Library
Search
Home / Romance / THE LONG LOST WIFE / CHAPTER 16

Share

CHAPTER 16

Author: Miss Flame
last update publish date: 2024-10-03 12:48:55

"Louv Rozenable..." I whispered while opening the log book I borrowed in the resort.

Rezonable if I recall is his mother's surname. Nakita ko ang pangalan niya. He usually visit during summer.

Nakailang log book na ako at every year ay nakikita ko ang pangalan niya. So it's really true.

Naandito lang pala siya sa tabi. Bakit hindi ko man lang siya napansin?

Nararamdaman ko ang pagpintig ng ugat ng ulo ko sa sakit.

Hindi ako naging handa sa lahat ng narinig ko.

Bakit nangyayari ang l
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Analyn Cascaño
thanks author Ang GanDa ng story hanga ako sa pag mamahal n Sheehan nag antay xa ng ten years update please author
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 33

    "Ihahatid ni George si Stef." Sheehan informed me while I'm getting my things to go back to our hotel. Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan nang makumpirmang hindi sa kay Sheehan ang bata pero nag-aalala naman ako kay Stef. What will happen to her? But I'm relieved that George is beside her. Medyo nasasaktan nga lang ako sa butler na iyon dahil sa pangyayari kanina. Masakit panigurado na malaman mo na ang anak mo, pinapaako sa iba. I hope they can talk about it. Maayos sana nila. Nahinto ang aking mga iniisip nang maramdaman ang mainit na yakap ni Sheehan mula sa aking likod. "Bati na tayo hindi ba?" He whispered in my ear. "Hindi naman tayo nag-away." I lean my body to his broad chest. Mas lalong humigpit ang yakap niya sa akin. I could feel his sigh of relief. "You scared the shit out of me." "I told you, I just need time to process my thoughts. I don't want to decide something out of my emotions. It's gonna be unfair." I moved. Naramdaman ni Sheehan kaya niluwag

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 32

    I don't have to say something. The thought that they maybe had s*x already killing me. Para akong sinasakal na ewan. Tapos nabuntis pa?I pushed myself to turn around while wiping my tears. Naglakad ako palayo dahil hindi ko pa alam ang gagawin sa ngayon. I was consumed with my emotions and I can't be rational right now. "Wait!" Sheehan caught my wrist by I immediately push his hand away from me. "Let me go..."Hindi niya ako binitawan. His grip tightens before pulling me closer to embrace me. "Let me explain first pleasee...""I can't. Hindi ko kaya makinig." nanginginig ang labi ko bago ko pilit na kumawala. "Please...Sheehan...""No..." Umiling siya bago lumuhod at niyakap ang aking mga hita. "Iiwan mo ako, Frahnss."Impit akong umiyak habang nakikita siyang umiiyak at nagmamakaawa. He's too weak in front of my eyes. I hated that. "Please.." desperado kong pagmamakaawa. "Hindi kita iiwan. I just need time to think." Ngumiti ako kahit mahirap. I tried to reassure him to trust me

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 31

    Hindi pa man din akong tumatagal na makaalis sa Isla, nangulila pa din ako. Hindi ko nga alam bakit nangingilid ang luha ko habang natatanaw ko na ang magandang white sand at kapaligiran mula sa bangkang sakay namin. "Happy?" Bulong ni Sheehan sa aking likod habang pinalalandas ko ang kamay sa tubig alat na na-miss ko din. Gusto ko na lumangoy o kaya magsurf board. Tumango ako at ngumiti. "Sobra. Na-miss ko 'to."He chuckled before kissing my cheeks. Hinampas ko siya ng mahina dahil mayroong matang nakatingin sa amin. Si Mommy Sheila ay nakahalukipkip. Nakatungo naman si Stef, ayaw tumingin sa amin. Nasa tabi niya si George na nakatitig lamang sa pinsan ko. "Hayaan mo sila." He whispered."Baliw. Nakakahiya." Natatawa niyang hinalikan ang aking sentido. "Want some, avocado?" Umiling ako. "Gusto ko scallops." Ngumuso ako. "Hmmm okay." Ipinahinga niya ang baba sa aking balikat. "We'll buy later-""Gusto ko ikaw ang huhuli." "Are you serious?" Ngumiwi siya. Tumango ako ng mara

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 30

    Parang blessing in disguise yata na nanakawan siya. Pakiramdam ko, lumakas ang points ko kay mommy Sheila. Para pasakayin niya ako sa sasakyan niya....That's a big step right? "How much?" tanong niya. Napawi ang pag-asang naramdaman ko nang makitang inangat niya ang kaniyang bag at binuksan iyon. Hinugot niya ang wallet at isang ballpen. Tumingin ako sa kaniyang wallet kung saan may ilang papel ng cheque do'n. I knew what she meant. It shakens me a bit but I still spoke. "I don't need money. I want an approval of our relationship." sagot ko. She gritted her teeth. "I'll give you a percent shares to our company as new beginning to your family. Is that enough to get out of my son's life?"Huminga ako ng malalim. That insults me but I know where she is coming from. From the betrayal of my parents and hurting Sheehan, her son. "Kahit ibigay niyo sa akin ang kaunting shares ng kumpaniya at lumayo kay Sheehan, maglalandian lang din kami ulit at magkakabalikan." Saad ko. Humalukipkip

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 29

    The yoga session start. Kinuha ang mat katabi kay Mommy Sheila. I could feel her disgust but I completely ignore it. "Let's meditate first." Ani ng instructor. We are asked to do sit with legs cross with each other and close our eyes. "Inhale! Exhale!" I breath in and out before opening my eyes to peek at Sheehan's mother. Kunot ang noo nito pero ginagawa ang instruction ng instructor. Umusog ako ng kaunti. While everyone is closing their eyes, I leaned in. "I love your son, mommy. I do really love him." Bulong ko. Her forehead creased more but still focused on meditating. "Can you help me make him happy? Bati na tayo please?" Mahina kong bulong. Tinitigan ko siya ng matagal, naghihintay ng sagot pero nanatili itong tahimik. I pouted before closing my eyes again. After meditation ay nakita ko siyang lumipat ng pwesto. Bumuntong hininga ako bago ako lumipat ng pwesto, sa likuran naman niya. "Mommy, gusto mo sumama sa amin ni Sheehan. Mag-da-date kami e. Let's have a bond-" "

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 28

    Masama ang timpla ni Sheehan dahil ayaw niya ang balak ko pero para sa akin, sinamahan niya pa rin ako. "What are you doing here?" Tanong ng ina ni Sheehan na ngayo'y ay prenteng nagrerelax sa hardin at may hawak na kopita ng mamahaling wine. Ang kaniyang mga mata ay may taray na taglay. Natural niya iyong ekspresyon pero mas lalong nadepina dahil sa kaniyang disgusto sa akin. I look at Sheehan and gestured him to go inside. He's reluctant to go. Kitang kita iyon sa kaniyang matigas na ekspresyon. "Please?" Hingi kong pakiusap. Sheehan sighed before looking at his mother. "Please don't hurt her." Mahinahong sambit ni Sheehan sa ina. Hindi siya pinansin ng kaniyang ina. Niyakap niya muna ako at hinalikan sa noo. "I'll wait for you." He whispered before going inside. Nang kami na lang ang natira ay napuno kami ng katahimikan. Maganda naman ang relasyon namin noon. She's caring and welcoming. Dahil sa sinabi ni Sheehan sa akin, alam kong may karapatan siyang magalit at mawalan

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 9

    Mabilis na naubos ang aming lomi dahil sa aming special guest. Ang tinutukoy kong speacial guest ay ang asawa ko na nagbibigay ng mga order ng mga customer. Sinong hindi maeenganyo bumili kung ganito naman kapogi ang nagtitinda diba? Wala akong masasabi sa looks niya. Talaga namang pinagpala siya

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 8

    Wala akong tulog. Gumising ako ng masakit ang ulo. Parang pagod na pagod ako kahapon dahil lamang sa dumating si Sheehan. Sa isang araw parang ang dami ng nangyare. Akala ko panaginip lang lahat pero naandito talaga siya. Tapos naalala ko pa yung kiss kagabi. Who have thought that I have a coura

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 7

    Ala siete na ng gabi nang magising si Sheehan. Namumunghay pa ang mata at hawak hawak ang unan ko paglabas ng kwarto. "George? George?" Lutang niyang tawag sa hindi ko kilalang tao. Maybe his friend? Butler? Dunno? He was like a lost baby, para bang hindi niya alam kung nasaan siya kaya nam

  • THE LONG LOST WIFE   CHAPTER 6

    "Let me go" Umubo ako para iparating na hindi ako komportable sa posisyon naming dalawa. Si Karen at Samuel ay lumayo ng slight para bigyan kami ng privacy na dalawa. Dahan dahan din naman siyang bumitaw. His brows furrowed while looking at me. "Why are you leaving without telling me?" Tumaa

More Chapters

You May Also Like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status