CHAPTER 3: THAT SHOULD BE ME

Magsasalita na sana ako pero nawala ang atensyon ko kay Lexus nang biglang may sumulpot sa harapan ko, kasabay ng isang pamilyar na tinig.

“Waaaah! Ate Tamara!” tila umiiyak na batang sambit ni Massie.

Napangiti ako nang makita ko ito at mahigpit kong niyakap. Ang laki na ng pinagbago niya. Dalagang-dalaga na, at mas maganda pa kaysa sa akin.

“Super ganda mo, Massie!” sambit ko.

“At super ganda mo rin, Ate Tamara! Na-miss kita sobra!”

“Woah! Long time no see, Lilsis!”

Napakurap ako, halos hindi agad makapagsalita nang makita ko si Liven—ang kakambal ni Lexus. Naka-casual suit lang siya, nakangiti nang maluwang na para bang hindi limang taon ang lumipas mula noong huli kaming nagkita.

“Liven…” mahina kong sambit, pero bago pa ako makareact, agad na niyang isinampa ang braso niya sa balikat ko at hinila ako sa isang mahigpit na yakap.

Pakiramdam ko ay napaso ako sa gulat at kaba, lalo na nang maramdaman kong naroon pa rin si Lexus, nakamasid sa amin mula sa di-kalayuan.

Noon kasi sobrang seloso niya kaoag magkadikit kami ni Liven. Gano’n pa rin kaya ang reaction niya ngayon?

“Wow, you didn’t even age a bit,” biro ni Liven habang humihiwalay sa yakap. “And… oh, my! Sino ‘tong dalawang cuties na ’to?”

Lumingon siya sa direksyon nina Liana at Thunder na parehong nakatingin sa kaniya, curious.

“They are my kids.” proud at nakangiti kong sambit.

Napasinghap si Massie. “Woah! May pamangkin na pala kami?! Waaah, ang cuties nila!” sabay halik sa kambal.

Tuwang-tuwa naman ang dalawa na pinanggigigilan sila.

“Kids, she’s your Tita Massie, and this is your Tito Liven.” pakilala ko.

Sabay na ngumiti at nag-bless ang dalawa kay Massie at Liven.

“They both look like you!” sambit ni Massie.

Napalunok ako. Liven chuckled, clearly amused, pero mula sa gilid ng mata ko, nakita ko kung paano lalong nanigas ang panga ni Lexus, na ngayon ay tila hindi na lang basta nanonood, parang handa nang lapitan kami ano mang sandali.

Bigla ay may isang buntis na babae ang lumapit kay Mommy Melody. She’s stunning in a simple way, mahinhin ang kilos, malambot ang ngiti, at may aura ng kabaitan na hindi ko maipaliwanag. Naka-flowy dress siya na lalong nagpalutang sa malaking tiyan niya.

“Mommy, where’s Lexus?” mahina nitong tanong. “Nawala kasi siyang bigla, eh.”

Napakunot ang noo ko, at napansin kong tila natahimik ang mga taong katabi ko. Para bang lahat ay sabay-sabay na naghintay sa susunod na mangyayari.

“Oh, Babe!” biglang sigaw ng babae nang mapansin si Lexus sa di-kalayuan. Kumaway pa siya, parang walang ibang tao sa paligid.

Nanlamig ako. Parang may dumagan sa dibdib ko, pinipigilan akong huminga. Dahan-dahan kong ibinaling ang tingin sa tiyan niyang malaki na… at para bang umikot ang mundo ko.

Buntis siya… at kay Lexus ba?

Bago ko pa mapigilan ang sarili, sunod-sunod na ang tanong na tumakbo sa isip ko.

Asawa ba siya ni Lexus? Live-in partner? Fiancée?

Pero ang pinakamatinding tanong na kumirot sa puso ko. Siya ba ang pinalit ni Lexus sa akin?

At kung oo… bakit parang mas lalo akong nasasaktan kaysa noong iniwan ko siya limang taon na ang nakalipas?

Siniko naman ako ni Liven nang mahina kaya natauhan ako at napabalik sa reyalidad.

“Laway mo baka tumulo.” bulong nito na tila nang aasar dahil napansin niyang nakatitig ako kay Lexus.

Of course. He knows about me and Lexus. Siya ang protector namin noon, but now… it’s all memories

Lexus finally moved toward us, his expression unreadable. Nakatitig siya sa buntis na babae, at tila ito lang ang babaeng nakikita niya. His eyes used to be like that for me before…

“Babe…” ngumiti ang babae, sabay hawak sa braso niya. “Kanina pa kita hinahanap.”

Ramdam ko ang pagtigas ng katawan ko habang pinagmamasdan silang dalawa. Hindi ko alam kung masakit dahil may hawak siyang iba ngayon… o dahil iniisip kong baka siya na talaga ang buhay ni Lexus.

“This is Aryana,” mahinang sabi ni Mommy Melody, pero sapat para marinig ko. “Lexus’s… fiancée.”

Parang umalingawngaw sa tenga ko ang huling salitang iyon.

Fiancée.

Napapikit ako sandali at pilit kong pinapakalma ang sarili. Franz subtly stepped closer to me, para bang handang saluhin ako kung sakaling bumigay ako. Liven, on the other hand, kept glancing between me and Lexus, his brows furrowing like he was sensing a bigger story.

Lexus cleared his throat, his eyes still locked on mine. “Tamara,” mababa at mabigat ang tono niya, “I didn’t know you were coming back.”

Ngumiti ako at pilit na inaalis ang panginginig ng labi ko.

“Neither did I.”

Pero sa loob-loob ko, isa lang ang malinaw, mas mahirap pala makita siyang may iba kaysa iwan siya noon.

“Sino pala siya?” inosenteng tanong ng babae, sabay tingin sa akin mula ulo hanggang paa. Kita ko sa mata niya ang genuine curiosity, walang halong pagdududa.

“She’s…” saglit na natigilan si Lexus, pero mabilis ding bumawi, “…our adopted sister.”

Parang may kung anong sumaksak sa puso ko sa narinig ko. Adopted sister. Hindi ko alam kung dapat ba akong matawa o masaktan. Noon, he would proudly call me “his”. Ngayon, para lang akong parte ng pamilyang pilit niyang nilalayo sa tunay na koneksyon namin noon.

“Ah…” ngumiti ang babae at iniabot ang kamay niya sa akin. “I’m Aryana. Nice to meet you, Tamara.”

Kinuha ko ang kamay niya, at pilit na nagbalik ng ngiti. “Same here.”

Pero ramdam ko ang panlalamig ng palad ko, at hindi iyon dahil sa aircon ng venue.

Sa gilid, napansin kong nakatitig si Franz kay Lexus, habang si Liven naman ay kunot-noo, para bang may gusto siyang sabihin pero pinipigilan lang. Knowing him na may say sa lahat ng bagay.

At sa gitna ng lahat, si Lexus… nakamasid lang sa akin, tila ba naghihintay kung babasagin ko ba ang kasinungalingang sinabi niya. Ngunit umiwas na ako ng tingin, at tumitig sa mga anak ko.

“So, let’s double celebrate!” masiglang sigaw ni Daddy Apollo na bumasag sa katahimikan. “For my gorgeous wife’s 60th birthday, and for welcoming back Tamara and her twins!”

Nagsigawan kami at nag-cheers ng wine glass na kabibigay lang ng waiter.

“Ah— Lexus, sumipa ang baby natin...” biglang sambit ni Aryana.

Kaagad naman na dinaluhan ni Lexus si Aryana at hinawakan ang tiyan nito.

“Are you hurt? Gusto mo bang umakyat na lang tayo sa kuwarto natin?” nag-aalalang tanong ni Lexus habang himas ang tiyan ni Aryana.

Ngumiti ako ng mapait, at nakaramdam ng konting awa sa mga anak ko. Habang nakatitig ako sa kanila, sila naman ay nakamasid kay Lexus— not knowing na si Lexus ang ama nila.

Masama siguro akong ina… dahil inilayo ko sila sa ama nila na ngayon ay magkakaroon na rin ng anak, at kitang-kita naming lahat kung paano siya mag-alala at alagaan si Aryana.

Ako dapat ’yon, eh... kami dapat...