Chapter Four

“ROYALTY.” nang-uuyam na wika ni Yeahua kay Grayton.

Masama ang tingin na pinukol nito sa akin at saka humakbang palapit sa babae niya. Ako naman ay nakatayo lang habang sinusundan ng tingin ang dalawang papalayo. Lumapit sa akin si Grayton at umakbay sa akin.

"Pinagpalit mo ako diyan sa damuhong lalaking ‘yan, buti na lang marunong akong tumanggap ng pagkatalo at pinaubaya kita sa kan’ya. Ikaw ba, tumatanggap ka ba ng pagkatalo?" tanong sa akin ni Grayton saka iginaya ako papalapit sa kotse nito.

"Tumahimik ka na nga. Pinapamukha mo lang sa akin ang mali ko, e. Pero nagpapasalamat ako sa’yo, dahil sa tulong mo sa akin ngayon." sincere kong wika lay Grayton saka tumingala para tignan ito sa mga mata.

"Don't worry, you're going to be my cousin now. At wala akong balak lokohin ang pinsan po. Mahal ko ‘yon." pagtatapat ni Grayton na ikinatuwa ko naman.

"Dapat lang na mahalin mo siya, dahil malaki ang angkan namin at siguradong tutugusin ka naming lahat." pabirong banta ko kay Grayton.

"I know." nakangiting sagot nito sa akin. "Siya nga pala may padala sayo si Amelie. Nasa bahay, kakarating ko lang kagabi." anito pa.

"Dapat sinabi mo para masundo kita." ani ko naman. Tumayo ako sa harap ng kotse ni Grayton habang pinagbubuksan ako nito ng pinto.

"Get in." wika nito sa akin saka inalalayan akong makapasok sa loob ng kotse saka umikot sa kabila at pumwesto sa driver sit. Pinaandar nito ang kotse at tuluyan na naming nilisan ang YMV building.

Tahimik kaming nagbyahe ni Grayton papunta sa bahay nila, habang ang utak ko naman ay tila sasabog na sa dami ng aking iniisip. P*****a. Kung pwede lang tanggalin ang puso ng tao kapag nasasaktan at ibabalik lang ito kapag gumaling na. Gagawin ko. Dahil maganda ang gano’n at walang may nabubuhay sa sakit. Wala ring nagpapakamatay ng dahil sa pag-ibig. Nilingon ko si Grayton ng marinig kong nagsalita ito.

"What?" pa-asik kong tanong.

"Kanina pa kita kinakausap at pinapababa. Your spacing out, Desi." wika sa akin ni Grayton saka nagpatiunang lumabas ng kotse. Lumabas ako ng kotse at sumunod kay Grayton papasok ng bahay nito. Nadatnan namin si tito Orlando habang nakaupo sa sofa at nakaharap sa TV na nanononood ng balita.

Sa totoo lang, never ko pang nakita si tito Orlando na nanononood ng TV show or drama. Palaging pinapanood nito ay balita at trading. Ganito ba talaga kapag mayaman? Pasensiya na hindi ako relate sa kanila dahil lumaki akong independent at hindi umaasa sa pera ng aking mga magulang.

Nagtapos ako sa pag-aaral dahil sa member ako ng cheering squad ng school namin. May pera ang magulang ko pero hindi ako umaasa sa kanila, kaya nga noong pinagkasundo ako kay Grayton, hindi na ako nagdalawang isip na umalis ng bahay kahit pa binantaan ko ni daddy na tanggalan ako ng mana.

"Hi dad." bati ni Grayton kay tito Orlando.

"Hi, tito Orlando." nakangiti kong bati kay tito Orlando.

"O hi, Desiree. And hi to you too, son." bati ni tito sa amin.

"Where's mom?" tanong ni Grayton kay tito sabay lapag ng susi ng kotse sa ibabaw ng mesa sa harap ng sofa.

"Upstairs." matipid na sagot ni tito saka tumayo.

"Wait here Desiree, I will till Manang Elsa to make you food and to prepare the guest room. You will be sleep here." wika sa akin nu tito. Napatingin ako sa kanya na nagtataka. "Base on your face, you need a friend to cry on."

Bigla akong nalungkot dahil sa sinabi ni tito Orlando. Ang bait-bait talaga ng mga lahi nila. Napaka-down to earth pa.

"Thanks, tito Orlando." nahihiyang pasalamat ko. Nalipat ang tingin ko kay Grayton ng makaalis na si tito Orlando at nakita kong busy ito sa pagkakalikot ng cellphone. "Huwag mong sabihin kay daddy na nandito ako. P’wede mong sabihin kay Disney pero hindi p’wede kay daddy."

"I know. Gusto mo bang makausap si Disney?" tanong nito sa akin.

"Later. Medyo pagod na ako. Gusto ko na magpahinga." wika ko. Sa totoo lang physically fit ako pero ang utak at puso ko hindi. I'm in pain. Severe.

"Mag-elevator ka na lang. Doon ka sa 4th floor, wala kang katabing tao kaya malaya kang umiiyak doon." si Grayton.

"Oo na, brokenhearted na ako."

"Matulog ka lang doon, ha, huwag kang magpakamatay." biro sa akin ni Grayton.

"Tss. Wala akong balak magpakamatay. Mag-aasawa pa ako, maghahanap nalang ako ng afam." naiinis kong wika saka tumayo na. Tinawanan ako ni Grayton dahil sa sinabi ko. "Happy?"taas ang kilay natanong ko.

"Kahit brokenhearted ka nakuha mo pang magbiro." ani nito.

"I am not joking. Totoo ang sinasabi ko." angil ko.

"Okay."

Sumakay na kami ng elevator at pumasok sa loob ng guest room. Kunting pagpag lang ang ginawa ng katulong kasi nililinis naman daw nila araw-araw ang lahat ng kwarto. Grabe ang laki ng bahay na to with 10 bed rooms.

Umupo ako sa ibabaw ng kama saka niyakap ang aking dalawang tuhod habang binabalikan ang nakaraan.