CHAPTER 04

YALLAH CRUZ POV

Nagising ako dahil sa matinding sakit ng ulo at pananakit ng buong katawan ko. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko at napatingin sa dibdib ko nang maramdaman ko na may mabigat at mainit na bagay na nakapatong doon.

Napagtanto ko na kamay pala iyon ng isang lalaki. Dahan-dahan kong nilingon ang katabi ko at nakita ko siyang mahimbing na natutulog.

Tinitigan ko siya nang matagal. Sobrang gwapo niya. Kahit tulog siya, ang tangos rin ng ilong niya, makakapal ang kilay, at mapupula ang labi niya. Sobrang puti at kinis ng balat niya, mas makinis pa yata kaysa sa akin.

Napabalik ako sa realidad nang bigla siyang gumalaw at bumuntong-hininga. Kinabahan ako bigla kaya dahan-dahan kong inalis ang kamay niya na nakapatong pa rin sa akin.

Dahan-dahan akong bumaba sa kama at pinulot ang mga damit kong nagkalat sa sahig. Mabilis ko itong isinuot. Bago ako tuluyang umalis, sinilip ko siya ulit sa kama.

"Paalam..." bulong ko sa sarili ko at dahan-dahang lumabas ng kwarto.

Pinihit ko na ang seradura ng pinto para makalabas nang biglang... may lalaking akmang kakatok din!.

Nagkatitigan kami. Nanlaki ang mga mata niya at parang nakakita ito ng multo.

Namula ang buong mukha ko sa sobrang hiya. Yumuko agad ako at hindi makatingin ng diretso.

"Pa-pa daan po..." nauutal kong sabi habang nakayuko.

Tumabi naman siya at hinayaan akong dumaan. Hindi ko kaya ang bigat ng tingin niya at ng hiya na nararamdaman ko, kaya pagkalabas ko ng hallway, tumakbo na ako palayo. Tumakbo ako palabas ng hotel na parang hinahabol ako ng sarili kong anino.

Nakalabas na nga ako at agad akong pumara ng taxi. Buti na lang at may huminto agad kaya dali-dali akong pumasok at isinara ang pinto.

"Saan tayo, Miss?" tanong ng driver.

"Sa **** po," sagot ko at agad na sumandal sa upuan habang pinapakalma ang sarili ko.

Yallah anong ginawa mo kagabi"-sabi ko sa sarili ko habang pumipikit at inaalala ang nangyari pero hindi ko maalala dahil putol-putol ito.

--------

Huminto ang taxi sa tapat ng gate namin. Lumabas agad ako at nagmamadaling pumasok.

Pagpasok ko, nakita ko sina Mama at Papa na nakaupo sa labas at nagkakape. Seryoso ang mukha nila at halatang naghihintay sa akin.

Lumapit ako at nagmano. "Ma, Pa, good morning po."

"Oh anak, bakit ngayon ka lang umuwi? Saan ka galing?" nag-aalalang tanong ni Mama habang si Papa naman ay nakatitig lang sa akin nang seryoso.

Napalunok ako at kinabahan. "Ah... eh... pumunta po kasi ako sa bahay ni Clark, Ma. Birthday po kasi ng Mama niya kagabi kaya doon na ako pinatulog. Late na po kasi nung natapos kaya hindi na ako nakauwi," pagsisinungaling ko kahit sobrang lakas ng tibok ng puso ko.

"Ah ganun ba?" kunwari ay naniwala si Mama pero tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. "Pero bakit ganyan itsura mo? Bakit parang ang gulo ng buhok mo at bakit parang namumula ka?"

Agad kong hinawi ang buhok ko at inayos ang suot ko. "Ah kasi naman po, nagmamadali ako eh. Hindi na ako nakasuklay at naligo doon. Tsaka may pasok pa po ako ngayon kaya nagmamadali na rin ako," sagot ko para makalusot.

Tumango naman si Mama at parang kumalma na. "Sige sige, maligo ka na at mag-ayos."

"Opo Ma," sagot ko at dali-dali akong tumakbo papunta sa kwarto ko.

Kailangan kong maligo... kailangan kong hugasan lahat ng bakas ng nangyari kagabi. Pero alam ko sa sarili ko... kahit anong gawin ko, hinding-hindi na mabubura ang nangyari.

NOAH GRAYSON POV

I woke up because someone gently tapped me on the shoulder.

"Hmmmm..." I groaned, still feeling heavy and sleepy.

"Boss, gising na po. Late na po kayo at today is your first day officially sa Pagiging CEO " paggigising sa akin ni Red.

Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko at agad na umupo sa kama.

Kusa kong nilingon ang tabi ko... ang pwesto kung saan siya humiga kagabi. Wala na siya.

nakita ko ang bakas ng nangyari samin. May malaking mantsa ng pula sa bedsheet. At alam na alam ko kung ano iyon... dugo. Senyales na ako ang una at siya ay dalaga pa noong gabing iyon.

"She left without even saying goodbye..." bulong ko sa sarili ko, may halong inis at lungkot. Akala ko ba sabi niya 'wag ko siyang iiwan? Pero siya pa itong unang umalis.

"Boss?" tawag ulit sa akin ni Red, ibinaling ko sa kanya ang tingin ko.

"I'll just take a shower, wait for me outside," malamig kong sagot sa kanya.

"Okay, Boss," sagot nito at yumuko bago tuluyang lumabas at isara ang pinto.

Naiwan akong mag-isa. Tumingin ulit ako sa mantsa sa kama at napakuyom ang kamao ko.

"I will find you no matter where you go. You can't escape me... you left me behind," seryosong saad ko sa hangin.

Hindi mo pwedeng gawin lang akong laruan, Naging akin ka na kagabi... at hinding-hindi na kita hahayaang mawala pa sa paningin ko.

Tumayo na ako at dumiretso sa banyo para maligo, handa na harapin ang araw... at handa na siyang hanapin.