CHAPTER 1

(Alyssa’s POV)

Ang tunog ng kumukulong gatas galing sa espresso machine at ang malapot, nakakahalinang amoy ng freshly ground Arabica coffee beans ang pumupuno sa buong kwarto ng aming maliit ngunit paboritong negosyo ang Amor & Aroma Café.

Ito ang pangarap naming itinayo ni Mark pagkatapos ng aming kasal, ang maliit naming kaharian kung saan sabay naming itinutaguyod ang aming hinaharap.

"Babe, paki-check naman 'yung inventory sa bodega habang inihahanda ko 'tong mga pastry para sa morning rush," sigaw ko habang abala sa pag-aayos ng mga freshly baked croissants sa display cabinet.

Naramdaman ko ang marahang pagdapo ng dalawang malalaking kamay sa aking baywang, kasunod ng mainit na halik ni Mark sa aking balikat.

Ang presensya ng aking asawa ay laging nagdudulot ng kapanatagan sa akin. Gwapo, matangkad, at may mga matang tila ba laging nakatitig sa akin nang may halong pagsamba, si Mark ang uri ng lalaki na ipinagpapasalamat ko sa Diyos gabi-gabi.

"Nacheck ko na 'yun kaninang maaga, babe," bulong ni Mark habang isinisiksik ang kanyang mukha sa aking leeg. "Masyado ka kasing masipag. Relaks ka lang muna. Ako na ang bahala rito."

Napangiti ako at pinalikpik ang kanyang braso habang tumatawa. "Naku, Mark, kailangan nating magsumikap. Pangarap natin 'to, 'di ba? Tsaka para rin 'to sa future ng pamilya natin."

Habang nagtatawanan kami, biglang tumunog ang bell sa may pintuan ng coffee shop. Iniluwa nito ang isang napakagandang babae na nakasuot ng fitting na pulang corporate dress, naka-high heels, at may hawak na mamahaling designer handbag.

"Well, well, well... Mukhang nakakaabala ako sa sweet moments ng newlyweds," maarteng ngunit nakatutuwang boses ng babae.

Agad na lumaki ang ngiti sa aking mga labi. "Chloe!"

Mabilis kong binitawan ang mga hawak kong tong at patakbong lumapit sa kanya upang yakapin siya nang mahigpit. Si Chloe Sandoval—ang aking kababata, ang aking pinakamatalik na kaibigan, at ang itinuturing kong kapatid sa mundo na wala na akong ibang pamilya.

"Magandang umaga, sis!" halik ni Chloe sa aking pisngi. Tumitig siya sa akin mula ulo hanggang paa habang may nakaguhit na ngiti sa kanyang mga labi. "Lalo kang gumaganda, Alyssa. Mukhang napakalusog ng marriage life ninyo ni Mark, ah?"

Tumingin si Chloe sa dako ni Mark. Ang aking asawa ay mabilis na nag-iwas ng tingin at nagkunwaring busy sa pagpupunas ng counter table.

"Mabuti naman at napadaan ka, Chloe," komento ni Mark nang hindi tumitingin nang diretso sa kanya. "Gusto mo ba ng paborito mong Caramel Macchiato?"

"Of course, Mark. Masarap kaya ang timpla mo," tugon ni Chloe habang may kakaibang lambing sa kanyang boses.

Magkabata kami ni Chloe. Mula noong elementarya sa probinsya hanggang sa makalipat kami ng Maynila para mag-aral ng kolehiyo, hindi na kami naghiwalay.

Si Chloe ang saksi sa lahat ng iyak at tawa ng buhay ko. Nang mamatay ang aking mga magulang at maiwan sa akin ang maliit na ari-arian at pera galing sa insurance, hindi ko kailanman pinaramdam kay Chloe na naiiwan siya sa buhay.

Naalala ko pa noong mga estudyante pa lang kami kapag nakikitang wala siyang pambayad sa tuition f*e, ako ang lihim na nagbabayad sa registrar. Kapag wala siyang pambili ng libro o kahit pangkain sa canteen, agad kong ibinabahagi ang allowance ko.

Hanggang sa makagraduate kami, ako pa rin ang nagpahiram sa kanya ng capital upang makapagsimula siya ng sarili niyang maliit na online boutique business. Para sa akin, ang pera ay gawa lang ng tao, ngunit ang tunay na kaibigan at kapatid na tulad ni Chloe ay walang kapantay na halaga.

"Salamat pala ulit, Alyssa, sa ipinadala mong pera noong isang linggo," seryosong sabi ni Chloe habang nakaupo kami sa isa sa mga boutique table ng café habang humihigop ng kape. "Kung wala ka, baka napalayas na ako ng landlord sa condo ko. Medyo mabagal kasi ang benta ng mga damit ko ngayong buwan."

Hawak ko ang kanyang mga kamay at pinisil ito. "Ano ka ba, Chloe? Ilang beses ko bang sasabihin sa 'yo na huwag ka nang magpapasalamat? Para na kitang tunay na kapatid. Kung ano ang mayroon ako, bukas ang kamay ko para tulungan ka. Hindi kita iiwan sa ere."

Nakatitig lang sa akin si Chloe. May bahagyang panlalabo sa kanyang mga mata, isang ekspresyon na hindi ko agad mabasa.

"Napakabait mo talaga, Alyssa," mahinang sabi ni Chloe habang nakatitig sa mga mata ko. "Napakaswerte mo... may magandang negosyo, may perang panggastos, at may asawang tulad ni Mark na sobrang tapat at nakatutok lang sa 'yo. Minsan, naiisip ko, sana ako na lang ang nasa kinalalagyan mo."

Natawa ako nang bahagya sa kanyang sinabi, inakalang nagbibiro lamang ang aking matalik na kaibigan. "Naku! Makakatagpo ka rin ng lalaking para sa 'yo, Chloe. Yung mas higit pa kay Mark, at tutulungan din kitang umangat sa buhay."

Pumasok muli si Mark mula sa kitchen area hawak ang mga bagong supply ng coffee beans. "Alyssa, babe, kailangan kong lumabas sandali. Bibili lang ako ng mga karagdagang cleaning supplies sa hardware at magpapagasolina na rin ng kotse."

"Sige, babe. Mag-ingat ka sa pagmamaneho, ah?" bilin ko bago ko siya nilapitan at pinalagyan ng isang mabilis na halik sa mga labi.

"I love you, Alyssa," nakangiting sabi ni Mark habang nakatitig sa akin.

"I love you too, Mark."

Nang makalabas si Mark ng shop, nanatili kami ni Chloe na nagkwentuhan tungkol sa mga lumang alaala at sa aking mga plano sa buhay. Sinabi ko sa kanya na patuloy pa rin ang pag-aapply ko sa mga agency para sa narsing sa Europe, bagama't wala pa ring tiyak na tawag.

"Paano kung matuloy ka sa abroad, Alyssa?" biglang tanong ni Chloe habang pinaglalaruan ang straw ng kanyang kape. "Maiiwan si Mark dito mag-isa. Hindi ka ba natatakot na baka makahanap siya ng iba habang malayo ka?"

Bahagya akong nagulat sa kanyang tanong ngunit agad ding napangiti nang may buong pagtitiwala. "Hinding-hindi magagawa sa akin 'yun ni Mark. Kilala ko ang asawa ko, Chloe. At tsaka, alam kong nandiyan ka naman para tingnan at bantayan ang shop at si Mark kung sakaling umalis man ako, 'di ba?"

Isang matamis at misteryosong ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Chloe. "Of course, Alyssa. Makakaasa ka. Babanatayan kong mabuti ang asawa mo... hinding-hindi ko hahayaang may ibang makalapit sa kanya."

Pagkalipas ng ilang oras, nagpaalam na rin si Chloe dahil may kakausapin daw siyang supplier. Gabi na nang makabalik si Mark sa shop upang tulungan akong mag-close. Mabilis naming nilinis ang buong lugar, inayos ang mga upuan, at isinara ang mga ilaw.

Pagdating sa aming bahay, ramdam ko ang labis na pagod sa buong araw na pagtatrabaho. Habang nasa banyo si Mark para maligo, napagdesisyunan kong ayusin ang kanyang mga ginamit na damit para ilagay sa laundry basket.

Kinuha ko ang kanyang itim na polo shirt na ginamit niya kaninang umaga nang lumabas siya para mag-grocery at magpagasolina. Habang inililipat ko ang damit, napansin ko ang isang bagay sa may bahagi ng kwelyo at balikat ng shirt.

Kumunot ang aking noo. Dinala ko ang damit sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng kwarto.

May maliwanag at kitang-kitang pahid doon isang kulay-pulang pahid ng lipstick na may halong kaunting amoy ng mamahaling floral perfume.

Napatigil ang aking paghinga. Ang kulay ng lipstick... ay ang eksaktong kulay at brand ng lipstick na gamit ni Chloe kaninang umaga. At ang amoy ng pabango ay ang pabangong ako mismo ang nagregalo sa aking matalik na kaibigan noong nakaraang kaarawan nito.

Nanlamig ang aking mga kamay at mabilis na tumibok ang aking dibdib sa matinding pagtataka at kaba. Paanong magkakaroon ng pahid ng lipstick ni Chloe ang kwelyo ng damit ng aking asawa sa lugar na halos dalawang pulgada lang ang layo sa kanyang leeg?