3

Nagising ako sa isang madilim at malamig na kwarto. Sa paligid ko, magkahalo ang iba't ibang bata-may mga nakatingin nang walang imik, may mga nanginginig sa takot.

Hindi ko agad maalala kung paano ako napunta dito... hanggang sa muling sumagi sa isip ko ang puting van.

Bumilis ang tibok ng puso ko. Bawat anino sa silid ay tila nagmamasid sa akin, at ang katahimikan ay mabigat, parang nakaambang panganib sa bawat galaw ko.

Nasa tabi ko si Nora, umiiyak na rin siya nang tahimik. Magkahawak ang kamay namin, parehong malamig at nanginginig sa takot. 

Ang dilim ng kwarto na 'to, ang mabigat na hangin na puno ng amoy ng pawis at takot-parang buhay na bangungot na hindi na namin matatakasan pa.

Maya-maya, bumukas ang p***o nang malakas. Tatlong malalaking lalaki ang pumasok-mga higante na may mga brasong Puno ng tattoo at mga mata na walang awa.

Ang isa sa kanila, yung mataba at panot na may peklat sa leeg, ang nagsalita. Malalim at mabagsik ang boses niya, parang utos ng kamatayan.

"Makinig kayong lahat!" sigaw niya, at agad na tumigil ang bulung-bulungan sa paligid. "Dito sa hanay na 'to-mga 16 years old pababa. Diyan naman sa kabila-17 pataas. Pumila kayo nang maayos, ngayon din!"

Walang naglakas-loob na magtanong. Sunod-sunod kaming tumayo, magkahawak pa rin ang kamay namin ni Nora habang pumipila kami sa linya ng mga bata. 

Ang puso ko, parang sasabog na. Alam ko, kapag naghiwalay kami, mawawalan kami ng sandalan.

Isa-isa kaming sinuri ng mga lalaki. May dala silang clipboard, may mga tinitingnan sa mga mukha namin na parang binibili lang kami sa palengke.

Hanggang sa mapatapat sa akin yung isa-yung matangkad na may tattoo sa braso at ngiti na hindi mabait. Tumigil siya sa harap ko. Napalunok ako nang hawakan niya ang panga ko nang mahigpit, pinilit akong tumingin sa kanya.

Ngumisi ito, parang natutuwa sa takot ko. "Kami ba niloloko mo, ha? Diyan ka sa kabila!" Sabay hila at tulak sakin sa kabilang linya.

"S-sixteen pa lang po ako..." bulong ko, halos hindi na makahinga. "Totoo po 'yan... please..."

Hindi siya nakinig. Sa halip, lumapit pa siya, hanggang maramdaman ko ang init ng hininga niya sa mukha ko. 

Amoy patay na daga o basura na Hindi maintindihan..

"Sixteen? Mukha kang mas matanda. At masarap." Bumaba ang tingin niya sa katawan ko, nakakakilabot. 

"Mukhang maraming matutuwa sayo."

Bago ko pa maisagot, muli niya kaming pinag hiwalay ni Nora. Sumigaw si Nora-"Huwag! Bitawan mo siya!"-pero agad siyang sinuntok sa tiyan ng isa pang lalaki. Natumba siya, humihingal, habang ako, hinila nang mas malakas.

"Magkahiwalay na kayo," sabi ng panot na lalaki nang malamig. "Mga bata sa isang linya, matatanda sa kabila.."

Ngunit nagpilit parin akong makalapit Kay Nora Kaya, Isang malakas na suntok sa sikmura ang sumunod-sakin naman. Parang sumabog ang hangin sa dibdib ko. 

Natumba ako sa sahig, hinawakan ang tiyan habang umiiyak sa sakit. Nakita ko si Nora sa kabilang linya, umiiyak din siya habang nakatingin sa akin, walang magawa.

Pero yung lalaking may tattoo, yumuko siya sa harap ko. Hinawakan ulit ang panga ko, pinilit akong tumingin sa kanya. Malapit na malapit ang mukha niya-malamig ang mata pero may kakaibang amoy pati ang katawan, nakakasuka.

"Kapag hindi ka nabenta sakin ang bagsak mo..," bulong niya, para lang marinig ko.

"Sixteen ka man o eighteen, walang saysay 'yan dito. Matuto kang sumunod... o mas masakit pa ang mararanasan mo."

Tinayo niya ako nang marahas, hinila ang buhok ko patungo sa kabilang linya. Sa likod ko, naririnig ko pa rin ang iyak ni Nora, pero unti-unti nang lumalayo.

Maya-maya, pinalakad na kami nang maayos.

"Umayos kayo ng pila!" sigaw ulit ng lalaki sa gilid, hawak ang isang pamalo na parang handa nang gamitin kahit kanino. Ang boses niya, parang kulog sa loob ng Masikip na espasyo. 

Nanginginig ako nang todo-hindi lang sa lamig ng sahig na tinahatak namin, kundi sa takot na parang sumasakal na sakin..

Hinila kami papasok sa isang malaking paliguan-hindi yung ordinaryong banyo, kundi isang maluwang na kwarto na may mga tile na maitim at basang-basa, may mga shower head na nakasabit sa kisame. Ang amoy ng sabon at chlorine.

Maraming babae na rin doon-mga 20 o higit pa, lahat nakatayo nang nakaayos, nakayuko, nakahawak sa sariling braso o damit. May mga bata pa, may mga mukhang mas matanda pero halatang natatakot din. Walang nagsasalita. Ang tunog lang ay ang patak ng tubig sa sahig at ang mahinang hikbi ng iba.

Biglang bumukas ang p***o sa kabilang dulo. Isang lalaki na naka-black suit ang pumasok, hawak ang isang clipboard.

"Darating na si Madam Cheska," anunsyo niya nang walang emosyon. "Ayusan niyo na 'yan. Linisin niyo ang mga katawan, ayusin ang buhok, magsuot ng mga damit na ibibigay. Mamimili si Madam kung sino ang isasali sa auction sa Linggo. 

Walang papalag. Kung may papalag... alam niyo na ang mangyayari."

Agad na gumalaw ang mga babaeng nasa gilid-mga "handler" siguro sila-may dala silang mga tray ng sabon, shampoo, at manipis na puting damit na parang hospital gown pero mas manipis at mas maikli. Hinila nila kami isa-isa papunta sa mga shower area.

Nang mapunta sa akin ang isa sa kanila, hinawakan niya ang braso ko nang mahigpit. "Huwag kang magulo, ha? Ikaw ang pinakamaganda Ngayon. Baka mapili ka ni Madam para sa high bidder." Ngumiti siya, pero walang init sa ngiti na 'yun-parang tinitingnan lang akong item sa listahan.

Pinilit niya akong maghubad.

Yung handler sa harap ko-hinila ang manipis na damit na suot ko pataas nang walang pasubali.

"Bilisan mo," sabi niya nang mababa, parang routine na lang sa kanya. Nanginginig ang kamay ko habang sinusubukang hawakan ang laylayan, pero hindi ko magawa. Parang nagyelo ang katawan ko sa kahihiyan at takot.

Bigla... putok ng baril.

Malakas, matalim. Sumunod ang sigaw- sigaw ng iba. Sa harap ko mismo, bumagsak ang isang babaeng katulad ko lang-maliit, payat, mukhang 17 o 18-hawak pa ang damit na sinusubukang hawakan. Dumaloy ang dugo mula sa dibdib niya, mabilis na kumakalat sa basang tile. 

Nanlalaki ang mga mata niya habang humihingal, pero wala nang lumabas na tunog maliban sa mahinang gargle ng dugo sa lalamunan.

Tahimik na nagsalita ang lalaking may baril-yung isa sa mga unang pumasok kanina, yung matangkad na may tattoo sa braso. Ngayon ay hawak niya ang baril na naka-point pa rin sa babaeng bumagsak.

"Nakita niyo 'yun?!" sigaw niya,

"Huwag na kayong lumaban pa! Kung ayaw niyong matulad sa kanya, hubarin niyo na 'yang mga damit niyo ngayon din! Walang susunod na babala!"

Parang nawalan ng hangin ang lahat. Walang umiyak nang malakas-lahat kami, parang natigilan sa lugar. Kahit ang mga handler, tumigil sandali bago nagpatuloy sa pagkilos. 

Ako... napahakbang paatras. Ang mga mata ko, naka-titig sa babaeng nakahandusay. Duguan na ang paligid niya, at ang manipis na damit na suot niya, ngayon ay pulá na.

Yung handler sa harap ko, hinawakan ulit ang damit ko-ngayon ay walang pasensya na. 

"Huwag mong pahirapan pa ang trabaho ko," bulong niya. "Mas mabuti nang hubad ka kaysa mamatay ka."

Napapikit ako nang mahigpit habang hinuhubad niya ang school uniform na suot ko. Nanginginig ako nang todo, pero hindi na ako lumaban. Hindi ko na kaya

Ang tubig na dumadaloy mula sa shower, malamig na parang yelo, pero hindi ko na maramdaman ang lamig dahil mas malakas ang takot. Habang nilalagyan ako ng sabon ng isa pang handler, narinig ko ang bulong ng isa pang babae sa tabi ko:

"Si Madam Cheska... mas mabait pa siya kaysa sa iba. Pero kapag napili ka maswerte ka, Kasi magiging espesyal Ka ng ilang araw, bawal ia galawin ng mga tauhan . 

May mga lalaking nagbabayad ng milyon para sa isang gabi lang.. o para sa panghabambuhay."

Napatigil ako. Milyon? Panghabambuhay?

Biglang tumigil ang tubig. Tinuyo nila ako nang mabilis, pinasuot ang manipis na damit na iyon-halos transparent kapag basa pa rin ang balat. Hinila ako sa gitna ng kwarto kasama ang iba pang napili.

At doon, sa dulo ng kwarto, bumukas ang malaking pintong doble.

Pumasok siya.

Si Madam Cheska.

Matangkad, maputi, eleganteng suot ang itim na damit na mahaba hanggang sahig pero may hiwa sa gilid na nagpapakita ng binti. 

Ang buhok niya, itim at maayos na nakapulupot. Ang mga mata niya-malalim, malamig, pero may kakaibang init kapag tumitingin sa mga mukha namin. Parang predator na naghahanap ng perpektong biktima.

Tumigil siya sa harap namin. Tahimik lang siyang naglalakad, titig sa bawat isa. Nang mapunta sa akin ang tingin niya...

Napalunok ako.

Hindi siya ngumiti. Pero may lumitaw na anino ng ngiti sa labi niya.

Tumigil siya sa harap ko. Hinawakan ang baba ko-mas malambot ang hawak niya kaysa sa mga lalaki kanina, pero mas nakakatakot dahil parang alam niya na lahat ng iniisip ko.

"Siya ang pinakamaganda Ngayong Gabi.." bulong niya, halos parang sa sarili lang. 

"Fresh. Innocent. Perfect para sa mga collector na mahilig sa mga virgin."

Bumitaw siya.

"Itong isa... ilagay mo sa VIP list. Gusto ko siyang personal na suriin mamaya, Kung virgin pa o Hindi na."

Pagkasabi noon, lumakad na siya palayo.

At sa sandaling 'yun, sa gitna ng takot at kahihiyan... naramdaman ko ang kakaibang haplos ng kapalaran. Hindi lang auction 'to.

May mas malalim pa.

At parang ako ang napili para sa pinakamadilim na bahagi nito.