang coffee shop. Hindi agad siya nakapasok kanina dahil may tinawagan siya.

Kasabay niyon ay pagpasok ng simoy ng hangin sa loob, kinakalaskas nito ang mga pahina ng mga libro sa mesa, na lumikha ng malakas at malinaw na tunog sa tahimik na coffee shop.

Umihip ang mainit na hangin sa mukha ni Brielle, hinangin ang kanyang puting kamiseta, at humahaplos ito sa kanyang makinis na balat.

Lumingon siya at tumingin sa may pintuan.

Kasabay nito, napatingin sa kaniya si Janella.

Nagtama ang kanilang mga mata.

Biglang nakaramdam si Janella nang paninikip sa kaniyang dibdib.

Lumalabas na mas maganda pala ang mga lalaki kaysa sa mga babae. Mas guwapo pa ito sa mga male lead na pinagpupuyatan niya noon.

Sandaling nagtama ang kanilang mga mata at tila nag-slow motion ang paligid nila, lumabo ang ibang nasa paligid nila, at ang nakapalibot na liwanag ay nakatuon lamang sa kanila, at tanging sila lamang ang malinaw na nakikita ng isa't isa.

Nang sandaling makita niya ito, para bang nasulyapan ng rosas sa sulok ang liwanag ng isang binata.

Nang makita niya ito, para siyang nakakita ng isang rosas sa gitna ng makapal na hamog.

Sinundan ng tingin ni Janella ang mukha ni Brielle patungo sa plaka ng numero sa mesa: Table 9.

Siya ang blind date niya. Ibang-iba ito sa sinabi ng madrasta.

Biglang pumasok sa isip niya ang isang palaisipan.

Itim na pusa o puting pusa, basta't nakakahuli ng daga, mabuti itong pusa.

Hindi siya kailanman magiging mapili sa isang taong walang kwenta, pero hinding-hindi niya bibitawan ang isang lalaking may mataas na kalidad na ngayon ay nasa harapan na niya.

Ang magagandang bagay ay parang mga upuan sa subway; kung hindi mo kukunin, kukunin ito ng iba.

Napangiti si Janella nang mapang-akit, ang kanyang maliwanag na ngiti ay nagbabadya ng mapang-akit na alindog habang naglalakad palapit sa lalaki.

Ang kanyang mahaba, itim, at kulot na buhok ay maayos na nakalugay, marahang umuugoy kasabay ng kanyang mga hakbang.

Dahan-dahang kumapit ang pulang bestida sa kanyang katawan, pinatingkad ang kanyang balingkinitan na baywang at inilalantad ang kanyang mahahaba at mapuputing mga binti sa pamamagitan ng hiwa.

Maputi-puti ang balat, pulang damit, matikas na umuugoy.

Tumingin si Brielle sa babaeng patuloy na naglalakad palapit sa kanya at sa unang pagkakataon ay napagtanto niya na ang isang tao ay kayang magsuot ng pula nang ganito kaganda.

Kapansin-pansin pa rin ang pulang kulay, ngunit hindi niya ito nakitang nakasisilaw.

Natigil ang tunog ng pagkalabog ng matataas na takong sa sahig, at ang kakaibang halimuyak ng babae ay umalingasaw sa kanyang ilong.

Naupo si Janella sa tapat ni Brielle at prangkang sinabi, “I'm here for a blind date.”

“Me too,”

Isinara ng lalaki ang libro, kasabay ng baryang pinangtanda niya.

“Hi, I'm Janella Caballero.”

“Brielle Sebastian.”

Pagpapakilala nila sa isa't isa.

Nanlaki ang mga mata ni Janella habang iniabot ang kape sa mesa at hinigop iyon ng bahagy. Nag-iwan pa ito ng bula na kalaunan ay naging makinang na bakas.

Mukhang kalmado at mahinahon siya sa panlabas na anyo, ngunit sa loob-loob niya ay gulong-gulo siya.

Pamilya Sebastian?

Brielle Sebastian!

Sino ba naman ang taong hindi nakakakilala sa pamilya Sebastian sa kanilang lugar? Sino ang hindi pa nakakarinig ng pangalang Brielle Sebastian, ang tagapagmana ng Sebastian Corp at makapangyarihang tao sa kanilang lugar.

Ang panagalang iyon ay sumisimbolo ng pera, kapangyarihan at hindi mapantayang yaman sa buong siyudad at bansa.

Hindi mabilang na mga socialites mula sa mayayamang pamilya ang gustong umangat sa lipunan sa pamamagitan ng pakikisalamuha kay Brielle. Gumagamit sila ng lahat ng uri ng panlilinlang at koneksyon para subukang makilala siya, makuha ang kanyang pabor, at pakasalan siya upang maging pinakapangyarihang babae sa siyudad.

Pero lahat ng mga babaeng mula sa mayayamang pamilya ay nabigo.

Isang taon na ang nakalilipas, narinig ni Janella ang madrasta na nagsasabing sinusubukan niyang mapalapit sa matandang Sebastian para makapag-blind date sina Diana at Brielle at para mapakasalan ni Diana ang lalaki.

Tahimik na napangiti si Janella. Kung tama ang hula niya, ang blind date ni Brielle sa pagkakataong ito ay si Diana.

Nag-ayos si Flor ng blind date para sa kanya kasama ang isang matandang lalaki habang nag-aayos din ng blind date para sa sarili niyang anak na babae kasama ang pinakaprestihiyosong lalaki sa lipunan ng siyudad.

Sa isang hindi inaasahang pagkakataon, nakasalubong ni Janella si Brielle.

Dahan-dahan niyang ibinalik ang tasa ng kape sa platito dahilan upang tumunog iyon. Tumingin siya sa lalaki, habang ang tingin ay nakatuon dito.

Napakalakas ng dating nito, at nakaunat ang malapad nitong balikat na lumikha ng matibay na silweta, na nagpapakita ng kurba ng kaniyang mga kalamnan sa dibdib nang may tamang-tamang tensyon.

Ang matalas na anino ay kumikipot mula sa mga balikat, at ang laylayan ng suot ay nakasuksok sa pantalon ng itim na terno, na naglalaho sa mahiwagang lugar.

Biglang nakaramdam nauhaw si Janella kaya kinuha niya ang kanyang tasa ng kape at humigop muli.

SAMANTALA, sinuri din ni Brielle ang babaeng nasa harap niya.

Maputi ang kanyang balat, dalisay, malinaw, at halos perpekto mula mukha, leeg hanggang sa ibabang bahagi nito..

Tiningnan niya ito gamit ang malalim at madilim niyang mga mata at biglang nakaramdam ng pamilyar na pakiramdam.

Tumingin siya sa mga mata nito at nagtanong, “Nagkita na ba tayo?”

Habang nakatingin sa guwapo at nagliliwanag na mukha ni Brielle sumagot si Janella, “Guwapo at napaka-elegante ng iyong tindig, mister Sebastian, kaya kung nagkita man tayo sa personal tiyak na maaalala ko. But sad to say, no.”

Maliwanag at kapansin-pansin ang mukha ni Janella,na may mapang-akit na mga matang parang soro na parehong nakataas at nakatagilid. Bawat kilos niya ay naglalabas ng alindog, at napakaganda niya na kaya niyang makuha ang atensyon ng lahat sa unang tingin pa lang.

Kakaiba ang babae. Bukod sa kanyang hitsura, ang kanyang pigura ay kakaiba rin; siya ay napakatangkad at napakapayat.

Napakakinis at pino ng kanyang baywang na tila imposibleng hawakan ito gamit lamang ang isang kamay.

Ngunit ang dibdib nito ay malaki na nagbigay ng kakaibang kaseksihan sa isang babae.

Hindi tuloy maiwasang alalahanin ni Brielle ang isang babaeng may kakaibang pigura ngunit nagbibigay pa rin ng kakaibang sensasyon sa kaniya.

Pero sa di malamang dahilan, nang makita niya ito, isang pakiramdam ng déjà vu ang bumalot kay Brielle.

Naramdaman ni Janella ang pag-init ng kanyang mga pisngi habang matamang nakatitig sa kanya. Para siyang matutunaw sa titig nito, na parang nagliliyab na apoy.

Upang pahupain ang tensyon, naisipan na lamang ni Janella na tanungin ang lalaki, “Ahm, ano po ang pinagkakaabalahan n'yo ngayon mister Sebastian?”

“Making money.”

Natigilan si Janella sa pagkaprangka ng lalaki.

Pagkatapos ay ngumiti siya at sinabing, “Same. Gusto ko din kumita ng pera.”

“Masaya akong sa tuwing may pumapasok na pera at mga successful transaction akong nako-close.”

“Ako rin.”

“Bukod sa pagkahilig kong kumita ng pera, gusto ko ring gumastos ng pera sa iba.”

Tumaas ang kilay ni Janella, ramdam niyang double meaning ang sinabi ng lalaki.

Mataman siyang pinagmamasdan ng lalaki. “Kung pakakasalan mo ako, bibigyan kita ng isang 1,200-square-meter detached villa sa isang sikat na subdivision, isang Porsche Ice Berry Pink bilang kotse mo, isang kasambahay, at hindi mo na kakailanganing gumawa ng anumang gawaing bahay. Bukod pa rito, bibigyan kita ng 200,000 pesos allowance monthly.”

Ang kasal ay nangangahulugan na ang dalawang tao ay mamumuhay nang magkasama. Sa paglipas ng panahon, ang kanilang tunay na pagkatao ay mabubunyag. Ayaw niyang manlinlang ng mga babae, ni ayaw niyang maging labis na madamdamin sa mga babae bago ang kasal at pagkatapos ay iwanan sila pagkatapos ng kasal. Gusto niyang pag-usapan nang malinaw ang lahat ng bagay nang maaga, igalang ang kanyang kapareha, at bigyan ito ng karapatang pumili.

“I'm a very busy person, at madalas akong umaalis ng bansa. Wala akong panahon sa magiging asawa ko. Ang aking ideal na pagsasama ay iyong kung saan kami ay nagrerespeto sa isa't isa at hindi nang-aabala. At saka, may ibang babae akong gusto kaya hindi ko maibibigay ang atensyon na gusto mo. So, miss Caballero, matatanggap at payag sa ba sa offer ko?”

Tahimik na binigkas ni Janella ang dalawang salita sa kanyang puso: Walang emotional intelligence!

May mga taong nababalisa kung wala silang natatanggap na mensahe mula sa isang tao sa loob ng limang minuto, habang ang iba naman ay ayos lang na mag-reply kinabukasan.

Gusto nilang tumugon ang kausap sa lahat ng bagay, tamasahin ang pakiramdam ng seguridad na nagmumula sa maraming mensahe mula sa kanila, tulad ng pagpapahayag ng kanilang mga emosyonal na pangangailangan sa kanila, at kung hindi sumasagot ang kausap sa kanilang mga mensahe, umaasa silang ang kausap ang magkusa na sabihin sa kanila kung bakit.

Walang masama sa mataas na demand na ito; hindi mo kailangang mahiya o subukang malampasan ito.

Ang pinakamahusay na paraan upang malutas ang problema ay ang maghanap ng mga taong may katulad na mataas na pangangailangan, upang walang sinuman ang makaramdam ng labis na pagkabalisa at lahat ay maging mas masaya.

Gayunpaman, pabor iyon sa kaniya. Tumingin si Janella kay Brielle at sinabing, “Okay. Actually, ito rin ang hinahanap kong kasal, mister Sebastian. Gusto kong maging malaya kaya oo, pumapayag ako.”

Dahil lumaki siyang napapaligiran ng mataas na lipunan, alam niya ang mga hindi nakasulat ngunit pahiwatig na mga tuntunin ng kasal sa mayayamang pamilya, at maagap na nagtanong, “Do we need to sign a prenuptial agreement?”

“Yes.”

Hindi tutol si Janella sa pagpirma ng isang prenuptial agreement. Hindi pa siya kailanman nakibahagi o nakapagbigay ng anumang tulong sa iba na kumikita sa pamamagitan ng kanilang sariling pagsisikap bago ang kasal. Isang pabor kung bibigyan siya ng iba ng pera, at karapatan nilang hindi gawin iyon.

Bahagyang ngumiti si Brielle bago nagsalita. “Miss Caballero, I think magkakasundo tayo. So, let's go and get our marriage certificate.

Hindi na nagulat pa si Janella, nakangiti niyang kinuha ang isang papel mula sa kaniyang bag at itinaas iyon. “I'm always ready.”