Share

1 • หญิงบ้ากลางสายฝน

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-04 18:51:42

1

หญิงบ้ากลางสายฝน

ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายจนเปียกฉ่ำ ไม่มีการแจ้งเตือนจากสภาพอากาศหรือรายงานข่าว อากาศหนาวเหน็บเย็นขึ้นฉับพลัน ผู้คนต่างวิ่งหนีหาที่หลบกำบัง แม้เพียงชั่วคราวแต่ก็พอจะลดทอนความหนาวเย็นที่จับกาย ฝนตกในหน้าหนาวแบบนี้ ธรรมชาติคงส่งจดหมายเตือนฉบับที่หนึ่ง… นั่นคือเรื่องปกติที่คนทั่วๆไปนั้นคิด การหลบฝนก็เช่นกัน..

กึก กึก กึก.. แต่กลับมีเพียงหญิงสาวปริศนา สวมชุดคนไข้ของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง เสื้อคลุมขนเฟอร์ หรูหราลากยาวราวกับพร้อมออกงาน สวมแว่นดำแบรนด์หรู ตุ้มหูเพชรขนาดเท่าลูกองุ่นสะท้อนแสงไฟริมทางระยิบระยับน้ำงาม รองเท้าส้นเข็มมีชื่อแบรนด์ที่ส้นสวย เธอเดินเฉิดฉายราวกับว่าพื้นที่ตรงนี้เป็นดั่งพรหมแดง ผิวพรรณขาวผ่องน่าจะเป็นเพียงสิ่งเดียวที่พอจะทำให้คนแปลกหน้าที่หลบฝนอยู่ตามข้างทาง มองว่าเธออาจจะเป็นลูกคุณหนูที่สติฟั่นเฟือน

คนปกติไม่มีทางประโคมแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อเดินตากฝนแน่นอน เธอน่าจะป่วยอยู่หน่อยๆ..

หญิงสาวเดินนวดนาด โปรยยิ้มร้ายๆให้กับทุกคนที่มองเธอท่ามกลางสายฝน ไร้ร่มคันใหญ่ทำให้เปียกชุ่มไปทั่วทั้งกาย แต่ก็ไร้ความช่วยเหลือใดๆจากผู้ที่พบเห็นเช่นกัน เธออาจจะดูเป็นอันตรายหากคิดจะเข้าใกล้

ร่างบางยกมือสยายผมไปมา สีหน้าเต็มไปด้วยความสุขสันต์ แม้ว่าหยาดฝนที่ชะโลมกายจะล้างอายไลเนอร์จนไหลเยิ้มไปใต้ดวงตา

ครั้นกระนั้นเหมือนเจ้าตัวจะรู้ถึงความผิดพลาดที่ว่า เธอใช้ปลายนิ้วกรีดกรายแตะสัมผัสกับหน้าแก้มใต้ดวงตา สีของอายไลเนอร์ติดนิ้วมือ

“..อั้ยย ยัยผู้ดูแลหัวหมอ หลอกขายกันนี่ ไหนบอกว่ารุ่นนี้กันน้ำไง” แต่เมื่อลองใช้นิ้วเดิมแตะสัมผัสกับริมฝีปากสีแดงฉาน เมื่อมันไม่ไหลเยิ้มและเปื้อนติดมือ เธอก็ได้ทีเม้มปากจนเสียงดัง เป๊าะ แล้วเดินต่ออย่างไม่สนสี่สนแปด

“..สติดีไหมนั่น หน้าตาดีขนาดนั้นแท้ๆ”

“คงไม่พ้นพวกลูกคุณหนูล้มละลายนะสิ เห็นชุดโรงพยาบาลที่เธอใส่ไหมล่ะ นั่นโรงพยาบาลบ้านะ”

“เป็นบ้าหรอกเหรอเนี่ย น่าเสียดายหน้าตาผิวพรรณสวยๆนั่นแท้ๆ” เสียงวิพากย์วิจารณ์ส่งไปไม่ถึงเจ้าตัว แต่ต่อให้ส่งไปถึง.. เธอจะสนทำไมกัน ก็ตรงนี้เธอไม่ได้เห็นพวกลูกหนูลูกปูจับกลุ่มนินทา เธอเห็นเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี ดอกไม้บานสะพรั่งและบึงน้ำที่ใสสะอาดจนเห็นปลาใต้น้ำ

ยาของเธอคงจะหมดฤิทธิ์

“นั่น! เธอจะทำอะไรนะ!” เหล่าคนซุบซิบนินทาชี้มือชี้ไม้ เมื่อเห็นหญิงสาวในรองเท้าส้นเข็มวิ่งเข้าหาแอ่งน้ำที่เกิดจากหลุมบ่อของถนนกลางสี่แยก น้ำโคลนสกปรกในสายตาของเธอนั้นเปรียบเสมือนน้ำแร่ที่เต็มไปด้วยแร่ธาตุ มันใสสะอาด เธอฝังเข่าลงกับพื้นถนนที่เเสนจะขรุขระ ใช้มือช้อนน้ำในแอ่งหวังได้ลิ้มชิมรสแร่ธาตุ

แต่กลับมีแสงไฟจากหน้ารถสาดเข้าให้เต็มหน้า หญิงสาวสติฟั่นเฟือนหรี่ตาก่อนจะหันหารถหรูคันหนึ่งที่จอดนิ่งเพราะเธอคือสิ่งกีดขวาง

ปื้นนนนน คนในรถบีบแตรสนั่นลั่นไปทั่วทุ่ง คนที่นั่งอยู่เบาะหลังค่อยๆลืมตาตื่น เขาดื่มมาจนกรึ่มและอยากกลับไปนอนเต็มแก่

“อะไร?”

“มีผู้หญิงสติไม่ดีขวางทางเราอยู่ครับนาย” ชายคนดังกล่าวเลิ่กคิ้ว มาเฟียหนุ่มชะโงกมองหญิงสาวที่ว่า แต่ช้ากว่าเธอไปหลายขุม ใบหน้าของหญิงสาวที่สวมแว่นกันแดดแบรนด์ดัง ริมฝีปากแดงฉ่ำราวกับไปสวามปามเลือดนกเลือดหมาแถวไหนก่อนจะมาเจอเขา เธอเสริฟ์ให้เขาถึงที่ ยืนเคาะกระจกรถเสียงดัง ป๊อก ป๊อก

มาเฟียหนุ่มตกใจชะงัก ก่อนเค้าโครงโครงหน้าของหญิงสาวที่แนบหน้าติดกับกระจกรถของเขามันจะทำให้เขารู้สึกคุ้นหน้าค่าตาเธอ แอชตัน มาเฟียหนุ่มเนื้อหอมขยี้ตาก่อนจะหรี่ตามองใบหน้าเพี้ยนๆที่มีเพียงกระจกรถกั้นเอาไว้ เขามองเพื่อความแน่ใจ จมูก ปาก โครงหน้า.. แต่ดวงตาถูกบดบังด้วยแว่นกันแดด มือเล็กๆของเธอป้องอยู่ข้างแก้ม เธอสอดส่อง

“..เซริน?”

“ครับ?” มือขวาคนสนิทแค่นถามก่อนจะหันกลับไปหาคนเป็นนาย เขานั่งครุ่นคิดก่อนจะมองใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยสีสันที่เกินจินตนาการ เธอพ่นลมออกจากปากใส่กระจกจนเป็นไอฝ้า และใช้นิ้ววาดกล้วยผลใหญ่ใส่หน้ามาเฟียที่นั่งอยู่ในรถเต็มๆ โทษฐานที่ทำให้ปลาของเธอตกใจและว่ายหนีไป

olo (เธอวาดมันที่กระจกรถ)

“..คุณเซริน ทายาทจิวเวลรี่ที่เป็นข่าวเมื่อต้นปีเหรอครับ”

แอชตันไม่ได้ตอบอะไร เขาแค่จะย้ำความแน่ใจจนกระทั่งหญิงสาวที่ว่าเคาะกระจกรถของเขาอีกครั้ง ยืนเท้าเอว ก่อนจะนั่งยองๆลงกับพื้นราวกับเล็งเป้าชู้ต

ทันทีที่แอชตันเลื่อนกระจกลงเพราะความสงสัย

สาดดดด!!

“นายครับ!”

“ลงมาจากเกวียนนั่นสิ น้ำในบึงใสมาก มีปลาด้วย!”

“เหม็นฉิบหาย” เกวียนบ้าเกวียนบออะไร! มาเฟียหนุ่มถอนหายใจ เธอคิดว่าชุดที่เขาใส่อยู่ราคามันเท่าไหร่กัน

“..แม่งเอ้ย” แอชตันสบถเบาๆกับตัวเอง โทษความคิดตัวเองที่อยากรู้อยากเห็นไม่เข้าท่า ถ้าขับผ่านไปตั้งแต่ทีแรกป่านนี้เขาได้นอนหลับไปหลายตื่น เขาปัดเช็ดน้ำที่หน้าออกด้วยหลังมือ

“ให้ผมจัดการเลยไหมครับ!”

“เธอสติดีหรือไง?”

“…แล้วนาย”

แอชตันเปิดประตูลงจากรถ ไหนๆเขาก็เปื้อนไปด้วยน้ำเหม็นๆนี่แล้ว ร่างสูงเดินตรงไปหาหญิงสาวที่คิดว่าตัวเองเคยรู้จัก ยืนมองความน่าเวทนาของเธอ ก่อนจะนั่งยองๆแล้วยอมเปียกฝนไปด้วย พร้อมกับถอนแว่นของเธอออก ยิ่งไร้สิ่งบดบังยิ่งทำให้มั่นใจ เขาหยักยิ้มมุมปาก

“เป็นเธอจริงๆ”

“..เซรินคือชื่อของฉัน เป็นชื่อโปรดของแม่แต่ว่าแม่ไม่อยู่แล้ว”

“….” คนตัวสูงรู้เรื่องนี้ดี ก็ครอบครัวของเธอเป็นข่าวดังตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมา แล้วครอบครัวของเขาก็ซื้อเพชรจากบริษัทของเธออยู่บ่อยๆ

“..พ่อทำแม่ ฉันเห็นหมดทุกอย่างเลยนะ แม่เจ็บมาก”

“….”

“พ่อใจร้าย” น่าเวทนาขนาดไหนก็ลองจินตนาการเอา แอชตันนั่งยองๆอยู่ตรงหน้าหญิงสาวสติไม่ดี มือขวาของมาเฟียรีบวิ่งเข้ามาและกางร่มให้ แต่เจ้าตัวกลับยกมือปัด เพราะเขาเปียกเกินกว่าจะใช้ร่มไปแล้ว

“พ่อตั้งใจให้ฉันกับแม่ตายไปพร้อมกันแท้ๆ”

“….”

“..แต่ไหงฉันรอดอยู่คนเดียวกันเล่า คนที่ควรรอดแล้วมองเห็นความทุกข์ของสิ่งที่ตัวเองก่อต้องเป็นพ่อสิ คนขี้ขลาด …ขนาดจะตายยังไม่กล้าตายคนเดียวแท้ๆ มีสิทธิ์อะไรมาทำให้ฉันกับแม่ต้องตายตามล่ะ”

“….”

“ฉันกับแม่ ไม่ใช่เครื่องผ่อนปรนบาปสักหน่อย ที่ถ้าตายไปพร้อมกันแล้วจะทำให้รู้สึกผิดน้อยลง”

หลังมือปาดสายฝนที่เปียกปอนไปทั้งหน้า ไม่รู้ว่าเป็นเพราะน้ำตาหรือสายฝนที่ทำให้เธอรู้สึกหัวใจยวบยาบ แม้เพียงเสี้ยววินาทีที่รอยยิ้มแบบไม่แคร์สายตาใครเปลี่ยนปรับเป็นเศร้าสร้อย

“ขึ้นรถ”

“นายครับ!”

แอชตันไม่ได้พูดอะไรมากกว่านั้น เขาคว้าแขนเซรินให้ลุกขึ้นด้วยสภาพเปียกปอน หญิงสาวสติฟั่นเฟือนนามว่าเซรินยอมลุกขึ้นอย่างว่าง่าย เธอมองรถคันหรู สมองเธอประมวลผลว่ารถคันตรงหน้ามันมีมูลค่ามากกว่าสิบล้านและมีเพียงไม่กี่คันในประเทศไทยด้วย ที่รู้ขนาดนี้เพราะเดิมทีเธอก็เคยมีมัน

เซรินเดินเต๊าะแตะไปที่ประตูตำแหน่งหลังคนขับ แอชตันทำเพียงแค่ยืนมอง เธอถอดรองเท้าแบรนด์หรูให้มาเฟียที่อุตส่าห์ลดตัวทักเธอถือมัน

“นายครับ สภาพเธอไม่พร้อมที่จะหย่อนตัวลงไปนั่งกับเบาะราคาหลายหมะ!!!!”

เซรินไม่ได้เปิดประตูแล้วนั่งในรถอย่างที่ควรจะเป็น แต่เธอกลับปีนรถแล้วขึ้นไปนั่งมันซะบนหลังคา แอชตันถอยหลังสองก้าว

ส้นตีนเกือบเสยหน้ากูซะแล้ว เขาคิดในใจ

“ป้ะ! พร้อมแล้ว!”

“นายครับ”

แอชตันทำเพียงแค่ยืนมอง ท่าทีไม่ได้ตกใจหรือมีสีหน้าแค่นไปทางไหนเลยนอกจากเรียบเฉย ก็เธอบ้า คนบ้ามีอะไรเซอร์ไพส์อีกเยอะแยะไป

“..รออะไร ไปสิ” แต่กลับหันไปพูดกับมือขวาของตัวเองแทน

“แล้ว เราจะต้องไปไหนครับ” แอชตันยืนมองเซรินที่นั่งอยู่บนหลังคารถของเขา ก่อนเธอจะเปลี่ยนท่าเป็นนอนตะแคงใช้มือยันหัว เธอถอดแว่นที่สวมอยู่ออกแล้วโยนทิ้งไปที่ถนน วิวเดียวที่เธอสนใจคือเขาคนนี้

หากจะบรรยายให้เห็นภาพในหัวของเธอที่ใช้มองมาเฟียหนุ่มในตอนนี้ เธอคงเหมือนดาราสาวที่กำลังจะไปร่วมเดินที่งานพรหมแดง ก่อนจะมีเจ้าชายรูปงามมายืนรอรับเธออยู่ตรงหน้า นักข่าวรุมถ่ายรูปของเธอและเขา

ชีวิตดั่งฝั่น..

“..แหม เพิ่งสังเกต หุ่นล่ำน่ากินชะมัด” แต่ความเป็นจริงแล้ว มันก็เป็นแค่ฉากกลางถนนที่ฝนตกจนแทบจะมองไม่เห็นทาง

เธอยกมือทำท่าทีขยำแอชตันที่ยืนอยู่หลังมือของเธอ เธอขยำอากาศและร้องเสียง “อู้ว์~ ว้าว~” เธอทำแบบนั้นเสมอเวลาสิ่งนั้นๆงดงามจนเธอต้องการ

“แอชตัน”

“….”

“ผู้นำแก๊งบารอน.. พอจะเสริฟ์อะไรสนุกๆให้ฉันหน่อยได้ไหม?”

ข้อมูลของเขายังสำคัญจนเธอจำไม่ลืมสินะ..

“เธออยากสนุกแบบไหน” สีหน้าของเซรินเป็นประกาย เธอม้วนตัวนอนหงายบนหลังคารถพลันนึกถึงสิ่งที่คาดว่าจะสนุกแน่นอนหากคนคนนี้เสริฟ์มันให้กับเธอ

หญิงสาวม้วนตัวกลับมานอนท่าตะแคงข้างเหมือนเดิม พลันใช้มือตบสะโพกด้านข้างที่กลมสวยในท่านอนนี้ พร้อมเล่นหูเล่นตา

“Sex with me”

“….”

“นอนกับฉันสักครั้งสิ”

นี่สินะ ความปราถนาของเธอ..

“อยู่บนนั้นเกาะให้ดีก็แล้วกัน” มาเฟียหนุ่มตอบกลับแค่นั้น ก่อนจะสั่งให้มือขวาประจำที่ แล้วออกรถทันทีหลังจากนั้น โดยที่มีหญิงสาวสติฟั่นเฟือน นอนแผ่หลารับสายฝนอยู่บนหลังคารถ เธอไม่ถูกใส่ใจทั้งที่ตั้งใจทำทุกอย่างให้ใส่ใจแท้ๆ

เธอคงบ้าไปแล้วจริงๆนั่นแหละ สาดน้ำโคลนใส่เขาไม่พอ ยังมีหน้ามาชวนให้นอนด้วยแบบนั้น

ก๊อกๆ ก๊อกๆ แขนเล็กเคาะกระจกอีกหน เธอห้อยหัวลงมาก่อนจะยิ้มร่าให้กับคนในรถ แอชตันแค่เหลือบมองแต่ไม่คิดจะลดกระจกไปเสวนาด้วย

“นายเป็นคนแรกที่จะได้ฉันนะ” เสียงนอกรถไม่มีอะไรดังไปกว่าสายฝน แต่ที่เขารู้ก็เพราะว่าเขาอ่านปากของเธอ

“….”

“ฉันคือเซรินนะ ทายาทของบริษัทจิวเวลรี่ยักษ์ใหญ่ สวยและรวยมากด้วย ถ้านายนอนกับฉัน มาเฟียต๊อกต๋อยอย่างนายจะกลายเป็นหนูตกถังทองมากกว่าถังข้าวสารเลยล่ะ”

เขาอ่านปากเธอออกทุกคำ แม้ว่าภาพที่เห็นคือหญิงสาวห้อยหัวลงมาจากหลังคารถมันจะหลอนมากๆก็ตามที แต่เพราะเซรินไม่ถูกสนใจโดยมาเฟียที่แม้แต่เธอเองยังรู้จักชื่อ

“..ไม่สนใจกันใช่ไหม” เธอดันตัวเองนั่งอยู่บนหลังคา นั่งขัดสมาธิ สายฝนชะโลมกาย ทำท่าพินิจคิดหาวิธีก่อนจะหัวเราะอย่างพอใจกับสิ่งที่คิดจะทำ

“ไม่สนก็ให้มันรู้ไป”

หญิงสาวสติฟั่นเฟือนงุ่นง่านอยู่กับตัวเอง และเพราะไม่เห็นหัวของเธอห้อยลงมาจากด้านบนของรถ แอชตันก็เริ่มให้ความสงสัยสนใจว่าเธอจะตกรถตายอยู่ข้างถนนหรืออะไร แต่แค่เพียงแอชตันยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับกระจก

ผ่างงง!

“จอด!!” คนที่ขับรถเบรกแทบไม่ทัน แอชตันถอนหายใจเขาหลับตาอย่างเก็บกดอารมณ์ พอรถจอดเขาเลยลงจากรถทันที ภาพที่เห็นคือเธอถอดบราออกมา แล้วโยนมันใส่หน้าของเขาหลังจากโชว์มันไปมาที่กระจก

มาเฟียหนุ่มหยิบบราเซียแบรนด์หรูออกจากหน้า ยังมีสติฉีดน้ำหอมราคาแพงให้เตะจมูกเขาได้ขนาดนี้ เธอก็ควรจะมีสติไม่บ้าถอดเสื้อในกลางถนนแบบนี้ดิวะ

เขากวาดสายตามองหญิงสาวตัวดี แต่โทษทีไม่ได้มองหน้าเธอเลย

แม้ไม่เห็นอกสวยเปลือยๆจนเต็มตาก็เถอะ แต่สายฝนก็ทำเอาชุดที่สวมแนบลู่ไปกับกายบางเว้า นมเด้งชี้หน้าเขาทั้งอย่างนั้น แม้กระดุมที่ถูกปลดจะทำให้เสื้อแหวกกลางอกของเธออยู่ก็ตาม

..ใหญ่ ขาว อมชมพู

มาเฟียคิดเตลิด ก็เล่นมาแก่ผ้าต่อหน้าคนเมาแบบเขา ถ้าไม่บ้าเขาจะจัดคารถแม่งซะตอนนี้

“สนใจกันแล้วเหรอ~”

“..ลงมา”

“บอกก่อนสิว่าสนใจ” แอชตันไม่พูด เขาดึงเธอลงมาจากหลังคารถ ยัดเธอเข้าไปข้างในจนกลิ่นน้ำโคลนคละคลุ้ง เขาถอดเสื้อสูทโยนใส่ตัวของเธอ แต่เธอผลักมันออก ก่อนจะจ้องหน้าเขาด้วยความอยากแทะโลมอย่างไม่ลดละ

“..หล่อ”

“….” แอชตันมองหน้าเธอเหรอ? ..ก็ไม่ เขาติดกระดุมเสื้อให้เธอด้วยซ้ำไป เซรินนั่งมองอีกฝ่ายที่ทำแบบนั้นกับตน

“ฉันไม่อยากมีปัญหากับตำรวจ”

“….”

“สติไม่ดีก็น่าจะรู้ขอบเขตของตัวเองหน่อย”

“ก็แอชตันควรจะสนใจฉัน”

กูง่วงจะแย่ เป็นอีกครั้งที่แอชตันโยนสูทคลุมตัวของเธอ แต่เจ้าตัวชอบโชว์มากกว่าก็เลยโยนเสื้อสูทนั่นทิ้ง เล่นเอาแอชตันกุมขยับจนกระทั่ง มือของเขาถูกจับไปนาบกับอกสวยตู้มต้ามคามือ

“!!!”

“ใหญ่ไหม?”

“เธอ!”

“พอใจจะนอนกับฉันสักครั้งแล้วหรือยัง^^”

“….”

“ไม่ต้องเสียเวลาคิดถึงเรื่องศีลธรรมล้านปีหรอก มาเฟียไร้คุณธรรมอยู่แล้ว พวกที่บอกว่าไม่มีเมียก็ซื้อกินอยู่ร่ำไป… คือฉันรู้สึกยังไงก็พูดออกไปแบบนั้น” เธอค่อยๆบรรจงพูด แล้วยกมือทาบอกตัวเองราวกับพรีเซนต์งานหน้าห้องเรียน

“….”

“ฉัน อยากกินนายจริงๆเล๊ยยย~ จริงจริงนะ~”

﹎.εїз︷✿‧:﹎

อ่านแล้วเป็นไงบ้างคะ พอจะรู้แล้วละเนอะว่านางเอกเรื่องนี้เป็นอะไร.. นางสติไม่ดีค่ะ ใช่แล้ว นางเอกเรื่องนี้สติไม่ดี แต่เมื่อคนบ้าต้องเจอกับมาเฟียผลลัพท์มันจะออกมาเป็นแบบไหน ก็ต้องฝากติดตามด้วยนะคะ อ่านกันแบบม่วนจอยนะคะทุกคน พระเอกธงแดงธงใจ คลั่ง โลภ หลงแบบจัดเต็มมม

กดเข้าชั้น กดใจ คอมเมนต์กันเนอะๆน๊าาาา เวลาคอมเมนต์น้อยนี่คนเขียนใจแป้วนะบอกก่อน อุตส่าห์เสริฟ์ให้นางเอกเป็นบ้าตั้งแต่ต้นเรื่องแบบนี้ ถ้าไม่ฟินกันนี่คนเขียนจะเป็นบ้าแทนแล้วนะ🤪

เมอิวอนนักอ่านที่น่ารักนะคะ กดใจวันละหนสองหนเป็นการระดมหัวจิตหัวใจให้กันสุดๆ กดเข้าชั้นด้วยนะคะ♥️🤏🏻

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม   ตอนพิเศษ3

    ตอนพิเศษ3“เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อนะคะคุณ ที่สะไภ้อย่างเซรินเลี้ยงลูกได้ดีแบบนี้” วันเวลาผ่านมาสิบเจ็ดปี จริงอย่างที่หลายๆคนว่า อีกไม่กี่ปีก็ไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้แล้ว.. ในห้องเรียบง่าย สะอาดสะอ้าน หญิงสาวแค่นไปทางสูงวัยจนใกล้ชรายืนมองรูปถ่ายรวมของครอบครัว..แต่ขอโทษที่ตาแก่ยายแก่อย่างฉันสองคนอายุยืนและยังไม่ตายไว ก็แค่ฉากๆนึงที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตได้ผ่านมาถึงจุดที่มองรูปถ่ายแล้วตกตะกอนกับอดีตนลินรัตน์เดินมาหาธวัชชัย สามีที่นั่งจิบกาแฟยามเช้าแบบทุกวัน แม้ร่างกายจะอ่อนแอลงแต่ยังไม่โรยรา สองตายายนั่งมองผ่านระเบียงที่เปิดอ้าซ่า ลมพัดในความสูงที่ชั้นสองของตัวบ้าน การเฝ้ามองเภริณและพิณวาถูกซ้อมอย่างหนักหน่วงเป็นเสมือนละครยามเช้าหลังลืมตาตื่นเห็นที่ว่าคนที่มีแววน่าจะฝากฝังกิจการบางภาคส่วนให้อย่างหมดห่วงน่าจะเป็นเภริณแฝดคนพี่ แม้จะอายุเพียงสิบเจ็ดปีแต่แฝดพี่คนนี้ได้พ่อมาเต็มๆ ป้องกันตัวดีเป็นที่หนึ่ง การตัดสินใจเด็ดขาด ไม่รักสวยรักงามทำทุกอย่างตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ แข็งแกร่ง“ฟู้ว์~ เสียงลมหายใจผ่อนปรนหลังจากการต่อสู้ประชิดตัวจบลง วันนี้เภริณทำได้ดีและทุกครั้งที่ซ้อมเสร็จเธอมักจะมีรอ

  • That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม   ตอนพิเศษ2

    ตอนพิเศษ217ปีต่อมา…‘บาดแผลในใจก็ต้องเผชิญหน้าสิ’‘การยึดติดนั้นงดงามและเลอค่าจะตายไป’‘ก็นะ ชีวิตเป็นอะไรที่ไม่เข้าใจบ้างก็ได้’ประโยคที่ฉันพูดออกจากปาก ฉันยังไม่ทิ้งมันไป บาดแผลในใจ การยึดติด และชีวิตก็เป็นอะไรที่ไม่ต้องเข้าใจบ้างก็ได้แบบนั้น ฉันว่ามันคือความจริงของมนุษย์เลยนะ แต่ก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าประโยคง่ายๆที่เคยพูดออกไป กลับทำยากกว่าที่ผ่านมา หรือว่าเป็นเพราะฉันกำลังจะหายป่วยเหรอ?ไม่ชินเท่าไหร่เลยแฮะ ถ้าการที่อาการป่วยของฉันมันจะหายไปแล้วมันจะพรากความมั่นหน้ามั่นโหนกไปจากฉันด้วย ก็รู้สึกไม่โอเคเท่าไหร่ การใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวังจนเข้าขั้นระแวงเนี่ย ไม่ใช่วิถีของฉันเลยจริงๆ เฮ้ออ.. ยุติการรักษาดีไหมนะ? การเป็นคนที่สติไม่ดี ไม่เห็นต้องคิดอะไรเยอะแยะขนาดนี้เลยมาจนถึงตอนนี้หุ่นฉันก็กลับมาสวยเช้งน่ากระเด๊ะ น่าเจี๊ยะเหมือนเดิม เพราะฉันได้คลอดลูกสาวที่ค่อนข้างแสนรู้มาถึงสองคน ใช่.. ฉันได้ลูกแฝด แฝดหญิง ถือเป็นข่าวที่ดีมากสำหรับฉัน แต่ชีวิตของลูกสาวทั้งสองคงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบแน่ๆ เพราะทันทีที่รู้ว่าได้ลูกแฝดสาวสองคน แอชตันก็ต้องเร่งเริ่มโปรแกรมการเรียนการ

  • That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม   ตอนพิเศษ1

    ตอนพิเศษ1หลายเดือนต่อมาอย่าหวัง! ว่าฉันจะเล่าเรื่องท้องโตเป็นลูกบอลให้ฟัง บอกเลยว่าร่างกายเล็กๆของฉันที่ต้องแบกสิ่งมีชีวิตที่ขึ้นชื่อว่าสายเลือดของตัวเองกับแอชตันมันหนักเอาการ จะกินจะนอนก็ลำบาก ไอ้เราก็วาดฝันแล้วว่าถ้าท้องจะมีชีวิตประดุจเจ้าหญิง ทั้งที่เกลียดทุกเรื่องเล่านิทานที่เกี่ยวกับเจ้าหญิงแต่ก็ไม่วายเสร่ออยากจะเป็น..เจ้าหญิง เขาไม่ได้ทำตัวขี้เดียจเกียจคร้าน นั่งกินนอนกินเสพภาษีประชาชนเฉยๆหรอกเหรอ นึกว่าชีวิตที่ฉันฝันจะใกล้เคียงกับสิ่งนั้นซะอีก เสียเวลาเคยอยากจะเป็นมาซะตั้งนาน แอชตันที่เพิ่งตื่นและหาเมียตัวเองไม่เจอเดินงัวเงียลงมาที่ชั้นล่าง ครัวที่เคยสะอาดสะอ้านเละเทะนิดหน่อย เศษขนมปังที่ตัดขอบไหม้ๆทิ้ง กับขนมปังปิ้งจนไหม้ที่ถูกทิ้งลงถังขยะอีกสามสี่แผ่น ไม่สิ.. เป็นสิบๆแผ่น เขายืนมองมันก่อนที่สมองแบลงค์ๆของเขาจะตื่นตัว“ขนมปังปิ้งไหม? ฉันปิ้งขนมปังไว้ให้แล้ว ซอสก็มีนะ ไข่ดาวทอดน้ำก็อยู่ตรงนู้น หยิบเอาเองแล้วกัน”“..ทำไมทำเยอะขนาดนี้”“เน้นบุฟเฟ่ต์จ่ะ^^” แอชตันถอนหายใจเล็กน้อย ใช่.. เธอทำทุกอย่างเหมือนเน้นให้อาหารเป็นบุฟเฟ่ต์ที่ตักเท่าไหร่ก็เติมได้ไม่อั้น.. หมายถึงของที่ทำเส

  • That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม   68 • ปลดล็อค END

    68 ปลดล็อค END“..ผมชอบเธอ~” ท่ามกลางความมืดหลังงานเเต่งเสร็จสิ้น เสียงละเมอของแอชตันปลุกให้ฉันตื่น ดูมีความสุขจนล้นอกเลยน๊าา เซรินพลิกตัวนอนคว่ำในชุดนอนแขนขายาว มองจ้องใบหน้าคมคายคาตาไม่ละไปไหน ก่อนจะใช้ปลายนิ้วแตะสันจมูกโด่งจนอีกฝ่ายรู้สึกตัวเหล่มอง“ถึงขนาดสารภาพรักในฝันเลยนี่ แสดงว่าชอบเธอมากเลยสินะ?”“อืม ชอบมาก”“ระหว่างคนในฝันกับฉันคนนี้ชอบใครมากกว่ากัน?”“..ก็ต้องคนที่เก็บเอามาฝันสิ” เซรินจากที่ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มเพราะกำลังคิดว่าคนคนนั้นคือตัวเอง ดึงตึงขมวดอารมณ์และรอยยิ้มหายไปฉันพลัน “ชิ๊ โยกจนเอวแทบหักนายบอกชอบคนในฝัน ให้ตายสิหย่ากันเลยไหม” มาเฟียหนุ่มแค่นขำสวมรั้งกอดเอวบางๆที่ต้องระวังเป็นพิเศษ หากเป็นแบบทุกทีเขาคงจะเติมเต็มคำรักจนฉ่ำแฉะ แต่ตอนนี้เห็นทีจะไม่ได้ “ฉันชอบเธอ”“….”“หมายความว่าฉันรักเธอ จะไปเก็บผู้หญิงที่ไหนมาฝันล่ะ” เซรินที่ทำทีงอแงเริ่มตระหนักนิ่ง“..ตาสว่างแล้วสิท่า”“ตาสว่าง?”“ก็ตระหนักถึงความเป็นจริงไง เหมือนฝันบ้าๆอยู่แต่แล้วก็ตื่นจากฝัน”“อื้มมม~”“เรื่องง่ายๆไม่เข้าใจได้ยังไง” แอชตันแค่นเสียงขำในลำคอ “มีนมให้จับมีตูดให้บีบ ถ้ายังเอาแต่ฝันถึงผ

  • That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม   67 • ไม่ควรตาย

    67 ไม่ควรตาย ต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก.. เซรินก้าวเดินตามหมอทิวอย่างว่าง่าย “นี่ฉันเป็นโรคร้ายหรือเปล่าค๊ะ? แบบว่า จะตายในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า?”“ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น”“ก็ไม่รู้สิ ฉันไม่ใช่ลูกรักของสิ่งที่เรียกโชคชะตานี่ ที่ถามนี่จะได้เผื่อใจ พ่อแม่ตาย สมบัติก็ล้มละลายจนเป็นบ้าสุดท้ายตายเพราะมะเร็ง โศกนาถกรรมชีวิตสุดๆ”“….” และเพราะหมอทิวเอี้ยวมองคนที่เดินตามเล็กน้อย เซรินที่ยังตาแป๋วก็ตอบกลับไปด้วยความมั่นใจ“ชีวิตบัดซบมักเกิดกับตระกูลที่มั่งคั่งค่ะ ไม่เคยได้ยินเหรอคะ ชีวิตคนรวยมักจะไม่มีความสุข เหมือนโดนกลั่นแกล้งเลยนะ เกิดมามีพร้อมทุกอย่าง เงินทองก็ใช้ทั้งชาติไม่หมดซื้อได้ทุกอย่างที่ต้องการ แต่กลับซื้อความสุขไม่ได้ ต้องควานหาเอง” เซรินเต๊ะท่าคิดเล็กน้อยในขณะที่เดินตาม“ก็ถ้าให้เกิดมาเพรียบพร้อมขนาดนี้ ก็น่าจะเสริฟ์ความสุขให้ถึงที่แบบนั้นสิ ชีวิตรวยๆถึงจะมีค่า”“ฮ่า คุณนี่เข้าใจพูดจังนะครับ ไม่แปลกใจที่ไอ้แอชมันเลือกคุณ”“ก็นะไม่ใช่ว่าฉันเข้าใจพูดสักนิด ยัยนักเขียนนั่นแหละมั้งที่สั่งให้ฉันพูด”“ฮ่าๆ นี่ผมหลุดเข้ามาในนิยายที่มีคุณเป็นนางเอกสินะครับ”“จริงๆก็ไม่อยากจะเป็นนางเอกหรอกนะ เ

  • That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม   66 • อาการออก

    66อาการออกพิธีการแต่งงานยิ่งใหญ่แต่กลับมีความเรียบง่ายเกิดขึ้นแบบฉับพลัน เหมือนเซรินเธอต้องการความยิ่งใหญ่เพียงเพราะเธอกำลังปกปิดบาดแผลทางใจที่ตัวเองมีแบบไม่รู้ตัว ถือว่าเป็นบุญพาวาสนาส่งของเซรินจริงอย่างว่า เพราะถ้าคนที่แต่งงานด้วยเป็นคนปกติทั่วๆไป ต่อให้ขายบ้านขายรถ ก็เหมือนจะเนรมิตทางเข้างานที่อลังการแบบนี้ไม่ได้ แต่เบื้องหลังคือแอชตันเองก็คอยปรึกษาจิตแพทย์ที่ทำการรักษาเซรินอยู่เสมอเรื่องที่จนป่านนี้แล้ว อาการโอเวอร์แอคติ้งของเธอมันยังไม่หายไป และได้คำตอบที่เรียบง่ายแล้วเข้าใจได้ง่ายที่สุดกลับมา‘เข้าใจเธอหน่อยนะคะ มันเป็นการปกปิดบาดแผลในจิตใจของเธอในรูปแบบหนึ่งค่ะ’ใช่.. ใช้เงินเขาปกปิดบาดแผลทางใจไปเป็นล้านๆ อย่างว่า.. บาดแผลทางใจคนเรามีราคาไม่เท่ากันหลังจากที่ได้รู้เรื่องรู้ราวกันว่าที่ผ่านมา ที่อาการของเซรินรุ้มๆดอนๆมาตลอดก็เป็นเพราะโรสิตาหรือผู้ดูแลโรสด้วย ที่คอยให้ยากระตุ้นอาการอยู่เสมอ ทำให้อาการที่ควรจะหายไวกลับหายช้าแบบต้องรอคอยเวลา แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับแอชตันอีกแล้ว เขารู้แล้วว่าเขาควรสยบเธอด้วยวิธีไหน และควรทำยังไงให้เธอพอใจและไม่เสียใจกับเรื่องที่ละเอียดอ่อนอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status