Chapter 5

Madaling araw na, pero ni isa sa kanila ay walang balak matulog.

Malamig ang ihip ng aircon sa loob ng master bedroom ni Zara, pero sa ilalim ng makapal na white comforter, balot na balot sila ng init ng isa’t isa. Magkayakap sila. Nakasubsob ang mukha ni Zara sa dibdib ni Elian, habang ang isang braso ni Elian ay mahigpit na nakapulupot sa hubad na balikat ng dalaga.

Naririnig ni Elian ang mabigat at pantay na paghinga ni Zara. Sa bawat pagtaas at pagbaba ng dibdib nito, sumasabay ang tibok ng sarili niyang puso. Hindi siya makapaniwala. Ilang oras na ang nakalipas mula nang isuko niya ang sarili sa babaeng ito, pero ang apoy na pinag-alab ni Zara sa pagkatao niya ay tila walang balak mamatay.

Dahan-dahang itinaas ni Elian ang kamay niya at hinaplos ang magulong buhok ni Zara. Mula sa buhok, bumaba ang mga daliri niya sa makinis na pisngi nito, bago marahang tinalunton ang linya ng leeg pababa sa likod ng dalaga.

Naramdaman niya ang bahagyang pag-ungol ni Zara. Gumalaw ito, mas idinikit ang sarili sa katawan ni Elian, bago dahan-dahang iminulat ang mga mapupungay na mata.

“Hindi ka pa ba pagod, Good Boy?” paos at malambing na bulong ni Zara. Puno ng pagtukso ang boses nito, pero may halong kakaibang lambot na ngayon lang nakita ni Elian.

Ngumiti si Elian. Isang ngiting hindi na inosente, kundi ngiti ng isang lalaking alam na kung paano angkinin ang babaeng mahal niya.

“Kapag ikaw ang kasama ko… parang hindi ako nakakaramdam ng pagod,” sagot ni Elian, mababa ang boses, halos maging isang mainit na bulong sa tenga ni Zara.

Napangisi si Zara. Umangat siya nang bahagya, sapat para magpantay ang mga mukha nila. Tinitigan niya ang mga mata ni Elian, hinahanap ang hiya at kaba na madalas niyang makita roon. Pero wala na. Ang nakikita niya ngayon ay isang lalaking buong-buong nakatingin sa kanya nang may pagnanasa at pagmamahal.

“Look at you,” bulong ni Zara, hinaplos ang labi ni Elian gamit ang hinlalaki niya. “Sino mag-aakala na yung tahimik na lalaki sa bar, kayang sabayan ang kabaliwan ko?”

Hindi sumagot si Elian. Sa halip, hinawakan niya ang batok ni Zara at dahan-dahang hinila ang mukha nito palapit sa kanya. Sinalubong niya ang mga labi ng dalaga ng isang malalim at nag-aalab na halik. Hindi na ito gaya ng mga naunang halik nila na si Zara ang kumokontrol; this time, it was slow, commanding, and filled with raw emotion.

Napapikit si Zara, kusang ibinubuka ang labi para salubungin ang bawat galaw ni Elian. Naramdaman ni Elian ang mga kuko ni Zara na bumaon nang bahagya sa likod niya, isang tahimik na senyales na nagpapasuko sa dalaga sa bawat haplos niya. Puno ng emosyon ang kwarto, ang mga halik na nag-uumpisa sa labi ay unti-unting bumaba sa panga, sa leeg, nag-iiwan ng maiinit na marka sa balat ni Zara na tila nagsasabing akin ka lang.

Sa ilalim ng mga kumot, naglakbay ang mga kamay ni Elian, pinaparamdam kay Zara na kahit malambot ang puso niya, kaya niyang maging matapang para sa kanya. Muling nag-alab ang gabi, puno ng mga singhap, maiinit na bulong, at higit sa lahat, ang tuluyang pagbagsak ng mga pader na matagal nang pilit na itinatayo ni Zara sa paligid niya.

~

Kinabukasan, liwanag na ng araw ang gumising kay Zara.

Kinapa niya ang kabilang gilid ng kama. Walang tao. Malamig na ang unan. Agad na kumunot ang noo niya, at isang mabilis na kaba ang pumitik sa dibdib niya. Umalis na ba siya? Natakot ba siya sa mga nangyari kagabi?

Bumangon si Zara, kinakapa ang bathrobe niya na nahulog sa sahig kagabi. Isinuot niya ito at marahang lumabas ng kwarto. Pero bago pa siya makarating sa hagdan, isang pamilyar na amoy ang pumigil sa kanya. Amoy ng kape at pritong bacon.

Dahan-dahan siyang bumaba papunta sa kusina. At doon, natigilan siya.

Nakatayo si Elian sa harap ng stove. Naka-suot ito ng gray sweatpants at walang pang-itaas, kitang-kita ang ilang mapupulang marka na naiwan ni Zara sa balikat at likod nito. Seryoso itong nagluluto, hawak ang spatula, habang may mahinang kanta na tumutugtog mula sa phone nito sa counter.

Sumandal si Zara sa hamba ng p***o. Pinagmasdan niya ang binata. Sa buong buhay niya, sanay siyang gigising nang mag-isa pagkatapos ng isang party. Sanay siyang siya ang naiiwan, o siya ang nang-iiwan. Wala pang lalaking naglakas-loob na ipagluto siya ng breakfast pagkatapos ng isang mainit na gabi.

Tila naramdaman ni Elian ang presensya niya kaya lumingon ito. Agad na nagliwanag ang mukha ng binata nang makita siya.

“Good morning,” bati ni Elian, ang boses ay malambing at presko. Binitawan nito ang spatula, nagpunas ng kamay, at naglakad palapit sa kanya.

“Good morning,” sagot ni Zara, pilit na itinatago ang kakaibang emosyon na bumabalot sa puso niya.

Hindi na nag-alinlangan si Elian. Niyakap niya si Zara sa baywang at hinalikan ito nang mabilis sa noo, bago dumampi sa labi nito. Isang matamis at inosenteng halik, malayo sa wild na Elian kagabi, pero parehong nakakapanghina para kay Zara.

“Nagluto ako,” sabi ni Elian habang inaayos ang magulong buhok ni Zara. “Hindi ko alam kung anong paborito mo, kaya basic bacon, eggs, at fried rice lang ang ginawa ko. Sana kumakain ka nito.”

Tumikhim si Zara, pilit na nag-smirk para ibalik ang angas niya. “Wife duties agad, Good Boy? Baka masanay ako niyan.”

Tumawa nang mahina si Elian. “Husband duties, Zara. At okay lang kung masanay ka. Kasi plano kong gawin 'to araw-araw para sayo.”

Natigilan si Zara. Nawala ang mapang-asar na ngiti sa labi niya. Tinitigan niya si Elian, sinusuri kung nagbibiro ba ito. Pero seryoso ang mga mata ng binata. Walang halong biro, walang halong pag-aalinlangan.

Lumayo nang kaunti si Zara, humalukipkip. “Elian, listen. Kagabi… it was great. Wild and perfect. Pero alam mo kung anong mundo ang ginagalawan ko. Hindi ako yung babaeng pang-bahay lang. Hindi ako yung tipo na dadalhin mo sa pamilya mo tuwing Sunday lunch. Sigurado ka bang gusto mong ipagpatuloy 'to?”

Isang malamig na katahimikan ang bumalot sa kusina. Ito na ang kinatatakutan ni Zara. Ang i-push away ang mga tao bago pa man siya ang layuan.

Pero sa halip na umatras, humakbang palapit si Elian. Kinuha niya ang dalawang kamay ni Zara at marahan itong hinalikan.

“Zara, nakita ko na ang wild side mo. Naramdaman ko na kung gaano ka katapang. Pero nakita ko rin yung Zara na inaalagaan ang mga kaibigan niya sa bar, yung Zara na ipinagtanggol ako sa mga tao sa restaurant kahapon, at yung Zara na nagyayakap nang mahigpit sakin kagabi habang natutulog tayo,” seryosong sabi ni Elian.

Tumingin siya nang diretso sa mga mata ni Zara. “Hindi ako natatakot sa mundo mo. At wala akong pakialam kung ano ang sasabihin ng iba. Inangkin mo na ako kagabi, 'di ba? Ngayon… panindigan mo ako.”

Hindi napigilan ni Zara ang pagbagsak ng isang luha mula sa mata niya. Agad niya itong pinunasan, naiinis sa sarili dahil sa biglaang pagiging emosyonal. Tumawa siya, isang tawa na halatang pilit tinatakpan ang sobrang kilig at saya.

“Ang kapal din talaga ng mukha mong utusan ako, ano?” nakangiting sagot ni Zara sabay yakap nang mahigpit sa leeg ni Elian. Ibinulong niya sa tenga nito, “Sige. Humanda ka. Dahil simula ngayon, hindi na kita pakakawalan, Good Boy.”

Napangiti si Elian habang yakap-yakap ang babaeng nagpabago ng buhay niya. Sa wakas, ang dalawang magkaibang mundo, tuluyan nang naging isa. At alam ni Elian, simula pa lang ito ng mas marami pang wild at matatamis na kabanata nila.