CHAPTER 4

Avianna's POV

Isang napakagwapong lalaking nakatitig sa akin.

Napailing ako at umalis sa pagkakahawak sa kanya at inayos ang suot ko nang ma-realize kung ilang segundo rin akong nakattitig sa kanya.

" Pasensya na. " Naiilang na sabi ko.

" Be careful next time. " He seriously said at umalis na.

Bumalik akong muli sa bar counter at umupo sa stool. Napabuntong hininga ako.

Nakita kong naglakad papalapit muli sa akin ang bartender kanina.

" Here you go again, Ms. First time."

He's teasing me.

" Ganon pa rin." I said and rolled my eyes.

Mahina syang tumawa at umalis.

Ilang minuto ang nakalipas, inilapag na ng bartender ang order ko.

Kinuha ko ang inumin at pinagmasdan muna ito bago inumin nang isahan lang. Sa pagkakataong to wala ng asim sa mukha. Parang sanay lang.

Inilapag ko ang basong walang laman.

" Ganyan ba uminom ang first timer? "

Who was that? Ako bang kausap nya?

Napalingon ako sa gilid ko. Siya nga ang lalaki kanina. Hindi ko namalayan na katabi ko pala sya.

" Ako bang kausap mo?" I asked.

" Sino bang first time pa dito? "

It was me. Ako lang naman siguro.

" Hindi ah, hindi ako yun." Defensive na sagot ko.

I called the bartender and ordered again. Hindi ko sya muling tinignan. Ayoko, ang awkward. Hindi pa nga ako nakaka-recover sa pagka embarrassed kanina, heto na naman sya sa katabi kong upuan.

" I heard it." He said without looking at me.

Uminit ang mukha ko. Hindi dahil sa inumin kundi sa hiyang nararamdaman ko. Hinawaka ko nang mahigpit ang baso at muli itong ininom lahat.

Hindi na'ko muling sumagot bagkos ay nagpatuloy pa'ko sa pag-order ulit ng inumin.

Ilang segundo akong nakatitig sa basong hawak ko bago ko ito muling inangat.

Nakakatawa.

Kagabi lang, umiiyak ako sa kwarto ko dahil sa arranged marriage na ipinipilit nina Mom at Dad.

Ngayon naman, nasa isang bar ako at umiinom na parang expert.

Kung makita ako ni Dad ngayon, malamang at magalit siya nang todo.

Napangiti ako nang mapakla.

Bakit ba ganito?

Bakit kailangan sila palagi ang masunod?

Hindi ba sapat na buong buhay ko na silang sinusunod?

Mula sa grades.

Sa mga event na kailangan kong puntahan.

Hanggang sa kursong gusto nilang kunin ko.

Lahat.

At ngayon pati ang lalaking pakakasalan ko, sila pa rin ang pipili.

Napahigpit ang hawak ko sa baso.

Sa paligid ko, masayang nagtatawanan ang mga tao. May mga magkakaibigan na walang ibang iniisip kundi ang mag-enjoy. May mga magkasintahang magkahawak-kamay.

At may mga taong mukhang malaya.

Malaya sa expectations.

Malaya sa pressure.

Malaya sa buhay na meron ako.

Siguro iyon ang dahilan kung bakit ayaw ko pang umuwi.

Kahit ngayong gabi lang. Kahit ilang oras lang.

Gusto kong kalimutan ang lahat.

Ang arranged marriage.

Ang pagiging perpektong anak.

Ang kinabukasang hindi ko naman pinili.

Kaya muli kong ininom ang laman ng baso. Inilapag ko ang basong hawak ko. Teka lang, sumasayaw ba silang lahat?

Nangdidilim ang paningin ko. May tama na ba ako?

Hindi ko na nga maalala kung pang-ilang baso na ba ang naubos ko..

Napapikit ako sa pagkahilo habang hawak ang ulo ko.

Teka nasusuka ako.

Naglakad ako palabas kahit na umiikot ang paningin ko sa pagkahilo.

Pagkarating ko sa labas, I immediately threw up. Lumabas lahat ng kinain at ininom ko. Pinunasan ko ang bibig ko habang hawak-hawak ang sentido ko. Ang sakit ng ulo ko. Napahawak ako sa malapit na sasakyan at sumandal.

I looked at the car kahit nagiging dalawa na ang paningin ko. Nakaopen and truck bed and there's mat, mga karga at iba pa. Maybe i could sit here just for a moment until kaya kong maglakad muli.

I can't take this anymore parang babagsak ako.

Umupo ako sa edge ng truck bed habang nakasandal.

Ganito pala ang pakiramdam na malasing. Parang pinupukpok ng martilyo ang ulo ko sa sakit. Ayoko na ulit uminom kung ganito rin naman.

Parang may gumagalaw ah. Umaandar ba itong sasakyan? Dahan-dahan kong minulat ang mga mata at napabangon ako ngunit napahawak akong muli sa ulo ko sa sakit.

Aray ko. Nahihilo pa rin ako.

Hindi ko namalayan muli ko ring ipinikit ang mata ko at tanging ang maliwanag na kalangitan ang muli kong nasilayan.

-------

Napahawak ako sa mukha ko nang maramdaman kong basa ito at may kung anong mabigat na nakadagan sa akin. Nanlaki ang mga mata ko at napabangon bigla sa nakita ko.

Isang cute na puppy. Tumahol ito.

" You're awake."

Biglang kumabog ang puso ko nang marinig ang boses.

Dahan-dahan kong iniangat ang ulo at tinignan kung sinong nagsalita.

At agad kong nakilala ang may-ari ng boses.

Siya.

Yung lalaking nakabangga ko sa bar.