THE INVESTAGATOR-chapter 7

Mabilis akong nagtungo ng kwarto at ihinanda ang ilan kong kagamitan, hinubad ko rin ang suot kong pantulog at pinalitan ko ng itim na sando, nagsuot rin ako ng pantalon saka itim na combat shoes.

At pagkatapos ay sinuot ko rin ang black leather jacket ko, Saka ko sinuksok sa beyawang ang baril na mula pa sa aking namayapang Ama.

Lumabas ako ng aking kwarto at sandali nga akong nahinto nang masulyapan ko si Ina na nakaupo sa sofa, lumapit ako sa kaniya saka, ako nagpaalam.

"Mom, aalis na po ako, siguro matatagalan ako bago makabalik rito sa bahay," aniya ko.

"Ngunit huwag po kayong mag-ala-ala dahil magpapaasign ako ng ibang kasama ko rito sa bahay para naman makasigurado akong ligtas kayo, "So, pa-ano po aalis na ako," wika ko sa aking Ina sabay halik sa kaniyang noo.

"Sige Anak maraming salamat, mag-iingat ka," malumanay niyang wika.

Ka-agad na akong tumalikod sa aking Ina at lumabas na ako ng bahay. Sigurado ako na na nauna na sa akin si Bryan sa lugar, at baka kanina pa niya ako hinihintay mainipin pa naman iyon---" bulong ko.

Masyadong malayo ang lugar na pupuntahan ko, hindi kaya matrapik ako sa daan kung magtaxi ako roon? huysts! kung maayos na sana ang motor ko ay mabilis lang akong makakarating roon, ngunit ang masama eh nasa pagawaan pa ito. Dahil nasira ang ilang bahagi nito noong nakaraan araw.

Ano kaya kung magmrt na lang ako? tiyak kong mabilis lang ako makakarating sa lugar na pupuntahan ko, ngunit malayo-layo naman ang lalakarin ko mula rito bago ako makarating sa terminal ng tren.

Bahala na nga pero iyon lang ang naisip kong paraan para hindi ako maipit sa trapik---" bulong ko.

Pagkalabas ko ng malapad na gate ay ka-agad akong naglakad patungo sa station ng tren, kahit alam kong malayo ay nagtiaga ako.

At Ilang sandali nga ay nakarating rin ako sa station hanggang makabili na ako ng ticket, pagkakuha ko ng ticket ay naghintay na ako sa paparating na tren, hindi naman nagtagal at narinig ko na ang bosena ng parating na tren at nang huminto ito ay pumusok na ako sa loob kasabay ng iilan pang pasahero sumakay rin.

Sakto naman dahil maraming bakanteng upuan ang loob ng treen kaya maipapahinga ko ng maayos ang paa ko.

Naupo na ako at binibaba ko sa bakanteng upuan ang dala kong bag. Medyo malayo-layo pa ang destination kong lugar at ilan station pa ang titigilan ng tren bago ako makarating sa aking pupuntahan.

Naisipan kung kunin ang Pocket book kong dala na nasa loob ng aking bag, naisipan ko na lang basahin iyon para hindi ako maboring, hilig ko rin magbasa ng mga nakakakilig na novela na gawa ng magagaling na Author.

Habang abala nga ako sa pagbabasa ng pocket book hindi ko namamalayan na puno na pala ng pasahero ang lob ng tren at may mga iilan na rin nakatayo habang nakaharap sa dereksyon ko.

Napailing na lang ako at bumalik na sa pagbabasa ng pocket book, ngunit parang may iba akong napansin sa lalaking nakaharap sa akin.

Dahil parang pasimple niyang tinitingnan ang nakalabas kong dibdib dahil nga nakasuot lang ako ng sando, noong una ay hinayaan ko lang siya, ano naman kung tingnan niya hindi naman niya ito makukuha--" bulong ko.

Ngunit habang tumatagal napapansin ko ang reaksyon ng kaniyang mukha, napapakagat rin siya sa kaniyang labi ang masama pa roon ay ang isang kamay niya ay nakahawak sa ibaba bahagi ng kaniyang katawan.

Mukhang sa oras na ito ay pinagpapantasyan ako ng lalaking kaharap ko habang abala ako sa pagbabasa ng pocket book," Saad ko sa aking isipan.

Pansamantala ko nga mo na hininto ang aking pagbabasa, at pinagmasdan ko ang mukha ng lalaki habang nakataas ang kabila kong kilay. At dahil nakapikit siya ay hindi niya alam na kinana pa ako nakatingin sa kaniya at pinapanood ko lang siya, para ba siyang nagiimagine.

Ilang sandali nga ay nahimasmasan ang lalaki at bumalik siya sa katinuan saka, muling sumulyap sa dibdib ko, ngunit sinita ko na siya sa kalokokan niyang pinapakita.

"Hoy lalaki, pinagnanasaan mo ba ako?akala mo ba'y hindi ko napapansin na kanina mo pa tinitingnan ang dibdib ko! mukhang may iniisip kang hindi maganda!" palatak ko, dahilan para tumingin sa dereksyon ko ang ilang tao sa loob ng tren.

"Huh! Hindi po! inaantok lang po ako at nangangawit na ang ulo ko, kaya paminsan minsan ay napapayuko ako," dahilan ng lalaki.

"Huwag ka nang tumanggi! dahil kitang-kita ko na pinagpapantasyahan mo ako habang abala ako sa pagbabasa ng pocket book, huli ka na huwag na magpalusot pa. Hindi mo ba alam na pulis ako! gusto mo ba dalahin kita sa prisinto, manyak!" Masungit kong wika.

Tumahimik na lang ang lalaki at hindi na muling nagsalita pa, napansin ko rin ang mahinang bulungan ng mga tao sa loob ng tren habang ang mga mata nila ay nakatingin sa dereksyon ko, at maya-maya nga ay biglang huminto ang tren sa pangalawang station, at dahil sa hiya nagmamadali ng bumaba ang lalaking manyak at hindi na nito nagawa lingonin ako.

Huminga ako ng malalim Saka, muling nagbasa ng pocket book,

At habang abala sa pagbabasa, biglang nagring ang cellphone ko, si Bryan ang tumatawag---" bulong ko,

Pagkasagot ko ng tawag niya ay ka-agad kong narinig ang boses niyang parang nagmamadali.

"Samantha na saan ka na? Kanina pa ako narito sa lugar, pwede ba bilisan mo dahil may pupuntahan pa tayo at may mga tao rin na susundan," wika niya sa kabilang linya.

"Masyado ka naman nagmamadali, pwede ba hintayin mo na lang ako riyan at huwag na huwag kang aalis, nagmrt na nga ako para hindi matrapik eh, ilang oras siguro na riyan na ako kaya relax lang okay," Saad ko.