CHAPTER 5

"What are we going to talk about?" nabalik ako sa ulirat nang marinig iyon.

Tumikhim ako at umayos na humarap sa kaniya. "Gusto ko lang sana tanungin sa 'yo kung ano ba talaga'ng nangyayari?" I asked calmly.

"Una, pinadukot mo ako. Pangalawa, nagising nalang ako na nandito na and then you told me that I can't leave here. Pangatlo, pagbaba ko ay nakita ko ang Lola ko. I'm just wondering what I owe you, or what you're really planning?" naguguluhang tanong ko. "I don't know you, but my Lola says she knows you," I took a deep breath. "Sino ka ba talaga at ano ang kailangan mo?"

"I'm Sirius."

My lips parted. I laughed sarcastically because of his answer. Sa haba ng sinabi ko ay iyon lang ang isasagot niya sa akin?

Na siya si Sirius?

May saltik na ba talaga ang lalaking 'to?

Bumuntong hininga ako ng malalim. Pilit na pinapakalma ang sarili.

Masama ko siyang tinignan. "Mister Sirius? Or whatever your name is," inis na sabi ko. "Nagtatanong ako ng maayos, kaya 'wag mo sana akong pilosopohin at sagutin nalang ng maayos."

He raised an eyebrow at me and put his hands in his puckett. "You don't need to know me. Just go with the flow, and everything will be okay."

I took a deep breath again. "How can I go with the flow, like you say, if I don't know who you really are and what you intend to do with me!" I raised my voice.

He sighed. "I will repeat again, woman," he said calmly but dangerously. "You don't need to know who I am. Just follow me."

"Hindi kita kailangang makilala, pero kailangang sumunod ako sa 'yo? Baliw ka ba?" Inis na sabi ko.

He narrowed his eyes at me. "Choose your words wisely, woman."

"I don't want to," I answered seriously. "Hanggat hindi mo nililinaw sa akin ang lahat, hindi mo magugustuhan ang mga lalabas sa bibig ko."

He sighed. "Fine," he looked at me seriously. "Just take it as a job."

Kumunot naman ang noo ko. "Job? Ano'ng ibig mong sabihin?"

"My men made a mistake in getting the girl I wanted. In short, you're not the girl I want. But there's nothing I can do because even if I want to let you go because I don't even like you, Grandpa saw you last night," he explained. "You are the one he knows I will marry and become my wife," he added seriously.

"A-ano'ng ibig mong sabihin?" naguguluhang tanong ko.

"We have to get married."

Ilang beses akong napakurap. "Nababaliw ka na nga talaga, 'no?" natatawang sabi ko. "Tingin mo ba biro lang ang pagpapakasal?"

"I'm serious, woman. After this, we can divorce. I'll handle my Grandpa."

Sarkastiko pa rin akong tumawa. "Kanina lang ang narinig ko ay nobyo kita. Nobyo ko ang lalaking kanina ko lang naman nakita. Tapos ngayon naman ay kailangan na nating magpakasal? You think my Lola would agree with what you're saying?" matapang na sabi ko.

He nodded. "Yes."

Hindi ako makapaniwalang nakatingin sa kaniya. "Nasisiraan ka na ng ulo—"

"I already talked to your Grandma. She knew we were getting married and that's the reason why we have a misunderstood. Hindi tayo magkasundo sa pag-uusap sa kasal natin."

"Tangina..." natatawang usal ko nalang.

"Words, woman." Istriktong saway niya pa.

"Eh, kung upakan kaya kitang siraulo ka? Nababaliw ka na ba?!" ubos na ang pasensiya kong singhal sa kaniya. "Gusto mo ba'ng mapatay ako ng Lola ko? "

"She wouldn't do that."

Inis akong napasabunot sa buhok ko. Masisiraan na 'ata ako ng ulo dahil sa lalaking 'to.

"I need your help." His voice became calmer.

Problemado akong tumingin sa kaniya. "Alam mo? Kung simpleng gawain lang 'yung ipagagawa mo sa akin, willing naman akong tumulong sa 'yo, eh," halos maiyak ko nang sabi.  "Kaso kasal? Hindi biro ang kasal at marami pa akong pangarap na gusto kong matupad—"

"Grandpa is sick," putol niya sa akin.  "And what he wants is for me to get married already. I love my Grandpa, that's why I'm doing this."

"Kung gano'n naman ay pakasalan mo 'yung babaeng mahal mo—"

"That was my plan if my men didn't make a mistake." Putol niya sa akin. "She doesn't know me, so this is the only way I can think of to get her but my plan didn't work because you're the one they got." Masama itong nakatitig sa kung saan.

Hanep, ah? Parang kasalanan ko pa na ako ang nasa harap niya ngayon?

"Edi ipakuha mo ulit—"

"It's impossible. Like I said, Grandpa saw you last night, and my men said to my Grandpa that you're my girlfriend," muli niyang putol sa akin. "And it's possible that he might have a heart attack when I introduce him to a new girl."

"Bakit ba kasi kailangan ng kasal na 'yan?" nanlulumo ko nang sabi.

"He's sick. At any moment he could be gone," kahit hindi niya ipakita, ay nararamdaman ko ang bakas ng lungkot sa boses niya. "And the last thing on his wish list is to see me marry the girl I love. I want it to come true."

"Correction, babaeng mahal mo," sagot ko, "At hindi sa babaeng pinadukot mo."

"I'm willing to pay."

I rolled my eyes at him. "Hindi mo ako madadaan sa ganiyan mo—"

"Just tell me the price," putol na naman niya sa akin.

"Hindi ko kailangan ng pera mo. Kaya kong magtrabaho para kumita ng pera." Mariin kong sabi.

"Take it just a job," tila ba nauubusan ng pasensiya niyang sabi.

"May trabaho ako."

Mariin siyang napapikit at malalim na bumuntong hininga. "How much do you want?"

Kung siya ay tila nauubusan palang ng pasensiya, ako ay ubos na ubos na ang pasensiya sa kaniya. "Wala akong pakialam sa pera—"

"I—" bago niya muli akong putulin sa pagsasalita ay inunahan ko na siya.

"Ano ba! Kanina ka pa, ha? Pinapatapos kitang magsalita, sana ay bigyan mo din ako ng karapatang magsalita!" Singhal ko.

Kumunot ang noo niya at palihim na inikot ang mata.

Kung dukutin ko kaya ang berdeng mata ng lalaking 'to?

Muli ko nalang pinakalma ang sarili at humugot ng malalim na hininga bago magsalita. "Pwede ka nang  magsalita."

"Ten million for a month."

Kumunot ang noo ko. "Anong ten million ang pinagsasabi mo diyan?"

"I'm willing to pay ten million."

Umawang ang labi ko sa presyong sinabi niya. Wala na ba talaga siyang mapaglagyan ng pera niya?

I sarcastic laugh again. "Seryoso ka ba riyan?"

He nodded. "I am serious, woman."

Nawala ang ngiti ko ay problemadong napailing nalang sa kaniya. "Baliw ka na..." 

Sobrang laki ng ten million na pera. Isang milyong pera nga ay hindi pa ako nakakahawak. Tapos ang inaalok niyang pera sa akin ay doble-doble pa ang halaga. Na kahit magtrabaho siguro ako buong buhay ko ay hindi ako makakaipon ng ganoon kalaking halaga.

"Is it a deal now?"

Hindi ako nakasagot. Para sa isang tulad ko na mahirap, walang tatanggi sa inaalok niya. Dahil malaking tulong 'to para sa mga gaya kong mahirap lang.

Pero ang kapalit naman ng ten million niya ay kailangan kong magpakasal sa kaniya.

Pero ang kapalit din no'n ay mabibigyan ko na ng magandang buhay ang Lola ko. Masusuklian ko na ang mga sakripisyong binigay niya sa akin.

Pero makakaya ko ba'ng magpakasal sa kaniya?

He nodded. "Okay. I think you need to think about it. I'll give you one week for your answer." He said before he left.