로그인PART IIMARK'S POVInangat ko si Chloe at pinalapag siya nang tuluyan sa ibabaw ng wooden counter table. Iniyakap niya ang kanyang dalawang mahabang binti sa aking baywang, hinihila ako lalong pabaon sa kanyang katawan. Ang tunog ng aming mabigat na paghinga at ang kalansing ng mga kagamitan sa counter na bahagyang nasisanggi ng aming mga galaw ay nagbigay ng kakaibang sigla sa kahalayang aming pinagsasaluhan.Walang pagmamadali ngunit puno ng matinding pagnanasa, inalis ni Chloe ang buckle ng aking sinturon. Narinig ang tunog ng zipper ng aking pantalon habang dahan-dahan niya itong ibinababa kasama ng aking underwear. Ang kanyang mga kamay ay gumapang sa aking balat isang malamig ngunit nakapapasang hawak na nagpalabas ng panibagong ungol mula sa aking lalamunan."Akin ka ngayong gabi, Mark," bulong ni Chloe sa aking tainga habang kinakagat nang marahan ang aking earlobe. "Dito mismo sa mesa ng negosyo ninyo ng asawa mo."Ang salitang iyon ang pahiwatig na ginagawa namin ito sa mism
PART I(Mark’s POV)Gabi na naman. Ang pamilyar na tunog ng ulan na pumapatak sa bubong ng Amor & Aroma Café ay tila ba usad-pagong na sumasabay sa mabigat kong paghinga. Katatapos ko lang baligtarin ang kard sa pinto mula sa Open patungong Closed. Inilock ko ang pinto mula sa loob at pinatay ang kalahati ng mga ilaw sa kainan.Ang plano ko ngayong gabi ay simple lang: magtutuos ng benta, maglilinis ng kagamitan, at uuwi sa bahay nang mag-isa upang makaiwas sa anumang gulo. Buong araw kong iniiwasan si Chloe. Hindi ko sinasagot ang mga tawag niya at hindi ko rin binubuksan ang mga panunuksong text message na ipinapadala niya simula pa kaninang umaga. Ang guilt na naramdaman ko paggising ko sa tabi niya ay patuloy na pumapatay sa akin. Ayoko na. Gusto ko nang tapusin ang kabalbalang ito bago pa tuluyang masira ang buhay ko.Ngunit tila ba nakatala na sa tadhana ang aking pagbagsak.Habang nakatayo ako sa likod ng malaking wooden counter table at pinupunasan ang espresso machine gamit
Mark’s POVAlam ninyo ba ang pakiramdam ng nagising ka sa umaga na parang binagsakan ng sampung libong hollow blocks ang ulo mo, tapos pagdilat mo ng mata mo, ang una mong makikita ay mukha ng isang ahas na natutulog nang mahimbing sa ibabaw ng dibdib mo?Pucha. Muntik na akong mapasigaw nang malakas kaninang alas-siyete ng umaga.Pagdilat ko, nakasandal si Chloe sa balikat ko, hubad habang nakabalot ang manipis na kumot, at ang buhok niya ay nakalatag sa unan yung unan na ginagamit ni Alyssa. At ang mas malala pa? Suot-suot pa rin niya ang puting silk nightgown ng misis ko na punong-puno na ngayon ng pawis at kung ano-ano pang ebidensya ng kalaswaan namin kagabi.Agad kong inalis ang braso ko mula sa ilalim ng ulo niya nang may halong matinding sindak at pandidiri sa sarili ko. Napalundag ako palabas ng kama, muntik pang madapa sa mga damit naming nakakalat sa sahig."Shit... shit... anong ginawa ko?" bulong ko habang sinasabunutan ang sarili ko at pabalik-balik na naglalakad sa har
Mark’s POVAlam ninyo ‘yung puntong parang lumulutang ka na sa ulap dahil sa alak, pero sabay ding nilulunod sa sarili mong katarantaduhan? Heto na naman ako, mga mare. Kung kanina ay nagda-drama pa ako sa sahig ng sala habang yakap-yakap ang bote ng Ginebra, ngayon, heto na naman ako at parang asong sunud-sunuran sa demonyitang si Chloe.Pucha. Kung may award lang sana sa kategoryang “Pinakaputaheng Asawa ng Taon,” siguro nakasabit na ang gintong medalya sa leeg ko ngayon.Pagkatapos naming maghalikan sa sala kanina, biglang bumuhos ang malakas na ulan sa labas. At anong ginawa ng bruha? Ayun, biglang nagpapakandong habang tumatawa ng parang wala nang bukas. "Mark, basang-basa na ako sa pawis at pawis mo! Ewww, magbibihis muna ako ha!" sabi niya pa sabay takbo patungo sa kwarto namin oo, sa aming kwarto ni Alyssa!Napatayo ako mula sa sofa, medyo nayuyugyog ang tuhod dahil sa kalasingan, at hinabol ko siya pataas. "Huy, Chloe! Huwag diyan! Sa guest room ka na lang magbihis!" sigaw ko
(Mark’s POV)Alam mo ‘yung pakiramdam na gusto mo na lang lunukin ng lupa sa sobrang konsensya, pero huli na ang lahat dahil nandoon ka na sa gitna ng putik? Ganoon na ganoon ang nararamdaman ko habang nakaupo sa sahig ng aming sala, hawak-hawak ang baso ng Ginebra habang umiiyak na parang bata.Oo, umiiyak ako. Kasi naman, pucha, sino ba namang hindi madudurog ang utak? Kanina lang, tumawag si Alyssa. Ang tamis ng boses niya, oh. Nagtanong kung kumain na ba ako, kung kumikita ba ang coffee shop, at kung namimiss ko ba siya. Tapos ako? Heto, nakatunganga sa salas, katabi ang isang bote ng alak, habang ang utak ko ay punong-puno ng alaala ng huling halik namin ni Chloe sa hagdanan."Babe, ingat ka diyan sa London ha... mahal na mahal kita," sabi ko pa sa kanya kanina habang nanginginig ang boses ko. Ang galing ko talagang umaktor, ‘di ba? Oscar-winning performance! Parang tanga lang. Pagkababa na pagkababa ko ng tawag, parang gusto kong isuka lahat ng kinain ko dahil sa sobrang guilty.
Sinubukan kong labanan ang tukso. Sinubukan kong isipin ang mukha ng aking asawa habang umiiyak sa airport. Ngunit ang katotohanan ay malayo si Alyssa. Libo-libong milya ang layo niya, samantalang si Chloe ay nandito mismo sa aking tapat, handang magbigay ng init sa malamig kong mga gabi."Chloe... huwag mong sabihin ang mga ganyang bagay," pilit kong pangaral, bagama't ang aking boses ay nanginginig sa kawalan ng paninindigan."Bakit, Mark? Deny mo man, ramdam ko ang titig mo sa akin tuwing tumatalikod ako," bulong ni Chloe. Dahan-dahang dumaan ang kanyang mga daliri sa aking pulso pataas sa aking braso. "Alam kong nalulungkot ka. Alam kong kailangan mo ng kakampi. At nandito ako... hindi lang para pakainin ka, kundi para ibigay ang lahat ng hindi maibigay sa 'yo ni Alyssa ngayong malayo siya."Pagkatapos naming kumain, nagpresinta si Chloe na tulungan akong maghugas ng mga pinagkainan at maglinis ng espresso machine. Sa loob ng maliit na kitchen area ng coffee shop, napakasikip ng e







