MasukOLIVIA'S POV Hindi natapos sa shower ang pagiging sweet ni Helios. Pagkatapos naming magbihis, sabay din kaming bumaba at nagtungo sa dining area para mag-breakfast. Magkahawak pa ang mga kamay namin habang naglalakad sa hallway. Paminsan-minsan, lumilingon siya sa akin at ngumingiti, na para bang may sarili kaming mundo at wala siyang pakialam kung may makakita sa amin. At siyempre, hindi nakaligtas sa mga mata ng mga kawaksi ang kakaiba naming kilos. Napansin kong nagkatinginan ang dalawang maids na nag-aayos ng mga bulaklak sa hallway. Mabilis silang yumuko nang mapansing nahuli ko silang nakatingin sa amin. Hindi ko sila masisisi. Alam ng lahat ng tauhan sa mansion kung gaano kalamig ang relasyon naming mag-asawa noon. Sa loob ng ilang buwan, bihira kaming makitang magkasabay na kumakain, magkausap, o kahit simpleng maglakad nang magkatabi. Madalas, nauuna akong bumaba para mag-almusal habang wala pa siya. At kung minsan naman, umaalis siya nang hindi man lang nagp
OLIVIA'S POV Sabay kaming naligo ni Helios. Magkatapat kami sa ilalim ng shower habang walang tigil na dumadaloy ang tubig sa aming mga katawan. Nasa likuran ko siya habang nilalagyan niya ako ng body soap. Marahan at maingat niyang kinukuskos gamit ang bath sponge ang mga balikat ko, pababa sa aking likod. At kahit malamig ang tubig nang umagang iyon, napapasinghap ako sa tuwing hindi sinasadyang dumadampi ang mga daliri niya sa balat ko. May kakaibang kiliti akong nararamdaman, a tingling sensation that made my heart pound harder. Napaigtad ako nang maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa likod ng aking tainga. "Will you turn around, wife? I'll put some soap on your front. I'll scrub you gently," he said in a seductive tone. Ngayon ko lang napagtanto na may ganito palang side ang asawa ko. Dahan-dahan akong humarap sa kanya. Saglit na nagtagpo ang aming mga mata bago ko napansing bumaba ang tingin niya sa hubad kong katawan. "Beautiful, wife," bulong niya habang
OLIVIA'S POV “Akala ko…” panimula ko, bahagyang humina ang boses. “Akala ko paggising ko, wala ka na. I thought I'd be alone again.” Unti-unting nawala ang ngiti sa labi niya. Napalitan iyon ng mas malambot na ekspresyon, something that almost looked like guilt. Hinigpitan niya ang yakap sa akin at hinila pa ako palapit hanggang sa tuluyang sumandal ang pisngi ko sa dibdib niya. “I'm not going anywhere,” he said firmly. “I'm here, Olivia. Hindi na ako aalis.” Hinalikan niya ang tuktok ng ulo ko. “Kagabi…” Huminto siya sandali bago muling tumingin sa akin. “Last night was…” “Was what?” tanong ko, biglang kinabahan. “The best night of my life.” Napatingin ako sa kanya. Walang pag-aalinlangan sa boses niya. Diretso siyang nakatingin sa mga mata ko habang sinasabi iyon. “I should have done that a long time ago,” pagpapatuloy niya. “I should have been a better husband to you from the beginning.” Biglang nag-init ang mga mata ko. “Helios…” “Hey.” Marahan niyang pinunasan ang g
OLIVIA'S POV Kinaumagahan, pagmulat ko ng mga mata, ang unang naramdaman ko ay init. Hindi iyon ang init ng araw na tumatagos sa kurtina. Ibang klase iyon. Isang mabigat at pamilyar na brasong nakayakap sa bewang ko, habang ang matigas na dibdib ng isang lalaki ay nakadikit sa likod ko. Ilang segundo akong hindi gumalaw. Napatulala lang ako habang unti-unting pinoproseso ng utak ko ang nararamdaman. Helios? Nasa likod ko si Helios. Akala ko paggising ko, mag-isa na naman ako sa kuwarto ko. Sanay na kasi ako sa ganoong umaga. For months, iyon ang naging routine namin. Magkahiwalay ang aming mga kuwarto, at tanging ang connecting door lang ang nagdurugtong sa dalawang silid. He would usually come home late and retreat to his own room. Minsan, kahit nasa iisang bahay lang kami, halos hindi ko siya nakikita. At kapag nagising ako kinabukasan, wala siya. Laging malamig ang kabilang bahagi ng kama. Laging ako lang. Pero ngayon... Nandito siya, nandito siya sa tabi ko. M
OLIVIA'S POV “Helios… kiss me.” It wasn't an order. It was a request, a soft plea that escaped my lips. Hindi na nag-aksaya ng oras si Helios. He leaned down and kissed me again, his lips moving against mine with renewed passion. Then one of his hands gently cupped my breast, caressing it before giving it a tender squeeze. Napapikit ako at bahagyang napaigtad. Hindi ko rin napigilan ang mahinang ungol na kumawala sa aking mga labi nang marahan niyang pisilin ang sensitibong bahagi nito. “Ahn…” Mabilis na dumako ang mga labi niya sa isa kong dibdib habang patuloy na hinahaplos ng isang kamay niya ang isa pa. A sudden surge of heat spread through my skin, leaving me breathless beneath his touch. Mas lalong uminit ang silid kahit bukas ang air conditioner. Naramdaman kong bumaba ang isang kamay niya. Sandaling tila nakalimutan kong huminga. Napahigpit ang pagkakahawak ko sa balikat niya nang maramdaman ko ang mga daliri niyang dumausdos sa aking tiyan. He slowly traced t
OLIVIA'S POV “Olivia…” A low groan escaped Helios as he pressed his lips against mine once more. This time, mas malalim at mas mabagal ang halik niya, para bang gusto niyang kabisaduhin ang bawat detalye ng aking mga labi. As if he wanted to memorize my taste and never forget this moment. Dapat natakot ako. Dapat itinulak ko siya palayo at inalala ang lahat ng malamig na gabing iniwan niya akong mag-isa sa malaking silid na ito. All those nights when he turned his back on me, ignored my presence, and made me feel like I was nothing more than a woman carrying his last name. Pero hindi ko nagawa. My body refused to listen to my pride. Ang tanging naaalala nito ay kung gaano ako katagal naghintay sa sandaling ito. Ilang gabi kong pinangarap na maramdaman ang mga halik at yakap ng lalaking tinatawag kong asawa. “Helios…” bulong ko sa pagitan ng aming mga halik. Nasa dibdib pa rin niya ang mga daliri ko, pero hindi na dahil kailangan kong kumapit para hindi matumba. This ti







