Masuksi Bryan Calvin des conde," ay isang governor nag lalawigan Ng Quezon, Siya ang pumalit SA kanyang ama na nag retired na bilang gobernador? SA edad niyang 38 year's old masasabi na stable na ang pamumuhay niya bilang isang negosyante at gobernador, nang bayan, my hoping Lang Siya SA mAy kapal na madagal na niya dinarasal na Sana mahanap na niya ang babaeng para SA kanya!, si sandy Valera Lorenzo napadpad SA Pilipinas para takasan ang tungkulin niya at ipaubaya SA kanyang Mahal na kapatid ang nais Lang niya ay semple pamumuhay, Pano kaya Kung pag dagpuin sila Ng tadhana?
Lihat lebih banyak築30年の6畳一間に畳2畳分ほどの狭いキッチン。お風呂とトイレはついているけど、洗面台は無し。
そんな空間が『私』――須藤朱莉(すどうあかり)の城だった。――7時
チーン
今朝も古くて狭いアパートの部屋に小さな仏壇の鐘の音が響く。 仏壇に飾られているのは7年前に病気で亡くなった朱莉の父親の遺影だった。「お父さん、今日こそ書類選考が通るように見守っていてね」
仏壇に手を合わせていた朱莉は顔を上げた。
須藤朱莉 24歳。
今どきの若い女性には珍しく、パーマっ気も何も無い真っ黒のセミロングのストレートヘアを後ろで一本に結わえた髪。化粧も控えめで眼鏡も黒いフレームがやけに目立つ地味なデザイン。彼女の着ている上下のスーツも安物のリクルートスーツである。 しかし、じっくり見ると本来の彼女はとても美しい女性であることが分かる。 堀の深い顔は日本人離れをしている。それは彼女がイギリス人の祖父を持つクオーターだったからである。 そして黒いフレーム眼鏡は彼女の美貌を隠す為のカモフラージュであった。「いただきます」
小さなテーブルに用意した、トーストにコーヒー、レタスとトマトのサラダ。朱莉の朝食はいつもシンプルだった。
手早く食事を済ませ、片付けをすると時刻は7時45分を指している。「大変っ! 早く行かなくちゃ!」
玄関に3足だけ並べられた黒いヒールの無いパンプスを履き、戸締りをすると朱莉は急いで勤務先へ向かった。****
朱莉の勤務先は小さな缶詰工場だった。
そこで一般事務員として働いている。勤務時間は朝の8:30~17:30。電話応対から、勤怠管理、伝票の整理等、ありとあらゆる事務作業をこなしている。「おはようございます」
プレハブで作られた事務所のドアを開けると、唯一の社員でこの会社社長の妻である片桐英子(55歳)が声をかけてきた。
「おはよう、須藤さん。実は今日は工場の方が人手が足りなくて回せないのよ。悪いけどそっちの勤務に入って貰えるかしら?」
「はい、分かりました」
朱莉は素直に返事をすると、すぐにロッカールームへと向かった。そこで作業着に着替え、ゴム手袋をはめ、帽子にマスクのいでたちで工場の作業場へと足を踏み入れた。
このように普段は事務員として働いていたのだが、人手が足りない時は工場の手伝いにも入っていたのである。この工場で働いているのは全員40歳以上の女性で既婚者もしくは独身者である。
朱莉のように若い従業員は居ないので、当然女性達からのやっかみもある。それ故わざと地味で目立たない姿をし、息を潜めるように日々の仕事をこなしていた。 ――17時半 朱莉の退勤時間になった。「すみません、お先に失礼します」
ロッカールームで手早く着替えを終わらせると、事務所にいる片桐英子に挨拶をした。
「あら、須藤さん。お疲れ様。今日も病院に面会に行くのかしら?」
「はい、母が楽しみにしていますので」
「それはそうよね。所でお母さんの具合はどうなの?」
「特に変わりはありません。小康状態を保っている感じです」
「あら、そうなのね……」
「でも、この間主治医の先生が母の病気に効果のある新薬が開発されたそうなので試してみてはいかがでしょうかと言われました」
「あら、そうなのね。その薬でお母さん良くなるといいわね」
「はい、ありがとうございます。では失礼します」
朱莉は職場を出たが、その表情は暗い。
(いくら新薬が出たからって今の私にはとても無理だよ……)
主治医が提案して来た新薬は驚く程高価なものだった。
朱莉の手取りは16万円でパート事務員なので当然ボーナスは無し。 家賃は5万5千円で、何より一番生活を圧迫しているのが、母親の入院費である。無理がたたり、長い間病気を患い、入院生活はもう3年になろうとしている。母には内緒にしているのだが、朱莉は銀行から100万程の借金もしていた。
そんな状態ではとてもでは無いが新薬には手が出せない。 勤務先で後2万円ほど給料を上げて貰えればと思うのだが、所詮小さな町工場。 殆ど自転車操業並みに近いので、とてもでは無いが給料アップは望めない。なので職場には内緒にしているのだが、給料も良い新しい勤務先を探していた。
けれど朱莉は大学を卒業どころか、高校を中退している。その為履歴書を送付した段階でいつも書類選考で落とされていたのだ。
朱莉の父が健在だった頃は社長令嬢として蝶よ花よと何不自由ない暮らしで、学校も私立の名門の高校に通っていた。しかし父の病気により業績は悪化。そして父の死と共に降りかかってきたのは会社の倒産だったのだ。
そこでやむなく高校を中退し、その後は病弱な母と力を合わせて何とか生活していたのだが、働き過ぎで母はとうとう身体を壊してしまい、現在に至っているのである。 いっそのこと、夜の町で働いてみようかと思った事は何回もあったのだが、社長令嬢として育ってきた朱莉には怖くてその世界へ進めずにいた。 考え事をして歩いていると、いつの間にか母の病室の前に着いていた。(いけない、こんな暗い顔していたらお母さんが心配しちゃう)
わざと笑みを作ると、個室のドアをノックした。
――コンコン
「朱莉ね?」
病室の中から母の声が聞こえた。
「お母さん。具合はどう?」
笑顔でベッドの母親へと近づく。
「そうね。今日は少しだけ体調がいいみたいよ」
青白く痩せこけた母が弱々しい笑みを浮かべた。
(また……。嘘ばっかり……!) 母の下手な嘘に思わず涙が滲みそうになるが、ぐっとこらえて朱莉は母に色々な話をした。 職場では皆に良くして貰えているとか、今年は臨時のボーナスが出そうだとか……全て口から出まかせであったが、少しでも母の笑顔が見たくて今夜も嘘を重ねていく。「それじゃ、また明日ね。お母さん」
朱莉は母に挨拶をすると病室を出て溜息をついた。
(はあ……またお母さんに嘘ついちゃった……。お腹空いたな……。でもお給料前だから今夜はカップ麺かな……)朱莉は暗い足取りで家路に着いたのだった――
****
アパートに帰ると郵便受けのA4サイズの封筒が入っていた。「あれ……? 何だろう? この書類……あっ!」
封筒に書かれている社名を見て声を上げた。そこに書かれていた書類は1週間ほど前に履歴書を送った、ある大手の総合商社の社名が印字されていたのである。
「ま、まさかっ! 書類選考が通ったの!?」
急いで鋏で封を切って書類を取り出した。
『須藤朱莉様。この度は当社にご応募頂きまして、誠にありがとうございます。書類の一次選考が通りましたので、面接に進めさせて頂きたいと思います。つきましては下記の日程でご案内させて頂きますが、都合がつかない場合は改めてご連絡下さい。電話番号は……』
朱莉は興奮のあまり、声に出して書類を読み上げていた。
「う、嘘みたい……。初めて書類選考が通るなんて……。何でかなあ……。今までは学歴ではねられているとばかり思っていたけど。でも良かった! 始めて面接に進めるんだから頑張らなくちゃ!」
この時の朱莉は全く気が付いていなかった。この書類選考が通った本当の意味を。そして自分の運命が大きく変わろうとしている事を――
"Elizabeth!" tawag ng kanyang ina. Bahagya lamang tumingin si Elizabeth sa ginang."Hanggang kailan ka magkukulong riyan sa 'yong silid?" tanong pa ng kanyang ina na may halong pag-aalala sa tinig."Hanggang sa mawalan na ako ng buhay, Ina," wala sa buhay na sagot ni Elizabeth. Walang emosyon, tila ba wala nang saysay pa ang lahat."Elizabeth!" Napataas ang boses ng ginang sa sagot ng anak. Ngunit hindi man lang natinag si Elizabeth. Tahimik lang siyang nakaupo sa gilid ng kama, pinipigilan ang mga luha na kanina pa gustong bumagsak mula sa kanyang mga mata. Pero kahit anong pagpigil, kusa pa ring bumalong ang mga ito. Paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na tama na—pagod na siyang umiyak. Wala na rin namang saysay kung lumuha pa siya, dahil ang lalaking iniibig niya ay pag-aari na ng iba—at ang mas masakit pa, ito'y ang kanyang matalik na kaibigan.Napakalupit ng tadhana sa kanya. Ang tanging hangad niya lang naman ay mahalin ng lalaking minahal niya ng buong puso. Ngunit bakit gano
Sa wakas, narating ko rin ang tahanang matagal ko nang hindi nababalikan. Pagpasok ko pa lang sa mataas na gate ng aming lumang mansyon, sinalubong na ako ng pamilyar na tanawin—ang malawak na hardin, ang lumang burol ng mga rosas ni Mama, at ang matayog na bahay na tila kumakatawan sa dami ng alaala ng aming pamilya."Anak!" masayang sigaw ni Mama nang makita niya akong papalapit sa pintuan. Agad siyang lumapit, may mga luhang nangingilid sa kanyang mga mata habang nakaabang ang mga braso sa mahigpit na yakap."Ma!" tugon ko naman, halos sabay kaming nagyakap ng buong higpit. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan at ang tibok ng kanyang puso na tila nagsasabing, "Nandito ka na ulit.""Sobrang-sobra kitang namiss, anak," bulong niya habang hinahaplos ang likod ko. "Kasama ang Papa mo at si Luke.""Ako rin po, Ma. Miss na miss ko na kayo," tugon ko habang pilit pinipigilang mapaluha. "Dalawang taon po akong nawala...""Akala ko nakalimutan mo na kami," may halong tampo sa tinig ni Mama
"Grabe Ka dai!" ISA Ka "Palang prinsesa Hindi mo Naman na ikwento SA Amin!" nakakasakit Ka Naman Nang damdamin? Saad SA Akin Ng mga kaibigan KO, na sina Maryel, IVan, Gladys at Melani Sila Pala ang. MGA naka-maskara kahapon SA kasal namin Ng Asawa ko?!Andito Kami SA garden nang Palasyo upang makausapHindi KO Sila, naharap kahapon dahil SA pang yayari nawalan AKO Ng Malay At pag katapos. Ng lahat nang malaman ko ANG totoo, ay Humirit agad Ang akin Asawa Ng happy time? Kaya ngayon KO lamang sila nakausap!"Sorry guys Sana mapatawad ninyo KO SA pag lihim ko Ayaw ko Lang Naman mag IBA ang trato ninyo o pakikitungo Sa. Akin Kaya. nilihim ko SA inyo Sana. mag kaibigan parin Tayo, at SA mapatawad ninyo AKO? sagot KO SA mga ito?"Oo Naman Ano Ka ba naunawaan Ka namin pero Hu'wag kana ulit mag Lilihim SA Amin SA Susunod Ah at sigurado Hindi ? Ka na namin kakausapan pa. kapag umolit! Ka, ulit SA pag Lilihim mo? wika ni Maryel Tumango AKo SA mga kaibigan KO at sabay sabay nila AKO niyakap,An
"Andito Kami ngayon!" SA silid nang akin. "Asawa! pag Katapos Kasi mawalan Ng Malay ay dito namin Siya dinala upang matingnan Ng doctor ?natawa "Pa nga ako nakapag mura pa Ito bago mawalan nang Malay?" Kakatapos Lamang! tingnan Ng doctor ang akin Asawa at ang Sabi maayus Lamang daw Ito! marahil ay nagulat lang at Nabigla nang Makita ako Kaya Nawalan Ng Malay Tao at marahil dala na Rin Ng pinang buntis nito?" "Hijo hayaan mo!" muna makapag pahinga ang iy'ong "Asawa! wika SA kanyang Ng byenan na babae?! "Kaya nga. bayaw humanda Ka !"Kapag na gising! n'yan Kasi. parang tiger Kung magalit Yan, wika Naman Nang kapatid ng akin Asawa na si Dexter?"Bigla Naman ako kinabahan SA sinabi Ng akin bayaw!"Pero lalo AKO kinabahan Ng unti -unti na nga Ito nagising!""At Hindi nga Ako nang kamali nagising na nga "Ang Akin Asawa?"MAsamang tingin Ang ibinigay nito sa akin kahit Ang MGA kapatid ay napalayo dito!""GOV BRYAN CALVIN' Des Conde!" Mag paliwanag Ka Kung Ayaw mo Buong BuHay mo Wala Kang ha
(pov Sandy)Hoi girl ang layu nang tingin ah. Hampas SAakin ni maryel SA braso."ARAY NAMAN. Masakit Kaya?Kasi naman. Hindi mo naramdaman na andito na ko SA harapan mo teka nga sandy nag away ba kayu ni Gov Kasi napapansin KO simula nang bumalik Tayo dito SA maynila eh parang ang lalim na nag iyong in
'Oras' na ng pag Ali's namin ihahatid kami ni mang isko at isa sa mga bodyguard nang Aking Asawa!" Gusto nga ng aking Asawa na Siya Ang mag hatid. sa 'Amin. kaso tumawag ang secretary nito may metting na Dadaluhan SA kabilang bayan Gusto Sana niyang ipacancel. para daw maihatid ako nito, Pero h
Nagising ako subrang sakit nang katawan ko para Akong binugbog nang Ilan tao.pati ang gitna ko ng mga hita ay masakit?Napatingin Ako sa kama wala na ako katabi. PESTE yawa ang lalaking yun halos hindi ako tinigilan simula nang magising ako walang kapagura?"Asan Kaya Yun bulong!" bulong ko
Hind niya Alam ang gagawin Nakakahiya.Baka kung ano na Lang ang isipin ng mga. kaibigan ni Bryan.Pinatay niya ang "CELLPHONE", para Hindi na niya Mabasa ang mga message ng mga ito sigurado siyang piang tatawan siya ng mga kaibigan.Nakakahiya talaga.kainis. saad pa niya.Lagot talaga. ang mga yun. bak
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasanLebih banyak