Masuk“Yes… babe?”“Babe mo mukha mo!” agad na balik ni Yannah sa kabilang linya. “Nasaan ang huling pahina ng kontrata natin?!”Bahagyang napangiti si Luxer. Nanatiling seryoso ang kanyang mukha, ngunit hindi niya maitago ang lambot ng kanyang mga mata.“Wait for me. I’ll give it to you right away.”“Wait for you? Ilang minuto na akong naghihintay dito!”“Ilang minuto lang?”“Five minutes!”“Five minutes is not long.”“Para sa’yo, hindi. Pero para sa akin, matagal na ’yon!”Napailing si Luxer, bahagyang napangiti.“Okay. I’m sorry.”Biglang natahimik si Yannah sa kabilang linya.“Ha? Ano?”“I said I’m sorry.”Napangiti si Yannah. “Wow. Marunong ka palang magsorry.”“Only when necessary.”“Excuse me?!”Mahina siyang natawa.“See? You’re laughing now.”“Hindi ako tumatawa!”“You are.”“Hindi nga!”“Okay.”“Okay?”“Yes. You’re not laughing.”Lalong napangiti si Yannah sa kabilang linya.“Ang yabang mo talaga.”“And yet, you called me.”“Dahil kailangan ko ang kontrata!”“Sure.”“Anong sure?”
“Madam Carissa, your fiancé is in the balcony,” tawag ng isang katulong mula sa labas ng silid ni Carissa. Agad na napangiti si Carissa. Biglang nagningning ang kanyang mga mata nang marinig ang balita. “Really? Is Luxer on the balcony right now?” masayang saad niya. Sinadya niyang lakasan ang kanyang boses, sapat lamang para malinaw na marinig ni Yannah sa kabilang linya ang pangalang Luxer. May bahagyang ngiti sa kanyang labi habang hinihintay ang magiging reaksyon ng kausap. “Yannah, I’ll call you later. Andiyan na ang fiancé ko, at aayusin na namin ang kasal namin as soon as possible.” “Sure, no problem,” sagot lang ni Yannah sa kabilang linya, kalmado ang boses na para bang wala siyang narinig na kakaiba. Sandaling natigilan si Carissa. Hindi niya inaasahan ang ganoong kasimpleng reaksyon. “Hindi man lang ba niya tatanungin kung sino si Luxer?” bulong niya sa sarili, bahagyang kumunot ang noo. “O baka… fiancé o boyfriend niya ang sinabi kong pangalan?!” tanong n
"Hello?!" Ilang segundo munang walang sumagot sa kabilang linya bago tuluyang marinig ni Carissa ang boses ni Yannah. "Sinagot mo rin sa wakas!" bulong ni Carissa sa sarili, bago niya inayos ang kanyang tono at mahinahong nagsalita. "Oy, Yannah! Long time no see!" "Oo nga!" masayang sagot ni Yannah. "Seryoso, ikaw ba talaga 'to, Carissa?" Bahagyang napangiti si Carissa habang nakahawak nang mahigpit sa kanyang cellphone. "Yes... it's me! Kumusta ka na?" Saglit siyang tumahimik bago nagpatuloy. "Pwede ba tayong magkita, Yannah?" "Uhm... sige," agad na sagot ni Yannah. "Dahil ngayon lang ulit ako nakabalik ng Pilipinas, at same pa talaga tayo... makikipagkita ako sa'yo." Bahagyang napangiti si Carissa. "Kailan ba tayo magkikita?" tanong muli ni Yannah. Hindi agad sumagot si Carissa. Ilang segundo muna siyang nag-isip bago ngumiti nang tila may isang bagay na biglang pumasok sa kanyang isip. "Sa wedding day ko." Bahagyang tumawa siya. "Yannah, pumunta ka, ha?" Masaya ang
“Uhmmm… Yaya, Manong… lahat kayo, lapit po,” malambing na tawag ni Yannah sa mga tauhan ng mansion ni Luxer.Nagkatinginan ang mga kasambahay bago unti-unting lumapit sa kanya. Halatang nagtataka ang mga ito sa bigla niyang pagpapatawag.“Yes… Madam?” sabay-sabay nilang tugon habang magalang na nakatayo sa kanyang harapan.Ngumiti si Yannah at marahang itinuro ang hapag na puno pa ng iba't ibang pagkain.“Maupo po kayo at samahan n'yo akong kumain. Sayang naman ang mga pagkain kung itatago o itatapon lang pagkatapos naming kumain,” masaya at taos-pusong alok niya.Nagulat ang lahat. Halatang hindi sila sanay na yayain ng amo na kasalo sa pagkain.“T-talaga po, Ma'am?” halos hindi makapaniwalang tanong ng isa sa mga kasambahay.“Oo naman. Ako ang bahala kay Luxer na 'yon,” natatawang saad ni Yannah. “Kaya kumain na po kayo.”Unti-unting napawi ang kanilang pag-aalinlangan. Isa-isa silang naupo sa hapag, at hindi nagtagal ay napuno ng masasayang kwentuhan at mahihinang tawanan ang silid
Pagkalabas ni Luxer sa dining area, agad niyang tinanggap ang cellphone mula kay Christ."Hello."Mula sa kabilang linya ay narinig ang malamig ngunit may awtoridad na boses ng matandang Baltazar."Luxer, kailangan kitang makausap.""May problema ba, Tito Alejandro?" kalmadong tanong niya."Wala. Tungkol ito sa kasal ninyo ni Carissa."Bahagyang tumigas ang ekspresyon ni Luxer."Nasa mansyon ba si Carissa?""Oo. Nandito kaming lahat. Gusto naming pumunta ka rito ngayong gabi.""Tungkol saan?""Tungkol sa petsa ng kasal ninyo."Saglit na natahimik si Luxer."Hindi pa ba sapat ang napag-usapan natin noon?""Hindi na puwedeng ipagpaliban pa ito, Luxer. Lumalabas na rin ang iba't ibang usap-usapan. Kailangan na nating plantsahin ang lahat."Humugot ng malalim na hininga si Luxer bago sumagot."Sige. Pupunta ako.""Hihintayin ka namin."Pagkaputol ng tawag, ilang segundo lamang na nakatayo si Luxer habang nakatingin sa malayo.Mahigpit niyang napisil ang cellphone."Mukhang hindi na talaga
Samantala, tahimik na nakaupo si Yannah sa hapag-kainan, kaharap si Luxer. Tanging marahang tunog ng mga kubyertos at ang mahinang ugong ng air conditioner ang bumabalot sa malawak na dining area. Pareho silang kumakain, ngunit kapansin-pansin ang bigat ng katahimikan sa pagitan nila. Ilang ulit na sinulyapan ni Yannah si Luxer. Tila may gusto siyang sabihin, ngunit nag-aalangan siya kung paano ito sisimulan. “Hoy, Luxer!” putol niya sa katahimikan ng dining area. Bahagya lamang na nag-angat ng tingin si Luxer bago isinubo ang kutsarang may lamang pagkain. “Yes?” maikli niyang tugon. Huminga muna nang malalim si Yannah bago nagsalita. “Tungkol sa kontrata na pinirmahan ko noong twelve years old pa lang ako... puwede ko bang makita 'yon ulit?” seryoso niyang tanong. Unti-unting nawala ang kalmadong ekspresyon sa mukha ni Luxer. Dahan-dahan niyang ibinaba ang hawak na kutsara at tumingin nang diretso sa mga mata ni Yannah. Ilang segundo silang nagkatitigan, na para bang pareho ni
V E R A : P O V “Ma’am, dito po tayo,” magalang na tawag sa akin ng isang staff habang itinuro ang hanay ng mamahaling damit sa loob ng boutique. “Mamili na po kayo ng damit na gusto ninyong isuot.” Napakurap ako at agad napalingon kay Sir Brooklyn. “Pero… Sir,” mahina kong saad habang kinakabah
V E R A : P O V“Oh by the way, Yaya Vera… gusto kong sumama ka sa akin mamaya sa airport.” Napakurap ako at agad napatayo nang tuwid. “P-po? A-ako po? B-bakit po?” kinakabahang tanong ko habang hindi mapakali ang mga kamay ko. Mabagal niya akong nilingon. Malamig ang tingin at seryoso ang mukha
V E R A : P O V Ito ang unang araw ko sa trabaho… kaya kailangan kong kumilos nang maayos. “Mas maganda kung kay Don Brooklyn ka muna magsisimulang maglinis,” bilin ni Marie bago ito umalis papuntang palengke. “Kailangan malinis lagi ang silid ng mga amo.” Tumango naman ako. Alas kuwatro pa lang
C H A P T E R -O N EV E R A : P O V“Argh! Aaah… faster, Draven… faster…”Iyon ang unang bumungad sa akin pagkatungtong ko pa lang sa inuupahan naming bahay ng nobyo ko.Kakagaling ko lang kasi sa center para magpacheck-up, at doon ko nalaman ang pinakamagandang balita na matagal kong hinihintay—b







