CHAPTER 5

THE MAFIA QUEEN, PAHIRAM NG MUKHA 

CHAPTER 5

ALICE

“Mukhang nagkaka-isa sila boss, at gusto ka nilang mawala.” Sagot sa akin ni Mark, kaya mabilis kong na-ikuyom ang kamao ko. 

“Gano’n ba, pwes ipakita ko sa kanila kung sino ang kina-kalaban nila.” Wika ko, habang mabilis na binunot ang mga baril ko. 

“Walang aalis, lalabanan natin sila.” Wika ko sa kanila, habang binuksan ko ang pinto ng kotse. Matapos ko itong nabuksan ay tumagilid ako, at binaril ang mga taong gustong pumatay sa akin. Malawak akong napangiti, habang isa-isa ko si silang na-pabangsak. 

Mabilis ding kumunot ang noo ko, nang marinig ko ang tunog ng mga patrol car, kaya agad akong napatingin sa unahan..

“Mukhanh hindi natin sila kakayanin, kailangan na nating maka-alis dito boss.” Galit kong tiningnan si Mark, dahil sa kanyang sinabi. 

“Gusto ko bang pagtawanan nila ako?” Sagot ko sa kanya, sa galit na boses, habang muling nagpapaputok. 

“Sa dami nila, hindi natin sila kakayanin, at marami ring pulis ang nasa harapan namin. Kulang din ang dala nating tao, kaya makinig ka sa akin!” 

“Walang aalis! Haharapin ko sila, at wala akong pakialam kung ano man ang mangyari!” Sigaw ko, habang muling nagpaputok. 

“Paano kung mawala ka? Paano na ang organisation na itinayo mo at ng ‘yong ama Alice?” Napatingin muli ako sa kanya, dahil sa kanyang sinabi. 

“Alice?”  inis na wika ko kay Mark. 

“Sa ngayon, kailangan muna nating umalis, kaya makinig ka sa akin, alang-alang sa organisation, pati na rin sa nobyo mo.” Malakas kong hinampas ang upuan, dahil sa narinig ko mula sa kanya. 

“Bilisan niyo na, umalis na tayo rito.” Utos ko sa kanila, habang kinasa ko muli ang mga baril ko. Hindi ako papayag na pag-tatawanan nila ako, at iisipin nilang isa akong talunan.

“Balikan natin sila.” Wika ko, habang nilingon ako ni Mark. 

“Hindi pa ngayon, kailangan muna nating magpalamig. Hindi ko rin mapigilan na magtaka, kung paano nakarating ang mga pulis do’n,” wika sa akin ni Mark. 

“’Yan din ang pinagtataka ko, mukhang may nag-traydor talaga sa ‘yo boss.” 

“Kung sino man ang taong ‘yon, sisiguraduhin kong hindi na siya makakakita ng liwanag.” Wika ko, habang hindi ko mapigilan na magtaka, nang makita ang maraming pulis na nasa harapan ng gate ng bahay ko.

“Ano bang nangyari, bakit pati rito ay may mga pulis?” galit na tanong ko kay Mark. 

“Hindi ko rin alam boss.” Sagot niya sa akin, habang nakita kong kinuha niya ang kanyang phone. 

“Fvck!” Taka akong na-patingin kay Mark, nang marinig ko siyang magmura. 

“Wanted kana boss.” Kunot-noo ko siyang tiningnan, dahil sa kanyang sinabi. 

“Anong wanted? Paano ako naging wanted? Nasaan ba ang mga abogado ko?” inis na tanong ko sa kanya. 

“Pati sila ay kumampi na sa mga kalaban mo boss.” 

“Sabihin mo sa akin, kung sino annagtr-traydor sa akin Mark?” 

“Hindi ko pa alam, at mukhang liliit ang mundong ginagalawan mo, kung pati mga pulis ay kalaban mo na.” 

“Umalis na tayo rito.” Napa-kuyom muli ang kamao ko, dahil sa narinig ko. 

“Ihinto niyo ang kotse. Ako ang haharap sa kanila, at isa-isa ko silang papatayin.” 

“Sa tingin mo ba, kaya mo sila?” 

“Nakita mo kung gaano sila karami, sa tingin mo may laban tayo sa kanila?” 

“Laban ko ‘to, kaya ‘wag kayong mangingi-alam!” 

“Sa tingin mo ba, kaya ka naming tingnan nalang at hayaan?” 

“Ayaw namin na mawala ka, kaya kahit sarili pa naming buhay, ay handa naming ibuwis ma protektahan ka lang boss.” Muli kong mahampas ang upuan ng kotse, dahil sa narinig ko mula sa kanya. 

“Kung pinapahalagahan mo kami, ‘wag ka munang sumugod, lalo na at tagilid tayo.” Wika sa akin ni Mark, habang na-patingin ako sa kanya. 

“Akin na ang phone mo.” Wika ko, habang mabilis niyang binigay sa akin ang kanyang phone. 

Agad kong tinawagan si Aria, dahil alam kong siya lang ang makakatulong sa akin. 

“Aria, ako ‘to,” wika ko, matapos niyang sagutin ang kabilang linya. 

“Alice, ano bang nangyari, bakit bigla ka nalang naging wanted?” malalim akong na-pahinga, dahil sa tanong niya sa akin. 

“Hindi ko rin alam Aria, pwede mo ba akong tulungan?” tanong ko sa kanya. 

“Oo naman, alam mo naman na magkaibigan tayo, kaya sabihin mo sa akin, kung nasa’n ka. Para mapuntahan kita.” Wika niya habang mabilis kong binaba ang phone, dahil balak kong i- message nalang siya na roon kami magkikita sa dati naming pinupuntahan. 

NANG marating namin ang lugar, kung saan kami magkikita ni Aria, ay pinapatago ko muna ang mga tauhan ko, pati na rin si Mark, gusto kong masiguro na ligtas ang lugar na ‘to at ligtas si Aria. 

“Ayon siya!” Namilog ang mga mata ko, nang bigla nalang may tumutok na ilaw sa mukha ko, kaya mabilis akong tumambling, at pinaputukan sila. 

Nang makalapit ako sa kotse, ay mabilis kong inutusan si Mark na patakbuhin ito ng mabilis. Pero sabay kaming nagulat nang bigla nalang kaming nay nabangga. 

“Sandali lang, bababa ako.” Wika ko kay Mark, at nang makita ko ang nakabulagtang babae, ay agad akong nagulat. 

Siya ‘yong babaeng..

“Bilisan mo na boss!” Sigaw sa akin ni Mark, kaya mabilis kong binuhat ang babae, papasok sa loob ng kotse. 

“Mukhang napatay natin siya.” Wika ni Mark, kaya agad kong tiningnan ang babae. 

“Buhay pa siya, mas mabuti pang dalhin na muna natin siya sa hospital.” 

“Hindi pwede, ‘wag kang mag-alala boss, may alam akong pwedeng pagdalhan sa kanya at alam kung mapagkakatiwalaan ang taong ‘yon.” Wika sa akin ni Mark, habang muli akong napatingin sa babae. 

“Hindi ba bahay ‘to ng mga magulang mo?” Tanong ko sa kanya, habang mabilis siyang tumango. Ako lang din ang nakakaalam sa bahay nila, at ako lang na nakakakilala sa kanyang mga magulang. Mga kilalang doctor din ang pamilya ni Mark. 

“Bakit hindi nalang natin pag-papalitin ang mukha niyo boss?” Kunot-noo akong napatingin kay Mark, dahil sa kanyang sinabi. 

“Anong sinabi mo?” 

“Alam mo bang sa oras na ma-palitan ang mukha mo, ay malaya kang makagalaw, at malaya mong makilala ang taong nag- Traydor sa ‘yo,” wika sa akin ni Mark. Habang napangiti ako sa kanya.

“Mukhang tama ka, pero ayaw kong mapahamak ang babaeng ‘yan, kaya hiramin ko nalang muna ang mukha niya.”