CHAPTER 4

"Lola—"

"Ayaan, tingin mo ba ay maganda ang ginagawa mong 'yan?" putol niya sa akin. "Hindi dahil nag-away kayo at gusto mo nang makipaghiwalay sa nobyo mo ay gagawa ka na ng kwentong ganiyan. Hindi kita tinuruan ng ganiyan, Ayaan Crescent."

"L-lola, ano po ba ang nga pinagsasabi niyo?" naguguluhan ko nang tanong.

"Love, that's enough. Lola is tired from—"

"Damn you!" pasigaw na putol ko sa kaniya habang nakaduro sa kaniya. "Ano ba talagang binabalak at pinaggagawa mo?"

"Ayaan!" narinig ko ang paggalaw ng upuan ni Lola.

Bumabagsak ang mga luha kong tumingin kay Lola. "Lola, ako po ang apo niyo. M-mas naniniwala po ba kayo sa lalaki yan?" I sobbed. "Ni-hindi niyo nga po kilala 'yan at—"

"Kilala ko siya Ayaan," putol ni Lola sa akin na nagpaawang ng labi ko. "Naniniwala ako sa kaniya dahil kilala ko siya."

Pinunasan ko ang luha at tumingin sa lalaki bago muling tumingin kay Lola. "Kilala niyo po ang lalaking 'to?" turo ko sa lalaki.

Kunot na ang noo ni Lola. Mukhang hindi niya na rin nagugustuhan ang mga nangyayari. "Oo nga't kilala ko," sagot niya. "Ilang taon ko ding inalagaan ang batang ito. Umalis lang ako sa kanila nang dumating ka na sa akin."

Hindi ko na alam ang nga nangyayari. Masiyado na akong naguguluhan.

"Kaya nga'y nagtatampo din ako sa batang 'to. Ilang taon na rin ng bisitahin niya ako. Sinabi ko pa sa kaniya na ipapakilala ko ang apo ko sa kaniya, ang kaso ay may emergency na tumawag sa kaniya kaya hindi natuloy iyon at nasa trabaho ka rin kasi no'ng araw na iyon." Lola said. "Hindi niyo man lang sinabi sa akin na magkakilala na kayo. Ang akala ko ay kailangan ko pa kayong ipakilala sa isa't isa, magkakilala na pala kayo. Higit pa sa magkakilala lang."

"Lola..." tanging nasabi ko. Hindi ko na alan kung anong dapat kong sabihin. Sumasakit na ang ulo ko sa mga naririnig ko.

"Nabanggit din niya sa akin na tinataboy mo nga raw siya dahil may isang linggo na kayong may hindi pagkakaintindihan," Lola said. "Sinabi niya rin na gagawin mo ang eksena na ito dahil malaki ang posibilidad na paniwalaan kita dahil wala naman akong alam sa relasyon niyong dalawa."

What the... Isang linggong may hindi pagkakaintindihan sa lalaking ngayon ko lang nakilala?

"I'm sorry, La," mahinahong sabi ng lalaki.

Hindi ako makapaniwalang tumingin sa kaniya.

May saltik ba talaga ang lalaking 'to?

Ngumiti si Lola at umiling. "Narinig ko na ang mga dapat kong marinig mula sa 'yo, hijo. Salamat sa mga paliwanag mo. Kahit na ang iba ay sa apo ko dapat maririnig ay ikaw na ang nagpaliwanag sa akin."

Para na akong mababaliw.

Magsasalita na sana ako nang biglang mag-angat ng tingin sa akin ang lalaki at magsalita. "Love, please, sit down," aniya.

Nanlilisik ang mga mata kong tumingin sa kaniya. Kating-kati na ang bibig kong murahin siya ng muling magsalita si Lola.

"Upo, Ayaan," tumingin ako sa kaniya na nakikiusap ang mga mata. Pero wala na akong nagawa at umupo nalang nang ma-awtoridad na akong titigan ni Lola.

"Kumain na tayo," ani ni Lola. "Pasensiya ka na, hijo, sa naging asal ng apo ko. Sa tagal niyo ng magkarelasyon ay siguradong sanay ka na sa ganiyan niyang ugali, hindi ba?" May ngiti sa labi ni Lola nang sabihin niya iyon.

Sasagot na sana ako ng maunahan ako ng lalaki. "Opo, La. Nasanay na rin po ako sa kaniya." Tipid pa itong ngumiti.

Plastic ang may saltik na 'to.

Ano ba kasing pinaplano ng lalaking 'to at nadamay pa ako? Kung pera ang habol niya, ay ang tanga naman niya at nagkakamali siya ng dinukot.

Gagawa ako ng paraan para maniwala sa akin si Lola. Gagawin ko ang lahat para makatakas sa mga kamay niya.

"Ayaan Crescent," nananaway na tawag sa akin ni Lola. "Magdasal na tayo at kumain."

Iniwas ko nalang ang tingin sa lalaki dahil pinapanood din ni Lola ang bawat galaw ko.

"Let's eat," ani ng lalaki nang matapos magdasal.

Bumaling ulit ang tingin ko sa kaniya nang lagyan niya ng pagkain ang platong nasa harap ko.

Ano ba'ng nangyayari sa buhay ko...

"Ma'am Buwan, baka po matunaw si Boss sa titig niyo, ah." Biglang sabi ng lalaking may brown na buhok, nagtawanan naman ang dalawa niyang kasama.

Kung tama ako ng naaalala ay siya ang tinawag na Caulum ng lalaki kanina.

Binaliwala ko nalang ang pang-aasar nila sa akin.

Pagtingin ko sa lalaki ay nakatingin na rin siya sa akin. "Yes, love?" aniya.

Bigla akong napaubo sa sarili kong laway. "A-ano ba'ng pinagsasabi mo diyan?"

"Do you need anything else?" sa halip na sagot niya.

"Mag-usap tayong dalawa." Pabulong na sabi ko.

"Let's eat first, love," aniya.

"Stop calling me love," gigil na sabi ko. "Baliw na siraulo pa," mahinang dagdag ko na nakarating pa rin sa pandinig ni Lola kaya muli niya akong sinaway.

Mariin nalang akong napapikit at nagsimula nalang na kumain. Marami ang nilagay niya sa plato ko, pero dahil gutom na gutom na rin ako ay naubos ko 'yong lahat.

"Are you done?" napalingon ako sa lalaki nang magsalita ito.

Tumikhim ako at tumango. "Hmm," uminom ako ng tubig at pinunasan ang labi gamit ang likod ng palad ko.

"Let's go,"

"Saan tayo pupunta?"

"Let's talk."

Nang sabihin niya 'yon ay nagpaalam na muna ako kay Lola at sumunod sa kaniya. Gustong gusto ko din kasi siyang makausap para malinawan sa lahat.

Gulong gulo na rin kasi ako.

Lumabas kami ng bahay at naglakad hanggang makarating kami sa sobrang lawak na garden.

Napakalawak ng garden pero iilan lang ang mga nakatanim. Maganda naman pero mas maganda sana 'to kung mas marami ang mga nakatanim na mga halaman at bulaklak.