LOGINShare
4 | ร้องออกมาอีก NC
publish date:
2026-09-25 19:25:39CONDO | SAIFA
ตุบ! ผมขับรถพาเจ้าขามาคอนโด ก่อนจะกระชากเธอขึ้นมาบนห้องแล้วเหวี่ยงเธอลงไปบนเตียงอย่างแรง ก็เธอบอกอยากชดใช้ จะยอมชดใช้ให้ผมทุกอย่าง ผมเลยพาเธอมาชดใช้ให้สมใจไง เพราะแค่ผมพาเธอไปตรงที่ที่เธอพาน้องผมไปตาย เพื่อให้เธอได้สำนึกในความผิด มันเหมือนยังเป็นการชดใช้ให้ผมไม่พอ “พะ..พี่สายฟ้า พะ..พี่จะทำอะไร” เจ้าขาใช้สองมือค้ำยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งแล้วกระถดถอยหนีไปทางหัวเตียง ปากก็ถามผมเสียงสั่น ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ แต่ขอโทษที ผมเจ็บปวดเสียใจจนความรู้สึกมันด้านชาไปหมดแล้ว ผมถึงไม่รู้สึกอะไรกับความเจ็บปวดและความเสียใจ รวมถึงน้ำตาที่ทำท่าจะไหลเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ของเธอ “จะให้เธอชดใช้ไง” ผมบอกนิ่งๆแล้ววางเข่าข้างนึงลงบนเตียง แล้วก้าวขึ้นเตียง ขยับเข้าไปหาเธอเรื่อยๆ เธอที่ยังคงขยับถอยหนีจนตอนนี้ชิดหัวเตียง ขยับไปไหนไม่ได้อีก ผมถึงตามไปทัน และใช้สองมือกักเธอไว้กับหัวเตียง “เธอบอกเองนะ ว่ายอมทุกอย่าง” “ชะ..ใช่ แต่ ฮึก แต่เจ้าขา เจ้าขาไม่คิดว่าพี่จะอยากให้เจ้าขาชดใช้แบบนี้ เปลี่ยน ฮึก เปลี่ยนเป็นวิธีอื่นได้มั้ย นะ ฮึก นะพี่สายฟ้า เจ้าขาขอร้อง” เจ้าขาบอกเสียงสั่น น้ำตาอาบเพรื่อหน้า แต่นั่นมันก็ไม่เด็ดเท่ากับเธอยกมือขึ้นมาพนมไหว้ผม “เสียใจ คงไม่ได้ เพราะถ้าเธออยากให้ฉันกลับมาเป็นคนเดิม คือเธอต้องเจ็บปวดแทนฉัน และฉันอยากให้เธอเจ็บปวดด้วยวิธีนี้เท่านั้น!” หมับ! ปึก! “อื้อ!!” ผมจับข้อมือเจ้าขาที่กำลังพนมไหว้ผมให้แยกออกจากกันอย่างแรง ก่อนจะเอาสองมือของเธอไปกดตรึงกับหัวเตียงแล้วพุ่งเข้าไปจูบเธอเต็มแรง ทั้งจูบทั้งดูดทั้งกัดจนผมรู้สึกได้ถึงรสชาติของเลือดจากกลีบปากของเจ้าขา “อือ อื้อ อื้อ!” เธอคงเจ็บถึงได้ขัดขืน แต่ผมไม่ปล่อย วันนี้ผมจะทำให้ผู้หญิงใจบาปหยาบช้าอย่างเธอเจ็บปวดเสียใจจนกระอักเลือดตายไปเลย! “ฮื่อ!” เจ้าขายิ่งขัดขืน เพราะนอกจากผมจะไม่หยุดจูบ ผมยังจูบแรงกว่าเดิม และตอนนี้ผมก็พยายามสอดลิ้นเข้าไปกวาดชิมในปากเธอ และเธอคงมัวแต่เจ็บเลยไม่ทันได้ตั้งตัว ผมถึงสอดลิ้นเข้าไปชิมโพรงปากหวานๆของเธอจนทั่วทั้งปากได้ง่ายๆ แต่ถึงปากเธอจะหวานแค่ไหน แต่เธอมันก็น่ารังเกียจอยู่ดี เพราะใจเธอมันสกปรก และเธอยิ่งสกปรก ยิ่งสารเลวมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งอยากให้เธอชดใช้มากเท่านั้น “อื้อ พี่สายฟ้า ฮึก อย่า” ผมเปลี่ยนมาดูดกัดคอเธอ มือก็เปลี่ยนไปฉีกทึ้งเสื้อผ้าเธอ เธอถึงมีปัญญาแหกปากร้องออกมาได้ มือไม้ก็มีปัญญาผลักไสผม “พี่สายฟ้า..” “เงียบ! เธอบอกเองว่าจะชดใช้ เพราะงั้นฉันจะทำอะไร เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาปฏิเสธ” จุ๊บๆ จ๊วบ แผล็บๆ งั่บ! “โอ๊ย พี่สายฟ้า อย่ากัด ฮึก เจ้าขาเจ็บ” “เหรอ งั้นฉันก็มาถูกทาง” “โอ๊ย! ฮือๆ พี่สายฟ้า พี่สาย..” แกว่กก!!! “กรี๊ดด พี่สายฟ้า อย่า ทำอย่างอื่นเถอะนะ ถ้าทำอย่างอื่น เจ้าขายอมทุกอย่าง” “แต่ฉันอยากทำอย่างนี้ เป็นอย่างเดียวที่ฉันอยากทำ!” ปึก! ผมกดเจ้าขาลงกับเตียง จัดการคร่อมเธอแล้วกำจัดเสื้อผ้าบนตัวเธอจนหมด และเสื้อยืดเมื่อกี้มันเหมือนจะขาดไปแล้ว ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เสื้อยืดเธอมันบางเอง “พี่สายฟ้า อย่าใจร้ายกับเจ้าขาเลยนะ ปล่อยเจ้าขาไปเถอะ อย่าใช้วิธีนี้เลย ฮือๆ เจ้าขากลัว เจ้าขา..” “โถ่เว้ย เงียบได้มั้ย แหกปากอยู่ได้ รำคาญ!” หมับ! “โอ๊ย!” ผมก้มลงไปบีบคางเจ้าขาอย่างแรง “อย่าแหกปากขอร้องให้เสียเวลา เพราะฉันตัดสินใจแล้ว ยังไงฉันก็ไม่เปลี่ยนใจ!” ฟึ่บ! ผมกัดฟันบอกเธอก่อนสะบัดหน้าเธอออกแล้วหยัดตัวขึ้นยืนเข่าเหมือนเดิม ตามด้วยจัดการกับเสื้อผ้าผมจนหมด แต่ระหว่างที่ถอดเสื้อผ้า เจ้าขาก็ยังขัดขืนผมไม่หยุด แต่ผมนั่งทับเธออยู่ เธอเลยหนีไม่ได้ และผมไม่ปฏิเสธหรอก ว่าทั้งตัวของเธอมันโคตรยั่วน้ำลายผมจนผมอยากจะเขมือบเธอทีเดียวทั้งตัวใจจะขาด ติดที่เธอมันสารเลว ผมถึงต้องขย้ำเธอให้เละไม่เหลือชิ้นดีก่อน ให้เธอทรมานสาแก่ใจผมก่อน ให้เธอค่อยๆตายช้าๆ ผมถึงค่อยเขมือบ เขมือบตอนปริ่มๆจะตาย แต่ยังไม่ตายสนิท แบบนั้นแหละ ทรมานดี เพราะเธอจะยังรู้สึก ว่ากำลังโดนเขี้ยวจนแหลกละเอียดไปทีละนิด ทีละนิด จนในที่สุดก็เจ็บจนทนไม่ไหว หมดลมหายใจตายไปเอง ว่าแล้วก็จัดการขย้ำเลยแล้วกัน! “อื้อ!!” ผมพุ่งลงไปจูบเจ้าขาอย่างป่าเถื่อนรุนแรงอีกรอบ จูบดูดดึงจนปากเธอฉีกขาดกว่าเก่า พอผมถอนจูบ เลือดที่ปากเธอก็ยังไหลซิบๆตามรอยฉีกที่กลีบปาก มองแล้วมันโคตรสะใจ ยิ่งได้เห็นน้ำตาเธอไหล มันก็ยิ่งสาแก่ใจผม “พี่สายฟ้า ฮือๆ เจ้าขาเจ็บ” “อย่าเพิ่งรีบเจ็บ เพราะมันไม่ใช่แค่นี้หรอก แต่ฉันจะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่านี้” งั่บ! คราวนี้ผมดูดกัดคอเธอแรงๆทั้งสองข้าง ใบหูก็ไม่เว้น พอใจแล้ว ผมถึงลามลงมาดูดกัดตามหัวไหล่และเนินอกเธอ กระทั่งถึงเต้าอวบๆที่ตอนนี้ปลายยอดสีหวานของมันชูตระหง่านท้าลิ้นท้าปากผม แล้วมีเหรอ ผมจะไม่รับคำท้า งั่บ! “โอ๊ย พี่สายฟ้า เจ็บ ฮือๆ” เจ้าขาพยายามผลักผมออก แต่สิ่งที่ผมทำคือเพิ่มแรงกัดสลับกับดูดเลียนมเธอทั้งสองข้าง พร้อมๆกับบีบขยำเต็มแรงมือ “ฮือๆ พี่สายฟ้ะ..โอ๊ย!” อันนี้ผมฉีกขาเธอข้างนึงให้อ้าออกแรงๆ แล้วแทงนิ้วแข็งๆของผมเข้าไปในร่องของเธอ ร่องที่ไม่มีน้ำหล่อลื่น มีแต่ความฝืดและคับแคบ และในเมื่อเป็นแบบนี้ ความเจ็บมันจะไปไหนเสีย ไม่งั้นยัยผู้หญิงเลือดเย็นใต้ร่างผมคงไม่แหกปากร้องปางตายออกมาขนาดนี้หรอก “พี่สายฟ้า ฮือๆ เอาออกไป อย่าแทงเข้ามา เจ้าขาเจ็บ” “เหรอ” ฉึก! “โอ๊ย!!” ผมแทงเข้าไปสุดนิ้ว เธอไม่ร้องลั่นอีกรอบก็แปลกแล้ว แต่แค่นี้มันเจ็บไม่พอหรอก ฉึกๆๆๆ!!! ผมกระหน่ำแทงเข้าแทงออกในร่องแคบแถมยังฝืดรัวๆแรงๆ ปากก็ดูดกัดนมเธอไปด้วย “พี่สายฟ้า เมื่อไหร่จะพอ ฮือๆ” “อีกยาว เพราะนี่เพิ่งจะเริ่มเอง เจ็บของจริงมันต่อจากนี้” สวบบ!!! “กรี๊ดดด!!!” ผมกัดฟันบอกก่อนหยัดตัวขึ้นอีกรอบ จัดการจับขาเธอให้แยกออกแล้วแทงลูกชายผมเข้าไปในรูเธอรวดเดียวสุดลำ แทงทั้งแคบๆแห้งๆแบบนั้นแหละ ถึงผมจะเจ็บ แต่แลกกับเห็นเธอเจ็บจนน้ำตาแตกราวกับจะตายตอนนี้ซะให้ได้ ผมยอมแลก “ฮึก ฮือๆ” เจ้าขาร้องเสียงสั่น แต่ไม่พูดอะไรอีก และผมรู้สึกได้ว่าเธอเกร็งไปทั้งตัว “แหกปากไม่ออกเลยเหรอ” “…” “แค่นี้ไม่เท่าไหร่เองนะ แค่รูเธอมันขาด เลือดไหลซิบๆออกมาเต็มรู สงสัยอยากออกมาช่วยอำนวยความสะดวกในการกระแทกให้ฉันแทนน้ำเธอ หึ รู้ใจดีจริงๆ” สวบบ!!! “ฮึก!” ผมเอาออกแล้วแทงเข้าไปใหม่รุนแรงกว่าเดิม จนเจ้าขายิ่งกัดฟันเกร็งทั้งตัวมากกว่าเก่า แต่เกร็งได้เกร็งไป อยากรู้เหมือนกัน ว่าเกร็งแล้วจะหายเจ็บมั้ย พั่บๆๆๆๆ!!!! ผมกระแทกรัวๆแรงๆอย่างไม่สนใจความเจ็บหรือว่าอาการเกร็งของเธอ ผมสนแค่ว่าถึงร่องเธอแคบแล้วรัดคxxผมจนเจ็บไปหมด แต่ผมก็สะใจ “อืมม ทั้งเจ็บทั้งแคบ ซี้ดด แต่เจ็บๆก็ได้อารมณ์ดีเหมือนกัน ว่ามั้ย” “ไม่ ฮึก เจ้าขา ฮึก เจ้าขาเจ็บ เจ้าขาอยากให้พี่ออกไป ออกไปเถอะนะพี่สายฟ้า ฮือๆ เจ้าขาขอร้อง” สงสัยทนเกร็งอย่างเดียวมันไม่ไหว ถึงได้แหกปากอีกแล้ว แหกปากไปด้วย เกร็งไปด้วย เกร็งจนเล็บเธอที่จิกผ้าปูที่นอนผมมันคงบิ่นไปหมดแล้ว แต่ช่างแม่ง“แล้วถ้าฉันไม่ออกล่ะ”
“พี่สายฟ้า ฮึก สงสารเจ้าขาเถอะ” “เรื่องอะไร ในเมื่อความเจ็บปวดทรมานของเธอคือสิ่งที่ฉันต้องการ แล้วฉันจำเป็นจะต้องสงสารเธอเหรอ ไม่เลย ฉันมีแต่จะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่าเดิม เพื่อตอบสนองความสะใจของฉัน” พั่บๆๆๆๆ!!!!! ผมกระแทกแรงกว่าเดิม เลือดเธอก็เหมือนจะไหลไม่หยุด แต่เลือดเธอมันโคตรหอมหวานสำหรับผม “โอ๊ย ฮือๆ พี่สายฟ้า พอ ฮือๆ พอแล้ว” “ไม่พอ!” หมับ! พั่บๆๆๆๆๆ!!!! ผมกระชับเอวเธอแล้วยิ่งเร่งแรงกระแทก เป็นอย่างนั้นไปสักพัก ก่อนผมจะจับขาเธอให้ชี้ขึ้นสูงแล้วฉีกมันให้แยกออก พร้อมเร่งแรงกระแทก พั่บๆๆๆๆๆ!!!! “อื้อ พี่สายฟ้า อื้อๆๆ..” “ดี แบบนั้นแหละ ร้องออกมา ร้องออกมาอีก ร้องอีกสิ ยิ่งเธอเจ็บ ฉันก็ยิ่งมีความสุข เธออยากให้ฉันมีความสุขไม่ใช่เหรอ ก็เจ็บให้ฉันอีกเยอะๆสิ” พั่บๆๆๆๆๆ!!!! “พี่สายฟ้า..” เจ้าขาเม้มปากมองผมทั้งน้ำตาอย่างเจ็บปวด แต่สายตาของเธอมันเหมือนมีอะไรอย่างอื่นอีก นอกเหนือจากความเจ็บปวด “ได้ ก็ได้ เจ้าขา ฮึก เจ้าขายอม เจ้าขาจะยอมเจ็บแทนพี่สายฟ้า เจ้าขา ฮึก เจ้าขาอยากให้พี่มีความสุข อยากให้พี่หายเจ็บ” เสียงติดขัดของเธอครั้งนี้มันทำลมหายใจผมชะงักเอาดื้อๆ ราวกับมีอะไรพุ่งตรงมาปักตรงกลางหัวใจผม แต่ผม ไม่ ผมจะไม่ใจอ่อนกับคำพูดที่เธออาจจะใช้ความน่าสงสารปั้นแต่งมันขึ้นมาเด็ดขาด ผมมาไกลเกินกว่าจะกลับลำ ผมจะทำให้เธอเจ็บจนไม่อยากจะมีลมหายใจอีกต่อไป “พูดได้ดี งั้นก็รับความเจ็บของฉันไปให้หมด ทุกท่วงท่า!” ฟึ่บ! สวบ!!!
Latest chapter
TOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว SPECIAL | มันคือพรหมลิขิต NC (จบบริบูรณ์)
คืนเข้าหอ | วันแต่งงานไม่สายเกินไปใช่มั้ยครับ ที่ผมกับเจ้าขาเพิ่งจะแต่งงานกันตอนลูกอายุปาเข้าไปเจ็ดขวบแล้ว ก็จะให้ทำไงได้ ในเมื่อผมเพิ่งเจอเมียกับลูก เพิ่งจะมาเจอครอบครัวสุดที่รักของผมเอาตอนนี้ แต่ไม่เป็นไร เจอตอนนี้ ก็ยังดีกว่าไม่เจอ ก็ยังดีกว่าฟ้าไม่ยอมลิขิตให้เราเจอกัน ได้รัก และได้อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวอีกครั้ง ครอบครัวที่มีเราสามคนพ่อแม่ลูก และน้ำหนาวที่เป็นลูกบุญธรรมอีกคน ที่ผมกับเจ้าขารักแกเหมือนลูกแท้ๆไม่ต่างจากเหนือฟ้าเลย “เข้าหอกันดีกว่านะ ก้างขวางคอออกกันไปหมดแล้ว” ผมหันไปยิ้มบอกเจ้าขา หลังจากที่เดินไปล็อคประตูห้อง เมื่อทุกคนที่เข้ามาอวยพรให้เราสองคนพากันออกไปจนหมด“อย่าเพิ่งใจร้อนสิคะ ไปดูพระจันทร์กันก่อนดีกว่า เพราะวันนี้พระจันทร์สวยมากเลยค่ะ” เจ้าขาที่ยืนอยู่ปลายเตียงยิ้มบอกผมก่อนจะหันไปมองนอกระเบียงคล้ายส่งสัญญาณให้ผมมองตาม“จริงด้วย พระจันทร์เต็มดวง ส่องแสงสว่างเจิดจ้า สวยมาก”“สายฝนคงจะอยู่บนนั้นนะคะ บนฟ้าที่มีพระจันทร์ส่องสว่าง” เจ้าขายิ้มบอกผมอีกที ก่อนเธอจะเดินออกไปนอกระเบียง แหงนมองดวงจันทร์ดวงกลมโตให้ชัดๆ และผมก็อดไม่ได้ที่จะเดินตามออกไปกอดเธอไว้จากด้านหลัง“ใ
TOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว 45 | คนเก่งของพี่ NC
แจะๆๆๆๆๆ!!!“อะๆๆๆ อร๊ายย อร๊ายย กรี๊ดดด พี่สายฟ้า!!!”เพราะจังหวะนิ้วของพี่สายฟ้าระลอกนี้มันรัวแรงเกินต้าน ฉันถึงเสร็จคานิ้วพี่สายฟ้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้ร่องก็เลยเหมือนกระตุกตอดรัดนิ้วพี่สายฟ้าถี่ๆจนแน่น ลมหายใจฉันก็เหมือนกัน มันถี่ยิบเพราะถูกปลดปล่อยจากความอัดอั้นและความทรมาน“อื้อ!!” จากที่หายใจถี่ยิบหอบเหนื่อย ฉันกลับต้องอุทานด้วยความเสียวที่พุ่งเข้าจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวอีกครั้ง เมื่อพี่สายฟ้าชักนิ้วกลับออกไปแล้วก้มลงมาดูดกลืนน้ำหวานสลับกับไล้เลียรูรักของฉันอย่างหื่นกระหายรุนแรงจุ๊บ จ๊วบ จ๊วบบ~ แผล็บๆๆ จุ๊บ จ๊วบบ~“อื้อ อะ..อื้ออ พี่สายฟ้า เสียวค่ะ พี่ทำเจ้าขาเสียวอีกแล้ว อื้อ อร๊ายย ซี้ดด~”“ขอโทษครับ แต่มันอดใจไม่ไหว ก็น้ำหวานเมียมันไหลทะลักตามนิ้วผัวออกมาจนเยิ้มขนาดนี้ ไม่ให้กินได้ไง”จุ๊บ จ๊วบบ แผล็บๆ งั่บๆๆ..“อ๊ะ..อื้อ พี่สายฟ้า อย่าตะกละนักสิคะ..อื้ออ”“หืม? เดี๋ยวนี้หัดด่าผัวเหรอครับที่รัก แบบนี้ทำโทษยังไงดี”“ทำโทษด้วยการให้เจ้าขากินน้ำพี่สายฟ้าบ้างได้มั้ยคะ อื๊อออ..” ฉันบอกอย่างหน้าไม่อาย ก็อย่างที่บอกว่าไม่รู้จะอายอะไรแล้วล่ะ “ความคิดดีจนผัวอยากให้รางวัลเมียค
TOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว 44 | ถอดออกนะ NC
“พี่สายฟ้า..” ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี มันดีใจ ซึ้งใจ หัวใจเต้นแรงจนพูดไม่ออก กับความลับของพี่สายฟ้า รวมทั้งประโยคที่พี่สายฟ้าเพิ่งยิ้มบอกฉันให้ฉันได้รู้ ฉันถึงทำได้แค่ยิ้มตอบพี่สายฟ้าที่ตอนนี้ก็ยังคงยิ้มให้ฉัน ก่อนเขาจะเอามือมาจับแก้มฉันแล้วลูบไล้เบาๆ“เจ้าขา ขอบคุณนะ ที่เธอให้อภัยฉัน ยอมให้โอกาสฉัน และฉันดีใจ ที่ฟ้าก็ให้โอกาสฉัน ให้โอกาสเราสองคนให้กลับมารักกัน ลิขิตให้เราได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง และสิ่งเลวร้ายก่อนหน้านี้ มันคงเป็นเพราะฟ้าอยากทดสอบความรักของเราว่ามันมากพอมั้ย ถึงได้ลิขิตโชคชะตาที่โหดร้ายให้กับเราสองคน และแยกเราสองคนให้พรากจากกัน แต่ต่อจากนี้ มันจะไม่มีอีกแล้ว ในเมื่อเราพิสูจน์ให้ฟ้าได้เห็นแล้ว ว่าความรักของเรามากพอ เราได้พิสูจน์ให้ฟ้าเห็นแล้ว ว่าเราสามารถฝ่าฟันอุปสรรคพวกนั้นมาได้ และมันจะไม่มีลิขิตที่เลวร้ายพวกนั้นอีก ต่อจากนี้ฟ้าจะไม่ลิขิตชะตาชีวิตให้กับเราอีก แต่เราจะลิขิตชีวิตเราเอง ลิขิตมันด้วยความรักของเรา ตลอดไป”“ค่ะ เราจะช่วยกันลิขิตทุกอย่างด้วยความรัก ช่วยกันลิขิตมันด้วยกันตลอดไป เจ้าขารักพี่สายฟ้านะคะ”“ฉันก็รักเธอ เจ้าขา ยัยเด็กเสิร์ฟหน้าหวานของฉัน” พี่สายฟ้ายิ
TOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว 43 | ความลับของสายฟ้า
9 ปีที่แล้วKinKhaoKun-Restaurant (กินข้าวกัน-เรสเตอรองต์)“อยากกินไรสั่งเลยนะ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง” ผมเดินนำน้ำมนต์เข้ามานั่งในร้านประจำของผม ที่บอกว่าเป็นร้านประจำ เพราะอาหารร้านนี้อร่อยถูกปากผม โดยเฉพาะแกงส้มปลากะพง ไข่เจียวปู แล้วก็ต้มจืดสาหร่าย มันอร่อยจนสามอย่างนั้นกลายเป็นของโปรดของผมไปแล้ว ผมเลยมากินร้านนี้บ่อยๆ จนกลายเป็นร้านประจำ เกือบทุกเย็น ผมเลยมากินร้านนี้ คือก่อนจะกลับคอนโดหรือไปไหนๆ เลิกเรียนเสร็จ ผมก็ต้องมากินก่อน เพราะผมเป็นโรคกระเพาะ ต้องขยันกินข้าวให้ตรงเวลาหน่อย ปล่อยให้ท้องหิวบ่อยๆไม่ค่อยจะได้ และส่วนใหญ่ผมก็มากินคนเดียวนะ นานๆทีถึงจะมากินกับไอ้พวกเพื่อนผมบ้าง แต่วันนี้ที่ผมมากับน้ำมนต์ รุ่นน้องปี 1 เพราะเมื่อกี้ผมบังเอิญเจอเธอเดินอยู่ริมฟุตบาท เลยจอดรับมาด้วย ก็กะจะไปส่งบ้าน แต่ระหว่างทางผมดันหิว ทีนี้ก็อย่างที่บอก ว่าผมเป็นโรคกระเพาะ เลยต้องเซฟกระเพาะแป๊บ ด้วยการจอดกินข้าว ผมเลยพาน้ำมนต์มากินด้วย ทั้งๆที่เธอก็ปฏิเสธนั่นแหละ เธอคงเกรงใจ เลยบอกจะรออยู่บนรถ แต่จะให้ผมทำงั้นได้ไงใช่มั้ย พาน้องมาแล้ว ก็ต้องเลี้ยงน้องด้วยดิ ไม่งั้นเสียชาติเกิดหมด อุตส่าห์เกิดเป็นลูกผู
TOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว 42 | โถ่ เมียจ๋าา
พี่สายฟ้าบอกเสียงเครียด ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ ฉันก็ลงตามไปด้วย ส่วนเหนือฟ้าอยู่เบาะหลัง และตอนนี้ก็ลงตามฉันมาแล้ว“เชี่ยน่าน เกิดไรขึ้นวะ” พี่สายฟ้าตรงเข้าไปถามผู้จัดการน่านฟ้า และฉันเพิ่งจะสังเกตเห็น ว่าผู้จัดการน่านฟ้าก็อยู่รวมกับกลุุ่มพี่ๆคนงานด้วย คงอยู่ตั้งแต่แรก แต่เมื่อกี้ฉันไม่ทันเห็น “เกิดเรื่องใหญ่แล้วว่ะ รถขนชาที่คนงานขับไปส่งโรงงานเราเกิดอุบัติเหตุพลิกคว่ำ ตำรวจเพิ่งโทรมาบอกเมื่อกี้นี่เอง กูก็กำลังจะไปบอกมึงที่บ้าน แต่มึงมาพอดี”“รถคว่ำเหรอ แล้วคนงานอะ เป็นไรมากมั้ย”“…” พอพี่สายฟ้าถามแบบนี้ ผู้จัดการน่านฟ้าก็เงียบแล้วก้มหน้า แล้วแบบนี้ แบบนี้มันหมายความว่าไง “ศักดิ์กับตาลเสียชีวิตคาที่”“ว่าไงนะ!”“พี่ตาล!!! พี่ศักดิ์!!!” ฉันอุทานเสียงดังลั่นออกมาด้วยอาการช็อคสุดขีด น้ำตาทำท่าจะทะลักไหลในทันที ในเมื่อนั่นมัน นั่นมันผู้มีพระคุณของฉันฟึ่บ!“เจ้าขา!”ฉันทรุดลงกับพื้นทันที แต่พี่สายฟ้าคว้าตัวฉันไว้ทัน ฉันเลยยังไม่ทันได้ร่วงลงไป แต่อยู่ในอ้อมแขนของพี่สายฟ้า“เป็นอะไรรึเปล่า ใจเย็นๆก่อนนะ ฉันอยู่นี่แล้ว ไม่เป็นไรนะ ใจเย็นๆนะ”“เย็น ฮึก เย็นไม่ไหวแล้วพี่สายฟ้า เจ้าขาเย็นไม่ไ
TOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว 41 | คุกเข่า
ปึก!“พี่สายฟ้า!”ฉันไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่เห็น ถึงได้ตกใจจนต้องอุทานออกมา เมื่อพี่สายฟ้าคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน เสียงพูดของเขาสั่น น้ำตาของเขาไหลออกมา และตอนนี้ฉันถึงได้รู้ว่า เมื่อกี้ตาฉันไม่ได้ฝาด เมื่อกี้พี่สายฟ้ามองฉันอย่างรู้สึกผิดด้วยน้ำตา และภาพตรงหน้าฉันตอนนี้คือเรื่องจริง พี่สายฟ้านั่งคุกเข่าร้องไห้ตรงหน้าฉัน“ฉันไม่รู้ว่าเธอจะยอมให้อภัยฉันมั้ย เพราะฉันทำเลวกับเธอเอาไว้มากมายเหลือเกิน ฉันทำร้ายเธอ โยนความผิดไปให้เธอ ใส่ร้ายเธอ ทำลายเธอทุกอย่าง ทั้งอนาคต ทั้งชีวิตของเธอ ไม่เชื่อเธอว่าเธอรักฉัน ฉันกล่าวหาว่าเธอมีชู้ เฉยชาเย็นชากับเธอ ทำร้าย พูดจาทำร้ายจิตใจเธอ ผลักไสไล่ส่งเธอ กล่าวหาว่าเธอเป็นฆาตกรฆ่าน้องฉัน ทั้งๆที่ความจริงมันไม่ใช่ ความจริงเธอไม่ผิดอะไรเลย ฉันเองที่ผิด ฉันต่างหากที่เป็นคนเลว ฉันขอโทษ ฉันขอโทษเจ้าขา ฮือ ฮึก ฉันไม่รู้ ฮึก ไม่รู้จะขอโทษเธอยังไง เพราะคำขอโทษสักกี่ล้านคำมันก็คงไม่อาจลบล้างความผิดมหันต์ของฉันได้ แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉัน ฮึก ฉันก็อยากให้เธอรู้ ว่าฉันสำนึกผิดแล้วจริงๆ สำหรับทุกๆเรื่อง ทั้งเรื่องคืนนั้น ทั้งเรื่องหมอธาม ทั้งเรื่องอะไรต่อมิอะไรที่ฉันพยายามย
You May Also Like
รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์
คุณลูกเกด16.5K viewsเมียบังเอิญ
กาแฟหอมกรุ่น43.1K viewsEvil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]
sunshine-day17.5K viewsเมียที่ไม่มีวันได้เป็น
เอวาริณ ชาริณ11.6K viewsกรงกาม | ไม่มีทางหนี
ยัยปลาซิว406 viewsก่อนจบม.6ขอเป็นแฟนได้ไหม
น้องหอม277 viewsสาววิศวะกับหนุ่มนักบัญชี
เหนือ กว่าความคาดหมาย91 viewsLUV My Demon สยบหัวใจคุณชายปีศาจ
Phat_sara418 views
